στον Αλμυροπόταμο

Φωτογραφία από το ράδιο Καλλονή
για δώρα και για τους επισκέπτες.
Από τις “παπαλίνες” του Νίκου και της Έφης.

Ηλεκτρονικές παραγγελίες:
τo t-shirt εδώ: https://papalines.gr/…/blo…/unisex/t-shirt-vrisa-lesvou/
το παιδικό μπλουζάκι: https://papalines.gr/…/t-shirt-i-love-lesvos-paidiko/
η τσάντα εδώ: https://papalines.gr/…/shopper-bag/tsanta-vrisa-lesvou/


Η ποιότητα ζωής ενός ανθρώπου επηρεάζεται πάρα πολύ από το αν έχει κάτι που με ευχαρίστηση γεμίζει τις μέρες του. Τις όποιες σωματικές δυσκολίες μπορεί να ισοσταθμίσει με τη δημιουργική ενασχόλησή του.
Έτσι και η Μαρία έχει μια σημαντική δημιουργική ενασχόληση ( χόμπυ, όπως το λεν στο χωριό μας) και αυτή είναι η ζωγραφική και μάλιστα μονοθεματική ζωγραφική λουλουδιών. Με αυτήν γεμίζει όχι μόνο τις μέρες της αλλά και το …σπίτι της, όπως δείχνουν οι παρατιθέμενες φωτογραφίες. Και με τις δημιουργίες της εκφράζει και τις ευχαριστίες της όπου επιθυμεί.
Με τον τρόπο αυτό έχει μετατρέψει το σπίτι της από φυλακή (όπως καταλήγει σε ένα άτομο με κινητικά προβλήματα) σε δημιουργικό εργαστήρι στο οποίο ξεκουράζει μάτια και μυαλό.
Να είσαι γερή να συνεχίζεις!



Να θες να γράψεις από την πρώτη μέρα και να μην μπορείς. Γιατί ένας κόμπος σου κλείνει τον λαιμό και δάκρυα τρέχουν από τα μάτια σου. Γιατί τα λόγια είναι φτωχά και κούφια μπροστά στο μέγεθος της καταστροφής και του πόνου αγαπημένων συνανθρώπων σου. Για τους κόπους που χάθηκαν και για την μάνα που έχασε τόσο άδικα την ζωή της.
Δεν θέλω να πω υπομονή και κουράγιο. Θέλω μόνο να ξέρουν ότι θα είμαστε δίπλα τους όσο μπορούμε. Στην σκέψη και στην πράξη. Στην οικογένεια Πετρέλη και στην οικογένεια Καλατζή.
Θα ξανά φτιαχτούν όλα με πίκρα και αίμα και ένα τεράστιο γιατί. Αλλά θα ξανά φτιαχτούν. Μόνο η μάνα δεν γυρίζει δυστυχώς πίσω.
Δεν ξεχνάμε την ευγένεια σας, την προθυμία σας, την τέλεια εξυπηρέτηση από μέρους σας αλλά και από τους υπαλλήλους σας. Η συμπεριφορά σας άψογη σε ότι σας ζητούσαμε.
Να είσαστε όλοι γεροί και ολόθερμα συλλυπητήρια από μένα και τον Γιώργο στην οικογένεια Πετρέλη για την τραγική απώλεια της μητέρας τους.
Παραθέτω ένα υποθετικό διάλογο μεταξύ Φρόυντ και Νίτσε.
