Κάτω από τον Πλάτανο…

Η ευρύτερη οικογένεια της Μαίρης και του Νίκου Γομόπουλου πρόσφερε στη Βιβλιοθήκη του χωριού μας το ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) δολαρίων στη μνήμη του πολυαγαπημένου φίλου τους Στάθη.

Η Βιβλιοθήκη ευχαριστεί.

Είπαμε ότι το σαββατοκύριακο είχαν έρθει πολλοί επισκέπτες στα Βατερά, γεγονός πολύ ενθαρρυντικό για τη συνέχεια.

Ανάμεσά τους φαίνεται υπήρχαν και μερικοί ευαισθητοποιημένοι ζωόφιλοι, οι οποίοι βρήκαν την ευκαιρία να εκδηλώσουν τα αισθήματά τους με καταγγελία στην αστυνομία της Μυτιλήνης ότι (καθ’ υπερβολήν) τα κατσίκια σε δυο κτήματα, που είχαν την ατυχία να βρίσκονται στον επαρχιακό δρόμο, δεν είχαν …κλιματισμό!!!

“Μέσα στο κτήμα, έλεγε ο ένας ιδιοκτήτης, υπάρχει ένα στέγαστρο πάνω στο οποίο απλώνονται οι βλαστοί της παρακείμενης κληματαριάς. Τί άλλο χρειάζεται για δυο μεγάλα και δυο μικρά κατσίκια”.

Θεωρούμε ότι σε όλα τα πράγματα χρειάζεται ένα μέτρο. Δεν έχουμε λόγο να αμφιβάλλουμε για τα φιλοζωικά αισθήματα αυτών που έκαναν την καταγγελία αλλά άλλο τόσο φιλοζωικά αισθήματα έχουν και οι ιδιοκτήτες των κατσικιών που τα φροντίζουν πρωί και βράδυ.

Οι υπερβολές δημιουργούν αντιδράσεις που τελικά υπονομεύουν το προσδοκώμενο αποτέλεσμα. Εχει δημοσιευτεί ότι σε κάποιο νησί έγινε καταγγελία γιατί βάζουν τα γαϊδουράκια να μεταφέρουν στην πλάτη τους ανθρώπους!!!

Είναι άλλο πράγμα να βλέπεις σε βίντεο τα κατσικάκια να τρέχουν και να χοροπηδάνε σε υψώματα και άλλο όταν είσαι ιδιοκτήτης να τα ψάχνεις ή και να τα κυνηγάς.

Ένα αίτημα προς τον Δήμο που κατατέθηκε από τον Θεόδωρο Θεοδωρέλλη, κάτοικο Βατερών, που μας αφορά όλους και μπράβο για την πρωτοβουλία του

Ίσως και ανέλπιστα καλή η κίνηση στα Βατερά χτες και σήμερα.

Το πρώτο Σαββατοκύριακο του καλοκαιριού έδωσε ελπίδες στα καταστήματα για μια καλή περίοδο.

Τα Βατερά υποδέχτηκαν τους επισκέπτες τους τακτοποιημένα. Τα ντουζ της παραλίας σε πλήρη λειτουργία, άγνωστο για το αν θα αντέξουν μέχρι τέλος του καλοκαιριού.

Ας ελπίσουμε ότι όλα θα πάνε καλά. Αλλά φτάνουν μόνο οι ελπίδες;

Το Δημοτικό σχολείο και το Νηπιαγωγείο Βρίσας μας προσκαλούν στην γιορτή λήξης της σχολικής χρονιάς και του αποχωρισμού με μια γουστόζικη πρόσκληση!

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Καλή ξεκούραση σε παιδιά και εκπαιδευτικούς

Ο Σύλλογός μας θέλοντας να συμμετάσχει στην προσπάθεια να αποκατασταθεί όσο το δυνατόν πιο σύντομα η τροφοδοσία του χωριού μας με την αποκατάσταση της λειτουργίας του σούπερ μάρκετ “Πετρέλλης”, στα πλαίσια των δυνατοτήτων του, πρόσφερε το ποσό των 300€.

Σαν τα Βατερά δεν έχει και σαν τα Βατερά δεν είχε ούτε πριν ένα αιώνα!

Η Δημόσια Βιβλιοθήκη Μυτιλήνης αξιοποιώντας το αρχείο της και ο Νίκος Γκουγκούλιος που μας γνωστοποίησε το δημοσίευμα του lesvosnews.net στηρίζουν τον τίτλο της ανάρτησής μας, την οποία αξίζει τον κόπο να διαβάσετε.

Το καλοκαίρι έφτασε και πηγαίνουμε μια βόλτα στα Βατερά του 1930 μέσα από την εφημερίδα Ταχυδρόμος και του απεσταλμένου του, Γ. Κονδύλη.

“Λεσβιακά ακρογιάλια: Βατερά το ωραιότερο ακρογιάλι του νησιού μας”

ΒΑΤΕΡΑ-Σεπτέμβριος. (Του περιοδεύοντος συντάκτου μας).

“Χωρίς καμμιά υπερβολή τα Βατερά της Βρισάς είναι το ωραιότερο Λεσβιακό ακρογιάλι. Στο νησί μας επάνω υπάρχουν πολλά ακρογιάλια υπέροχα. Όπως είναι της Σκάλας Ερεσσού, του Μεσοτότου, της Σκάλας Καλλονης, το «Αμμουδέλι» και του Αγίου Ισιδώρου του Πλωμαριού, του Κόλπου Γέρας, της Νεάπολης και Κρατήγου, της Σκάλας Θερμής, των Μυστεγνών μέχρι του Γενηλιμανιού, της Σκάλας Σκαμιάς, της θέσεως Βίγλας, της Εφταλούς και μέχρι Μηθύμνης, της Πέτρας, της Τσιχράντας, αρχαίας Ίσσης και Αντίσσης, του Γαβαθά και άλλα πολλά.

Σε κανένα όμως απ᾿ όλ’ αυτά δεν θα συναντήσετε τη μαγευτική ομορφιά των Βατερών, με τα άπειρα γραφικά τοπεία και τα πλούσια χαρίσματα που χωρίς καμμιά φειδώ χάρισε η φύσις στην παραδείσια αυτήν τοποθεσίαν του νησιού μας.

Μπροστά στα έκθεμβα απ’ την σπάνια αύτην ομορφιά της φύσεως, μάτια του κάθε επισκέπτου, ανοίγεται ο απέραντος ορίζων της θαλάσσης που στο βάθος του φαίνονται τα βουνά της Χίου και των Ψαρρών.

Ύστερα στον μαγεμένο απ’ την έκστασι επισκέπτη κάνει εντύπωση η ατελείωτης αμμώδης παραλιακή έκτασις η οποία είνε μήκους 10 χιλιομέτρων και πλάτους 15-20 μέτρων.

Μεγαλυτέραν εντύπωσιν προξενεί στον επισκέπτη η ολοκάθαρη αγρογιαλιά. Μέσα στα διαυγή νερά της διακρίνεται η όμορφη αμμουδιά, που λες και την καθάρισαν ανθρώπινα χέρια. Τέτοια αμμουδιά ασφαλώς δεν υπάρχει πουθενά αλλού στο νησί μας απάνω. Έπειτα εκείνος ο ανοιχτός ορίζοντας στο βάθος του οποίου αρχίζουν ατέλειωτες καταπράσινες οροσειρές.

Το ακρογιάλι αυτό έχει και άλλα πλεονεκτήματα. Είνε ο σταθμός των νοστιμωτάτων ορθυκιών. Έκτος αυτού αλιεύονται εκεί άφθονα και όλων των ειδών ψάρια. Τα ψάρια αλιεύονται με τα περίφημα «γκιργίρια. Το θέαμα των «γκιργιριών» τη νύχτα, είνε υπέροχο.

Αυτά λοιπόν και άλλα πολλά είνε τα απαράμιλλα φυσικά χαρίσματα του ωραιοτέρου Λεσβιακού ακρογυαλιού. Παρ’ όλα ταύτα οι ευρισκόμενοι πλησίον Βρισαγώτες δεν πηγαίνουν το καλοκαίρι στην ωραία αύτη ακρογυαλιά προτιμώντες να παραμένουν στο χωριό τους. Στα Βατερά λίγα σπίτια εξοχικά των Βρισαγωτών βρίσκονται χτισμένα σήμερα.

Οι κυνηγοί των ορθυκιών που πάνε εκεί απ’ όλα τα μέρη του νησιού μας, δεν έχουν πουθενά να μείνουν, και καταφεύγουν πάντα στον καλόβολο κ. Γεώργιο Ζερβό ο οποίος τους βολεύει όλους όπως όπως.

Τώρα μόνον τα τελευταία χρόνια κατάλαβαν την ανεκτίμητη αξία των Βατερών, μερικοί μερακλήδες Βρισαγώτες και άρχισαν να φτιάχνουν εξοχικά σπίτια. Και πρώτος ο φίλος κ. Γεώρ. Πολυχρόνης ο οποίος χτίζει ένα θαυμάσιο παραθαλάσσιο μέγαρο, σωστό παλατάκι. Στα πίσω μέρος κ. Πολυχρόνης εφύτευσε περί τα πέντε στρέμματα κλήματα, που είχαν θαυμάσια απόδοση χάρις στην επιστημονική καλλιέργεια που […….]. Για το πότισμα ειδικώς ο κ. Πολυχρόνης, έστησε ειδικήν αρδευτικήν μηχανήν η οποία βγάζει χιλιάδες οκάδες νερό μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Τα κλήματα του κ. Πολύχρονη καίτοι ηλικίας 6 μόνον εκαρποφόρησαν. Ασφαλώς την άλλη χρονιά θα έχουν μεγάλη απόδοση. Κατόπιν τούτου μπορούμε να πούμε ότι το ρεκόρ της αμπελουργίας έφυγε απ’ τα χέρια του κ. Ορέστη Κυπριανού.

Στα Βατερα λοιπόν όπως είπαμε και παραπάνω δεν υπάρχουν οικήματα για τη διαμονή των ξένων και ιδία των κυνηγών οι οποίοι μεταβαίνουν προς άγραν των παχυτάτων φτερωτών.

Οι περισσότεροι απ᾿ αυτούς φέρνουν μαζί τους σκηνές και τις στήνουν στην άμμο. Εφέτος μερικοί παραθερίζοντες οικογενειακώς φίλοι έστησαν σκηνές στρατιωτικές και διαμένουν υπ’ αυτές. Μεταξύ τούτων είναι ο εν τιμητική αποστρατεία διατελών ταγ/χης πεζικού κ. Γεώργιος Παπαπαναγιώτου μετά της κυρίας του, ο κ. Ιωάννης Ιατρέλλης εκ Βρισάς, Ευστράτιος Μουτάφης ο γνωστός έμπορος υφασμάτων της πόλεώς μας και άλ.

Το μοναδικό εις το είδος του κέντρον του κ. Γεωργίου Ζερβού πούνε στη παραλία των Βατερών είναι το εντευκτήριον όλων των παραθεριζόντων και λοιπών ταξειδιωτών. Οι ευγενικοί τρόποι και η περιποίησις του εν λόγω επιχειρηματίου προσελκύουν όλους τους πελάτας.

Στο κέντρο αυτό συχνάζουν και όλοι οι ψαράδες των αλιευόντων εις τα εκεί παράλια γκεργκιργιών, οι οποίοι μετά τη δουλειά τους το ρίχνουν στο γλέντι.

Το κέντρον τούτο είνε ιδιοκτησία του εκ Βρισάς παντοπώλου κ. Παν. Μαργαρίτη ο οποίος παραθερίζει επίσης στα Βατερὰ μετά της οικογενείας του.

Ο κ. Μαργαρίτης σκέπτεται πολύ σύντομα να ανοικοδομήσει το παλαιόν κτήριον του καφενείου του κ. Γεωργ. Ζερβού, το οποίον είναι ιδιοκτησία του, και ν’ ανεγείρει επ᾿ αυτού ένα μεγάλο ξενοδοχείον ύπνου και φαγητού την διεύθυνσιν του οποίου θα αναθέσει εις τον ίδιον κ. Γ. Ζερβό.

Τα σχέδια της οικοδομὴς έχουν εκπονηθεί από του μηχανικού των Κοινοτητων [κ. Μαρκουλή], αι εργασίαι δε της ανεγέρσεως πρόκειται ν’ αρχίσουν πολύ συντόμως.

Το σημερινό παραθαλάσσιο εξοχικό κέντρον του κ. Ζερβού όπως είπαμε και παραπάνω είνε το μοναδικό καταφύγιο παντός ξένου μεταβαίνοντος στα Βατερά.

Στα Βατερά τώρα εσχάτως χτίσθηκε δαπάνες του Δημοσίου και ένα νέο τελωνειακό χτίριο που είνε θαυμάσιο από πάσης απόψεως, υπό την διεύθυνσιν του εργολάβου κ. Ιωάννου [Καρά] εκ Βρισάς.

Τα Βατερά έχουν και τη βιομηχανία τους, με το πρώτης τάξεως θαυμάσιον αγγειοπλαστείον του εκ Μεναιμένης Μ. Ασίας ειδικού αγγειοπλάστου κ. Γεωργίου Χαχαλάκη, στο οποίο κατασκευάζονται διάφορα αγγειοπλαστικά είδη με απαράμιλλον τέχνην.

Στα Βετερά τοποθετήθηκε τελευταία νέος τελωνοσταθμάρχης ο κ. Γ. Καλαμαρίδης.

Επίσης άνοιξε στα Βατερά νέον παραθαλάσσιον καφενείον του κ. Παναγιώτου Πόρτογλη, το οποίον κάνει χρυσές δουλειές χάρις στας περιποιήσεις του διευθυντού του.

Στα Βατερά μπορεί να πάει κανείς με αυτοκίνητο γιατί οπωσδήποτε είναι φτιαγμένος ο αμαξιτός δρόμος.”

Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ

πηγη:

Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Μυτιλήνης 

Και κατά τη φετινή περίοδο 2024-2025 η Βιβλιοθήκη πρόσφερε τη δυνατότητα στα παιδιά του χωριού μας – χωρίς καμιά επιβάρυνση των οικογενειών τους- να απασχοληθούν δημιουργικά και να αποκτήσουν γνώσεις και δεξιότητες, που δύσκολα θα μπορούσαν να αποκτήσουν αλλού.

Όλα αυτά έγιναν κατορθωτά εξαιτίας της διάθεσης εθελοντικής προσφοράς κάποιων χωριανών μας, τους οποίους η Βιβλιοθήκη ευχαριστεί . Κάθε ώρα που ένα παιδί ξεκολλά από μια οθόνη και ασχολείται με κάτι άλλο δημιουργικό και παιδαγωγικό αποτελεί ένα μικρό σποράκι στην καλλιέργεια και ανάπτυξη της προσωπικότητάς του.

Η Βιβλιοθήκη εκφράζει τις ολόθερμες ευχαριστίες της στις/ους παρακάτω (αλφαβητικά) για την αντίστοιχη προσφορά των:

1. Κατσάνη Μυρσίνη, φιλόλογο, για τα μαθήματα έκθεσης και δημιουργικής γραφής σε παιδιά του Γυμνασίου.
2. Κολιόπουλο Γιώργο, για τα μαθήματα σκακιού
3. Μάσλοβα-Αναγνώστου Τάι και Δήμητρα Αγκουσι , για τα μαθήματα ζωγραφικής
4. Μπολγούρα Στέλλα, δασκάλα, για την εξωσχολική βοήθεια σε παιδιά μικρών τάξεων του Δημοτικού
5. Παπαγιάννη Μυρσίνη, νηπιαγωγό, για τη δημιουργική απασχόληση μικρών παιδιών
6. Χαραμή Μεταξία και Πορτογλή Μυρσίνη. δασκάλες, για την εξωσχολική βοήθεια σε παιδιά μεγαλύτερων τάξεων του Δημοτικού

Για όσους και όσες ασχολήθηκαν με τις θεατρικές ομάδες και τη μουσική θα αναφερθούμε κατά την παρουσίαση των σχετικών εκδηλώσεων τους προσεχείς μήνες.

Καλό καλοκαίρι για όλους μας.

Στο σημείο όπου το πνεύμα αρνείται το «πνεύμα».

Αλμπέρ Καμύ.

Μπρούμυτα στην καυτή άμμο παρατηρούσε το μεγάλο μαύρο μυρμήγκι 

που έτρεχε γρήγορα λες και η άμμος του έκαιγε τα πόδια.

Τι να βρίσκει άραγε, αναρωτήθηκε, εδώ στην ερημιά;

Μόλις είχε αφήσει κάτω τα γυαλιά και το βιβλίο που διάβαζε.

Ένα δύσκολο και περίεργο βιβλίο.

Βαρύ.

Την κούρασε.

Δεν έδενε και με το περιβάλλον.

Και τότε το είδε.

Πέρα δώθε, πέρα δώθε.

Κάποια στιγμή την πλησίασε και ανέβηκε δισταχτικά στο χέρι της.

Σα να το σκέφτηκε λίγο.

Για λίγο.

Άρχισε τον ανήφορο μέχρι τον ώμο της.

Έτριψε με τα μπροστινά του πόδια το κεφάλι του.

Έστειλε τα μηνύματα του στα φιλαράκια του από ψηλά.

Μετά, πήρε την απόφαση.

Σαν καλοκουρδισμένο παιδικό παιχνίδι κατέβηκε τρέχοντας.

Και άρχισε πάλι το πέρα δώθε στην άμμο.

Ένα κύμα από αναμνήσεις την κατέκλυσε.

Πόσα χρόνια πριν, αναρωτήθηκε.

Όλα γύρω ίδια.

Η θάλασσα, τα βραχάκια, η άμμος, και τα φύκια.

Μόνο εκείνη μεγάλωσε και η συντροφιά εξαφανισμένη.

Μόνη της.

Αυτή, τα γυαλιά, το βιβλίο, και το μυρμήγκι.

Στη μικρή αμμουδένια αγκαλίτσα κάτω απ’ το κτήμα.

Εκεί που πήγαιναν εκδρομές.

Στα πολύ νεανικά της χρόνια.

Εκεί που μια φορά είχε χώσει το χέρι της στην άμμο.

Εκεί που κάποια στιγμή ένοιωσε ένα άλλο χέρι 

να της χαϊδεύει τα δάχτυλα.

Χωρίς να φαίνεται.

Χωμένο και αυτό κάτω από την άμμο.

Ανατριχίλες είχαν γεμίσει το κορμί της.

Εκεί ένοιωσε το πρώτο λίγωμα της αγάπης.

Και τότε ένα μυρμήγκι από αυτά τα μεγάλα ανέβηκε στο χέρι της.

Ανατρίχιασε διπλά.

Από παιδάκι φοβόταν όλα τα έντομα.

Ήθελε να τραβήξει το χέρι της.

Για να το διώξει.

Δεν το τόλμησε.

Δεν ήθελε να χάσει το χάδι.

Αυτός είδε την τρομάρα στα μάτια της. 

Την αλλαγή στην έκφραση της.

Κατάλαβε.

Με το άλλο του χέρι έπιασε το μυρμήγκι.

Το απόθεσε απαλά στην άμμο.

Να εξερευνήσει άλλες περιοχές.

Αχ, αναστέναξε.

Νιάτα….

Μάζεψε τα γυαλιά, έκλεισε το βιβλίο.

Δεν θέλω να διαβάσω άλλο.

Ελεύθερο το πνεύμα μου για σήμερα, αποφάσισε.

Εδώ είναι το σημείο που αρνιέμαι το «πνεύμα», Άλμπερτ Καμύ.

Έμεινε να παρατηρεί το μυρμήγκι.

Γεμάτη αναμνήσεις και νοσταλγία.

Έκλεισε τα μάτια.

Άκουγε αφηρημένα τον φλοίσβο των κυμάτων γεμάτη από ευφορία.

Πρέπει να σηκωθείς, ψυθίρισε κάποια στιγμή  στον εαυτό της. 

Μ’ αυτά και μ’ αυτά θα καείς.

Σηκώθηκε πάνω γελώντας.

Τίναξε την άμμο από το σώμα της.

Περπάτησε ξυπόλητη για λίγο.

Η άμμος καυτή.

Φόρεσε τα σανδάλια της. 

Το μυρμήγκι είχε χαθεί.

Κλείνοντας η πρώτη βδομάδα του καλοκαιριού βρίσκει όλα τα καταστήματα εστίασης των Βατερών, που λειτουργούσαν και κατά την περσινή περίοδο, ανοιχτά.

Τα δυο ακραία “ΕΙΡΗΝΗ” και “ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ” έχουν ήδη δεχτεί και τα πρώτα γκρουπ ξένων τουριστών με αφετηρία από Πολωνία, Τσεχία και Ολλανδία. Προχωρώντας στον παραλιακό δρόμο από ανατολικά προς δυτικά βλέπουμε ανοιχτά το “SEVEN HEAVEN”, το “HOLA” το “BLUE MACAO”, το “ΑΦΡΟΔΙΤΗ” (Χαχαδάκη), τα “ΚΑΛΑΜΑΚΙΑ”, το “ΠΛΑΤΑΝΑΚΙ”, τη “ΦΡΑΝΤΣΕΣΚΑ”, το “ΑΚΡΟΓΙΑΛΙ” (Λάσκαρη), το “26”, τον “ΚΑΡΑΪΣΚΟ”, τον “ΖΟΥΡΟ”, την “VEGGERA”, τον “MYLO”, το ξενοδοχείο “ΟΜΗΡΟ”. Ο “ΚΟΖΑΝΙΤΗΣ” λειτουργεί μόνο τα δωμάτια ενώ περιμένουμε να δούμε τι μας επιφυλάσσει ο Γιώργος στα “ΡΙΧΙΑ”. Από μέρα σε μέρα θα ανοίξει και του “ΒΟΥΔΟΥΡΗ” με νέα διεύθυνση.

Στο ακρωτήρι του Αγίου Φωκά η ψαροταβέρνα του ΑΓΓΕΛΕΡΟΥ είναι πάντα ανοιχτή.

Ανοιχτά βέβαια και τα δυο μαγαζάκια του Χαρίλαου Κατσάνη και της Μαριαλένας Κανέ μαζί με το πρατήριο του αρτοποιείου ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ. Αχρείαστο να είναι, αλλά πολύ χρήσιμο, το φαρμακείο καθώς και το ιατρείο του χωριού που ανοίγει λίγες μέρες το μήνα με τις καταστάσεις λειτουργίας να αναρτώνται στο τζάμι του φαρμακείου.

Ευτυχώς στο χωριό λειτουργεί και το αρτοποιείο.

Καλή διαμονή να έχετε και καλό καλοκαίρι να περάσουμε!