Την φωτογραφία μας έστειλε ο Philippe de Prateare, ο Βέλγος εραστής της φύσης του χωριού μας, που δεν χάνει ευκαιρία να την αποθανατίζει με όμορφες φωτογραφίες.Από τη φωτογραφία αυτή φαίνεται πόσο διανοίχτηκε η κοίτη στο κύριο τμήμα του γεφυιού αν το συγκρίνουμε με το μικρό αριστερό τμήμα.
Τώρα θα είναι πολύ εύκολο το πέρασμα τρακτέρ και αυτοκινήτων κάτω από τη γέφυρα για την εξυπηρέτηση των αναγκών στα παραποτάμια κτήματα που δεν έχουν πρόσβαση από αλλού.
ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟ 2022 ΝΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΌΤΙ ΣΤΕΡΗΘΗΚΑΜΕ ΤΑ ΔΥΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ.
Ύστερα από μέρες άνυδρης νοτιάρας, χορτάσαμε δυο συνεχόμενες μέρες από βροχή που έπεσε με ρέγουλο χωρίς υπερβολές. Πάνω από 2,5 ίντσες με αποτέλεσμα να ξεπεράσουμε τις 10 ίντσες (σχεδόν 11 έχουμε) και να επαληθευτεί για μια ακόμα φορά η ρήση των παλιότερων ότι για να κατέβει το ποτάμι (το οποίο παραμόνευε μέρες τώρα λίγο πιο πάνω από την αγιά Ειρήνη) χρειαζόμαστε 10 ίντσες βροχής.
Με τις εργασίες εκβαθύνθηκε η κοίτη του ποταμού και γιαυτό μήν περιμένετε όσο και να βρέξει να φτάσει το νερό στο οδόστρωμα ούτε καν να σκεπάσει τα “πολυθρύλητα” αυγά.Η φωτογραφία αυτή δεν έχει σχέση με τη βροχή αλλά μιας και περάσαμε από τον Πλάτανο φωτογραφίσαμε και αυτό το χριστουγεννιάτικο δέντρο τοοποίο όπως μας είπαν έστησε (για μια ακόμα χρονιά) και στόλισε κάποιο μέλος μιας ΜΥΚΗΟ και μοίρασε και κάποια δώρα σε χωριανούς πριν λίγες μέρες.
Έφυγε από τη ζωή και κηδεύτηκε πριν λίγο στο άγιο Ευστάθιο στα Βατερά η Μυρσίνη σύζυγος Νικολάου Χαχαδάκη, το τελευταίο μέλος της “καλλιτεχνικής οικογένειας” του μπαρμπα Γιάννη Βογιατζή. Μετά τον Νίκο, τον Δημήτρη και την Ειρήνη έφυγε και η Μυρσίνη.
Η Μυρσίνη ήταν ζωντανό στέλεχος της τοπικής κοινωνίας. Ερασιτέχνης ζωγράφος και στιχουργός μα προπαντός “χωροτατζού”. Δεν είχε αφήσει ούτε μια αγριοαχλαδιά στις παρυφές των δρόμων που να μην την μπολιάσει.
Ας είναι αναπαυμένη.
Θερμά συλλυπητήρια στις οικογένειες των παιδιών της και σ’ όλους τους συγγενείς της.
Με την με αριθμό 268/2021 απόφαση του της 6ης Δεκεμβρίου το Δημοτικό συμβούλιο αποφάσισε την αγορά του χωραφιού των αδελφών Γιάννη και Κώστα Παππά στον Παλιόπυργο. Εξουσιοδοτήθηκε ο Δήμαρχος για την υπογραφή του συμβολαίου.
Με την αγορά ανοίγει ο δρόμος για τη διαμόρφωση καλού δρόμου πρόσβασης στο κτίσμα ώστε να δοθεί η σκυτάλη στην αρχαιολογία για τις σχετικές εργασίες στερέωσης.
Με αφορμή τη δημοσίευση (του lesvosnews.net) που παραθέτουμε στο τέλος ήρθαν στο νου οι εικόνες ενός ανάλογου εγχειρήματος που βάλτωσε.
Έχουν περάσει 25 περίπου χρόνια από τότε που ο ενθουσιασμός και οι προσπάθειες του Κώστα Ταξείδη “παρέσυραν” και τον καθηγητή του ΕΚΠΑ Μανώλη Δερμιτζάκη και ξεκίνησαν οι ενέργειες για τη “Συλλογή Φυσικής Ιστορίας Βρίσας” Το όραμα ήταν τεράστιο αλλά το αποτέλεσμα ελάχιστο. Ήρθε και ο σεισμός και έδεσε το πράγμα. Η σημερινή (αλλά και η τελευταία πριν από το σεισμό) κατάσταση “κραυγάζει” ότι δεν έγιναν οι σωστές ενέργειες. Δεν έχει νόημα να ασχολούμαστε με το έγινε και τι δεν έγινε στο παρελθόν. Το θέμα είναι ότι τώρα κοιτάζοντας από μακριά προς τα πίσω διαπιστώνεται ότι ότι θετικό έγινε συνέβη την πρώτη πενταετία. Μετά στην ουσία εγκατάλειψη από το ΕΚΠΑ. Κατά διαστήματα λόγια και σχέδια και ανέξοδες υποσχέσεις.
Από το παρακάτω δημοσίευμα που αναφέρεται σε ανασκαφές στη Θερμή προκύπτει ότι όπου βάλει το χέρι του το Μουσείο του Σιγρίου γίνονται θαύματα. Ας στρέψουμε τις όποιες προσπάθειες μας στο να γίνει μια συνεργασία του ΕΚΠΑ (στο οποίο ανήκει η Συλλογή του χωριού μας) με το Μουσείο Σιγρίου αν θέλουμε να δούμε κάτι καλό για το χωριό μας.
Παραθέτουμε το δημοσίευμα.
Σημαντικά Παλαιοντολογικά Ευρήματα στην Ανατολική Λέσβο/// Συστηματική ανασκαφή στην περιοχή Θερμής/// Νέο κεφάλαιο για τη φυσική ιστορία της Λέσβου
Ένα νέο κεφάλαιο για την φυσική ιστορία της Λέσβου ανοίγει με τα ευρήματα των παλαιοντολογικών ανασκαφών που πραγματοποιούνται για πρώτη φορά στις Ανατολικές Ακτές της Λέσβου και αποδεικνύουν ότι το νησί της Λέσβου αποτελεί μία σημαντική δεξαμενή τεκμηρίων για την ιστορία της εξέλιξης της ζωής στο Αιγαίο.
Τα νέα ευρήματα που έρχονται για πρώτη φορά στο φως και αποτελούν καρπό μιας επίπονης ερευνητικής προσπάθειας η οποία ξεκίνησε από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου τον Νοέμβριο του 2019 και παρά τους περιορισμούς και τα προβλήματα που δημιούργησε η πανδημία, ολοκλήρωσε την πρώτη της φάση στα τέλη του 2021. Από την έρευνα αποκαλύφθηκαν εκατοντάδες οστά σπονδυλωτών ζώων που έζησαν στη Λέσβο την γεωλογική περίοδο του κατωτέρου – μέσου πλειστοκαίνου δηλαδή, πριν από περίπου 2.000.000 έως 1.000.000 χρόνια.
To πλούσιο υλικό των παλαιοντολογικών ανασκαφών που βρίσκεται υπό μελέτη, μαρτυρά τον πλούτο της πανίδας του νησιού αποκαλύπτει σημαντικά στοιχεία για την πανίδα και τα οικοσυστήματα του Ανατολικού Αιγαίου και τη σύνδεση των νησιών με την γειτονική Μικρασιατική χέρσο. Τα ευρήματα των ανασκαφών δείχνουν μια ποικιλία πανίδας αποτελούμενη από μεγάλα θηλαστικά, όπως: Άλογα, Βοοειδή, Ελάφια, Αντιλόπες αλλά και Σαρκοφάγα ζώα. Ιδιαίτερα πλούσια είναι πανίδα αλλά και πολλά μικροθηλαστικά, κυρίως Λαγόμορφα.
Η έρευνα διεξάγεται από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου με επικεφαλής τον Διευθυντή του καθηγητή Ν. Ζούρο, σε συνεργασία με τον Λέσβιο ερευνητή Δρ. Παλαιοντολογίας του ΕΚΠΑ κ Γ. Λύρα. Υπεύθυνος των ερευνητικών ανασκαφικών εργασιών που πραγματοποιούνται στην ευρύτερη περιοχή της Θερμής είναι ο γεωλόγος και υποψ. διδάκτορας Παλαιοντολογίας του ΕΚΠΑ κ. Μ. Γεωργίτσης. Στην έρευνα συμμετείχαν επίσης τα στελέχη του Μουσείου Γ. Γρημπιλάκος, Γ. Χωραφάς, Ν. Σαλαμπαρχός, Γ. Πασλής και Γ. Καρακωσταντής.
Μέχρι στιγμής από την ανασκαφική έρευνα έχουν ανακτηθεί περίπου 500 προσδιορίσιμα δείγματα και πολλά περισσότερα απροσδιορίστου οστεολογικού χαρακτήρα θραύσματα απολιθωμάτων.
Η έρευνα ξεκίνησε όταν βρέθηκε το πρώτο απολίθωμα, μέσα σε ιζηματογενείς αποθέσεις. Επρόκειτο για ένα θραύσμα γνάθου που φέρει μικρό τμήμα της οδοντοστοιχίας και ανήκει πιθανότατα σε μια μικρή αντιλόπη. Τότε ξεκίνησε έρευνα διερευνητικού χαρακτήρα προκειμένου να διαπιστωθεί αν υπάρχουν και άλλα απολιθώματα. Εντοπίσθηκαν διάφορα θραύσματα απολιθωμένων οστών μέσα στα φερτά ιζήματα και διαπιστώθηκε η ύπαρξη, στην ίδια περιοχή, μεγάλων τεκτονικών κοιλοτήτων που δημιουργήθηκαν στα ασβεστολιθικά πετρώματα, μικρά χάσματα, τα οποία είχαν πληρωθεί στη συνέχεια με απολιθωματοφόρα ιζήματα.
Σχεδιάσθηκε για την επόμενη χρονιά η πραγματοποίηση διερευνητικής ανασκαφής στην κύρια απολιθωματοφόρα θέση. Παράλληλα, συνεχίστηκε η συλλογή ιζημάτων προκειμένου να κοσκινιστούν και να ανακτηθούν διάφορα μικροαπολιθώματα μέσα από αυτά. Επιπλέον, διαπιστώθηκε η παρουσία μεγάλων μπλόκ με οστεολογικό υλικό, τα οποία προφανώς είχαν μεταφερθεί από ψηλότερα σημεία της θέσης λόγω της διάβρωσης των πετρωμάτων. Τελικά, αποκαλύφθηκε η ύπαρξη ενός ορίζοντα με απολιθωμένα οστά.
Τα πρώτα απολιθώματα που εντοπίστηκαν αφορούσαν σκελετούς μεγάλων οπληφόρων θηλαστικών, κατά βάση Αρτιοδάκτυλων, (Τα Αρτιοδάκτυλα χαρακτηρίζονται από άρτιο αριθμό δακτύλων στις οπλές, συνήθως δύο ή τέσσερα). Η κατάσταση διατήρησης των οστών δεν ήταν πολύ καλή, αφού τα περισσότερα ήταν αρκετά αποσαθρωμένα, εξαιτίας της αυξημένης υγρασίας.
Η έρευνα ανακόπηκε λόγω των περιορισμών της πανδημίας που δεν επέτρεψε να πραγματοποιηθούν ανασκαφικές εργασίες κατά την περίοδο Οκτωβρίου-Νοεμβρίου του 2020.
Από τον Ιούνιο του 2021 ξεκίνησε η πιο ουσιαστική φάση της συστηματικής ανασκαφικής έρευνας και οι εργασίες επικεντρώθηκαν στο κεντρικό τμήμα του ορίζοντα, όπου παρατηρήθηκε αυξημένη συσσώρευση απολιθωμένων οστών. Η πυκνή συγκέντρωση των οστών μέσα στο ίζημα και ο χωρίς συγκεκριμένο προσανατολισμό ενταφιασμός τους, οδήγησε, συχνά, στον επαναπροσδιορισμό της ανασκαφικής μεθοδολογίας προκειμένου να ανακτηθούν ασφαλέστερα τα απολιθώματα. Η πυκνή συγκέντρωση των οστών, δυσχέρανε κατά πολύ την ανασκαφή, καθώς οι εργασίες έπρεπε να προχωρούν με πολύ αργό ρυθμό για να μην δημιουργηθούν φθορές. Η ιδιαίτερα μειωμένη μηχανική αντοχή των απολιθωμάτων απαιτούσε τη προσεκτική και ακριβή ανάδειξη τους.
Απαιτήθηκε για το λόγο αυτό, επί τόπου συντήρηση στη πλειονότητα του οστεολογικού υλικού η οποία πραγματοποιήθηκε από τους έμπειρους συντηρητές του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου, που περιλάμβανε, κατά βάση, τις εργασίες της στερέωσης και της συγκόλλησης ενώ στα πιο ευαίσθητα δείγματα τοποθετήθηκε γυψονάρθηκας προτού αποκολληθούν από το χώρο. Στις περιπτώσεις που η μεγάλη συγκέντρωση των οστών δρούσε αποτρεπτικά στη μεμονωμένη εξαγωγή των απολιθωμάτων δημιουργήθηκαν απολιθωματοφόρα μπλοκ, τα οποία επεξεργάστηκαν στα εργαστήρια του Μουσείου. Κατά κύριο λόγο, το πλούσιο υλικό που ανακτήθηκε κατά την ανασκαφική περίοδο αποτελούνταν από οστά θηλαστικών, στη πλειοψηφία τους επιμήκη οστά, χωρίς όμως να απουσιάζουν κρανία μικροθηλαστικών και γνάθοι με τμήμα οδοντοστοιχίας από Αρτιοδάκτυλα. Τελικά, το σύνολο των προσδιορίσιμων δειγμάτων απομακρύνθηκε από τον ορίζοντα και μεταφέρθηκε στα εργαστήρια του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου.
Τα νέα ευρήματα αποτελούν πολύτιμο υλικό για την μελέτη της εξέλιξης της περιοχής του Ανατολικού Αιγαίου και συμβάλουν στην κατανόηση και τεκμηρίωση της πιο πρόσφατης γεωλογικά περιόδου της φυσικής ιστορίας της περιοχής από την ηπειρωτική Αιγηίδα με τα πλούσια δάση της σεκόιας και των κανελόδενδρων μέχρι την καταβύθιση περιοχών της και την δημιουργία του Ελληνικού αρχιπελάγους.
Για τη συνέχιση των εργασιών επισκευής του σπιτιού του Σπύρου Λινάρδου 300€ ΑΠΌ ΤΌΝ ΒΑΣΣΟ ΣΤΡΟΥΜΠΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΎΖΥΓΌ ΤΟΥ ΕΛΈΝΗ ΚΑΝΔΥΛΗ ΕΙΣ ΜΝΉΜΗΝ ΤΩΝ ΓΟΝΈΩΝ ΤΟΎΣ
Μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη παραχώρησε η καθηγήτρια κα Γαλανίδου που πραγματοποιεί τις ανασκαφές στα Ροδαφνίδια Λισβορίου στον “Πολιχνιάτικο Λόγο” και συγκεκριμένα στον φιλόλογο Ιγνάτη Ψάνη.
Η συνέντευξη είναι ενδιαφέρουσα επειδή το θέμα των ανασκαφών στο Λισβόρι είναι ζωτικό γοα ολόκληρη την περιοχή αλλά και επειδή οι ερωτήσεις που τέθηκαν ήταν εξαιρετικά στοχευμένες.
Η συνέντευξη αναδημοσιεύτηκε και στο lesvosnews.net όπου μπορείτε να τη βρείτε πατώντας εδώ.
Παραθέτουμε την απάντηση σε ένα πολύ ενδιαφέρον κατά την άποψή μας ερώτημα:
Τι άνθρωποι ζούσαν την εποχή που ερευνάτε στην περιοχή µας; Μπορείτε να µάς αναπαραστήσετε, αµυδρά έστω, τη ζωή τους µε βάση τα µέχρι τώρα ευρήµατα ή βιαζόµαστε;
Πιθανότατα µιλάµε για µικρές οµάδες κυνηγών-τροφοσυλλεκτών µε κοινωνική οργάνωση, ανάγκη διάκρισης και αλληλοβοήθειας. Είχαν καλή γνώση του φυσικού περιβάλλοντος και έδειχναν ιδιαίτερη προτίµηση σε ηφαιστειακά τοπία στα οποία ήταν καλά εγκατεστηµένοι και οι πρόγονοί τους από την ανατολική Αφρική. Ζούσαν στις παρυφές των υγροτόπων της Λέσβου µε τους πλούσιους φυσικούς πόρους (υδρόβια φυτά και θηράµατα) και κοντά σε θερµές πηγές που προσέφεραν ένα φιλόξενο µικροπεριβάλλον ειδικά κατά τη διάρκεια παγετωδών περιόδων µε ψύχος και ξηρασία. Ήταν ικανοί λιθοξόοι, ξεχώριζαν τις πρώτες ύλες ανάλογα µε τις ιδιότητες θραύσης του λίθου, είχαν αφαιρετική και πιθανότατα συµβολική σκέψη γιατί η κατασκευή των εργαλείων που κατασκεύαζαν προϋποθέτει αφαίρεση και σχεδιασµό των βηµάτων της τεχνικής πράξης. Από την τεχνολογία τους συνάγεται ότι είχαν ικανότητα επικοινωνίας και πυρήνες κοινωνικής ζωής που διασφάλιζαν ότι µεταβιβάζεται η πολύτιµη τεχνογνωσία, και η πληροφορία εν γένει, από γενιά σε γενιά.
Η Βιβλιοθήκη Βρίσας εύχεται στα μέλη της, στους φίλους της που τη στηρίζουν οικονομικά, σ’ όλους τους απανταχού της γης χωριανούς μας και σ’ όλο τον κόσμο:
ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ.
ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΕ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ
ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠ’ ΤΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ!
Την καρτούλα φιλοτέχνησε η αντιπρόεδρος της Βιβλιοθήκης Ταΐσια Μάσλοβα.
