Ένα ασυνήθιστα δυνατό μελτέμι το βράδυ της 18ης του μήνα και το πρωί της επομένης (και παραμονής της γιορτής) προβλημάτισε τον κόσμο κατά πόσο θα ήταν εφικτό το βράδυ της παραμονής να γίνει γλέντι. “Κρύωσε τα πράγματα”! Το ένα κατάστημα που είχε προαναγγείλει ζωντανή μουσική, την ακύρωσε.
Ευτυχώς όμως (μάλλον με παρέμβαση του …εορτάζοντα αγίου) το μελτέμι χτες το βράδυ ήταν σε ανεκτά επίπεδα και έτσι η κίνηση ήταν αρκετά ικανοποιητική. Το γλέντι στου “Ζούρου” που είχε μουσική υπήρξε εξαιρετικό αλλά και τα άλλα καταστήματα είχαν αρκετή κίνηση. Δεν έλειψαν και οι πραματευτάδες για τη χαρά των πιτσιρικιών!
***********************
Χτες το πρωί στο καφενείο οι μεγαλύτερης ηλικίας μας διηγήθηκαν δυο περιπτώσεις τρικούβερτων καυγάδων που έγιναν πριν δεκαετίες κατά τη διάρκεια του πανηγυριού. Τότε που το χωριό είχε δεκάδες παλληκάρια!
Ο ένας καυγάς έγινε ανάμεσα σε ντόπιους και ψαράδες ενός γριγρί, που είχε αγκυροβολήσει, με αιτία (τι άλλο!) τη σειρά στο χορό. “Γέμισε η αμμουδιά με καρέκλες και αίματα”, είπαν, και τελικά οι επισκέπτες επιβιβάστηκαν και έφυγαν.
Ο άλλος καυγάς έγινε (άλλη χρονιά) ανάμεσα στα μέλη δυο ντόπιων πολύτεκνων οικογενειών με την ίδια αιτία.
Η κουβέντα έφερε ακόμα έναν μεγάλο καυγά σε πανηγύρι του αγίου Γεωργίου, στο χώρο του ξωκλησιού. Αν και οι πρωταγωνιτές στους καυγάδες έχουν φύγει από τη ζωή δεν είναι σωστό να αναφερθούν λεπτομέρειες.
Τέλος έγινε αναφορά και για τους -μικρότερης έντασης- καυγάδες που γίνονταν στα πανηγύρια του χωριού ανάμεσα σε χωριανούς και σε Πολιχνιάτες. Για να γίνει κατανοητό το κλίμα που επικρατούσε ανάμεσα στα δυο χωριά παραθέτουμε τα λόγια ενός ηλικιωμένου. Όταν σχολούσαμε από το Γυμνάσιο και φτάναμε στο ύψος του Κέντρου Υγείας δεχόμασταν καταιγισμό από πέτρες που μας πετούσαν από πάνω. Και συμπλήρωσε: φοβόμασταν να πάμε στον Πολιχνίτο (ως έφηβοι!).
Στον τομέα των καυγάδων έχουμε κάνει πάντως πρόοδο! Εξευγενιστήκαμε! Καμιά λεκτική αψιμαχία μπορεί να γίνει, αλλά να πέσει και ξύλο είναι πολύ απίθανο! Φυσικά και οι σχέσεις ανάμεσα στα δυο χωριά έχουν γίνει φιλικές και, με εξαίρεση κάποιων στενόμυαλων, γίνεται όλο και περισσότερο κατανοητό ότι για την πορεία των χωριών μας ισχύει το βάστα με να σε βαστώ να …πορευτούμε το δρόμο της ανάπτυξης.
