Κάτω από τον Πλάτανο…

Όπως σας είχα πει χτες το απόγευμα ανηφορίσαμε για το Δαξάρι, στον Ταξιάρχη. Ο δρόμος ήταν χάλια. Ήταν η πρώτη χρονιά που δεν ανέβηκε επιβατηγό αυτοκίνητο. και ένα που επιχείρησε έμεινε από δίσκο. Ταλαιπωρήθηκαν και όσοι ανέβηκαν με μικρά αγροτικά. Παρόλα αυτά ήταν αρκετός (πολύς θα έλεγα) κόσμος. Φωταγωγημένος με γεννήτρια ο χώρος, το φεγγάρι να λάμπει και να ημερεύει τα υψώματα, η θερμοκρασία να σου επιτρέπει χωρίς μπουφάν να κάθεσαι άνετα. Η λειτουργία τελείωσε κατά τις δέκα. Κάποιοι φύγαμε, κάποιοι που είχαν μαζί τους “πραμάτιες” έμειναν. Η “ψυχή” του πανηγυριού ο Αχιλλέας Αποστολής, που ανακαίνισε πριν 2-3 χρόνια το εκκλησάκι είχε φροντίσει για όλα.

Στο αίτημα να σταλεί μηχάνημα για να βελτιώσει το δρόμο, όπως άκουσα, η απάντηση ήταν :”δεν έχουμε ούτε λεφτά για καύσιμα, ούτε προσωπικό διαθέσιμο”. Χτες επίσης έμαθα ότι εργαζόμενος με εργολαβία στο Δήμο έχει να πληρωθεί από τον περασμένο Νοέμβριο!!!

Πρώτο Σαββατοκύριακο του Σεπτεμβρίου και η κίνηση στα Βατερά καλά κρατεί. Και χτες το βράδυ και σήμερα το μεσημέρι υπήρχε πολύς κόσμος. Σίγουρα δε θα είναι έτσι και το επόμενο Σαββατοκύριακο.

Αύριο το απόγευμα (στις 8.00) στον Ταξιάρχη, στο Δαξάρι, θα γίνει ο εσπερινός και στη συνέχεια η θεία λειτουργία για τη γιορτή της Τρίτης (6-Σεπτ) Γιορτάζεται το “Εν Χόναις θαύμα” του αρχάγγελου Μιχαήλ. Συνήθως συγκεντρώνεται αρκετός κόσμος και μερικοί μετά το τέλος της θείας λειτουργίας πίνουν και τα ουζάκια τους.

Άκουσα ότι ο δρόμος είναι χάλια και τα επιβατικά αυτοκίνητα καθώς και τα μικρά αγροτικά πολύ δύσκολα θα ανέβουν.

Μια ακόμα, και μάλιστα σε πολύ καλή σχολή, επιτυχία παιδιού του χωριού μας μάθαμε. Η Σοφία, κόρη του Λεσβοκλή Πετρά, επέτυχε στη Νομική Αθηνών.

Συγχαρητήρια στη Σοφία και την οικογένειά της, καλές σπουδές και καλή σταδιοδρομία.

Ενώ σήμερα το απόγευμα θα γίνει η κηδεία του Κώστα Ζερβού, πέθανε το πρωί ο Παναγιώτης Βάσος. Ο Παναγιώτης ήταν άριστος στο χτίσιμο της πέτρας σε ξερολιθιά (πεζούλες και σέτια). Τα κτήματά του ξεχωρίζουν για το λόγο αυτό. Επίσης έχει ανοίξει πάρα πολλά πηγάδια.

Η κηδεία του θα γίνει αύριο.

(Το καλοκαίρι έγιναν μερικές εκταφές και “ανάσανε” λίγο ο χώρος του νεκροταφείου. Δεν έγινε όμως καμιά ενέργεια για την επέκτασή του και πολύ φοβάμαι ότι σε λίγο καιρό θα λέμε πάλι: “Μην πεθάνετε γιατί δεν έχουμε που να σας βάλουμε!!!”)

Μια καταπληκτική θάλασσα σήμερα στα Βατερά, τέτοια που μόνο ο Σεπτέμβρης κάνει. Έτσι όσοι μείνανε αλλά και οι λίγοι παραθεριστές που ακόμα κυκλοφορούν ευχαριστήθηκαν το μπάνιο τους.

Πέθανε χτες και θα κηδευτεί αύριο ο Κώστας Ζερβός.

Καλό μήνα και καλό Φθινόπωρο. Συνηθίσαμε  όλοι να αλληλοευχόμαστε “καλό Χειμώνα” και “καλό Καλοκαίρι” παραλείποντας τις δυο πιο όμορφες εποχές του χρόνου, την Άνοιξη και το Φθινόπωρο. Για τα Βατερά πάντως το Φθινόπωρο είναι μια πολύ όμορφη περίοδος με εξαιρετικές θάλασσες. Επιπλέον αρχίζουμε πια να περιμένουμε τις πρώτες βροχές για να αρχίσουμε: ” Ήβγαν, γω μάζιψα καμιά κατουστή” “Γω πήγα σ’Τζίβις αλλά εν είχει” “Α! στα Λημουνάρια ήταν γιμάτους η κόσμους” Φυσικά για”τ’ς σαλιάτσ” ο λόγος!!!

Καλή σχολική χρονιά για τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς.

Για μια ακόμα χρονιά το Λύκειο Πολιχνίτου φιγουράρει ανάμεσα στα πρώτα του νησιού σε ποσοστό επιτυχίας των μαθητών του σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. Συγκεκριμένα  βρίσκεται στην τρίτη θέση μετά το Λύκειο Πλωμαρίου και τι αντίστοιχο της Γέρας. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι απ’ την τριάδα απουσιάζουν τα Λύκεια της πόλης.

Μπράβο στα παιδιά της περιοχής μας και στους δασκάλους τους!!!

Και άλλες επιτυχίες χωριανών μας παιδιών μάθαμε:

Η κόρη του Δημήτρη και της Κικής Αθανασίου, Κατερίνα (;) πέρασε στο τμήμα Λογιστικής του ΤΕΙ Χαλκίδας.

Ο γιος του Στρατή Καραμπάλη, Νίκος, πέρασε στο τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστήμιου της Αθήνας.

Θερμά συγχαρητήρια στα παιδιά και στις οικογένειες τους. Όλοι μαζί αγωνίζονται και σε όλους (αναλογικά) ανήκουν τα εύσημα της επιτυχίας.

Έστω και καθυστερημένα -ζητώντας συγνώμη απ’ τον αγαπητό μου φίλο Αποστόλη- αναφέρομαι στο ευχάριστο γεγονός του θρησκευτικού γάμου της Φωτεινής, κόρης του Απόστολου και της Λιάνας Σγούτσου, με τον αγαπημένο της Θεόδωρο, την Κυριακή στη Θεσσαλονίκη. Παρών στο γάμο και ο μικρός Χριστόφορος-Κωνσταντίνος, γιος του ζευγαριού, που άκουσε για πρώτη φορά τα ονόματά του καθώς ο παπάς τον έβαζε στην κολυμπήθρα. Ακολούθησε βέβαια το γαμήλιο γλέντι.

Στους νεόνυμφους και το αγγελούδι τους να ζήσουν ευτυχισμένοι και στους διπλά χαζοχαρούμενους γονείς και  φίλους, Αποστόλη και Λιάνα, να τους χαίρονται και να τους καμαρώνουν.