Είναι απορίας άξιο πως καταφέρνουμε ζητήματα που είναι εξαιρετικά κρίσιμα για το χωριό μας και τα οποία οφείλουν να μας ενώνουν σαν μια γροθιά για να τα διεκδικούμε και να τα επιλύουμε αυτά τα ζητήματα να μας οδηγούν όχι σε αντιπαράθεση αλλά σε κόντρες με υποτιμητικούς προσωπικούς χαρακτηρισμούς.
Ένα τέτοιο πρόβλημα είναι και η λειτουργία του Μουσείου του χωριού μας. Επειδή ανακατεύτηκα και σ’ αυτό το πρόβλημα- κακώς, κάκιστα αφού δεν είμαι ειδικός, όπως λένε κάποιοι- θα προσπαθήσω να παρουσιάσω το πρόβλημα όπως το είδα. Εδώ και μήνες ο υπεύθυνος στο χωριό του Μουσείου διαμαρτύρονταν σε όλους τους τόνους ότι υπάρχει πρόβλημα με την αποχέτευση και ότι ακόμα και όταν δεν χρησιμοποιείται αυτή, με τη βροχή από το σιφον βγαίνουν στο δάπεδο της τουαλέτας ακαθαρσίες. Αφού επισκεύτηκα το χώρο και διαπίστωσα -αν και μη ειδικός- το πρόβλημα καθώς και άλλα προβλήματα που υπάρχουν στο Μουσείο αποφάσισα να δημοσιοποιήσω τα προβλήματα αυτά στον τύπο μήπως και ενδιαφερθεί κάποιος αρμόδιος για τη λύση του προβλήματος. Δημοσιεύτηκε λοιπόν στο ΕΜΠΡΟΣ ένα άρθρο με τίτλο “Κινδυνεύει να κλείσει” όπου μεταξύ άλλων γράφει για το Μουσείο:
“
Το τραγικό όμως είναι με το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του χωριού. Η ιστορία του είναι γνωστή και πολύ πονεμένη υπόθεση. Στήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Αθήνας με εκθέματα που κατά κύριο λόγο πρόσφεραν ντόπιοι ιδιώτες σε δημοτικό κτήριο (πρώην Παρθεναγωγείο), το οποίο σε κάποια στιγμή ανακαινίστηκε και εκσυγχρονίστηκε. Ναυάγησε δυο φορές η κατασκευή νέου κτηρίου για το Κέντρο Έρευνας, Εκπαίδευσης και Πολιτισμού που συστάθηκε στο μεταξύ ως νομικό πρόσωπο. (Κινήσεις γίνονται σήμερα μήπως και κάτι περισωθεί απ’ το «όνειρο» μιας ολόκληρης περιοχής.) Προς το παρόν μένει το αρχικό Μουσείο, το οποίο οδεύει ολοταχώς σε υποβάθμιση και κλείσιμο χωρίς να νοιάζεται κανείς με έργα.
Εδώ και δέκα περίπου μήνες δεν λειτουργεί η αποχέτευση. Εκτός τούτου όταν βρέχει η ημιυπόγεια τουαλέτα γεμίζει ακαθαρσίες από το σιφώνιο που υπερχειλίζει. Ο Δήμος και το Πανεπιστήμιο ρίχνουν τις ευθύνες και την αρμοδιότητα ο ένας στον άλλο χωρίς να έχουν κάνει μια ουσιαστική προσπάθεια να διαπιστώσουν που είναι το πρόβλημα. Και όμως λίγο νερό εύκολα απέδειξε ότι η επικοινωνία από το σιφώνιο στο εξωτερικό φρεάτιο γίνεται άνετα και ότι το υπερυψωμένο φρεάτιο δεν είναι στεγανό με αποτέλεσμα όταν βρέξει νε εισχωρούν σ’ αυτό τα νερά της βροχής και από κει στην τουαλέτα μαζί με τις ακαθαρσίες. Το φρεάτιο απέχει ένα μέτρο από τον αυλότοιχο , όπου φτάνει το δημοτικό δίκτυο. Έξω απ’ τον αυλότοιχο όμως υπάρχει μια μεγάλη συκιά της οποίας οι ρίζες είναι σχεδόν βέβαιο ότι έχουν φράξει είτε το σωλήνα εξόδου είτε του δικτύου. Εκτός απ’ το πρόβλημα της τουαλέτας υπάρχουν και άλλα. Στην αυλή εκτίθεται η τεράστια χελώνα (το καμάρι του μουσείου) σε στεγασμένο και υαλόφρακτο χώρο, του οποίου όμως τα μισά τζάμια έχουν σπάσει και δεν αντικαθίστανται. Η χελώνα έχει αρχίσει να φθείρεται και σε σημεία της έχει αποκαλυφτεί η πολυουρεθάνη. Η πίσω είσοδος του κτηρίου είναι σαρακοφαγωμένη με αποτέλεσμα να μπορούν άνετα να εισχωρήσουν μέσα ποντίκια.
Σ’ αυτή την εικόνα ο Δήμος λέει ότι το κτήριο έχει παραχωρηθεί και την αρμοδιότητα την έχει το Πανεπιστήμιο. Το Πανεπιστήμιο φαίνεται ότι ή δεν πολυνοιάζεται ή δεν έχει την οικονομική δυνατότητα ή το έχει βραχυκυκλώσει η γραφειοκρατία και δεν κάνει τίποτα. Όταν όμως στήνονταν το μουσείο η τότε Κοινότητα αλλά και μεμονωμένα πρόσωπα έβρισκαν χρήματα και από κει που δεν είχαν, επειδή εκτιμούσαν την αξία του έργου για την τοπική κοινωνία. Η τοπική κοινωνία μπορεί να βοηθήσει με διάφορους τρόπους. Υπάρχει ο Σύλλογος των Φίλων του Κέντρου Έρευνας, Εκπαίδευσης και Πολιτισμού Βρίσας στον οποίο συμμετέχουμε αρκετά άτομα και από το χωριό και από την Αθήνα. Τι σόι φίλοι είμαστε αν δεν μπορούμε να διαθέσουμε ένα ασήμαντο ποσό 10 ή 20 € ο καθένας για να παρέμβουμε θετικά απαιτώντας τότε «αντισταθμιστικά οφέλη» για την τοπική κοινωνία, όπως κατάργηση του εισιτηρίου για όλα τα σχολεία που επισκέπτονται το μουσείο;”
Αυτή η δημοσιοποίηση “με έκανε ρεζίλι” και “παρασύρθηκα στην κατρακύλα” σύμφωνα με ένα σχόλιο της σελίδας. (Δεν με παρέσυρε κανείς στην κατρακύλα. Αν κατρακύλησα το έπαθα μόνος μου και έχω εξ ολοκλήρου την ευθύνη)
Στο σχόλιο αυτό αναφέρονται και οι ενέργειες που έκανε ο Δήμος. Ας τις δούμε μία -μία.
1. Γράφει το σχόλιο:
“Ηρθα με το αντιδήμαρχο(κατρανη) και είδαμε το πρόβλημα, ηταν και η αρχαιολόγος η Δήμητρα , και σου είπαμε οτι εχει πρόβλημα το ιδιωτικό σιφόν γιατί υπάρχει πρόβλημα στην κλήση και ειναι και βουλωμένο,και σου είπαμε να δώσετε σαν μουσείο 50 ευρω σε ενα υδραυλικό ιδιώτη, και εαν υπάρχει παραπέρα πρόβλημα θα το φτιάξει ο δήμος”
Ερώτηση: με ποιο τρόπο διαπιστώθηκε ότι το σιφόν είναι βουλωμένο; Αυτό είναι λάθος και αποδεικνύεται απ’ το ότι όταν ρίξεις νερό στο εξωτερικό φρεάτιο αυτό αναβλύζει απ’ το σιφόν. Άρα η επικοινωνία εωτερικού σιφόν και εξωτερικού φρεατίου είναι πολύ καλή και γι αυτό πλημυρίζει όταν βρέξει η τουαλέτα. Αν το πρόβλημα ήταν στην κλίση του σωλήνα δε θα περίμενε 10 χρόνια για να εμφανιστεί Δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός αρκεί να είσαι λογικός.
2.Γράφει το σχόλιο:
“Ήρθα ξανά με το αποφρακτικό μηχάνημα του ευεργετουλα σε μια προσπάθεια να το αποφραξω”
Ερώτηση: Το αποφρακτικό που δούλεψε 50-100 μέτρα μακριά τι μπορούσε να αποφράξει, το φρεάτιο ή το σιφόν που “είναι βουλωμένο” Το ότι ήρθε το αποφρακτικό από μόνο αποδεικνύει ότι η γνωμάτευση(παραπανω) που έγινε δεν ήταν σωστή ή δεν ήταν σίγουρη.
3.Γράφει το σχόλιο:
“ήρθα ξανά με το σκαπτικό μηχάνημα (τσάπα) κάνοντας τομές για να εντοπίσω ακριβώς το πρόβλημα, και να δώσουμε λύση”
Ερώτηση: Αφού τα σπίτια που είναι πριν το Μουσείο δεν έχουν πρόβλημα, το πρόβλημα αν υπάρχει στο δίκτυο θα είναι κοντά στη σύνδεση της αποχέτευσης του Μουσείου. Εκεί δεν έγινε καμιά τομή γιατί τα ίχνη της θα φαίνονταν. Δεν ξέρω αν εντοπίστηκε το πρόβλημα αλλά λύση δεν δόθηκε. Βέβαια και αυτή η ενέργεια δείχνει ότι υπήρχε μεγάλη αμφιβολία για την πρώτη γνωμάτευση ότι το πρόβλημα το έχει το σιφόν.
4. Γράφει το σχόλιο:
“Ήρθα ξανά με τον πολιτικό μηχανικό τις ΤΙΔΚ(καννελο) αφου εντοπιστικέ το πρόβλημα για να κάνει την μελέτη ,και την έκανε ,μιας και οι άμεσες επεμβάσεις εχουν απαγορευθεί στη βρισα ….λογο της εντάσεις που προκληθεικε απο τους (άρχοντες)απο την προηγούμενη επέμβαση”
Ο Κανέλλος ως πολιτικός μηχανικός δεν είναι ειδικός για αποχετεύσεις. Για το λόγο τούτο όπως μου είπε πριν λίγο στηρίχτηκε στη γνωμάτευση του υδραυλικού του Δήμου και φυσικά δεν έκανε καμιά μελέτη. Μια απάντηση έδωσε με βάση τη γνωμάτευση του υδραυλικού του Δήμου για να σταλεί στο Πανεπιστήμιο που είχε οχλήσει το Δήμο. Αλήθεια τί μελέτη θα έκανε αφού το πρόβλημα εντοπίστηκε ότι αφορά το εσωτερικό του Μουσείου για το οποίο ο Δήμος δεν έχει καμιά αρμοδιότητα και υποχρέωση.
Έτσι έχουν τα πράγματα. Τη λύση πρέπει να τη δώσουν είτε ο Δήμος είτε το πανεπιστήμιο. Αυτό εξάλλου ανέφερα και στο άρθρο. Και να ξεκαθαρίσω την άποψή μου:
Την αρμοδιότητα την έχει το πανεπιστήμιο αν το φράξιμο είναι στο σωλήνα εξόδου της αποχέτευσης. Την αρμοδιότητα την έχει ο Δήμος αν το φράξιμο είναι στο ακραίο τμήμα του δημοτικού αγωγού.
Το ερώτημα είναι ποιος έχει την ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ. Αυτή την έχει όποιος πρέπει να ενδιαφέρεται περισσότερο για τη λειτουργία του Μουσείου. Και αυτός πρέπει να είναι ο Δήμος. Η τοπική κοινωνία. Το πανεπιστήμιο έχει πολλά μουσεία και αν δεν λειτουργήσει ένα, καρφί δεν του καίγεται (άλλο αν δε θάπρεπε να είναι έτσι). Το χωριό μας όμως δεν έχει πολλούς αναπτυξιακούς άξονες και αυτούς που έχει (τα Βατερά και το Μουσείο κατά κύριο λόγο) θα πρέπει να τους προσέχει σαν “τα μάτια του” Αν αυτού εμείς, αντί να δώσουμε ότι μπορεί ο καθένας μας για το κοινό καλό, “βγάζουμε τα μάτια μας” Κρίμα!
