Η Ιστορία του χωριού μας καταγράφεται με κείμενα διάφορων ερευνητών. Βασικό μέσο καταγραφής είναι φυσικά ο ΑΝΤΙΛΑΛΟΣ. Το πρώτο και θεμελιακό όμως μέσο είναι το βιβλίο του Κώστα Τσέλεκα “Το χωριό μου , η Βρίσα Λέσβου” που πρόσφατα έχει επανεκδοθεί. Στο βιβλίο αυτό ο αείμνηστος δάσκαλος αναφέρεται και σε κάποιες πνευματικές μορφές του χωριού μας. Ένας απ’ αυτούς είναι και ο Αντώνιος Αναστασιάδης (ή Αντώνιος Αναστασίου Τσέλεκας).
‘Οπως γράφει (σελ.232) ο Αντώνης (ή Αντουνάτσ’ όπως τον έλεγαν) ήταν αδελφός του παππού του. Τον εκθειάζει για την πνευματική του ευστροφία και δημιουργία, αναφέρει ότι δούλεψε σε φαρμακείο και στη συνέχεια ως πρακτικός γιατρός και ότι πέθανε το 1936 στην Αγία Παρασκευή Λέσβου, όπου είχε παντρευτεί.
Στον Αντώνη αναφέρεται ο Στρατής Κράλης, γιατρός απ’ την Αγία Παρασκευή, ο οποίος υπηρέτησε ως διοικητής νοσηλευτικού τμήματος στο Αλβανικό μέτωπο κατά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο αλλά και ως πρόεδρος της Κοινότητας του, στα απομνημονεύματα του που φιλοξενούνται στο “λεσβιακό ημερολόγιο” του 2001.
Εκεί σε μια παράγραφο αναφέρεται παρεπιμπτόντως στο ” “Αντωνάτση” (Αντ. Αναστασιάδης) καταγόμενο από τη Βρύσα” Επειδή λέει υπηρέτησε σε φαρμακείο έκανε στο χωριό (Αγία Παρασκευή) τον πρακτικό γιατρό. Ο κόσμος μάλιστα τον προσφωνούσε “γιατρέ”. Γράφει στη συνέχεια για το μεταφορικό μέσο της εποχής (περίοδος κατοχής) , το κάρο, το οποίο στις ανηφόρες ξεφόρτωνε τους επιβάτες για να τους ξαναδεχτεί στο ισωμα. Μια μέρα ήταν στο κάρο και ο γιατρός ο οποίος όμως παρά τις παρακλήσεις του καραγωγέα δεν κατέβαινε από το κάρο. “ Άκου να σου πω” λέει στον Καραγωγέα ” εγώ κύριε σε πληρώνω για τον ανήφορο, αν είναι για τον κατήφορο και τον ίσιο δρόμο πηγαίνω και με τα πόδια”
Το παραπάνω περιστατικό δένει απόλυτα με την περιγραφή του χαρακτήρα του από τον Κώστα Τσέλεκα. Αλλά ο χρόνος που έλαβε χώρα (κατοχή) έρχεται σε αντίθεση με τη χρονολογία του θανάτου του που αναφέρει ο Κ.Τ. και είναι το 1936.
