Κάτω από τον Πλάτανο…

Ακόμα μια απώλεια την Κυριακή για το χωριό μας. Έφυγε για πάντα και η Κωνσταντία Βάσσου του Σπύρου και της Μαρίας.

Η κηδεία της θα γίνει τη Δευτέρα στις 11 το πρωί

Θερμά συλλυπητήρια στους δικούς της.

Χρόνια πάλευε! Μια φαινόταν πως έπαιρνε το πάνω χέρι και μια τα πρόσωπα σκυθρώπιαζαν. Πάλεψε με θάρρος και αξιοπρέπεια!

Σήμερα ήταν η μέρα για την αιώνια ανάπαυσή της!

Το τελευταίο της αντίο θα το δεχτεί αύριο το μεσημέρι στις 12.00 στην εκκλησία του χωριού μας.

Ολόθερμα συλλυπητήρια στους δικούς της!

Πονώ, και δεν έβρισκε άνθρωπος να με σώσει,

στην πονεμένη μου καρδιά  παρηγοριά να δώσει.

(Γ.Α.Α.)

Και χτες βράδυ το πανηγύρι στα Βατερά ήταν εξαιρετικό. Πολύ κίνηση (ήταν και Σαββατόβραδο) και όχι μονάχα στα μαγαζιά που είχαν μουσική.

Έμαθα ότι την Παρασκευή το βράδυ τα “Καλαμάκια” είχαν δυο κιθαρίστες χωρίς μεγάφωνα και με εξαιρετικό ρεπερτόριο.

Είπαμε φέτος στα Βατερά έχουμε μουσική πανδαισία που διασπείρεται σε πολλά μαγαζιά και για όλα τα γούστα.

Τα σχόλια στον Πλάτανο σήμερα το πρωί έλεγαν ότι το καινούριο μαγαζί του Μάκη είναι πολύ καλό τόσο ως το περιβάλλον, που έχει διαμορφώσει, όσο και ως προς τα είδη που προσφέρει και τις τιμές τους.

Η φαντασία είναι το κυριότερο όπλο ενός καλλιτέχνη!!! και όπως διαπιστώνουμε  ο δημιουργός των παρακάτω εικόνων είχε απροσμέτρητη.

Αναγνώστης μας μου έστειλε αρκετές τέτοιες εικόνες και σας παρουσιάζω μερικές.

Ο καλός καιρός και η μέρα  (Παρασκευή απόγευμα) ήταν δυο σημαντικοί παράγοντες που ευνόησαν το πανηγύρι χτες.

Ζωντανή μουσική είχαν τα κέντρα των Ζούρου και Καραΐσκου (από κοινού) και του Λάσκαρη. Ωραία ρεμπέτικη κομπανία μου είπαν ότι είχε και ο Μύλος.

Ο κόσμος που κυκλοφορούσε ήταν πολύς και τα τραπέζια όλα γεμάτα. Ο χορός βέβαια άρχισε μετά τα μεσάνυχτα. Απαραίτητη ατραξιόν και αυτού του πανηγυριού τα άλογα με τους αναβάτες τους.

Ο δρόμος για το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία είχε φτιαχτεί πρόσφατα αλλά ίσως η αμφιβολία (αν είναι καλός ή όχι) απέτρεψε πολλούς και χτες το βράδυ και σήμερα το πρωί να ανηφορίσουν προς τα κει.

Στο μεταξύ χτες άνοιξε και το καινούριο “κατάστημα εστίασης” του Μάκη. Χρόνια ολόκληρα περίμενε μισοτελειωμένο αλλά φέτος από την άνοιξη οι δουλειές ξεκίνησαν με εντατικούς ρυθμούς (μέχρι τα μεσάνυχτα δούλευαν τα συνεργεία) και χτες ξεκίνησε η λειτουργία του. Έμαθα ότι σερβίρει για …πολλά γούστα. Το κλασσικό και ονομαστό σουβλάκι, κρύα πιάτα, παγωτά, πιοτά κ.λ.π.

Και σήμερα, Σαββατόβραδο,  προβλέπεται πολύ καλή κίνηση

Το μεγάλο πανηγύρι των Βατερών σήμερα και αύριο!

Οι ετοιμασίες είχαν αρχίσει από το μεσημέρι. Να κουβαληθούν επιπλέον τραπέζια και καρέκλες, να στηθούν οι πραμάτειες των πλανόδιων.

Ο καιρός είναι πολυ καλός, το μελτέμι έχει κόψει και έτσι προβλέπεται να γίνει καλό το πανηγύρι.

Πευκόξυλα (ολίγον φρέσκα)

 Τέλος του φοβερού Β’ παγκοσμίου πολέμου και η ζωή πρέπει να συνεχίσει. Πρώτα η οικονομία. Στο χωριό έξω από την ελιά , τη μικρή κτηνοτροφία και λίγα κηπευτικά-όσπρια, δεν έχουμε τίποτα άλλο. Όμως εκείνο το καλοκαίρι  ξαναξεκίνησε η΄ βαριά μας βιομηχανία’, τουβλοποιεία –κεραμοποιεία, με αρκετούς ανθρώπους να βρίσκουν δουλειά, στη νεκρή, από γεωργικής άποψης, περίοδο του καλοκαιριού. Αρκετά εργατικά χέρια απαιτούσε και η μεταφορά του χώματος, όπως και η κοπή-μεταφορά καυσόξυλων, με πρώτιστα τα πευκόξυλα, που όμως είχαν κίνδυνο. Απαγορευόταν η υλοτομία των πεύκων.

Το δασαρχείο υπολειτουργούσε μεν και ηθελημένα συχνά έκλεινε τα μάτια, αλλά έπρεπε κάπως να δικαιολογήσει την ύπαρξή του, στέλνοντας κάποιους λαθρο-υλοτόμους στο δικαστήριο. Στον Αι-Γιάννη το Θεολόγο είχε την παγανιά του, κείνη τη μέρα ο δασικός. Είχε τις πληροφορίες του, που άλλωστε ήταν κοινό μυστικό. Από κει, κατά το απομεσήμερο θα περνούσαν δυο-τρία φορτηγά ζώα με τεμαχισμένους κορμούς πεύκων , κάπου από την περίμετρο του  Σχωρεμένου…

Θύμα της ημέρας ο Γιάννης  Πελέκος, που πιάνεται στα πράσα και δεν έχει τίποτα να πει για δικαιολογία. Ήταν και υπότροπος.

Ο δασικός τον κατσαδιάζει άσχημα ,λέει πως δεν σέβονται τις τόσες προειδοποιήσεις που έχει κάνει κ.λ.π. Ούτε σέβονται τουλάχιστο την υπόδειξη, να κόβουν έστω πεύκα αλλά μόνο αν είναι ξερά.

-Φαίνεται; (ότι είναι φρέσκα;),ρωτά « αφελώς» ο παραβάτης.

-Μα με κοροιδεύεις κι από πάνω; αντιλέγει θυμωμένος ο δασικός, δεν βλέπεις που οι ρετσίνες τους τρέχουν;

Αμηχανία εκ μέρους του παραβάτη, αλλά ύστερα από λίγο βρίσκει κάτι να πει…-και τους το λέω, σ’ ορκίζομαι τους τόχω πει πολλές φορές «τα ξύλα που μου φορτώνεται κάθε απόγευμα, να είναι κομμένα από την προηγούμενη!!»

Περισσή αφέλεια ή ισχύει το κανείς δεν είναι αρκετά έξυπνος αν δεν ξέρει να παριστάνει κάποτε και τον κουτό;…πάντως μάλλον το δεύτερο ίσχυσε στην περίπτωση.. παρά τη φούρκα του, ο δασικός δεν μπόρεσε να μην χαμογελάσει… αλλά και να μην του χαριστεί, για ακόμη μια φορά.

Θυμούμαι και τα πρωτινά μα βλέπω και τα τώρα

και τρέχουνε τα μάτια σα βρύσες το χειμώνα.

(Γ.Α.Α.)

Η Ευστρατία και ο Δημήτρης Μωραΐτης απέκτησαν την πρώτη τους κορούλα! Να σας ζήσει!

Μπαμπάς ο  Δημήτρης Μωραΐτης (πελοπονήσιος) και παππούς (απ’ τη μητέρα) ο Δημήτρης Μωραΐτης (πολιχνιάτης). Πρωτοφανής σύμπτωση ή πρωτοφανής προσκόλληση της κόρης στον πατέρα, έτσι που έψαχνε ο γαμπρός να μοιάζει τόσο πολύ στον πατέρα της ώστε να έχει και το ίδιο όνομα!!! Αν ισχύει το δεύτερο είμαστε σίγουροι ότι και ο γαμπρός είναι εξαιρετικός άνθρωπος (όπως κι ο πεθερός του!)

Και επειδή μπορεί να μπερδευτήκατε η ευτυχής γιαγιά θα ξεδιαλύνει τα πράγματα. Είναι η Θεανώ Τσολάκη (Λιαδέλλη).