Κάτω από τον Πλάτανο…

Οι γάμοι σπανίζουν στο χωριό επομένως το ότι θα γίνουν σήμερα δυο γάμοι στο χωριό αποτελεί ξεχωριστή και ευχάριστη είδηση.

Ο δεύτερος γάμος θα γίνει το μεσημέρι στη Ζωοδόχο Πηγή. Παντρεύονται δυο παιδιά που χωρίς να έχουν σχέση αίματος με την περιοχή μας την έχουν αγαπήσει αφάνταστα. Η οικογένεια της νύφης αγόρασε σπίτι πριν από πολλά χρόνια στο χωριό και έκτοτε έρχονται κάθε καλοκαίρι. Το ότι επέλεξαν τα παιδιά να γίνει ο γάμος τους στο χωριό μας δείνει το πόσο έχουν δεθεί με το χωριό μας.

Να ζήσουν ευτυχισμένοι κουβαλώντας μαζί τους μόνο ευχάριστες στιγμές απ’ τη διαβίωσή τους στον τόπο μας!

Υ.Γ. Συγνώμη που δεν αναφέρω ονόματα αλλά επειδή δεν τα έχω γραπτά και δεν θέλω τέτοια σημαδιακή μέρα γι αυτούς να τους ονομάσω λάθος τα παραλείπω. Έτσι κι αλλιώς οι ντόπιοι τους ξέρουν και για όσους  βρίσκονται μακριά τα ονόματα δεν θα τους λένε τίποτα.

Σήμερα το απόγευμα στο εκκλησάκι του Αγίου Φωκά παντρεύεται η Μερόπη Νικέλλη του Δημήτρη και της Ευαγγελίας τον εκλεκτό της Θεόδωρο Βαρβαρέκο από το Λισβόρι.

Να ζήσουν ευτυχισμένοι και να τους χαίρονται οι γονείς τους!

ΗΑυγουστιάτικη Πανσέληνος στα Βατερά αποτυπωμένη από το Γιάννη Κυπριανού.

Είναι μαγευτικές οι βραδιές στα Βατερά. Το λαμπίρισμα του φεγγαριού στη θάλασσα είναι μοναδικό και λες πως αυτό το λαμπίρισμα τη μαγεύει τη θάλασσα. Και κει που όλη μέρα μπορεί να σηκώνεται λίγο κύμα, άμα ανατείλει το φεγγάρι, κατά κανόνα, μπουνατσάρει!

Ότι και να λέμε, ότι και να γράφουμε, τα Βατερά είναι μαγευτικά και ασυναγώνιστα. Και κακά τα ψέματα αντέχουν και στις συκοφαντίες!!!

Σε μια περιοχή, όπου λειτουργούν καμιά εικοσιπενταριά καταστήματα εστίασης και διασκέδασης ο καθένας μπορεί να βρεί ότι του ταιριάζει. Υπάρχουν και φθηνά υπάρχουν και ακριβά. Υπάρχουν μικρές μερίδες υπάρχουν και πολύ μεγάλες. Υπάρχει σπορέλαιο μα υπάρχει και πρώτης ποιότητας ελαιόλαδο. Υπάρχει εξαιρετική ποιότητα, υπάρχουν και αστοχίες. Υπάρχει εξαιρετική μουσική υπάρχει και νευροσπαστική. Υπάρχει εξαιρετικός φωτισμός, υπάρχει και εκτυφλωτικός.  ΟΠΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΜΕΡΗ. Δεν είναι αλλού ο Παράδεισος, αλλού οι αγγελικοί επαγγελματίες και εδώ η Κόλαση και οι διάβολοι.

Σε πολλά μέρη της χώρας μας έχουν σερβίρει κακομαγειρεμένα φαγητά και έχουμε πληρώσει πανάκριβα. Φτάσαμε στο σημείο σε τουριστικό μέρος να μας πουν “μα ότι θέλετε εσείς θα φάτε ή ότι σας φέρουμε!” Βάλαμε κέρματα σε ντουζ παραλίας και μας τα “έφαγαν”.  Και ο καθένας έχει τις δικές του εμπειρίες. Δεν έχουν μαζευτεί αλλού οι καλοί επαγγελματίες και εδώ όλοι οι κακοί.

Πριν κάποια χρόνια στα Βατερά δεν υπήρχαν έμπειροι επαγγελματίες. Ξεκινούσαν και μάθαιναν στου “κασιδιάρη το κεφάλι”. Έβλεπαν τον κόσμο στην παραλία να είναι πολύς και το θεωρούσαν δεδομένους πελάτες. Τότε τα λάθη ήταν πολλά και το κακό όνομα βγήκε. Από τότε έχουν αλλάξει πολλά. Μπήκαν στο χορό νέα παιδιά και νέοι επαγγελματίες, τα παθήματα έγιναν μαθήματα, πήραν βόλτα σε άλλες τουριστικές περιοχές και αντέγραψαν πολλά. Διαμορφώθηκαν όμορφοι χώροι, βελτιώθηκε κατά πολύ η ποιότητα, μπήκε νερό στο κρασί των τιμών. Μπορεί να χρειάζεται να γίνουν και άλλα βήματα αλλά για όνομα του Θεού μην προσπαθούμε -από κάποια ίσως προσωπική μας κακή εμπειρία- να τα βγάλουμε όλα σκάρτα. Υπάρχουν ξένοι που έρχονται και φεύγουν με κακές εντυπώσεις. Οι περισσότεροι όμως φεύγουν απ’ τα Βατερά με θετικές εντυπώσεις και γι αυτό κάθε χρόνο έρχονται πολλοί έχοντας ακούσει τις εντυπώσεις φίλων τους. Οι περισσότεροι ντόπιοι έχουν επιλέξει τα καταστήματα που θέλουν και είναι ευχαριστημένοι με τις επιλογές τους.

Δεν εξιδανικεύεται η κατάσταση. Λάθη γίνονται, αστοχίες υπάρχουν. Από το σέρβις (που σε αρκετές περιπτώσεις πάσχει) μέχρι και κάποια τσεκουρώματα. Δεν γίνονται όμως μόνο εδώ. Όχι δεν αποτελούν οι επαγγελματίες και οι κάτοικοι των Βατερών ξεχωριστή και κακή φάρα.

Η απότομη αύξηση της κίνησης στα Βατερά εδώ και 10-15 χρόνια δημιούργησε λάθος εντυπώσεις σε κάποιους επαγγελματίες για μεγάλα αλλά εφήμερα κέρδη. Η κατάσταση έχει βελτιωθεί πάρα πολύ και όποιος δεν το βλέπει νομίζω ότι δεν θέλει να το δει.

Την Παναγιά την Κρυφτή (χωμένη μεσα στα βράχια) λίγο πολύ όλοι τη ξέρουμε και έχουμε πάει με πλεούμενο. Μπορεί όμως κάποιος να πάει πολύ εύκολα με αυτοκίνητο. Το ξέραμε αλλά διστάζαμε γιατί φοβόμασταν την κατάσταση του δρόμου.

Τελικά διαπιστώσαμε οτι ο δρόμος είναι πολύ καλός. Λιγότερο από τρία χιλιόμετρα πολύ καλός χωματόδρομος (παράκαμψη από το δρόμο Παλιοχώρι-Μελίντα) και στη συνέχεια 8-10 λεπτά ποδαρόδρομος. Όσοι δεν έχουν πλεούμενο αξίζει να δοκιμάσουν. Το πρωί με τη δροσιά είναι απίθανα.

Δημοσιεύουμε (ταλαιπωρημένη είναι η αλήθεια) την ενημέρωση που μας έστειλε ο ακούραστος παπά Λάζαρος

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

ΕΟΡΤΗ  ΑΓΙΟΥ ΦΑΝΟΥΡΙΟΥ

ΠΑΝΩ ΣΤΑΥΡΟΥ 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΟΡΤΗΣ

ΔΕΥΤΕΡΑ 26 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2013

ΩΡΑ: 19:00 μμ. Εσπερινός μετά                  αρτοκλασίας.

Στη συνέχεια  θα γίνει  η ευλόγηση στις προσφερόμενες πίτες των πιστών

ΩΡΑ:20:30 μμ. Παράκληση του Αγίου

ΤΡΙΤΗ 27 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2013

ΩΡΑ:08:00 πμ.

 Όρθρος  και   Θ.Λειτουργία

Ουράνιον εφύμνιον εν γή τελείται λαμπρώς, επίγειον πανήγυριν, νύν εορτάζει φαιδρώς, Αγγέλων πολίτευμα, άνωθεν υμνωδίαις ευφημούσιν τους άθλους, κάτωθεν Εκκλησία, την ουράνιον δόξαν, ην εύρες πόνοις και άθλοις, τοις σοίς Φανούριε ένδοξε.

ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Αποτελέσματα προημιτελικών αγώνων: Αμπελικό- Βρίσα 3-2, Ασώματος- Νεοχώρι 4-2, Παλαιοχώρι- Μεγαλοχώρι 2-6, Βατερά- Μελίντα 2-0.

Επίσης καθιερώθηκε από την διοργανώτρια αρχή η απονομή κυπέλλου με τον τίτλο ”ευ αγωνίζεσθαι”, το οποίο φέτος κέρδισε η ομάδα του Ασωμάτου.

Δημοσιεύουμε το παρακάτω ευχαριστήριο κείμενο το οποίο μας στάλθηκε:

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όσους μας συμπαραστάθηκαν στην προσπάθειά μας. Ευχαριστούμε θερμά τον ιερέα του Αμπελικού π.Στρατή για την άψογη φιλοξενία και διοργάνωση του τουρνουά. Επίσης, ευχαριστούμε ιδιαίτερα τον Βερβέρη Γεώργιο για την όλη υποστήριξή του, υλική και ηθική. Όταν οι αντίπαλες ομάδες υποστηρίζονταν από πλήθος κόσμου, ο Γιώργος ήταν η όασή μας όταν κοιτάγαμε προς τον πάγκο μας ενώ προσέφερε και αξιόλογο ποσό σε όλους τους παίκτες!

Τέλος, θέλουμε να αφιερώσουμε το τρόπαιο στον συμπαίκτη μας Φιλίπ Βελάι, ο οποίος είχε έναν σοβαρό τραυματισμό και δε μπόρεσε να παίξει στον τελικό. Περαστικά Φιλίπ!

Με τιμή,

οι παίκτες της ομάδας των

Βατερών

Απόν παπά Στρατή Κακάμπουρα, ψυχή της εθελοντικής Ομάδας Αμπελικού “Η Άμπελος”, που διοργάνωσε το τουρνουά ποδοσφαίρου 5Χ5 χωριών της περιοχής μας πήραμε με mail την πληροφορία ότι: Κυπελλούχος τα Βατερά. Η ομάδα των Βατερών αναδείχθηκε νικήτρια στο τουρνουά ποδοσφαίρου 5χ5 του Αμπελικού επικρατώντας στον τελικό με σκορ 3-0 επί της ομάδας του Μεγαλοχωρίου

και τη φωτογραφία:

Λουκούμια και κερδοσκοπία

 Ο  Γ. Κ. ξενιτεμένος από παιδί σχεδόν, αποφάσισε να περάσει τα χρόνια της ωριμότητάς του στο χωριό μας, που ήταν και κείνο της γυναίκας του. Ρύθμισε τη ζωή του έτσι που να ’χει την ηρεμία του χωριού, χωρίς τις μιζέριες του. Στο μεταπολεμικό χωριό των μύριων τόσων ελλείψεων, εκείνος είχε το καλύτερο ψάρι κλπ. παράλληλα με το μοναδικό ψυγείο προς συντήρηση τους. Ένα μόνο μειονέκτημα, της απομόνωσης του, δεν κατάφερε να προσπεράσει, την παντελή έλλειψη παρέας..  ανθρώπων που να ‘χουν ανάλογα με εκείνον ενδιαφέροντα .

Ένας κουμπάρος του τελικά με την ίδια περίπου ηλικία, βρέθηκε πρόθυμος να παίζει μαζί του χαρτιά στο καφενείο και να ‘σκοτώνουν’ την ώρα τους, μέχρι το μεσημέρι. Ένα λουκούμι ήταν όλο κι όλο το κέρδος του νικητή.

-Ακριβά το ‘χεις το λουκούμι, παρατηρεί στον καφετζή του Πλάτανου Κ. Α, αφορμή μάλλον για κουβέντα που θα έτρωγε κάποιο χρόνο από την πλήξη του.

Ο καφές καλά είναι στη μιάμισυ δραχμή, θέλει και κόπο και τέχνη για να γίνει, αλλά το λουκούμι που δε θέλει τίποτα, ενώ η αγορά του κοστίζει λιγότερο από μισή δραχμή…Αλήθεια πόσο σου κοστίζει η αγορά του; Ο καφετζής που ευχαριστιέται να τον πικάρει απαντά.. πως για εκείνον που τα λουκούμια  τα αγοράζει μαζωμένα και απ’ ευθείας από την πηγή, το κόστος είναι δεν είναι ούτε μια δεκάρα το ένα!

Ο Γ. Κ. χαίρεται που τον πιάνει να κερδοσκοπεί και…                                                                                  –           Ξέρεις πόσο τοις εκατό κερδίζεις;

–         Όχι, λέει ο καφετζής, από αριθμητική δεν ξέρω.

–         Χίλια πεντακόσια τοις εκατό, λέει θριαμβολογώντας, ενώ δικαιούσαι μόνο… Ο καφετζής σηκώνει του ώμους του και πετά το τελευταίο του καρφί.

–         Είναι όμως και το νερό, το λογάριασες αυτό;

Όπως αυτός ήθελε να την αποθανατίσει για χάρη του ανηψιού του Βασίλη.

Στο ημερολόγιο από το μέτωπο της Αλβανίας αποσπάσματα του οποίου έχουν δημοσιευτεί στα δυο τελευταία τεύχη του “Αντίλαλου” ξεχειλίζει η αγάπη του δάσκαλου για την κόρη του που δεν είχε δει ακόμα και της οποίας τη βάπτιση κανόνιζε με αλληλογραφία από το μέτωπο! Το παράπονό του ήταν ότι δεν είχε εικόνα της για να την ονειρευτεί αλλά παρηγοριόνταν μόνος του. “Ας είναι, έγραφε, έχω τον Τασούλη μου”
Ας είναι αιώνια η μνήμη η δική του και των άλλων αγαπημένων του προσώπων της φωτογραφίας