Ο παππούς της φωτογραφίας (Γιώργος Μπάσσος) κρατά στα γόνατά του τα δυο τελευταία εγγόνια του -παιδιά της κόρης του Κατερίνας- τον Αναστάση και τον Γιώργο Γεωργάκα.
Δίπλα του, στηρίζονται πάνω του τα δυο μεγαλύτερα εγγόνια του από την ίδια κόρη του και από τον προηγούμενο γάμο της ο Παναγιώτης και ο Σωτήρης Αποστολής, που έχοντας μείνει ορφανοί βρίσκουν στον παππούς τους το στήριγμα του πατέρα που έχασαν!
ΚΑΛΗΜΕΡΑ
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ
ΚΑΛΟΡΙΖΙΚΟΙ
ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ
Καλημέρα και τέρμα (ημερολογιακά) το καλοκαίρι!
Καλό μήνα να έχουμε γιατί συνήθως ο Σεπτέμβρης, αν πιάσει τις καλές του, αναδεικνύεται ο καλύτερος μήνας του “καλοκαιριού”
Καλορίζικοι οι καινούριοι δημοτικοί μας άρχοντες. Από σήμερα ανοίγει μια καινούρια σελίδα στα δημοτικά πράγματα του τόπου μας και εξαρτάται απ’ αυτούς αν θα αποδειχτεί στο τέλος καλύτερη ή χειρότερη απ’ αυτήν που έκλεισε! Κεντρικά Δήμαρχος ανέλαβε ο Σπύρος Γαληνός. Τοπικά το τριμελές συμβούλιο του χωριού μας αποτελείται από τους Στρατή Παράκοιλα, Πρόεδρο, Γιώργο Μαργαρίτη και Απόστολο Αποστολή, μέλη.
Καλή δύναμη λοιπόν στους “νέους άρχοντες” μας.
Καλή δύναμη στους μάχιμους εκπαιδευτικούς που σήμερα πιάνουν δουλειά αλλά και σε όλους όσους τέλειωσε η άδεια τους και επιστρέφουν στον “πάγκο” τους!
Καλή δύναμη σε όλους όσους επέστρεψαν στην Πρωτεύουσα και έβαλαν ως επόμενο στόχο την …28η Οκτωβρίου στην οποία η αργία -με τη συμβολή της …σημαίας- μπορεί να φτάσει και το τετραήμερο!
Υ.Γ. Η σελίδα μας θα είναι πάντα στη διάθεση του νέου συμβουλίου στου χωριού μας για την προβολή οποιουδήποτε θέματος θελήσουν.
Πριν λίγες μέρες το ζευγάρι του Γιώργου Ξυνορόδου και της Μαρίας Ανεστίδου (εγγονής του οδηγού λεωφορείου του ΚΤΕΛ, Γιώργου Τσάτσου) έδωσε τη δεξίωση του γάμου τους στο ξενοδοχείο ΕΙΡΗΝΗ.
Χτες βράδυ το ζεύγος της Αφροδίτης Μουχτούρη, κόρης του Παναγιώτη, από τον Πολιχνίτο και φανατικού φίλου των Βατερών, με το σύζυγό της έδωσαν την αντίστοιχη δεξίωση τους στο “ΖΟΥΡΟ”
Οι δεξιώσεις αυτές, και ιδιαίτερα η χτεσινή που δόθηκε στο κέντρο των Βατερών, δίνουν ώθηση στη διατήρηση της κίνησης σε ολόκληρη την παραλία σε πολύ υψηλά επίπεδα για την εποχή.
Σήμερα πέφτει η αυλαία του καλοκαιριού και ο καιρός είναι εξαιρετικός. Μια ανεπαίσθητη θολούρα εικάζεται ως προάγγελος της βροχής που δίνουν τα διάφορα προγνωστικά μοντέλα για το μέσον της εβδομάδας συμφωνώντας και με τα μερομήνια που ανέβασε αναγνώστης μας!
Για να δούμε θα φάμε πρώιμα σαλιγκάρια ή θα μας μείνει η λαχτάρα μονάχα!
Αν οι δρόμοι του ήταν πλακοστρωμένοι, αν οι χώροι του ήταν καθαροί, αν οι ιδιοκτήτες των παλιών κτιρίων του τα φρόντιζαν λιγάκι θα μπορούσε το χωριό μας να ήταν πανέμορφο!
Ένα δείγμα (απ’ τα πολλά) πανέμορφου κτιρίου που έχει συντηρηθεί και στολίζει το χωριό και το παρουσιάζουμε επειδή αναφέρει το όνομα του κατασκευαστή του που παρουσιάσαμε χτες.
Και ένα δείγμα πανέμορφου κτιρίου που λίγο αν ανακαινισθεί θα είναι στολίδι στο κέντρο του χωριού.
Φωτογραφικό αρχείο Νίκου Κόντου
Έφυγε αργά χτες το βράδυ ενώ μεταφέρονταν από το Αμπελικό, όπου ζούσε με την οικογένειά του, στο νοσοκομείο ο Νίκος Γεωρ. Πορτογλής.
Ο Νίκος ήταν νέος άνθρωπος και Καλός άνθρωπος. Η είδηση του θανάτου μας ξάφνιασε και μας λύπησε όλους.
Συλλυπητήρια στη μητέρα του, στα αδέλφια του και στους λοιπούς συγγενείς του.
Η Μυρσίνη Μαρία Σαμίου του Παναγιώτη πέρασε στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Καποδιστριακού Πανεπιστήμιου της Αθήνας.
Θερμά συγχαρητήρια και καλές σπουδές
Πολύ ικανοποιητική κρίνεται η χτεσινή προσέλευση των εθελοντών αιμοδοτών στη πρόσκληση του Συλλόγου εθελοντών αιμοδοτών ” Άγιος Παντελεήμων”. Προσήλθαν 22 άτομα και τελικά αιμοδότησαν 19.
Η προσέλευση κρίνεται ικανοποιητική αν ληφθεί υπόψη ότι είναι η τέταρτη στη σειρά αιμοδοσία του Συλλόγου τους τελευταίους 13 μήνες!
Η διαχείριση του αίματος γίνεται με προσήλωση στο καταστατικό του Συλλόγου και με κοινωνική ευαισθησία χωρίς μέχρι τώρα να έχει υπάρξει το παραμικρό παράπονο.
Ο αείμνηστος Κώστας Τσέλεκας στο βιβλίο του “Το χωριό μου, η Βρίσα Λέσβου” αναφέρει τους δημογέροντες απ’ το 1886 μέχρι το 1915.
Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο Γιαννίκος Ευστρατίου Μαργαρίτης, προπάππος του Στρατή Μαργαρίτη. Άσκησε τα καθήκοντα του δημογέροντα τα έτη 1887, 1889, 1898 και 1909. Ήταν χτίστης και όπως αποδεικνύουν τα οικοδομήματά του -που αποτελούν και σήμερα στολίδια του χωριού μας- εξαιρετικός. Έχει χτίσει το πρώην καφενείο του Στρατή Μαργαρίτη “Η ΕΥΚΛΕΙΑ” και το μεγάλο σπίτι των Παπάνη και Ζούρου (σήμερα)
Οι φωτογραφίες δείχνουν την οικογένειά του:
Τα δυο παιδιά του Άγγελος (παππούς του δικηγόρου Άγγελου Μαργαρίτη) και Στρατής με έναν άγνωστο
Φωτογραφικό αρχείο Ρίτσας Παπαπαναγιώτου
Αναγνώστης μας βρήκε στο διαδίκτυο την απόφαση του Δημάρχου με την οποία προσλαμβάνονται 5 υδρονομείς στο νησί μας (ο ένας στην περιοχή μας) και διερωτάται:
ΤΕΛΙΚΑ ΟΙ ΝΕΟΙ ΜΑΣ
Ή ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΟΥΝ
Ή ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΣΦΠ ΚΑΙ ΠΑΟ
Ή ΕΧΟΥΝ ΛΕΦΤΑ………………
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΔΙΑΤΑΥΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ
Στο δια ταύτα της απόφασης αναφέρεται ότι αφού έλαβε ο Δήμαρχος υπόψη του
“Το γεγονός ότι ο Ζ. Α. του Α. έχει υπερβεί το 60ο έτος της ηλικίας του αλλά παρά ταύτα είναι ο μοναδικός που υπέβαλε αίτηση για τη Δημοτική Ενότητα Πολιχνίτου και είναι μόνιμος κάτοικος της Τ.Κ Βασιλικών Πολιχνίτου γνωρίζοντας πολύ καλά την αγροτική περιοχή του Κάμπου Βασιλικών, για το αρδευτικό δίκτυο της οποίας θα τεθεί υπεύθυνος. ”
προσλαμβάνει αυτόν παρά του ότι η προκήρυξη έβαζε όριο ηλικίας τα 60 χρόνια!
Σημειώνουμε ότι από τη σελίδα μας είχαμε αναφέρει για την προκήρυξη των θέσεων υδρονομέων στις 26 του μήνα.
Σήμερα η Εκκλησία μας τιμά την Αποτομή της Κεφαλής του Αγίου Ιωάννη του Πρόδρομου. Στο χωριό μας γιορτάζει το εκκλησάκι του νεκροταφείου και κατά συνέπεια η μέρα είναι αφιερωμένη στους νεκρούς μας.
Πριν από δυο-τρεις μέρες κάθε τάφος ευπρεπίζεται από τους συγγενείς του νεκρού ως να πρόκειται για καθαρισμό του σπιτιού πριν από μια γιορτινή μέρα.
Την παραμονή και ανήμερα το θρησκευτικό μέρος αθροίζεται από τον Εσπερινό, τη Θεία Λειτουργία και τα τρισάγια σε κάθε τάφο και στο οστεοφυλάκιο. Πέρα απ’ αυτά όμως στο χώρο του νεκροταφείου εκδηλώνεται μια αξιοζήλευτη κοινωνική αλληλεγγύη. Δίπλα σε κάθε τάφο κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας στέκονται οι συγγενείς του νεκρού διατηρώντας ενεργό το θυμίαμα. Τα συναισθήματά τους ποικίλουν από απλή συγκίνηση μέχρι κλαυθμούς ανάλογα με την ηλικία του νεκρού και το χρόνο του θανάτου του. “Ποιος θα το λεγε ότι εγώ θα έκανα τρισάγιο στον …. μου” μονολογούσε μια μητέρα που κάθονταν στο περβάζι του τάφου του γιου της.
Ο κόσμος πηγαινοέρχεται ανάμεσα στα μνήματα αποθέτει ένα κερί σε ένδειξη εκτίμησης προς το νεκρό και τους συγγενείς του ή συμβάλλει με λίγο θυμίαμα, απευθύνοντας λόγια συγχώρησης και παρηγοριάς. Δυο καλές κουβέντες ανάμνησης κοινών περιστατικών της ζωής τους. Και φυσικά όλοι καταλήγουν στο οστεοφυλάκιο για να ανάψουν ένα κερί και να δουν με τα μάτια της ψυχής τους τα αγαπημένα τους πρόσωπα που κάπου στο χώρο αυτό έχουν εγκαταλείψει ένα υλικό απομεινάρι της ύπαρξής τους.
Τη μέρα αυτή γιορτάζει η πολιτεία των νεκρών μας και δέχεται τις επισκέψεις μας, άλλες “εθιμοτυπικές” και άλλες ανυπέρβλητου εσωτερικού χρέους και ουσιαστικής επικοινωνίας.
Ας μένουμε με την ελπίδα και την πίστη ότι εκεί που βρίσκονται είναι καλά και ευαρεστούνται αποδεχόμενοι τις ελάχιστες προσφορές μας.
