Απο την θεατρική ομάδα του Συλλόγου Πολιχνιατων Αθήνας:
Την Κυριακή 15/11 και ώρα 6.30 το απόγευμα στο θέατρο της Καλλιθέας (Κρέμου και Φιλαρέτου) θα ανεβάσουμε το έργο του Ντίρρενματ σε διασκευή Γιώργου Αδαμαντιάδη “η επίσκεψη”.
Θα είναι χαρά μας να μοιραστούμε μαζί σας, τα συναισθήματα, τη γνώση και γενικά την εμπειρία της παράστασής μας. Σας περιμένουμε!!!
Ευχόμαστε καλή επιτυχία και ευελπιστούμε κάποια στιγμή να την δούμε και στο Πολύκεντρο
Την Πέμπτη 5 Νοεμβρίου γιορτάζει ο Άγιος Γαλακτίων και η Αγία Επιστήμη. Στο νησί μας το μοναδικό εκκλησάκι προς τιμήν τους υπάρχει στην ενορία του Σταυρού σε μια τοποθεσία με εξαιρετική θέα.
Τη μέρα αυτή -όπως μου είπαν από το Σταυρό- θα λειτουργήσει στο εκκλησάκι ο πατέρας Ιάκωβος (από τη Μονή Δαμανδρίου).
Όσοι πιστοί και όσοι φίλοι της φύσης προσέλθετε!
Η τραγωδία των προσφύγων έξω από την πόρτα μας και ο στρουθοκαμηλισμός των υπευθύνων σε παγκόσμιο επίπεδο ευαισθητοποιεί καρδιές που εκδηλώνονται έμπρακτα με διάφορους τρόπους.
Η Κατερίνα Γραγουδά για μια ακόμα φορά εκφράζει τα συναισθήματά της ποιητικά.
Άγγελοι στο Αιγαίο
Μάτια ολάνοιχτα γεμάτα απορία,
στόμα ολάνοιχτο σε μια αέναη κραυγή,
χεράκια ολάνοιχτα λαχταρώντας την αγκαλιά της μανούλας,
το «φτου, σε βρήκα» του πατερούλη όταν παίζατε κρυφτό.
Ποια μοίρα σου ‘λαχε να πνιγείς στα κύματα του Αιγαίου;
Ποια μοίρα σου ‘λαχε να γεννηθείς, τούτη την εποχή, Σύρος, Αφγανός, Ιρακινός;
Ποια μοίρα σου ‘λαχε να γνωρίσεις τον πόλεμο, την προσφυγιά, τον θάνατο;
Εκεί ψηλά που πας μη φοβάσαι πια.
Θα τους δεις, θα τους γνωρίσεις.
Μια ατέλειωτη πομπή από νέους, γέρους, παιδάκια
με σωσίβια και φύκια στα μαλλιά.
Σαν και σένα
Πιασμένοι χέρι- χέρι τραβάνε για τον Παράδεισο
Ακολούθησέ τους!
Εκεί που πάνε δεν υπάρχουν
σαπιοκάραβα ούτε ποσοστώσεις.
Κατερίνα Γραγουδά
Καλό μήνα να έχουμε! Προχωρούμε προς το τέλος του Φθινοπώρου και το αισθανόμαστε ήδη με τη ψύχρα που προκαλεί ο δυνατός βοριάς, ο οποίος άνοιξε κιματιστικά, άναψε θερμάστρες και έθεσε σε κυκλοφορία τα βυτιοφόρα!
Η καθημερινή λιακάδα όμως είναι εξαιρετική!
Μια μέρα του Οκτώβρη του 1992 έφυγε από τη ζωή και ήρθε για πάντα στο χωριό του, που υπεραγαπούσε, ο αείμνηστος δάσκαλος Κώστας Τσέλεκας.
Σε ανάμνηση των προσφορών του προς τη γενέτειρά του δημοσιεύουμε την παρακάτω φωτογραφία (αρχείο Γ. Γεωργή) στην οποία εμφανίζεται ο δάσκαλος να ξεκουράζεται στη βρύση που έφτιαξε στον Άη Γιώργη. Μια απ’ τις παρεμβάσεις του στο χώρο που συντέλεσαν στο να ξαναζωντανέψει το πανηγύρι και να εξελιχθεί (με τη συμβολή πολλών ακόμα) στο πρώτο πανηγύρι του χωριού.
Η Βιβλιοθήκη ενημερώνει ότι το μάθημα της ζωγραφικής για αρχάριους τη Δευτέρα 2-11-2015 δεν θα πραγματοποιηθεί για λόγους ανωτέρας βίας.
Η κύρια οδική αγροτική αρτηρία του χωριού προς τους ελαιώνες της δυτικής περιοχής του. Το πρωί φεύγοντας για το χωράφι ανηφοριά, το απόγευμα στην επιστροφή πάλι ανηφοριά! Ευτυχώς που ακολουθούσαν οι κατηφοριές. Το περπάτημα ανθρώπων και ζωντανών δυσκόλευαν οι ατέλειωτες πέτρες με τις οποίες ήταν σπαρμένος ο τόπος. Γι αυτό και οι μαθητές του Δημοτικού Σχολείου προσφέροντας κοινωνικό έργο σε μια εκδρομή τους συνήθως είχαν ως αποστολή να μαζέψουν τις πολλές και να καθαρίσουν το δρόμο.
Τότε που οι γονείς δεν διαμαρτύρονταν ούτε γιατί κουράζονταν τα παιδιά ούτε γιατί λέρωναν τα χέρια τους!
Φώτο Γ. Γεωργή
Μιας και στο προηγούμενο άρθρο για τα καρτ ποστάλ της περιοχής μας αναφέραμε τον Πρόεδρο της Κοινότητας Παναγιώτη Διαμαντή παραθέτουμε τη φωτογραφία του.
Ο Π.Δ. στην Αθήνα μπαίνει στην αίθουσα όπου ο Σύλλογος των βρισαγωτών της Αθήνας πραγματοποιεί την εκδήλωσή του στην οποία τον έχει προσκαλέσει. Τα πεσκέσια στη σακούλα που κρατά είναι τυριά σύμφωνα με τη μαρτυρία του ανηψιού του Γιώργου Γιωργή, ο οποίος τον συνοδεύει.
Εικόνες από την παραλία των Βατερών, τον Άγιο Φωκά αλλά και την πλατεία του Πλάτανου περιέχουν τα παρακάτω 4 καρτποστάλ που έχει στο αρχείο του ο Γιώργος Γεωργής.
Η πλατεία του Πλάτανου πριν πλακοστρωθεί (η πλακόστρωση έγινε επί προεδρίας Παν. Διαμαντή 1982-1985). Το παντοπωλείο του Γιώργου Μανώλα με την επιγραφή στο πάνω μέρος της εισόδου “Πληροφορίες -Εξυπηρετήσεις Γ. Μανώλας” και ο πλανόδιος μπαχτσαβάνης με το γαϊδουράκι του.
Η παραλία των Βατερών με το κότερο. Τέτοια κότερα είχαν ο Πολυχρόνης και ο Αλαμανέλλης αλλά με τέτοιο έρχονταν και ο Μίμης Γαληνός (πατέρας του Δημάρχου)
Ξεχωρίζουν οι λιγοστές βάρκες, οι καλαμένιες πανέρες του ψαρά, η βίλα του Πολυχρόνη και ο γυμνός από κτίσματα άγιος Φωκάς.
Ο άγιος Φωκάς με το καινούριο εκκλησάκι αλλά χωρίς …λιμάνι, δηλαδή πριν την πρώτη τετραετία της προεδρίας του Δημήτρη Σιγεώργη (1986-89) ο οποίος έκανε την πρώτη ουσιαστική παρέμβαση.
Ένας κεντητός πίνακας ηλικίας 135 χρόνων! Η “καλλιτέχνις” φρόντισε να αποτυπώσει πάνω στο κέντημά της -με την ίδια τεχνική- το όνομά της και την χρονολογία. “Μαριάνθη Τακτικού 1881” Πόσα αλήθεια τέτοια αριστουργήματα βρίσκονται στα μπαούλα μας! Το εικονιζόμενο ανήκει στην εγγονή της δημιουργού: Μαριάνθη Καβουρή
Ένα ασυνήθιστο φόντο για φωτογράφιση: η κόρη της Κατερίνας και του Γιώργου μπήκε σφήνα στην τοιχογραφία, ανάμεσα στους δυο λαϊκούς χορευτές, με την οποία ο πολυτάλαντος Στρατής Αναστασέλλης κόσμησε τον τοίχο στον κήπο της Παναγιάς στην Αγιάσο. (Φωτογραφικό αρχείο Γιώργου Γεωργή)
