Έφυγε σήμερα από τη ζωή για το μακρινό ταξίδι της συνάντησης με τους πολύ πρώιμα χαμένους κόρη, γιο και σύζυγο, η Αφροδίτη Κουγκούλιου -Σπανού.
Η ηρωίδα της καρτερίας και της αξιοπρεπούς υπομονής.
Η κηδεία της θα γίνει αύριο στις 12 το μεσημέρι στο Γ΄νεκροταφείο της Αθήνας.
Ας είναι αναπαυμένοι όλοι. Η Αφροδίτη, ο Γιώργος, η Αργυρώ και ο Μιχάλης. Ολόθερμα συλλυπητήρια στα εγγόνια της και σ’ όλους τους συγγενείς της.
Χτες Δευτέρα γράφαμε ότι κατά τις 7 το απόγευμα έβρεξε λίγο δημιουργώντας προβληματισμό για την εξέλιξη της βραδιάς και συνακόλουθα του πανηγυριώτικου γλεντιού.
Όσοι καθόμασταν νωρίς στο καφενείο κοιτούσαμε τον ουρανό προς τα πάνω και προφητεύαμε αν έρχεται ή όχι βροχή. Την ίδια ώρα οι μαγαζάτορες δεν ασχολούνταν με τον ουρανό αλλά με την τακτοποίηση των τραπεζιών με βάση τις παραγγελίες που είχαν, αδιαφορώντας για την εξέλιξη του καιρού (ίσως με βάση το “και έτσι χαμένοι κι αλλιώς χαμένοι”) ενώ η μουσική κομπανία οργανώνονταν μέσα στο μαγαζί του Βερβάτη που ευχενικά παραχωρήθηκε ώστε στην ακραία περίπτωση να προστατευθεί ο εξοπλισμός τους.
Το γλέντι άρχισε κανονικά με πολύ κόσμο στον Πλάτανο και καλό κέφι. Κατά τις 1.30
τα μεσάνυχτα όμως ήρθε μια πολύ δυνατή μπόρα διάρκειας 3-4 μόλις λεπτών, που ήταν αρκετά για να γίνουν όλα μούσκεμα. Η συνέχεια δεν ήταν αυτή που φαντάζεστε δηλαδή ότι όλα τέλειωσαν εκεί. Απτόητοι συνέχισαν το γλέντι το οποίο έληξε κατά τις πέντε το πρωί!
Στα χάπενινγκ της βραδιάς η εμφάνιση δυο ταλέντων που τραγούδησαν μερικά κομμάτια: Η μικρή Κωνσταντίνα Αλβανού του Γιάννη και της Αναστασίας (εγγονή της Παναγιώτας Π. Βάσσου) και η νεαρή Μαρία Κ. Γεωργάκα. Μπράβο και καλή συνέχεια!
Και του χρόνου!
Ένας “Βατεριανός Μάης”
Μιας και οι προηγούμενες δυο μέρες ήταν φορτωμένες από θρησκευτικές και άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις είπαμε το ¨καλώς ήρθες¨ στο Μάιο σήμερα.
Δυστυχώς ο καιρός δεν ευνόησε τα Βατερά και ιδιαίτερα τα καταστήματα τους γιατί η νοτιά ήταν κρύα και δεν ένοιωθες ευχάριστα. Έτσι η κίνηση δεν ήταν η συνηθισμένη για τέτοια μέρα. Κατά τα άλλα σήμερα δεν έβρεξε και δεν δημιουργήθηκαν άλλα προβλήματα.
Και του χρόνου για όλους μας καλύτερα!
Για τον καιρό ο λόγος! Σήμερα, του Αγίου Γεωργίου, το πρωί ο καιρός ήταν πολύ καλός και η λίγη συννεφιά βοηθούσε με το να μετριάζει την ένταση του ήλιου.
Η διανομή τελειώνει!
Έτσι το πανηγύρι ξεκίνησε με άριστους οιωνούς. Μαζεύτηκε πολύς κόσμος, ιδιαίτερα έντονη η παρουσία ξένων -μη βρισαγωτών-, το φαγητό ετοιμάστηκε (ήταν εξαιρετικό), προετοιμάστηκε η διανομή του με το να τοποθετηθεί σε μπωλ με καπάκι πριν την έναρξή της, ήρθαν τα άλογα (τα περισσότερα από ανήλικους) και οι παρέες απλώθηκαν στο χώρο και στα παρακείμενα κτήματα. Κάποιοι άναψαν και φωτιές για τη ψησταριά τους. Κατά τις δύο όμως άρχισαν οι πρώτες σταγόνες και μια ψιλοβροχούλα χωρίς να δημιουργήσει έντονα προβλήματα.
Κατά τις επτά το απόγευμα όμως -ώρα επιστροφής των ιππέων- πάλι έβρεξε λίγο και το πρόβλημα δεν ήταν τόσο για τους ιππείς όσο για τους καφετζήδες που έχουν κάνει τη σχετική προετοιμασία.
Οι δύσκολες στιγμές και αποφάσεις για τους καφετζήδες!
Και λίγο φλας μπακ!
Στον Άη Γιώργη το 1952 με το κεντητό “πευκέλ(ι)” στο σαμάρι του γαϊδουριού
Η παρέα στο πανηγύρι του Αγ. Γεωργίου το 1952. Γυναικοκρατία! Καθιστός ο Π. Ιατρέλλης στον οποίο ανήκουν και οι δυο φωτογραφίες.
Ο καιρός αρκετά καλός που κατά το μεσημέρι όμως το αεράκι που φυσούσε από τη θάλασσα προκαλούσε μια σχετική ψύχρα.
Τα Βατερά είχαν το πάνω χέρι το πρωί και το μεσημέρι ενώ το χωριό πήρε τη σκυτάλη το απόγευμα.
Στα Βατερά με τη συντριπτική πλειονότητα πια των καταστημάτων να είναι ανοιχτά η κίνηση ήταν αρκετή. Θύμιζε μέρες καλοκαιριού! Κολυμβητές στην παραλία, αραχτοί στις καφετέριες, “πεινασμένοι” στις ταβέρνες, μερακλήδες στη μεσημεριανή πίστα κάτω απ’ τους ήχους ζωντανής μουσικής.
Το γλέντι γινόταν απέναντι στην καινούρια ξύλινη εξέδρα
Το “κλου” της μέρας έγινε στα “Ρίχια” όπου ο γνωστός μπουζουκτσής, Δαλβαδάνης, από το Λισβόρι, με ένα συνεργάτη του διασκέδαζε μεγάλες παρέες στις οποίες συμμετείχαν και χωριανοί από την Αμερική που βρίσκονται στο χωριό (γι αυτό και η σημαία).
Το απόγευμα η Δευτερανάσταση στο χωριό, με την περιφορά της Ανάστασης, το κάψιμο του “Οβραίου”, την περιφορά της εικόνας του Αγίου Γεωργίου πάνω σε πόνυ, που συνοδεύονταν από ιππείς και ένα “αντ’ αυτού” βοοειδές -που μεταφέρονταν πάνω σε αγροτικό αυτοκίνητο- έφεραν αρκετούς επισκέπτες, δημιούργησαν κίνηση που συνεχίστηκε με καφέδες και αναψυκτικά σε όλα τα καφενεία-καφετέρειες.
Ακολουθεί η νυχτερινή έξοδος με κύριο αποδέκτη τη μουσική στου “Προκόπα”
Το ραντεβού δόθηκε για αύριο στον Άη Γιώργη με …όποιες καιρικές συνθήκες!
Μια “βρισαγώτικη” Ανάσταση -για όσους ξέρουν να αποκρυπτογρούν τον όρο- περάσαμε και χτες βράδυ με όλα τα χαρακτηριστικά που έχει ζήσει ο καθένας κάποια στιγμή στο χωριό του. Οι περιγραφές περιττεύουν!
Στο Δαμάνδρι
Νωρίτερα (κατά τις 10.00) έγινε -όπως κάθε χρόνο- η Ανάσταση στο μοναστήρι του Δαμανδρίου. Είναι μια διέξοδος για πολλούς και ιδιαίτερα για όσους έχουν μικρά παιδιά που δεν αντέχουν να μείνουν ξύπνια μέχρι αργά τη νύχτα. Έτσι η αυλή του μοναστηριού -όσο μέσα ψάλλονται τα “κοιμάται ο Θανάσης” και οι υπόλοιπες ωδές- μοιάζει με παιδική χαρά.
Τόσο στο Δαμάνδρι όσο και στο χωριό στο τέλος μοιράζονται τα καθιερωμένα αυγά και κουλουράκια.
Από τα βρισαγώτικα ανέκδοτα του Πάνου Ιατρέλλη
Η φωτογραφία του Π. Ιατρέλλη με τη νύφη του Κλειώ (σύζυγό του αδελφού του Κώστα) μας θυμίζει το υπέροχο αυτό πεύκο στην Πλατιάρα που τέτοιες μέρες πηγαίνοντας προς τον Άγιο Γιώργη θαυμάζαμε όλοι.
Κάποιος με μεγάλη οικογένεια που κατάφερνε και τα έβγαζε πέρα έλεγε ότι η ζωή είναι τέχνη. “Η ζωή είναι σαν τη φλογέρα που έχει οχτώ τρύπες”, έλεγε. ” Όταν την παίζουν άλλοι χρησιμοποιούν δυο τρύπες, άλλοι τρεις, άλλοι τέσερεις κ.ο.κ. Εγώ που είμαι τεχνίτης χρησιμοποιώ και τις οχτώ!”
Και πράγματι χρησιμοποιούσε όλα τα μέσα για να βγάζει χρήματα και να συντηρεί την οικογένειά του.
Το τοπικό συμβούλιο Βρίσας ευχαριστεί τη Μαρία Γ. Ταξείδη και το σύζυγό της Γιώργο Νικολάου για την προσφορά 50€ στον εθελοντικό κουμπαρά.
Η Δέσποινα Χριστέλλη στη μνήμη της γιαγιά της, Δέσποινας Φρύσσα, πρόσφερε στη Βιβλιοθήκη του χωριού μας 50€
Η Βιβλιοθήκη ευχαριστεί
