Κάτω από τον Πλάτανο…

Συγχαρητήρια θερμά στον δικό μας άνθρωπο που η αυτοθυσία του αναγνωρίστηκε από αυτούς που έσωσε αλλά και από την Πολιτεία. Συγχαρητήρια στον  Επισμηναγό  Χαράλαμπο Θεοδωρέλλη του Θοδωρή και της Μαρίας Αλατζά. Η συμβολή του στην κατάσβεση της μεγάλης και καταστροφικής πυρκαγιάς στην Λίμνη της Εύβοιας και η αντοχή που επέδειξε να πετάει ώρες ολόκληρες με προσήλωση στο καθήκον τον έφεραν στο Προεδρικό μέγαρο όπου τον τίμησε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Μια τιμή που απ’τον ίδιο διαχέεται στην οικογένειά του, κάνοντας όλους περήφανους, αλλά και στην ευρύτερη τοπική κοινωνία που έχει καύχημά της τέτοιους εκπροσώπους της.

Να είσαι καλά Μπάμπη. Να έχεις καλές πτήσεις και να προστατεύεις τη χώρα μας, τους ανθρώπους της και τις περιουσίες τους. Σε καμαρώνουμε!

Η βδομάδα που πέρασε ήταν η βδομάδα των μαζικών αναχωρήσεων. Ο κόσμος λιγόστευσε αρκετά αλλά δεν μπορούμε να πούμε ότι τα Βατερά άδειασαν. Τόσο χτες βράδυ όσο και σήμερα Κυριακή μεσημέρι η κίνηση(σε κάποια μαγαζιά τουλάχιστον) ήταν πολύ καλή.

Εξάλλου εκτός από αναχωρήσεις έχουμε και αφίξεις! Αφίξεις όχι μόνο ξένων αλλά και χωριανών μας από άλλα μέρη. Έτσι έχουμε νεοφερμένους ακόμα και από την Αμερική. Και είναι παρουσία τους, εξαιτίας της εποχής,  δυο φορές ευχάριστη!!!

Καλή διαμονή να έχουν όσοι προτίμησαν το Σεπτέμβριο για τις διακοπές τους (που θα πάει θα σπάσει το μελτέμι!) και καλή δύναμη για την αντιμετώπιση της καθημερινότητας σε όσους επιστρέφουν στους …πάγκους τους!

Σημ.: Αύριο το απόγευμα είναι η “άνοδος”στο Δαξάρι για τη γιορτή του θαύματος του Ταξιάρχη με τον Εσπερινό και τη Θεία Λειτουργία    …σε πακέτο!

Ο Πρόεδρος της τοπικής κοινότητας Σταυρού Παναγιώτης Παλαιολόγος ευχαριστεί το Σύλλογο εθελοντών αιμοδοτών της ευρύτερης περιοχής Πολιχνίτου ¨Άγιος Παντελεήμων” για την προσφορά ηλεκτρικών λαμπτήρων για τις ανάγκες  του δημοτικού φωτισμού της κοινότητας.

Το τοπικό Συμβούλιο Βρίσας, αντί για στεφάνι, πρόσφερε στη Βιβλιοθήκη του χωριού μας το ποσό των 30€ στη μνήμη του Αλέκου Πολύζου.

Η Βιβλιοθήκη ευχαριστεί.

Με την παρουσία δυο ανηψιών του, του Προέδρου και μελών του Δ.Σ. του Συλλόγου Βρισαγωτών Αθήνας και αρκετού κόσμου κηδεύτηκε το μεσημέρι και ενταφιάστηκε στον τόπο που αγάπησε παράφορα ο Αλέκος Πολύζος. Οι χωριανοί του που τον αποχαιρέτησαν ήταν πάρα πολλοί αν αναλογιστεί κανείς ότι δεν είχε συγγενείς στο χωριό ούτε έζησε σ’ αυτό πολλά χρόνια για να έχει μεγάλη φιλική παρέα. Επίσης οι περισσότεροι βρισαγώτες της Αθήνας έχουν ήδη φύγει από το χωριό.

Δυο όμορφα λόγια είπε στο τέλος ο Κ.  Σταυρινός εκ μέρους του Συλλόγου της Αθήνας και μεταξύ άλλων επικεντρώθηκε στην έμπρακτη απόδειξη της αγάπης του εκλιπόντος προς το χωριό και τους χωριανούς του με τη γεναιόδωρη προσφορά του για την αγορά της αίθουσας του Συλλόγου.

Ο Αλέκος Πολύζος όμως την αγάπη του προς το χωριό μας έδειξε και με την τελευταία του επιθυμία να αφομοιωθεί από το χώμα του χωριού του.

Ας είναι αναπαυμένος παρέα με τη σύζυγό του.

Με αφορμή την αναφορά μας στον παραδοσιακό στολισμό του”κλιτσ” από τον Γιώργο Γεωργαντή αναγνώστης μας έστειλε τη φωτογραφία του Παναγιώτη Ιππιώτη, φούρναρη του χωριού μας πριν αρκετές δεκαετίες, κοντά στον οποίο είχε θητεύσει και ο πατέρας του Γιώργου, Στρατής, έχοντας πιθανόν αποκτήσει από κει την τεχνική και τη μορφή του στολισμού.

Αρχείο Δημήτρη Σφούνη

Από τα βρισαγώτικα ανέκδοτα του Πάνου Ιατρέλλη:

Ένας νοικοκύρης πήγε μια μέρα σε ένα κτήμα του κοντά στον ποταμό να ποτίσει τις “φτυφτές” (φυτευτές: νεοφυτευμένες μπολιασμένες αγριελιές). Πήρε μαζί του και τον μικρό μοναχογιό του. Όταν έφτασε στο κτήμα άπλωσε την προβιά που είχε στο σαμάρι στον ίσκιο και είπε στο γιο του να καθίσει. Άρχισε να κουβαλά νερό απ’ το ποτάμι με τα βαρέλια που είχε φορτωμένα στο γαϊδούρι του.  Σε κάθε στράτα ο μικρός πήγαινε κοντά του, παρακολουθούσε το άδειασμα των βαρελιών και έκανε διάφορες ερωτήσεις.

Σε μια στράτα δεν εμφανίστηκε και ο πατέρας του απορημένος τον φώναξε. Δεν πήρε καμιά απάντηση. Τρομοκρατημένος (γιατί εκείνες τις μέρες είχε χαθεί και άλλο παιδί) άρχισε να τον φωνάζει δυνατά και να ψάχνει αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Πήγε και στον ποταμό και έψανε μήπως τον είχε ακολουθήσει και είχε πέσει σε κανένα μποντρούμι. Τίποτα! Απελπισμένος τότε φώναξε: “Βρε Γιουργέλ(ι) για δες μια φουλιούδα μι τα πλέλεια!”  “Που ‘ντην πατέρα” ακούστηκε η φωνή του μικρού που πετάχτηκε από ένα σχίνο μέσα στον οποίο είχε κρυφτεί για να λαχταρήσει τον πατέρα του!

Το έθιμο του χωριού μας στους γάμους είναι κατά την αποχώρηση να κρεμάνε οι φίλοι τον κουμπάρο στο σίδερο ανάμεσα στις δυο κεντρικές κολώνες του νάρθηκα. Τον κρατάνε εκεί κρεμασμένο και του ζητούν να τάξει (υποσχεθεί) κάποιο κέρασμα. Τα πρώτα κεράσματα θεωρούνται μικρά και έτσι αναγκάζεται ο “κρεμασμένος” να μεγαλώνει το κέρασμα: η μια μπύρα γίνεται 10 μπύρες, οι δέκα γίνονται μια κάσα μπύρες ή μια κάσα γίνονται πέντε(άσχετα αν ποτέ σχεδόν δεν υλοποιείται το κέρασμα). Όταν η παρέα ικανοποιηθεί από το τάξιμο δίνει μια ώθηση στον κουμπάρο ο οποίος έτσι παίρνει μια περιστροφή του κορμιού του γύρω απ’ το σίδηρο και κατεβαίνει!

Παρότι έτυχε να έχουμε κουμπάρα και όχι κουμπάρο το έθιμο συνεχίστηκε με πρωταγωνιστή τον αδελφό της και τους φίλους του. Η κουμπάρα κρεμάστηκε (για πρώτη φορά γυναίκα!) και άρχισε τα ταξίματα το ένα πίσω από το άλλο. Χρειάστηκε να καταφύγει στη μεγάλη υπόσχεση για να ικανοποιήσει τους γύρω της: Τρία αρνιά στο ταψί απ’ το κοπάδι του νονού μου! Νονός της δε είναι ο …πατέρας της νύφης! Ελπίζουμε αυτή τη φορά η υπόσχεση να τηρηθεί!!!

Η ικανοποίηση της παρέας απ’ το τάξιμο ήταν τέτοια ώστε …ξέχασαν να δώσουν την ώθηση για την περιστροφή και το κατέβασμα έγινε ομαλά!

Η Βιβλιοθήκη Βρίσας ενημερώνει ότι  από τη Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου αλλάζει το ωράριο λειτουργίας της. Συγκεκριμένα η Βιβλιοθήκη θα είναι ανοιχτή:

κάθε Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Παρασκευή και Σάββατο από τις 6.00 ως τις 7.00 το απόγευμα

κάθε Πέμπτη (οπότε θα γίνονται τα μαθήματα μουσικής) από τις 5.30 ως τις 7.30

κάθε Κυριακή από τις 10.00 ως τις 11.00 το πρωί

Επίσης η Βιβλιοθήκη προσκαλεί όλα τα παιδιά που κατά τη διάρκεια του χειμώνα παρακολουθούσαν τα μαθήματα μουσικής και διέκοψαν τους καλοκαιρινούς μήνες να επικοινωνήσουν με οποιοδήποτε μέλος της Επιτροπής της Βιβλιοθήκης και να δηλώσουν μέχρις τις 10 Σεπτεμβρίου αν σκοπεύουν να συνεχίσουν τα μαθήματα (ανεξάρτητα απ’ τον χρόνο κατά τον οποίο θα επαναρχίσουν). Μετά το ξεκαθάρισμα της θέσης των παιδιών αυτών θα κριθεί αν θα είναι δυνατή η εγγραφή νέων παιδιών στα τμήματα αυτά.