Δυο βιογραφικά λόγια για τον Βασίλη, ιδιαίτερα για όσους δεν παρακολούθησαν την χτεσινή παράσταση και την παρουσίαση του από την Πρόεδρο της Βιβλιοθήκης.
Ο Βασίλης Ψαριανός, γνωστός σε όλους μας, είναι ο επιφανέστερος εν ζωή συγγραφέας του χωριού μας.
Συγγραφέας με πλουραλισμό, με τόλμη, με μνήμη, με μεγάλη καρδιά, με πηγαία συναισθήματα και ατέρμονη αγάπη για τον τόπο που γεννήθηκε.
Ο Βασίλης γεννήθηκε στη Βρίσα ελάχιστα πριν ξεσπάσει ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, που σύντομα σκίασε και τον ουρανό της Ελλάδας. Μεγάλωσε σε μια δύσκολη περίοδο με κατοχή, πείνα, φτώχεια, εμφύλιες αιματηρές συγκρούσεις, φανατισμούς και ανελευθερία. Πρόλαβε να ζήσει, πριν η ανάγκη των σπουδών (“για να γίνει άνθρωπος”, έτσι παρότρυναν οι γονείς τα παιδιά τους, τα δύσκολα εκείνα χρόνια) και λίγα χρόνια ειρήνης και προκοπής του γενέθλιου τόπου του. Στην Αθήνα σπούδασε φιλολογία και ιστορία. Μπολιάστηκε με τις ιδέες των αρχαίων φιλοσόφων, αλλά και με τα διδάγματα που προσφέρει η πολύπλευρη και ολοκληρωμένη γνώση της ιστορίας.
Η προσωπικότητά του άρχισε να ξεχωρίζει, η συμμετοχή του στα κοινωνικά κινήματα και η με πάθος αφοσίωσή του στο εκπαιδευτικό του έργο τον έφεραν και στη θέση του συμβούλου στο Υπουργείο Παιδείας.
Ποτέ δεν θεωρούσε τη μόρφωση του ολοκληρωμένη και γι αυτό συνέχισε να εμπλουτίζει τις γνώσεις και τις εμπειρίες του. Η Αθήνα με τις δυνατότητες που πρόσφερε και η αγαπημένη του που του χάρισε τους διαδόχους του τον κράτησαν σωματικά εκεί.
Και εκεί άρχισε το συγγραφικό του έργο. Τον διέκρινε ο πλουραλισμός των θεμάτων με τα οποία ασχολήθηκε. Ιστορικά, πολιτικά, κοινωνικά, ερευνητικά, λογοτεχνικά, όλα τα συναντά κανείς στα έργα του. Το έργο του το χαρακτηρίζει η τόλμη. Η τόλμη της έκφρασης της γνώμης του, που πάντα προσπαθούσε να στηρίξει σε ντοκουμέντα είτε αυτή η γνώμη αφορούσε γενικότερα θέματα είτε θέματα του γενέθλιου τόπου του. Είπαμε ότι η μνήμη και η ατέρμονη αγάπη για τον τόπο του, που γέννησαν τα συναισθήματα που βιωματικά εμπλούτισαν την μεγάλη συναισθηματικά καρδιά του, είναι χαραγμένα σε μεγάλο μέρος του έργου του.
Αυτή η αγάπη τον οδήγησε για πολλά χρόνια στο τιμόνι του Συλλόγου των Βρισαγωτών της Αθήνας, απ’ την οποία θέση και με συμπληρωματικό όπλο την καίουσα γραφίδα του προσπάθησε να ξυπνήσει τους εκάστοτε αρμόδιους αλλά και τους χωριανούς του για τα έργα που θα συντελούσαν στην ανάπτυξη του τόπου μας. Μπορούμε να παραφράσουμε τη γραφή: Ο ζήλος του τόπου μου κατέφαγέ με!!! Διότι η τεράστια προσπάθεια που τελικά δεν αποδίδει όπως προσδοκάς και όπως πρέπει, πικραίνει και απογοητεύει.
Ένα από τα πρώτα έργα του ήταν το παιδικό παραμύθι «Η Καμπανούστρα». Η αρχή της λογοτεχνικής συνιστώσας του έργου του. Μέχρι και τώρα ακόμα συγγραφικά δημιουργεί με νουβέλες και διηγήματα για μικρούς και μεγάλους. Έργα γεμάτα με θύμισες, με έρωτα για τον τόπο και τους ανθρώπους του, με όνειρα που μπορεί να έμειναν όνειρα αλλά κράτησαν συντροφιά και ομόρφυναν τη ζωή του στην τσιμεντούπολη. Στην τσιμεντούπολη, όπου αναγκάστηκε να ζήσει αλλά όλα αυτά δεν ήταν ψεύτικες χίμαιρες και για τούτο μπόλιασαν τον γιο του, τον Χάρη, που η σημερινή τεχνολογία του επιτρέπει να συνδυάζει την υψηλής ποιότητας εργασία του με το κύμα των Βατερών.
Ένα ακόμα στοιχείο του πλουραλιστικού συγγραφικού έργου του και γλωσσολόγου Βασίλη ήταν η ερευνητική καταγραφή και η ετυμολόγηση των ονομάτων των χωριανών του. Και όπως ήταν επόμενο αυτό εμπλουτίστηκε και με τον πλούτο της ντοπιολαλιάς του χωριού του. Μιας καταγραφής όμως που ο Βασίλης δεν αρκέστηκε να την παρουσιάσει ως μια ακόμα «νεκροφανή» ανάμνηση. Αλλά της έδωσε χρώμα ζωής και για τούτο μας παρέδωσε το θεατρικό του έργο “οι πρωτινές οικοδέσποινες της γειτονιάς μου” το οποίο με πολύ μεράκι και συγκίνηση η θεατρική ομάδα της Βιβλιοθήκης το έστησε στην σκηνή και παρακολουθήσαμε χτες.
Σε πρώτο πρόσωπο: Βασίλη μπορεί να βρίσκεσαι μακριά απ’ το χωριό μας αλλά χτες βράδυ ήσουν εδώ! Σε νοιώθαμε ανάμεσά μας όταν ακούγαμε τον χαιρετισμό-πρόλογο που είχες στείλει, σε νοιώθαμε μπροστά μας, πάνω στη σκηνή, να καμαρώνεις -εκ του αφανούς- τις γειτόνισσες σου, που τόσο έντονα τυπώθηκαν στην ψυχή σου.
Και δεν ήσουν εδώ μονάχα για μια βραδιά Βασίλη. Η γραφίδα σου – χωρίς αυτό να ήταν στις προθέσεις σου – σμίλευε, εδώ και χρόνια με κάθε γραπτό σου, και ένα κομμάτι του είναι σου στη χρυσή βίβλο των ξεχωριστών Βρισαγωτών και εραστών του γενέθλιου τόπου τους. Γι αυτό Βασίλη τη μορφή σου, τα λόγια σου και το συγγραφικό σου έργο, την έχουν “παλουκώσει” ανάμεσά μας στα σκιερά σοκάκια του χωριού και στα νοτισμένα ρίχια των Βατερών.
Φυσικά σε περιμένουμε να σε δούμε -και εκ του φυσικού- κοντά μας. Το καλοκαίρι στα Βατερά διαρκεί μέχρι “τ΄Αστρατήγων”
