Με αφορμή μια πρόταση που διατυπώθηκε δημόσια μέσω του fb και για την οποία ενημερώθηκα χτες, επειδή δεν έτυχε να τη δω, θέλω να ξανατονίσω την δική μου αντίληψη σχετικά με την λειτουργία της Βιβλιοθήκης.
Είναι αλήθεια ότι η Βιβλιοθήκη έχει μια εκπληκτική πορεία, πρωτόγνωρη για το μέγεθος του χωριού και των καταστροφών που αυτό γνώρισε. Μια πορεία την οποία, όταν ξεκίνησε η προσπάθεια, κανένας δεν μπορούσε να φανταστεί.
Για την πορεία αυτή συνεργοί και υπεύθυνοι είναι πολλοί και για να γίνω πιο συγκεκριμένος να αναφερθώ σε τρεις κατηγορίες: τα μέλη των οργάνων διοίκησης (Διοικητικό και Εξελεγκτική Επιτροπή), όλοι οι εθελοντές που πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους για την υλοποίηση διαχρονικά των πολλών και ποικίλων δραστηριοτήτων της και όσοι (και είναι πάρα πολλοί) ενίσχυσαν οικονομικά την προσπάθεια αυτή. Για το λόγο αυτό πρέπει να γίνει απολύτως κατανοητό ότι η Βιβλιοθήκη είναι ένα επίτευγμα της τοπικής κοινωνίας και όχι κάποιων προσώπων.
Για τα πρόσωπα που την οργάνωσαν και τη διοικούν μοναδικό κριτήριο αξιολόγησής των πρέπει να είναι το μέγεθος της διάθεσης προσφοράς τους και τίποτα άλλο. Και επειδή επί δεκατρία χρόνια συνεργάστηκα με αρκετά άτομα δεν μπορώ να ξεχωρίσω κανέναν. Όλοι είχαν αμέριστη διάθεση να προσφέρουν και ανάλογα με τον ελεύθερο χρόνο τους και τις δεξιότητές τους πρόσφεραν. Η καλή διάθεση να αξιολογήσουμε και να κρίνουμε το έργο του καθενός υποτιμά τους υπόλοιπους και αυτό δεν βοηθά στη συνεχή λειτουργία και ανάπτυξη της Βιβλιοθήκης.
Αν η Βιβλιοθήκη στην επικείμενη Γενική Συνέλευση των μελών της θέλει να τιμήσει ένα πρόσωπο ανακηρύσσοντας το ως”επίτιμο” μέλος της αυτό πρέπει να είναι η κυρία Ευαγγελία Νικέλλη, ως εκπρόσωπο και των άλλων δύο αδελφών της. Η απόφαση αυτή (με την αναφορά και των τριών ονομάτων) πρέπει να αναρτηθεί σε εμφανές μέρος του νέου κτιρίου.
Στην οικογένεια αυτή αξίζει κάθε τιμητική διάκριση. Πουθενά αλλού.
