Από το pronews.gr

Το έδαφος σε αυτή την περιοχή λειτουργεί σαν «φυσικός ενισχυτής» των σεισμικών κυμάτων

09.05.2026 | 10:57

Στο νότιο τμήμα της Λέσβου, το χωριό Βρίσα έχει βρεθεί δύο φορές στο επίκεντρο καταστροφικών σεισμών μέσα σε διάστημα 172 ετών, το 1845 και το 2017, με σχεδόν πανομοιότυπες εικόνες απόλυτης καταστροφής.

Παρότι οι γύρω περιοχές επλήγησαν πολύ ηπιότερα, η Βρίσα υπέστη δυσανάλογα μεγάλες ζημιές, γεγονός που οι επιστήμονες αποδίδουν σε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του υπεδάφους της περιοχής.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Γεωφυσικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Κώστα Παπαζάχο, το βόρειο τμήμα του οικισμού είναι χτισμένο πάνω σε μαλακά εδαφικά στρώματα, τα οποία ενισχύουν τη σεισμική δόνηση αντί να τη διαχέουν.

Όπως έχει εξηγήσει, το έδαφος σε αυτή την περιοχή λειτουργεί σαν «φυσικός ενισχυτής» των σεισμικών κυμάτων, με αποτέλεσμα σε ορισμένα σημεία να καταγράφονται έως και πολλαπλάσιες εδαφικές μετακινήσεις σε σχέση με γειτονικές περιοχές. Αυτό εξηγεί και τη μεγάλη διαφορά στις ζημιές μέσα στον ίδιο οικισμό.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το φαινόμενο μιας «αόρατης γραμμής» που διαχωρίζει τη Βρίσα: νότιά της, οι ζημιές ήταν περιορισμένες, ενώ βόρεια σημειώθηκε σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή, κάτι που είχε παρατηρηθεί και στον σεισμό του 19ου αιώνα.

Ο σεισμός του Ιουνίου 2017 οδήγησε σε μαζικές καταστροφές, με εκατοντάδες κτίρια να κρίνονται ακατάλληλα και μεγάλο μέρος του πληθυσμού να εγκαταλείπει προσωρινά ή μόνιμα το χωριό. Η ανοικοδόμηση προχώρησε αργά, αφήνοντας για χρόνια έναν οικισμό με έντονα σημάδια εγκατάλειψης.

Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η περίπτωση της Βρίσας αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα τοπικής ενίσχυσης σεισμικής κίνησης, υπογραμμίζοντας πως η γνώση των γεωλογικών συνθηκών είναι κρίσιμη για τον σχεδιασμό ασφαλών κατασκευών.