Ξεκινήσαμε, ύστερα από μια βροχερή νύχτα, με μια σκοτεινή συννεφιά, η οποία συχνά μας δρόσιζε μέχρι το μεσημέρι.
Στη Μονή Λειμώνος συναντήσαμε τον ιερομόναχο Ιωακείμ, γνώριμο από την θητεία του στο Δαμάνδρι. Στην Άντισσα ο καφές στην υπέροχη πλατεία της με τα τεράστια πλατάνια είναι πάντα απολαυστικός. Από κοντά και το λαογραφικό μουσείο σε ένα εξαιρετικό πετρόκτιστο κτίριο.
Στη μονή Υψηλού ο μοναχός Μάξιμος μας ξενάγησε στο μουσείο δίνοντας μας σημαντικές πληροφορίες όχι μόνο για τα εκθέματα και την ιστορία του μοναστηριού αλλά και για θεολογικά ζητήματα της Ορθοδοξίας.
Στο Ταβάρι το φαγητό στην ταβέρνα της συντοπίτισσας μας Μαρίας ήταν εξαιρετικό και μετά απ’ αυτό ξεκίνησε ο χορός από μικρούς και μεγάλους στη δημοσιά της παραλίας. Τα Βατερά άφησαν θετικό στίγμα στην περιοχή. Στον Μεσότοπο τα ψώνια από τον συνεταιρισμό υπήρξαν σημαντικά, ενισχύοντας την δοκιμαζόμενη από τον αφθώδη περιοχή.
Στη Σκάλα Καλλονής μας εντυπωσίασε ο κόσμος που κυκλοφορούσε αλλά και η εξυπηρέτηση στα καταστήματα.
Στην επιστροφή (και όχι μόνο) το κέφι, το τραγούδι και ο χορός είχαν ανάψει για τα καλά και μας κρατούσαν όλους σε ευωχία, παρά την δεκατριών ωρών διάρκεια του όλου εγχειρήματος.
Τέλος ο οδηγός του λεωφορείου (Γιώργος Κρητικός) ήταν επαγγελματικά άριστος και η διοικητική μέριμνα από το ΔΣ του Συλλόγου πολύ καλή.
Να είναι όλοι καλά, διοργανωτές και συμμετασχόντες!
