συναισθήματα!
Και πάλι η απογοήτευση και η αγανάκτηση κυριάρχησαν στον ψυχικό κόσμο μιας χωριανής μας που ζει έξω από το νησί, όταν ήρθε στο χωριό που γεννήθηκε και μεγάλωσε. Αιτία και πάλι οι κλοπές!
Έκλεψαν ελαιόδιχτα (όσο είχαν γλιτώσει από την πυρκαγιά) και λαγήνες που είχε φέρει από την Αθήνα. Αυτό όμως που την πλήγωσε περισσότερο ήταν το μοναδικό “κληροδότημα” από τη μητέρα της. Μια ραπτομηχανή Singer, ποδοκίνητη, που έκλεινε και μετατρέπονταν σε τραπέζι. Απ’ τις πρώτες που είχαν κυκλοφορήσει.
Η λύπη της μεγάλωσε όταν έψαξε αλλά δεν είδε στον Άγιο Ευστάθιο μια εικόνα του Αγίου Ευσταθίου, που είχε φιλοτεχνήσει η ίδια και είχε αφιερώσει στη μνήμη των γονέων της. (Χωρίς να υπονοεί τίποτα ή να αποδίδει ευθύνες).
Και η επωδός (που επαναλαμβάνεται συχνά από τους παθόντες)): Μα επιτέλους τόσοι κλέφτες κυκλοφορούν στο χωριό μας!!!
