Στο σχολείο ο δάσκαλος προτρέπει τα παιδιά να κάνουν κάθε μέρα μια καλή πράξη και την επομένη να την περιγράφουν στην τάξη τους.
Ρωτάει μια μέρα ο δάσκαλος:
-Τι καλή πράξη έκανες χτες Κωστάκη;
-Βοήθησα μια γριούλα να περάσει στο απέναντι πεζοδρόμιο
-Μπράβο Κωστάκη! Εσύ τι έκανες Γιώργο;
-Βοήθησα τον Κωστάκη να περάσουμε τη γριούλα.
-Μπράβο Γιωργάκη! Εσύ τί έκανες Νικολή;
-Βοήθησα κι εγώ για τη γριούλα κύριε.
Ο δάσκαλος κρύβοντας την απορία του ρωτάει: Εσύ Τάκη τι έκανες; Κι εγώ κύριε βοήθησα τους άλλους να περάσουμε τη γριούλα.
-Καλά τέσσερα άτομα για να περάσετε μια γριούλα;
Και οι τέσσερις με μια φωνή: αφού δεν ήθελε κύριε!
————————————————–
Εμείς (εγώ και ο Μπάμπης) αποδεχτήκαμε την πρόταση του τοπικού συμβουλίου να οργανώσουμε ένα πρόγραμμα σίτισης για τους χωριανούς μας των οποίων οι δυσκολίες με το σεισμό άμεσα ή έμμεσα αυξήθηκαν. Προϋπόθεση να συμμετέχει στην επιτροπή και ένα μέλος του τοπικού συμβουλίου. Και ήρθε ο Αποστόλης.
Δεν αποβλέπαμε σε κανένα προσωπικό όφελος. Μοναδικός στόχος μας να αξιοποιήσουμε τις προσφορές που γίνονταν προς το χωριό μας προς όφελος όσων είχαν ανάγκη. Να βοηθήσουμε τους χωριανούς μας.
Θέσαμε κάποιες προδιαγραφές:
- Θα ζητήσουμε προσφορές (αν και για τις μερίδες φαγητού μας έμπλεξαν λίγο οι ανεκπλήρωτες υποσχέσεις του Επιμελητηρίου)
- Θα υπάρχει απόλυτη διαφάνεια και δημοσιότητα σε κάθε ενέργειά μας
- Θα είμαστε ανοιχτοί και θα συζητάμε κάθε πρόταση και υπόδειξη που θα μας γίνεται.
- Δεν είμαστε αναντικατάστατοι και γι αυτό όποιος άλλος εκδηλώσει ενδιαφέρον ευχαρίστως θα του παραχωρήσουμε τη θέση μας.
Στη διάρκεια των 13-14 βδομάδων που υλοποιούμε το πρόγραμμα της σίτισης ήρθαμε αναγκαστικά κοντά στους συνανθρώπους μας και είδαμε πολλά: είδαμε προβλήματα σε σπίτια που δεν φαίνονται, είδαμε προβλήματα που ταλανίζουν ανθρώπους χωρίς να είναι οικονομικά, είδαμε πικρίες σε ενδοοικογενειακά επίπεδα. Με απόλυτη εχεμύθεια προσπαθήσαμε μέσα από το πρόγραμμα αυτό να βοηθήσουμε στοχεύοντας μόνο στον παράγοντα άνθρωπο και το πρόβλημά του (ανεργία, ασθένεια, ψυχολογική πίεση, υποσιτιζόμενα παιδιά κ.λ.π.)
Στο διάστημα αυτό ακούσαμε και πολλά: τα εξ αμάξης! Κάναμε ότι δεν ακούμε. Στο διάστημα αυτό δεν ακούσαμε καμιά καλή κουβέντα ούτε από πρόσωπο ούτε από φορέα. Νομίζουμε λοιπόν ότι “η γριουλα δεν θέλει να περάσει απέναντι” και γι αυτό κι εμείς δεν θα επιμείνουμε. Θεωρούμε λοιπόν ότι ήρθε η ώρα να ανανεωθεί το πρόγραμμα σίτισης με την ανάληψη της διαχείρισής του από άλλα άτομα ή φορείς. Που θα κάνουν λιγότερα λάθη από εμάς και θα είναι δικαιότεροι.
Εγώ και ο Μπάμπης θα συνεχίσουμε στην ευθύνη που έχουμε αναλάβει μέχρι το τέλος αυτού του δεκαπενθήμερου που λήγει στις 30 Ιανουαρίου. Θα πληρώσουμε τους προμηθευτές και θα τακτοποιήσουμε τα λογιστικά θέματα με τον Πρόεδρο του Τ.Σ. Υπάρχει επαρκής χρόνος μέχρι τότε για να αναδιοργανωθεί το πρόγραμμα και να συνεχίσει την στήριξη των χωριανών μας από την 31η Ιανουαρίου και μετά. Γιατί το πρόγραμμα θα είναι εγκληματικό να σταματήσει.
Μπορεί να συσταθεί μια άλλη επιτροπή από το Τ.Σ. για να το αναλάβει (να μην ξεχάσουν μόνο να ζητήσουν έγγραφο με την απόφαση και αρ. πρωτοκόλλου για να ικανοποιήσουν τον αναγνώστη μας που αγωνιά) Μπορεί να το αναλάβει ο Σύλλογος σεισμοπαθών ή άλλος φορέας Μπορεί να το αναλάβει η ενοριακή επιτροπή. Λύσεις υπάρχουν πολλές και κανένας δεν είναι αναντικατάστατος.
Ευχαριστούμε όσους μας εμπιστεύθηκαν και μας βοήθησαν με τις υποδείξεις τους.



