Έφυγε από τη ζωή ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος, πατέρας του Δημήτρη, συζύγου της Αγγελικής Μπινή.
Ο εκλιπών ζούσε στην Πάτρα και η κηδεία του θα γίνει εκεί.
Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του Δημήτρη και σ΄όλους τους συγγενείς του.
Ο Θεός να τον αναπαύσει.
Σε μια σελίδα στο facebook που έχει τον τίτλο “όμορφη βρίσα-beautiful vrisa” έχει προβληθεί και μάλιστα πολύ έντονα το παρακάτω ερώτημα:
Ερώτηση προς το Δήμο Δυτικής Λέσβου.
Τι θα γίνει με το δημοτικό σχολείο Βρισας;
Θα παραμείνει για πολλά χρόνια ερειπωμένο;
Δημιουργούνται από την ανάρτηση αυτή δυο ζητήματα:
Πρώτο: Πολύ φουριόζικα δεν απευθύνεται το ερώτημα αυτό προς ένα Δήμο που προς το παρόν ουσιαστικά δεν υπάρχει ακόμα; Η πηγή που απευθύνει το ερώτημα αυτό έχει υποβάλει κατά το παρελθόν ανάλογα ερωτήματα προς το Δήμο Λέσβου και προπαντός προς τις κτιριακές υποδομές που είναι η κατεξοχήν αρμόδια υπηρεσία;
Το δεύτερο ζήτημα που τίθεται από την ανάρτηση αυτή κάνει ακόμα πιο έντονο το πρώτο. Πουθενά δεν φαίνεται ο υπεύθυνος της σελίδας αυτής. Κάποιος ανώνυμος μιλά εξ ονόματος της Βρίσας μη τολμώντας να δείξει το πρόσωπό του. Υπάρχει στο fb η σελίδα “Βρισαγώτες…” και την ευθύνη την έχει ο Ανδροκλής. Υπάρχει η σελίδα “όλοι μαζί για τη Βρίσα” και την ευθύνη την έχει η Κατερίνα. Εδώ στην “όμορφη βρίσα” γιατί ο διαχειριστής δεν τολμά να αναλάβει την ευθύνη;
Δυστυχώς δεν είναι η μόνη περίπτωση. Υπάρχει η σελίδα “Εθελοντική Ομάδα Βρίσας” χωρίς να φαίνεται διαχειριστής και χωρίς η ομάδα αυτή να έχει στοιχειώδη οργάνωση ή κατά κάποιο τρόπο να έχει εξουσιοδοτήσει κάποιο ή κάποια πρόσωπα να γράφουν εξ ονόματος των εθελοντών της Βρίσας.
Αυτή η αδιαφάνεια μπορεί να δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα. Ήδη από ένα σχόλιο που γράφει η ίδια σελίδα κάτω απ’ το παραπάνω ερώτημα που έχει θέσει: Είναι άξιο απορίας το σχολείο της Βρίσας να μην φαίνεται πουθενά, και δίνετε προτερεότητα στου Πολιχνίτου. Νομίζω το δικό μας έχει περισσότερη ζημιά με αφορμή ένα δημοσίευμα σχετικά με την επίσκεψη του κ. Βέρρου στον Πολιχνίτο και στο σχολείο του.
Θεωρούμε όχι μόνο λαθεμένες αλλά και επικίνδυνες μπαλωθιές αυτές τις αναρτήσεις που μπορούν μάλιστα να δυσχεράνουν τις μεθοδικές ενέργειες των εκλεγμένων οργάνων για την επίλυση των προβλημάτων του χωριού μας. Εμείς θα πρέπει να αισθανόμαστε ικανοποίηση για ότι θετικό γίνεται στον Πολιχνίτο με τον οποίο συμπορευόμαστε και να ανοίξουμε τα μάτια μας να διεκδικούμε έγκαιρα, σωστά και οργανωμένα την επίλυση και των δικών μας προβλημάτων.
Εδώ και λίγες μέρες έχει δημιουργηθεί πρόβλημα στο δίκτυο ύδρευσης του χωριού με αποτέλεσμα να μην φτάνει το νερό στα υψώματα (Παγώνι και περιοχή νεκροταφείου).
Για την προσωρινή αντιμετώπιση του προβλήματος το τοπικό συμβούλιο αποφάσισε μέχρι τις 3.00 το μεσημέρι να είναι ανοιχτό το δίκτυο από το ¨Τζαμί” και προς την “Πευτσανή”. Από τις 3.00 θα κλείνει το δίκτυο της περιοχής αυτής έτσι ώστε να ανεβαίνει το νερό και στα υψώματα. Εξυπακούεται ότι οι χαμηλές περιοχές θα έχουν νερό όλο το 24ωρο.
Το τοπικό συμβούλιο ζητά την κατανόηση όσων αντιμετωπίζουν το πρόβλημα μέχρι τη Δευτέρα.
Εδώ και χρόνια όλα τα ΤΑΧΙ της περιοχής Πολιχνίτου εξυπηρετούν αδιακρίτως όλα τα χωριά χωρίς επί μέρους έδρα (π.χ. έδρα Βρίσα ή έδρα Πολιχνίτος). Από τότε που ο Θοδωρής Μαργαρίτης συνταξιοδοτήθηκε και το ΤΑΧΙ του το πήρε ο Παναγιώτης Σωτηρλαμάς οι χωριανοί μας εξυπηρετούνταν άνετα από αυτόν και από τους άλλους οδηγούς του Πολιχνίτου που τους γνωρίζουμε.
Εδώ και λίγες μέρες ανέλαβε οδηγός σε ΤΑΧΙ και ο παλιός στο επάγγελμα Γιάννης Κων Καλατζής ο οποίος μας δήλωσε έτοιμος να εξυπηρετεί τις ανάγκες μετακίνησης των χωριανών μας και όχι μόνο. Τηλέφωνο: 6945003002.
Η Αριστούλα Γερακέλλη του Στρατή και της Μαρίας και ο σύζυγός της Παντελής απόκτησαν τον πρωτότοκό τους γιο!
Να σας ζήσει, να τον χαίρεστε κάθε στιγμή της ζωής του και να τον μεγαλώσετε όπως λαχταράτε.
Στον παππού και τη γιαγιά και στους λοιπούς συγγενείς να τους χαίρονται και να τους καμαρώνουν όλους, μικρούς και μεγάλους!
Έργο του Στέλιου Γιαννάκου
Άγιος Στέφανος στη Κέφαλο της Κω
Λάδι σε καμβά
Διάσταση 60χ90
Ζωγραφισμένο 6/2019
Βρίσα Λέσβου: Το αρτοποιείο που δίνει ζωή στο ερειπωμένο χωριό, δύο χρόνια μετά τον σεισμό των 6,3R
Στη Βρίσα της Λέσβου ο χρόνος σταμάτησε εκείνο το μεσημέρι της 12ης Ιουνίου του 2017, όταν ο «Εγκέλαδος» και τα 6,3R μετέτρεψαν το γραφικό χωριό σε ερειπωμένο τόπο, στερώντας τη ζωή από μία 45χρονη γυναίκα που δεν πρόλαβε να βγει, όπως οι συγχωριανοί της, από τα χαλάσματα.
Δύο χρόνια μετά, σε ένα σκηνικό που δεν επουλώνει διόλου τις πληγές των σεισμοπαθών, μία οικογένεια αρτοποιών δίνει ζωή στον τόπο, συνεχίζοντας τις επαγγελματικές της δραστηριότητες. Ο Σπύρος Τριανταφύλλου, η σύζυγός του και η μητέρα του Μυρσίνη από την δεύτερη κιόλας ημέρα μετά τον καταστροφικό σεισμό βρέθηκαν και πάλι στο εργαστήριό τους στην Βρίσα -παίρνοντας την απαραίτητη άδεια από τους αρμόδιους φορείς- για να ζυμώσουν τα καρβέλια τους, να πλάσουν τα κουλούρια τους και να προμηθεύσουν τα άλλα δύο αρτοποιεία της οικογένειας στο νησί με φρέσκα προϊόντα. Γρήγορα έγιναν η πιο τρανή απόδειξη ότι η ζωή συνεχίζεται κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, ακόμη και δίπλα ακριβώς από τόνους γκρεμισμάτων.
«Αρχικά δεν ήταν ευχάριστο, όμως, έγινε συνήθεια» «Η δική μας δουλειά, να είμαστε αρτοποιοί, απαιτεί να έχουμε εργαστήριο με κάποιες προϋποθέσεις. Δύο ή τρεις ημέρες μετά τον σεισμό, όταν αποκαταστάθηκε και η ηλεκτροδότηση, πήραμε την άδεια από το Συντονιστικό για να μπορέσουμε να λειτουργήσουμε το εργαστήριο στην Βρίσα και να κάνουμε παραγωγή. Αν δεν γινόταν αυτό, δεν θα μπορούσαν να λειτουργήσουν οι άλλοι δύο φούρνοι που έχουμε στο νησί», λέει στο TheCaller ο Σπύρος Τριανταφύλλου και περιγράφει πως το να συνεχίσεις τις δράσεις σου σε ένα χωριό- φάντασμα έχει γίνει για εκείνον πλέον συνήθεια.
«Δεν είναι ευχάριστο να δουλεύεις στο χωριό. Το αρτοποιείο μας ήταν από τα καινούργια χτίσματα στην Βρίσα. Δεν έπαθε ζημιές, όπως και πολλά της γειτονιάς, αλλά «χάσαμε» το πατρικό μου και ένα ακόμη σπίτι που είχαμε, από τον σεισμό. Πλέον οι περισσότεροι που έρχονται στο χωριό είναι περαστικοί. Βλέπετε, η Βρίσα, είναι και επίσημα ένα κλειστό χωριό εδώ και δύο χρόνια. Ακόμη και όσοι περνούν από εδώ έχουν ένα αίσθημα φόβου, ένα αίσθημα λύπης βλέποντας τα κτήρια που ακόμη δεν έχουν κατεδαφιστεί», καταλήγει ο κ. Τριανταφύλλου. «Κάποτε έσφυζε από ζωή, τώρα είναι κρανίου τόπος» «Τα πράγματα είναι ίδια και χειρότερα από πέρυσι» λέει στο TheCaller κάτοικος από το γειτονικό Λισβόρι. «Παραμένουν γκρεμισμένα σπίτια και δεν υπάρχει ίχνος ζωής. Μόνο κάποιους περαστικούς θα συναντήσεις. Το παραδοσιακό καφενείο στον Πλάτανο, που άλλοτε έσφυζε από ζωή έχει κλείσει κι αυτό. Τώρα η Βρίσα είναι κρανίου τόπος. Κάποτε «βούιζε» από τα πανηγύρια», μάς λέει εκφράζοντας τη λύπη του για την κατάσταση που επικρατεί στο χωριό δύο χρόνια μετά την σεισμική δόνηση. Το αρτοποιείο (και) για εκείνον ήταν μία μικρή όαση ζωής στο ερειπωμένο χωριό. «Είδα την πόρτα μισάνοιχτη. Σκέφτηκα ότι ίσως είχε μείνει έτσι από τις ημέρες μετά τον σεισμό. Δεν είχα δει το βάθος του χώρου. Υπήρχε ζωή, ξαφνιάστηκα. Η κα Μυρσίνη βοηθούσε με τα προϊόντα. Για καλή μου τύχη βρήκα και δύο τυρόπιτες που είχαν βγει. Ολόφρεσκες!»
Οι μεγάλες καθυστερήσεις, το «κόψιμο» του επιδόματος και ο ΕΝΦΙΑ Ο Στρατής Παράκοιλας πριν από λίγες ημέρες επανεξελέγη πρόεδρος της τοπικής κοινότητας Βρίσας και η «μάχη» για την αποκατάσταση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι σεισμοπαθείς δεν σταματά. Με διπλή ιδιότητα, μιας και είναι αντιπρόεδρος του Συλλόγου Σεισμοπαθών Βρίσας, αναμετράται καθημερινά, μαζί με τους πληγέντες, με την γραφειοκρατία. «Σήμερα έχουν κατεδαφιστεί 200 από τα 280 σπίτια που χαρακτηρίστηκαν «κόκκινα». Είμαστε δύο χρόνια μετά τον σεισμό, όχι δύο μήνες… Ξέρετε, στις διαδικασίες συναντούμε μεγάλη καθυστέρηση από το Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής που ελέγχει τις άδειες (περίπου 3-5 μήνες) και την Πολεοδομία, όπου η καθυστέρηση μπορεί να φτάσει τους 2 και 3 μήνες. Δεν υπάρχει προσωπικό επαρκές στις δύο υπηρεσίες. Βέβαια, υπάρχουν και τα δημοτικά κτήρια, όπως το κτήριο της κοινότητας, που δεν έχουν κατεδαφιστεί, δεν έχουν γίνει ούτε από τον δήμο οι απαραίτητες ενέργειες», υπογραμμίζει στο TheCaller o Στρατής Παράκοιλας και συνεχίζει: «Μέχρι τις 12 Ιουνίου οι δικαιούχοι λάμβαναν το επίδομα ενοικίου και συγκατοίκησης, όμως, αυτός ήταν ο τελευταίος μήνας πληρωμής. Αυτό που ζητάμε, όπως καταλαβαίνετε, είναι η παράτασή του. Στις 30 Μαΐου μάς έκοψαν και τα δωρεάν φάρμακα. Αυτά είναι δύο θεμελιώδη ζητήματα για τα οποία ζητάμε παράταση. Φέτος, θα κληθούμε να πληρώσουμε ΕΝΦΙΑ για τα κλειστά, «κίτρινα σπίτια» που υπάρχουν στο χωριό. Η Βρίσα είναι κλειστή εδώ και δύο χρόνια. Είναι ακόμη σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης», περιγράφει ο πρόεδρος της Βρίσας.
Σήμερα, όπως μας λέει ο κ. Παράκοιλας, το χωριό μοιάζει με ένα μεγάλο γήπεδο. «Είναι ένα χωριό-φάντασμα. Τα κατεδαφισμένα κτήρια, έτσι όπως είναι το ένα δίπλα στο άλλο, δείχνουν ότι το χωριό έχει γίνει ένα μεγάλο γήπεδο. Η ζωή ναι, προχωρά. Το δημοτικό και το νηπιαγωγείο, που βρίσκονται έξω από το χωριό φιλοξενούνται σε προκάτ. Εκεί φέτος φοίτησαν 55 παιδιά. Τα έπαιρνε λεωφορειάκι από τα Βατερά και τον Πολυχνίτο από μία απόσταση 2,5χλμ. Η εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου ευτυχώς καταφέραμε με ένταση να μην κατεδαφιστεί και να χαρακτηριστεί ως μνημείο».
Συγκροτήθηκαν σε σώμα όσοι εκλέχτηκαν στις πρόσφατες εκλογές του Συλλόγου ως εξής:
Πρόεδρος : Κοτσαμπάσης Γιώργος
Αντιπρόεδρος: Αποστολής Χαράλαμπος
Γραμματέας: Κρικλάνη Κων/να
Ταμίας: Καπτανής Γιάννης
Μέλος: Αναγνώστου Απόστολος
Αναπληρωματικά μέλη: Μιαούλης Αριστείδης και Σεβαστού Διαμάντω
Το τοπικό συμβούλιο Βρίσας ευχαριστεί τον Γαβριήλ Πανσεληνά και το γιο του Στέλιο οι οποίοι διέθεσαν το σκάφος τους και με τον δημοτικό σύμβουλο Απόστολο Γ. Αποστολή πόντισαν τις σημαδούρες που οριοθετούν την ασφαλή περιοχή κολύμβησης ( στα λίγο διευρυμένα όρια της περιοχής ευθύνης του ναυαγοσώστη) στα Βατερά.
