Τα μικρά παιδάκια του χωριού μας, κάτω απ’ την καθοδήγηση της Νηπιαγωγού Μυρσίνης Παπαγιάννη, απασχολούνται δημιουργικά στο κοντέινερ, το οποίο στολίζουν και “ζεσταίνουν” με τις δημιουργίες τους.



Ο κ. Λιαρέλλης που είναι γενικός διευθυντής στη DIGEA είπε χθές στο TV ΑΙΟΛΟΣ ότι όλοι οι τοπικοί πρόεδροι – Δήμαρχοι μπορούν μέχρι τις 24 Μαΐου να ενημερώσουν ποιες συγκεκριμένες περιοχές του δήμου τους δεν έχουν σήμα και η DIGEA θα φροντίσει να τις καλύψει. Είπε όμως ΠΡΟΣΟΧΗ ΜΟΝΟ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 24 ΜΑΙΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΟ Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ είναι αρμόδια να κάνει το αίτημα αυτό.
Νομίζω είναι καλά, αν οι τοπικοί μας άρχοντες δεν το γνωρίζουν, να κινηθούνε γρήγορα γιατί σχεδόν όλα τα Βατερά έχουν μεγάλο πρόβλημα.
Σύμφωνα με δημοσίευση του “Ν” (που μπορείτε να δείτε εδώ) στην 11μελή Νομαρχιακή Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ Λέσβου εξελέγη η Πολιχνιάτισσα Πιτζά Χρυσοθέα.
Καλή θητεία.
Έχουμε και λέμε:
Εγκρίνουμε τη δαπάνη Υπηρεσίες συμβούλου υποστήριξης για την συλλογή ,έρευνα και επεξεργασία στοιχείων προκειμένου η Δ/νση Τεχνικών Υπηρ/ών ΔΔΛ να συντάξει μελέτες για έργα οδοποιίας (Λιώτα-Λάψαρνα,ΣκαλοχώριΚαλό Λιμάνι) και γεφύρωσης υδατορεμάτων (Άγιος Φωκάς ,Φανερωμένη) και διαθέτουμε πίστωση ύψους € ΕΙΚΟΣΙ
ΤΡΕΙΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΚΑΤΟΝ ΕΞΗΝΤΑ ΕΞΙ EURO ( 23.166,00 )
Τώρα πια δεν πρέπει να έχει κανείς απορία “τί γίνεται με το γεφύρι του Αγίου Φωκά”
Παραθέτουμε ένα απόσπασμα από το κείμενο που μας έστειλε ο Μιχάλης Βάσσος για την προσφυγική οικογένεια Αξιωτάκη για το λεύκωμα της Βιβλιοθήκης. Με την ευκαιρία παρακαλούμε όσους πρόκειται να μας δώσουν υλικό (κείμενο και φωτογραφίες) να το επισπεύσουν. Επίσης αν μπορεί κάποιος να μας δώσει πληροφορίες για την οικογένεια Ρόκου γιατί μέχρι τώρα δεν μπορέσαμε να επικοινωνήσουμε με την Ελένη.
…Οι Τούρκοι μπήκαν τον Αύγουστο του ΄22 στη Σμύρνη. Η προγιαγιά μου με τα δύο παιδιά και το τρίτο στο στήθος μαζί με την κουνιάδα της την καλόγρια βρήκαν καταφύγιο τις μέρες της σφαγής και της φωτιάς σε ένα νεκροταφείο (Ελληνικό ή τούρκικο δεν ξέρουμε). Τα νεκροταφεία θεωρούνταν από τους Τούρκους ιερά άσυλα και πολλοί τρομοκρατημένοι κάτοικοι άνοιγαν τους τάφους και έκρυβαν κάτω από τις ταφόπλακες τα νεαρά κορίτσια για να μην τα βρουν και τα βιάσουν οι Τούρκοι. Και εκεί όμως τα ανακάλυψαν και ακολούθησαν οι σφαγές και οι βιασμοί.
Καθώς και το τελευταίο καράβι έφυγε και το λιμάνι της Σμύρνης ήταν γεμάτο πτώματα ενώ η πόλη είχε γίνει στάχτη , οι Τούρκοι έβγαλαν διαταγή με ντελάληδες όλοι οι Έλληνες και οι άλλοι Χριστιανοί να κατέβουν στο χώρο του τελωνείου . Εκεί οδηγούσαν τον κόσμο με τα καμτσίκια και άρχιζε το «ψείρισμα». Όλοι οι άντρες 17 έως 45 χρονών παρέμεναν αιχμάλωτοι. Τα γυναικόπαιδα θα έφευγαν . Μαζί τους η προγιαγιά μου είχε και τον Ιωάννη Γεωργέλλη– πατέρα του Παναγιώτη που συγχωρέθηκε πρόσφατα. Για να μην τον πάρουν οι Τούρκοι τον ξύρισαν, του έβαλαν πούδρα στα μάγουλα και κοντά παντελόνια, ήταν και κοντός και κατάφεραν να τον περάσουν. Από τότε υπάρχει η φιλική σχέση της γιαγιάς μου με την οικογένεια Γεωργέλλη….
Γιορτάζουν οι μητέρες όλου του κόσμου σήμερα. Γιορτάζουν για την αξεπέραστη μητρική αγάπη και στοργή. Τους πόνους, τα καρδιοχτύπια, τις αγωνίες, την προσφορά τους στο παιδί μα και στην κοινωνία.
Μέσα μας, στα εσώψυχα μας, γιορτάζουν και οι μάνες που έχουν φύγει. Τις βλέπουμε ολοζώντανες μπροστά μας να μας χαμογελούν, να μας μαλώνουν, να μας καμαρώνουν!
Και μιας και την περίοδο αυτή συγκεντρώνουμε το υλικό για το λεύκωμα της Βιβλιοθήκης παραθέτουμε μια μάνα πρόσφυγα από τη Σμύρνη με την αγωνία στα πρόσωπα.

Συνεχίζεται η συγκέντρωση πληροφοριών σχετικά με τους χωριανούς μας που πολέμησαν στη Μικρά Ασία όσο και για τους πρόσφυγες που ήρθαν στο χωριό μας. Το ενδιαφέρον των συγγενών τους είναι πολύ μεγάλο και παρά την απόσταση των 100 χρόνων συγκεντρώνονται πολλές πληροφορίες.
Ήδη αρχίζει να σχηματοποιείται το λεύκωμα που προτίθεται να εκδώσει η Βιβλιοθήκη.
Η Βιβλιοθήκη θα εκδώσει το τελικό προϊόν. Επειδή όμως τα χρήματα που έχει η Βιβλιοθήκη από τις συνδρομές των μελών της και τις προσφορές μελών και φίλων της είναι σωστό να διατίθενται για την υλοποίηση όλων των δραστηριοτήτων της δεν μπορεί να διαθέσει μεγάλο ποσό για την έκδοση. Για να έχει το τελικό προϊόν μια μορφή αντάξια του χωριού μας και του ιστορικού γεγονότος που σκοπό έχει να τιμήσει η Βιβλιοθήκη καλεί τους απανταχού χωριανούς μας να γίνουν χορηγοί της έκδοσης. Η συγκεκριμένη χορηγία για την έκδοση αυτή θα αναγραφεί στο λεύκωμα ώστε να παραμείνει μαζί με τη μνήμη των προγόνων μας ως παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.
Η Βιβλιοθήκη δεν προτίθεται να εμπορευτεί το λεύκωμα σε όποια μορφή και αν εκδοθεί.