Ο Παναγιώτης Κακαράς του Κώστα και της Αριάδνης (Τσάκωνα) και η Γιώτα Ανδρινοπούλου απόκτησαν το πρώτο τους παιδάκι, ένα γλυκό κοριτσάκι!
Να είναι γερό και καλότυχο στη ζωή του. Να παίρνει αγάπη και να δίνει χαρές σε γονείς, γιαγιάδες και παππούδες! Να το χαίρονται και να το καμαρώνουν καθώς θα μεγαλώνει.
Χτες βράδυ κατά τις 9.00 χάθηκε ένα μπλε τσαντάκι, που περιείχε ένα κινητό τηλέφωνο, στα Βατερά κοντά στη βρύση που είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Κ. Καρέτα.
Όποιος το βρήκε ας μας ενημερώσει.
Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η χτεσινή συγκέντρωση στου “Προκόπα” με κύριο ομιλητή τον Στέφανο. Παρόντες ο Πρόεδρος Απόστολος Αποστολής και ο τοπικός σύμβουλος Στρατής Καλατζής. Μια συγκέντρωση που έπεσε ως ιδέα το μεσημέρι της Πέμπτης και υλοποιήθηκε σε 55 ώρες χωρίς να υπάρχει κάποιος φορέας διοργανωτής.
Ο Στέφανος μίλησε απλά ως Βρισαγώτης παρουσιάζοντας το όραμα του για την ανάπτυξη του χωριού και των Βατερών. Ένα όραμα ανάπτυξης που δεν υπάρχει και που τώρα, ύτερα απ’ την καταστροφή του παραγωγικού ιστού του χωριού μας, είναι πιο επιτακτική η ανάγκη για την προώθησή του.
Κεντρικό ζουμί της ομιλίας του -όπως την προσέλαβα εγώ- ήταν: Μην αρκεστείτε στις όποιες επιδοτήσεις δοθούν αλλά ενωμένοι να διεκδικήσουμε αναπτυξιακά έργα -τα οποία πρότεινε-για τον τόπο μας.
Ακολούθησαν αρκετές τοποθετήσεις των παρευρισκόμενων που έθιξαν πολλές και διαφορετικές πτυχές των προβλημάτων που έχουν δημιουργηθεί ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζει ο κίνδυνος πλημμυρικών φαινομένων στο χωριό και στα Βατερά.
Νίκος Βατόπουλος 30.07.2022 • 20:52
Σκεφτόμουν το χωριό Βρίσα στη Λέσβο αυτές τις μέρες, με τις πυρκαγιές να έχουν κατακάψει ένα τοπίο μεγάλης ομορφιάς στα Βατερά. Οι φωτιές και αυτό το καλοκαίρι κατατρώγουν όχι μόνο τη φύση αλλά και αυτό το απόθεμα ψυχικού σθένους απέναντι σε ό,τι ονομάζουμε καταστροφή που ο απλός άνθρωπος δεν μπορεί να ελέγξει. Η Βρίσα που εκκενώθηκε προληπτικά πριν από λίγες ημέρες, είναι ένας τόπος που είχε καταστραφεί από τον ισχυρότατο σεισμό του 2017. Ο ιστορικός οικισμός έμεινε ερειπωμένος (περίπου 300 σπίτια είναι κόκκινα, και σχεδόν άλλα τόσα κίτρινα). Τη Βρίσα την είχα περιηγηθεί το 2019 και η εικόνα σού μαύριζε την ψυχή. Σταδιακά ξεχάστηκε από την ειδησεογραφία. Η ΕΡΤ είχε ένα πολύ καλό ρεπορτάζ στις 15 Ιουνίου 2022 για την ταλαιπωρία των κατοίκων που ακόμη αγωνίζονται για το αυτονόητο.
Γι’ αυτό στο άκουσμα της φοβερής φωτιάς στα Βατερά και στον κίνδυνο που απειλούσε το χωριό Βρίσα, έφερα και πάλι τις εικόνες του χωριού με τις τεράστιες πληγές του σεισμού. Εχω την εντύπωση πως αυτά είναι θέματα πρώτης προτεραιότητας. Δεν μπορώ να φανταστώ πώς είναι δυνατόν ένας τόπος, όπως η Βρίσα, ένα μεγάλο χωριό, με πανέμορφα ιστορικά κτίρια στον τύπο της τοπικής αστικής παράδοσης της Λέσβου, με εξαίρετους ναούς και ατμόσφαιρα που εγγράφεται στο ιστορικό απόθεμα της χώρας ολόκληρης, να παραμένει σε κατάσταση μετέωρη. Οι κάτοικοι ταλαιπωρούνται από τη γραφειοκρατία και το χωριό δεν μπορεί ακόμη να λειτουργήσει όπως πρέπει.
Αν ήταν ένας άλλος τόπος, μεγαλύτερης προβολής και με κατοίκους με πρόσβαση στην κεντρική διοίκηση, τα πράγματα θα είχαν προχωρήσει διαφορετικά. Αλλά, η Βρίσα, είναι στη Λέσβο, για την οποία υποτίθεται ότι υπάρχει αυξημένη ευαισθησία. Και η Βρίσα παραμένει, πέντε χρόνια τώρα, ένας πληγωμένος τόπος.
Γι’ αυτό, όταν άκουσα για την προληπτική οδηγία εκκένωσης του χωριού, αισθάνθηκα διπλά την αδικία που έχει γίνει στον τόπο αυτόν. Η Βρίσα θα έπρεπε να πρωταγωνιστεί στην ειδησεογραφία για την αποκατάσταση ενός τόπου μεγάλης σημασίας, σε επίπεδο τόσο ρεαλιστικό όσο και συμβολικό. Και η αποκατάσταση του πανέμορφου αυτού τόπου θα μπορούσε να γίνει σύμβολο μιας σωστής ιεράρχησης για το τι σημαίνει σημαντικό, τι είναι πρωτεύον, τι σημαίνει προστασία και σεβασμός απέναντι στον πολίτη, για το τι νόημα έχει επιτέλους αυτό που λέμε εθνικός πλούτος.
Έφυγε από τη ζωή ο Μάνος Αϊβαλιώτης, γιος του Δημήτρη.
Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του και στην πατρική του οικογένεια.
7. Ο Δημήτρης Γεωργακής του Αριστείδη Μηχανολόγων Μηχανικών του ΕΜΠ Αθήνα
6. Η Ειρήνη Διαμαντή του Γιάννη Πολιτικών μηχανικών Πανεπιστημίου Πελοποννήσου στην Πάτρα
5. O Δημήτρης Μαυρέλλης του Γεωργίου (και της Μυρσίνης Σιγεώργη) στο Πανεπιστήμιο του Πειραιά στο Τμήμα Πληροφορικής
4. Ο Μαρίνος Ανδρέου (γιος της Μαρίας Μαρίνου Βάσσου) Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
3. Η Περσεφόνη Στεργίου του Στρατή (η …γνωστή με τα εικοσάρια!) Ιατρική Αθήνας
2. Ο Δημήτρης Μαργαρίτης του Γιώργου, Ψηφιακών συστημάτων Πειραιά
Συγχαρητήρια στα παιδιά και στις οικογένειές τους.
Συγχαρητήρια στον Δημήτρη, στην οικογένεια του και προπαντός στον συνονόματο παππού του!
Όπως μας ενημέρωσε συγγενικό του πρόσωπο, έφυγε σήμερα από τη ζωή ο Γρηγόρης Τουλαδέλλης στη δέκατη δεκαετία της ζωής του. Λες και τα αδέλφια περίμεναν τη σειρά τους για το ατέλειωτο ταξίδι. Μόλις πριν λίγους μήνες ο Δημήτρης, μετά ο Γιάννης και σήμερα ο Γρηγόρης. Έτσι δεν θα τον ξαναδούμε στο βαρκάκι του να τραβά τη “συρτή”, το αγαπημένο του σπορ στο ψάρεμα!
Η κηδεία του θα γίνει αύριο Κυριακή στις 11.00 το πρωί στη Ζωοδόχο Πηγή.
Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια της κόρης του Κατερίνας με τα εγγόνια και το δισέγγονό του.
Με ενημέρωσαν:
Σήμερα επέστρεψε στο σπίτι της, στη Βρίσα, η Περμανθούλα Μαργαρίτη, η οποία όταν έγινε ο σεισμός το 2017, έφυγε στον Πολιχνίτο, όπου έμενε μέχρι σήμερα με το γιο της Θοδωρή Μαργαρίτη.
Σήμερα επέστρεψαν για μόνιμη εγκατάσταση στο σπίτι τους, το οποίο ήταν “κίτρινο”, στο Λαγκάδι και το οποίο επισκευάστηκε.
Είναι η πρώτη υπερήλικας, στη δέκατη δεκαετία της ζωής της, η οποία κάτω απ’ τις φροντίδες του γιου της άντεξε και σήμερα ένοιωσε την άφατη χαρά να ξαναμπεί στο ανακαινισμένο σπίτι της. Να είναι γερή να ζήσει εκεί ειρηνικά τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής της. Κι ο Θοδωρής να αμοιφθεί από “ψηλά” για όσα της πρόσφερε και θα συνεχίσει να της προσφέρει.
Ο σεισμός πριν πέντε χρόνια κατέστρεψε το οικιστικό ιστό της Βρίσας, ο οποίος αναγεννάται μέσα από μύριες δυσκολίες και χρονοβόρες διαδικασίες.
Η πυρκαγιά κατέστρεψε τον παραγωγικό ιστό του χωριού. Την μισή περίπου έκταση των ελαιώνων του, που ήταν όμως η καλύτερη από πλευράς απόδοσης. Μυρίχια, Δαξάρια, Νιγίδες, Λαγκάδες ήταν τα κύρια λιοτόπια του χωριού.
Η πυρκαγιά πλήγωσε βάναυσα και την κύρια (μαζί με τις ελιές) πηγή εισοδήματος των κατοίκων του χωριού, την τουριστική κίνηση στα Βατερά, που αντανακλούσε και στον πρωτογενή τομέα (λαχανικά, γαλακτομικά προϊόντα και άλλα). Με απλά λόγια η πυρκαγιά αφαίρεσε ένα τεράστιο κομμάτι από το εισόδημα των κατοίκων του χωριού.
Τέλος η πυρκαγιά προκάλεσε μια τεράστια κινητοποίηση ανθρώπων και μέσων με πάρα πολύ μεγάλο κόστος (μόνο τα καύσιμα που καταναλώθηκαν να υπολογίσει κανείς αρκεί).
Φωτιές και στην περιοχή μας και στο νησί μας ξέσπασαν αρκετές φορές αλλά αυτή πρέπει να ήταν η καταστροφικότερη. Μπορεί κάποιοι να μιλάνε για τον αέρα αλλά κακά τα ψέματα η ένταση του ανέμου δεν ήταν υπερβολική όλες αυτές τις μέρες. Μέχρι και άπνοια κάποιες ώρες επικρατούσε. Αν επικρατούσαν τα μελτέμια, όπως λίγο πριν του Προφήτη Ηλία, τί θα λέγαμε;
Ειδικοί δεν είμαστε. Είναι όμως κοινή η άποψη ότι άργησαν πάρα πολύ να επέμβουν τα εναέρια μέσα στην έναρξη της πυρκαγιάς. Το μέτωπο από τη Ρογκάδα κόντευε να φτάσει στον Αη Γιώργη και στον αέρα πετούσαν μονάχα φοβισμένα πουλιά.
Στην ιεραρχία του Δημοσίου υπάρχουν κλιμακωτά θέσεις ευθύνης με κλιμακωτά επιδόματα θέσης. Πάνω απ’ την ιεραρχία αυτή υπάρχουν οι αιρετοί είτε της κεντρικής είτε της τοπικής εξουσίας (αυτοδιοίκησης).
Δεν υπάρχει κανένας σε καμιά απ’ τις θέσεις αυτές της ευθύνης να αναλογιστεί ότι ευθύνεται, έστω και λίγο, για την επέκταση της πυρκαγιάς αλλά και για την αδικαιολόγητη αναζωπύρωσή της όταν πια όλοι πίστευαν ότι είχε σβήσει; Κανένας δεν αισθάνεται ένας βάρος και μια ντροπή απέναντι στους αγρότες (και τους άλλους επαγγελματίες) που καταστράφηκαν και να ζητήσει έμπρακτα συγνώμη με την παραίτησή του; Και αν δεν υπάρχει κανένας δεν βρίσκεται κανένας από αυτούς που τους ανέθεσαν αυτές τις θέσεις ευθύνης να ζητήσει την παραίτησή τους;
Αλληλοσυγχαίρονται δήμαρχοι και περιφερειάρχης με τους συνεργάτες και υπαλλήλους τους, εγκωμιάζονται οι εθελοντές που προσπάθησαν, παίρνουν μερίδιο από τα μπράβο οι επαγγελματίες που πρόσφεραν. Και με το δίκιο τους. Διότι όλοι οι παραπάνω προσπάθησαν και πρόσφεραν, μερικές φορές και πάνω απ’ τις δυνάμεις τους. Οι πυροσβέστες ηρωικά έσωσαν τα σπίτια μας. Είναι αλήθεια! Γιατί όμως να δοθεί σε όλους τους παραπάνω η ευκαιρία να προσπαθήσουν και να προσφέρουν επειδή επεκτάθηκε υπέρμετρα η πυρκαγιά; Γιατί να μην γίνει έγκαιρα η κινητοποίηση και να σβήσει πριν προλάβει να επεκταθεί; Γιατί παίρνουμε σαν δεδομένο και αναπόφευκτο και χωρίς υπαίτιους την αιτία που ανάγκασε όλους να τρέξουν και να προσπαθήσουν.
Αν δεν βάλουμε αυτό το θέμα στο κάδρο είναι σίγουρο ότι πάλι θα χρειαστεί κάποιοι να ξανατρέξουν και να προσφέρουν!
Την ώρα που το χωριό είχε εκκενωθεί και οι κάτοικοι του είχαν μεταφερθεί σε ξενοδοχεία των Βατερών υπήρξαν και εξαιρέσεις.
