Σήμερα, ύστερα από αρκετές μέρες εκνευριστικής νοτιάς, υγρασίας και φουρτούνας, είχαμε λιακάδα, μπουνάτσα και ζέστη.
Δόθηκε έτσι η ευκαιρία -στους τεμπέληδες- να πιούμε τον καφέ έξω και στους εργατικούς να καθαρίσουν το χώρο, καίγοντας τα υποπροϊόντα της κακοκαιρίας.
Στη Βιβλιοθήκη του χωριού μας υπάρχει ένα μέρος ενός βιβλίου Γεωγραφίας της Ευρώπης που απευθύνεται στους μαθητές της Β΄ τάξης προφανώς του Γυμνασίου.
Στην αρχή αναφέρεται στην Τουρκία την οποία περιγράφει αναλυτικά νομό προς νομό. Ένας απ’ τους νομούς είναι και αυτός των τουρκικών νησιών του Αιγαίου με έδρα την Ρόδο. Ένα απ’ τα νησιά αυτά είναι και η Λέσβος (ή αλλιώς Μιτυλήνη, όπως ανορθόγραφα γράφει).
Παρακάτω η σελίδα με την περιγραφή της Λέσβου, της οποίας τα σημαντικότερα προϊόντα είναι το λάδι και το σαπούνι.
Σε επόμενες σελίδες συνεχίζει με την περιγραφή των κρατών της Βαλκανικής απ’ τα οποία άλλα είναι φόρου υποτελεί στην Τουρκία και άλλα ανεξάρτητα, όπως η Ελλάδα που εκτείνεται μέχρι τον Αμβρακικό και Παγασητικό κόλπο.
Βρεθηκε ένα μαύρο αρνάκι λίγων ημερών στην περιοχή Ορνοι των Βατέρων. Πληροφορίες στο Νίκο Γκουγκουλιο
Διαβάσαμε στο “Ν”:
Στη διάρκεια της επίσκεψής του (αναφέρεται στον Δήμαρχο) στην Αθήνα -συνοδευόμενος από τον Ειδικό Συνεργάτη για θέματα προγραμμάτων και Έργων του Δήμου, Κώστα Κατσαρό- ο δήμαρχος συναντήθηκε και με τον Διευθύνοντα σύμβουλο της ΚΤΥΠ ΑΕ, Θεόδωρο Γιάνναρη, όπου εξασφάλισε την παράδοση της οριστικής μελέτης του σχολείου της Βρίσας, με εκτίμηση δημοπράτησης μέχρι το Πάσχα. Ο εκτιμώμενος προϋπολογισμός του έργου για ένα νέο σύγχρονο σχολικό συγκρότημα για τη στέγαση δημοτικού και νηπιαγωγείου, φτάνει κατά δήλωση του κ. Γιάνναρη σχεδόν τα 5 εκ. ευρώ.
Υπενθύμιση:Πωλείται ένα μικρό οικόπεδο στα Βατερά, δίπλα στο γεφύρι του πάνω δρόμου. Όποιος ενδιαφέρεται ας επικοινωνήσει στο τηλέφωνο 2108655295
Η παρακάτω απόδειξη δίνει μια πολύ σαφή εικόνα της οικονομικής κατάστασης που επικρατούσε στο χωριό και στο νησί μας γενικότερα τη δεκαετία του 1940.
Τέτοιες αποδείξεις υπήρχαν για όλους ή για πάρα πολλούς κατοίκους του χωριού μας.
Η αναφερόμενη “Εθνική Ένωσις Δημοκρατικών Λέσβου” ήταν το αντίπαλο δέος του ΕΑΜ την εποχή εκείνη (Οκτώβριος 1945) όπως προκύπτει από το παρακάτω τεύχος της εφημερίδας που υπάρχει στην ψηφιακή βιβλιοθήκη της Βιβλιοθήκης Μυτιλήνης.
Γράφει στο πίσω μέρος της φωτογραφίας ο δεύτερος από αριστερά: “Ενθύμιον την ημέρα που έφυγα από τον Πειραιά 5/4/1964. Γεώργιος Κ. Γεωργάκας” και συνεχίζει “την στέλνω από το Κολόμπο στις 18/4/1964”
Μια ακόμα αναχώρηση χωριανών μας για την μακρινή Αυστραλία. Μια αναχώρηση με την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή. Αλλά και με πίκρα για τον αποχωρισμό, ίσως για πάντα -όπως και συνέβη- από την πατρίδα, από τους δικούς τους ανθρώπους, από τον τόπο στον οποίο ανδρώθηκαν.
Η μουντάδα στα πρόσωπα όλων αντικατοπτρίζει την σκοτεινιά της σκέψης, το τσίμπημα της ανησυχίας στην ψυχή για το μεγάλο ταξίδι και το άγνωστο της νέας ζωής.
Ελπίδα για το καλύτερο και στεναχώρια για το άγνωστο συνόδευαν κάθε μετανάστη που άρχιζε το ταξίδι της ξενιτιάς.
Σημείωση 1: στη φωτογραφία υπάρχουν και άλλοι χωριανοί. Όποιος τους αναγνωρίζει με σιγουριά ας τους αναφέρει με ένα σχόλιο
Σημείωση 2: Ένα ακόμα κομμάτι του παζλ των χωριανών μας μεταναστών που η Βιβλιοθήκη του χωριού μας επιχειρεί να συμπληρώσει.
Σήμερα συμπληρώνεται ένας χρόνος από το τελευταίο αντίο στον Στόκλη (Θεμιστοκλή).
Τα παιδιά του, Ειρήνη και Στέλιος, τιμώντας την μνήμη του αγαπημένου τους πατέρα πρόσφεραν:
Οι δυο Σύλλογοι ευχαριστούν την Ειρήνη και τον Στέλιο και εύχονται να απολαύσουν και οι ίδιοι τα όσα πρόσφεραν στον πατέρα τους.
Οι αρμόδιοι για την ανακύκλωση αποφάσισαν την μείωση του αριθμού των κάδων για την ανακύκλωση των συσκευασιών στα Βατερά, με δεδομένο ότι τους χειμερινούς μήνες μειώνονται κατά πολύ οι κάτοικοι τους. Λογική η απόφαση.
Από την αριστερή πλευρά της παραλίας (καθώς βλέπουμε τη θάλασσα) άφησαν μόνο δύο. Έναν δίπλα στο “Θάλασσα” και έναν δίπλα στο “HOLA”. Σε όλη την υπόλοιπη διαδρομή δεν υπάρχει κανένας κάδος για την ανακύκλωση.
Στο πιο κεντρικό σημείο των Βατερών (τώρα τον χειμώνα), όπου υπάρχει το φαρμακείο, το πρατήριο του αρτοποιείου και το”Πλατανάκι”, και επομένως πηγαίνει πολύς κόσμος, δεν υπάρχει κάδος ανακύκλωσης.
Δεν το καταλαβαίνουν ότι έτσι περιορίζουν την ανακύκλωση μόνο στους φανατικούς υποστηρικτές τους; Ο μέσος άνθρωπος, αφού δεν βλέπει κοντά του μπλε κάδο, θα πετάξει την σακούλα του με τα ανακυκλώσιμα υλικά μαζί με τα άλλα σκουπίδια.
Ας αναθεωρήσουν την χωροταξική κατανομή των κάδων.
