Κάτω από τον Πλάτανο…

Το 1925 πεθαίνει η Ευφροσύνη Παν. Καρρά, το γένος Εμμ. Μανουλάκη, και αφήνει εν ζωή δυο κόρες και έναν γιο. Η δεύτερη κόρη της Μαριάνθη έχει παντρευτεί και γράφεται ως Κατρακάζα. Επίσης έχει και μια ανιψιά ονόματι Μαρία Σάββα.  (σελίδα 135 του βιβλίου συγγενών αποθανόντος της Κοινότητος  Βρησσάς).

Στις 15 Σεπτεμβρίου 1912 ο Κωσταντίνος  Μανουλάκης συνάπτει προικοσύμφωνο στην κόρη του Μαρία η οποία αρραβωνιάζεται με τον Πολιχνιάτη Σάββα Ευστρ. Σάββα. Η Μαρία αυτή είναι  η ανιψιά της Ευφροσύνης που αναφέρεται παραπάνω.

Ο Κωνσταντίνος Μανουλάκης ήταν πολύ πλούσιος, όπως φαίνεται από την προίκα που δίνει (προικοσύμφωνο σελίδας 193 του βιβλίου προικοσυμφώνων της δημογεροντίας Βρησσάς). Δίνει νεόχτιστο σπίτι απέναντι από τον άγιο Κωνσταντίνο, με πολύ πλούσιο οικιακό εξοπλισμό.  Επίσης εργαστήριο στην αγορά  και 100 χρυσά εικοσόφραγκα.  Τέλος προικοδοτεί τον γαμπρό με 17 χωράφια (λιοκτήματα και άλλα).

Ο ίδιος Κωνσταντίνος έχει και άλλη κόρη Παναγιώτισσα επομένως η περιουσία του ήταν πολύ μεγάλη.

Στις 5 Οκτωβρίου 1921 ο αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού Βασίλειος Κατρακάζας γράφει μια επιστολή από το μέτωπο της Μικρασίας προς την «φιλτάτην Μαρίαν» στην οποία αναφέρει ότι είχε επισκεφθεί την οικογένειά της στο χωριό με την υπόσχεση να επέστρεφε αλλά η ξαφνική ανάκληση της άδειάς του και η μετακίνησή στην Μ. Ασία όπου ρίχτηκαν σε πολλές και οδυνηρές μάχες ή μάλλον όπως γράφει ο ίδιος:

 Εντός διημέρου παρουσιάσθην εις το Σώμα μου εν Αθήναις και συγχρόνως ενήργησα να εκτελέσω την εντολήν του πατρός σας δια το ζήτημα των αυτοκινήτων κ.τ.λ.-

 Όλως εκτάκτως εαν ενθυμήσθε ενεργήθει τότε η επίθεση του Δορυλαίου και διατάσσεται  η Μεραρχία μας  να μεταβεί προς ενίσχυσιν των μαχομένων τμημά-των , ευρέθην ούτω εντός ενός συρφετού και όχι μόνον δεν ηδυνήθην να αποστείλω τα δήγματα του πατρός σας …

Ο γνωστός ιστοριοδίφης του χωριού μας, γιατρός Κωνσταντίνος Κώστας, που έχει ξεψαχνίσει κάθε ιστορική πτυχή του χωριού μας, στο ερώτημα που έθεσε ο ίδιος ποια ήταν η «φιλτάτη Μαρία» αναφέρει ότι πρέπει να ήταν η Μαρία Πολυχρόνη –Γεωργή επειδή ο Γεώργιος Πολυχρόνης (αδελφός της Μαρίας) είχε πολλά πάρε-δώσε με τα αυτοκίνητα που πρωτοήρθαν στο χωριό και στην περιοχή μας.

Το επίθετο φιλτάτη προς μη συγγενικό πρόσωπο δείχνει μια οικειότητα μάλλον αισθηματική. Η Μαρία όμως ήταν ήδη παντρεμένη και είχε γεννήσει το 1920 τον γιο της Γεώργιο. Εξάλλου δεν υπάρχει καμιά εξήγηση για τα δείγματα ποπυ αναφέρονται στην επιστολή.

Επομένως προτείνεται μια άλλη εκδοχή: Ο Βασίλειος Κατρακάζας ήταν γιος της Μαριάνθης Κατρακάζας και είχε θεία ή (αν ηλικιακά ήταν κοντά) ως ξαδέρφη την Μαρία Σάββα. Σ’ αυτήν απευθύνεται ως φιλτάτη. Ο πλούσιος πατέρας της είναι πιθανόν να ήθελε πληροφορίες για τα αυτοκίνητα (το πρώτο ήρθε στο νησί μας το 1918) και τα δείγματα θα είχαν σχέση με το εργαστήριο που είχε στην αγορά του χωριού μας.

Ο αναφερόμενος Σάββας Ευστρ. Σάββας υπηρέτησε ως δάσκαλος στο σχολείο μας και η σύζυγός του Μαρία ως δασκάλα στο Παρθεναγωγείο του χωριού μας.

Όπως πληροφορηθήκαμε, από ανάρτηση στο fb, αύριο ξεκινά τη χειμερινή λειτουργία του η ανακαινισμένη και τροποποιημένη ταβέρνα του Δημήτρη Αγγελέρου στον Άγιο Φωκά.

Ευχόμαστε καλές δουλειές!

Το παρακάτω απόσπασμα είναι από την εφημερίδα ΛΕΣΒΟΣ της 28ης Νοε 1912, λίγες μέρες μετά την απελευθέρωση της Μυτιλήνης και πριν την οριστική επικράτηση του ελληνικού στρατού σε όλη την επικράτεια του νησιού μας.

Το δημοσίευσε ο Γιώργος Καρακλάς σε ιστοσελίδα του Πολιχνίτου και μας το γνωστοποίησε ο Μάκης Κατσιγίνης

Ο ερχομός των Μεσοτοπιτών στην περιοχή μας για να γλιτώσουν απ’ την μανία των σε απόγνωση ευρισκόμενων ηττημένων Τούρκων, ίσως να συνετέλεσε και στην μόνιμη εγκατάσταση οικογενειών από το Μεσότοπο στο χωριό μας αλλά και στην απασχόληση αρκετών Μεσοτοπιτών (και Αγριτών) ως “παραγιών”) σε κτηματίες του χωριού μας.

Έφυγε από τη ζωή η Αφροδίτη Αντωνέλλη-Νικέλλη, σύζυγος του Στέλιου Δ.Νικέλλη.

Η κηδεία της θα γίνει αύριο Σάββατο στις 12.00 το μεσημέρι στα Βασιλικά,απ’ όπου κατάγονταν και όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια.

Θερμά συλλυπητήρια στις οικογένειες των παιδιών της, Αθηνάς και Δημήτρη, και σ’ όλους τους συγγενείς της.

Την δυσάρεστη αυτή είδηση μας έδωσε ο φίλος του Δημήτρη και γείτονας της οικογένειας στο χωριό, Μιχάλης Βάσσος, ο οποίος εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στις οικογένειες της Αθηνάς και του Δημήτρη.

Βροχερός μας μπήκε ο Δεκέμβρης (φτου να μην τον ματιάσουμε!) με τις μισές μέρες του μέχρι σήμερα να έχει προσθέσει η κάθε μια περισσότερο από μισή ίντσα στο ταμείο του νερού.

Έτσι έχουμε φτάσει τις 7,5 ίντσες.

Σημείωση: Υπενθυμίζουμε ότι την πορεία των βροχοπτώσεων στα Βατερά μπορείτε να βλέπετε από την αρχική σελίδα vatera.gr επιλέγοντας “ο καιρός στην περιοχή μας” (στην επάνω μπάρα) και στη συνέχεια βροχοπτώσεις 2023-24 Επισημαίνουμε ότι στις ημερομηνίες το πρώτο νούμερο αφορά τον μήνα και το δεύτερο τη μέρα.

Πριν λίγες μέρες ο χωριανός μας γιατρός Κωνσταντίνος Κώστας, μας έστειλε καθαρογραμμένη, με το πληκτρολόγιο, την επιστολή -που είχαμε δημοσιεύσει- από έναν αξιωματικό, που πολεμούσε στην Μικρά Ασία, το Φθινόπωρο του 1921, προς μια χωριανή μας, την οποία προσφωνούσε ως “φιλτάτη Μαρία” .

Στο τέλος ο Κωνσταντίνος έθετε το κουίζ: ποια ήταν αυτή η Μαρία.

Αφού είδε και αποείδε ότι κανένας δεν είχε στοιχεία για να προσδιορίσει ποια ήταν αυτή η Μαρία, μας δίνει ο ίδιος την προσωπική του άποψη.

Καταρχήν ο αξιωματικός ήταν ο Πολιχνιάτης Βασίλειος Κατρακάζας, ο οποίος μετά υπηρέτησε στην Θεσσαλονίκη με τον βαθμό του ταξίαρχου, αποστρατεύθηκε και άνοιξε επιχείρηση εμπορίας λαδιού. Την πληροφορία πήρε από Πολιχνιάτες.

Επειδή στην επιστολή αναφέρει ο αξιωματικός, ότι ανακλήθηκε από την άδεια και έφυγε για το μέτωπο ξαφνικά και δεν μπόρεσε να εκτελέσει την εντολήν του πατρός της δια τα αυτοκίνητα συνάγεται ότι η Μαρία ήταν μέλος οικογένειας που ασχολήθηκε με τα αυτοκίνητα. Τέτοια ήταν η οικογένεια Πολυχρόνη, της οποίας ο -τότε- γιος Γεώργιος υπήρξε μέτοχος σε όλα σχεδόν τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούσαν στην περιοχή μας.

Συμπεραίνει επομένως ο Κωνσταντίνος ότι η “φιλτάτη Μαρία” ήταν η κόρη της οικογένειας του Νικόλαου Πολυχρόνη, η οποία παντρεύτηκε τον Ευστράτιο Γεωργή (παππού του σύγχρονού μας Στρατή Γεωργή). Αδέλφια της Μαρίας ήταν ο Κωνσταντίνος (μεγαλομέτοχος της φαρμακευτικής εταιρείας ΜΙΝΕΡΒΑ) και ο Γεώργιος, παππούς του Θοδωρή Κωλέττη-Πολυχρόνη.

Ο Κωνσταντίνος προσκαλεί όποιον έχει διαφορετική άποψη να την αντιπαραθέσει.

Διαβάσαμε στην ηλεκτρονική σελίδα του “Δημοκράτη”:

*Οι πληγέντες από τη πυρκαγιά στα Βατερά, Σταυρό που κατέστρεψε δασική έκταση αλλά και ελαιοκτήματα και περιουσίες κατοίκων της περιοχής, μετά την προκαταβολή μέρους της αποζημίωσης τον περασμένο Μαρτίο, που τους καταβλήθηκε ένα μέρος αυτής, της τάξεως του 30% περίπου, σταμάτησε κάθε ενδιαφέρον για συνέχιση της ενίσχυσης, προκειμένου να συνεχίσουν την δραστηριότητα τους, αφού κάνουν τις εργασίες αποκατάστασης. Αντιθέτως παρατηρείται μια παγωμάρα, που πολλοί την εξηγούν ως μετατόπιση των ποσών στους πληγέντες στην Θεσσαλία, που υπέστησαν τα πάνδεινα κατά την πρόσφατη πλημμύρα.

Πέραν αυτών όμως, το πρόβλημα με τα αγριοκάτσικα εξακολουθεί να υπάρχει. Στα κτήματα κάνουν ενίοτε επιδρομές και αποτελειώνουν ό,τι άφησε η κακοκαιρία. Οι ενδιαφερόμενοι και πληγέντες πολίτες, έχουν βρει την σχετική νομοθεσία και ζητάν από τον δήμο να εφαρμόσει τα δέοντα, καθώς ο αριθμός τους είναι σχετικά μεγάλος, περίπου 50,-60 ζωντανά που αυξάνει καθημερινά.

Επισημαίνουν δε ότι το δόντι τους είναι «δηλητήριο», γι  αυτό  και δεν προχωράν ούτε σε αντικατάσταση των δέντρων, ούτε σε μπόλιασμα.

Εμείς επισημαίνουμε:

Το κακό είναι ότι κανένας δεν γνωρίζει ακόμα τι αποζημιώσεις δικαιούνται όσοι έχουν πληγεί.

Δικαιούνται αποζημίωση για το εισόδημα που έχασαν και θα χάσουν (για κάποια χρόνια) απ’ την καταστροφή (ολική ή μερική) των λιόδεντρων;

Δικαιούνται κάποιου είδους επιδότηση για την αντικατάσταση των ολικά κατεστραμμένων δέντρων;

Ανάλογα με τις απαντήσεις αυτών δημιουργούνται άλλα ερωτήματα σχετικά με τους δικαιούχους των χρημάτων.

Δεν μπορεί να μην υπάρχει κανένας αρμόδιος να προβεί σε μια υπεύθυνη γραπτή απάντηση.

Τα χρήματα που πληρώθηκαν από την κρατική αρωγή είναι μια προκαταβολή, αλλά για ποιο ποσό και ποια αιτία προκαταβολή.

Τέλος να επισημάνουμε ότι δεν έχουμε καθυστέρηση μόνο στις πληρωμές για τα καμμένα αλλά και για τους σεισμόπληκτους.

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Βρίσας “Άγιος Κωνσταντίνος” ευχαριστεί:

• Την Δέσποινα Σαρρή για την προσφορά 70€ για τα κεράσματα που πρόσφερε ο Σύλλογος στη σημερινή γιορτή του αγίου Νικολάου
• Τον Στέλιο Νικέλλη του Στόκλη για την προσφορά τριών σημαιών του Πολεμικού Ναυτικού μας, με τις οποίες ενισχύθηκε ο διάκοσμος του περιβάλλοντα χώρου του ναού του αγίου Νικολάου, προστάτη των ναυτικών μας.

Εύχεται χρόνια πολλά σε όσες και όσους γιορτάζουν.

Γιορτάζει σήμερα ο νεότευκτος άγιος Νικόλαος στα Βατερά, που οικοδομήθηκε με τη φροντίδα του Πολιτιστικού Συλλόγου του χωριού μας, στο οικόπεδο που πρόσφεραν τα αδέλφια Νικέλλη από την Αμερική.

Η βιασύνη να μπουν τη σημερινή μέρα, κάτω από αντίξοες συνθήκες, δικαιολογούν τη λανθασμένη τοποθέτηση. Τις παραθέτουμε απλά για να έχουμε μια ιδέα για το περιεχόμενο των σημαιών αυτών.

Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Σύλλογος πρόσφερε καφέδες και πλούσια βουτήματα.

Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες, στα μέλη του Συλλόγου για τις φροντίδες τους και στον νέο -οσονούπω- Πρόεδρο του χωριού μας Νίκο Λάσκαρη.

Έχουμε μια προσφορά τιμών για αγορά λαδιού από τον λαδέμπορο Ε. Κλαδογένη προς τους συνεταιρισμούς του χωριού μας. Για να έχουμε μια καλύτερη αίσθηση της προσφερόμενης τιμής να σημειώσουμε ότι το 1950 είχαμε τις λεγόμενες παλιές δραχμές, οι οποίες μετατράπηκαν σε νέες (αυτές που είχαμε πριν το €υρώ) με αποκοπή τριών ψηφίων. Δηλαδή το λάδι οξύτητας 2 αγοράζονταν 12,3 δρχ.

Ο παραγωγός βέβαια δεν εισέπραττε αυτές τις τιμές, διότι αυτές ίσχυαν όταν τα λάδια παραδίδονταν στην έδρα του εμπόρου (Μυτιλήνη). Και αναφέρονται με μονάδα μέτρησης την οκά και όχι το κιλό.

Δυο επισημάνσεις:

1.Η τιμή του λαδιού τότε ήταν πολύ σημαντική και έδιδε πλούτο στους μεγαλοκτηματίες και ικανοποιητικό εισόδημα και σ’ αυτούς που είχαν λίγες ρίζες.

2. Τιμές δίνονται για λάδια οξύτητας από 2 βαθμούς και πάνω επειδή δεν έβγαιναν λάδια καλύτερης ποιότητας. Η διαφορά τιμής για κάθε βαθμό οξύτητας ήταν μια-δυο δεκάρες.