Κάτω από τον Πλάτανο…

Ξεκίνησε σήμερα η πρώτη φάση της δακοκτονίας. Στο χωριό μας αρχιεργάτες είναι η Ειρήνη Θαλασσέλλη, ο Γιάννης Καπτανής και η Νίκη Χαματζόλα. Δείτε παρακάτω που και πότε θα ραντίσει το κάθε συνεργείο

Ο “ερευνητής” Ανδροκλής μας ενημέρωσε για μια καινούρια ΚΥΑ η οποία μεταξύ άλλων αναφέρεται και για τα “δικά μας” καμμένα και την οποία μπορείτε να δείτε εδώ.

Από όσα καταλάβαμε:

Το σημαντικό: δεν προβλέπεται πληρωμή μέσα στο 2024. Υπάρχουν κονδύλια για 2025 και 2026

Προβλέπεται αποζημίωση και για το φυτικό κεφάλαιο.

Μετά από ενημέρωση από τον ΕΛΓΑ θα υποβάλλουμε καινούρια αίτηση.

Καλού κακού διαβάστε την ΚΥΑ για να έχετε τα δικά σας συμπεράσματα.

Ο Νίκος Γκουγκούλιος αφού ταλαιπωρήθηκε από την διελκυστίνδα ανάμεσα σε αστυνομία και δασική υπηρεσία για το ποια υπηρεσία είναι αρμόδια για τις ζημιές από ζώα βρήκε το σχετικό άρθρο (191 ν.5037/23) που ξεκαθαρίζει ότι αρμόδια είναι η δασική υπηρεσία.

Τσουχτερά είναι τα πρόστιμα τα οποία επιβάλλονται. Καλό είναι σε τέτοιες περιπτώσεις να υπάρχει αλληλοκατανόηση και οι ενδιαφερόμενοι να τα βρίσκουν μεταξύ τους.

Άρθρο 191

Αρμόδιο όργανο και διαδικασία επιβολής προστίμου για φθορές που προκαλούνται από ζώα Τροποποίηση παρ. 5 άρθρου 39 ν. 3585/2007

Το πρώτο εδάφιο της παρ. 5 του άρθρου 39 του ν. 3585/2007 (Α’ 148), περί φθορών που προκαλούνται από ζώα, τροποποιείται ως προς το όργανο επιβολής προστίμου, τα τέσσερα τελευταία εδάφια, αντικαθίστανται από νέο εδάφιο, και η παρ. 5 διαμορφώνεται ως εξής:

«5. Στον ιδιοκτήτη των ζώων που προκάλεσαν αγροτικές φθορές, σύμφωνα με τις παρ. 1 και 4, επιβάλλεται από τo αρμόδιο δασικό όργανο που διαπιστώνει την παράβαση, διοικητικό πρόστιμο, το ύψος του οποίου διαμορφώνεται ως εξής:

α) Στην περίπτωση κατά την οποία ο ιδιοκτήτης των ζώων διαπράττει το προαναφερόμενο αδίκημα για πρώτη φορά, επιβάλλεται διοικητικό πρόστιμο πενήντα (50) ευρώ.

β) Στην περίπτωση κατά την οποία ο ιδιοκτήτης των ζώων διαπράττει το προαναφερόμενο αδίκημα για δεύτερη φορά, επιβάλλεται διοικητικό πρόστιμο διακοσίων (200) ευρώ.

γ) Στην περίπτωση κατά την οποία ο ιδιοκτήτης των ζώων διαπράττει το προαναφερόμενο αδίκημα για τρίτη φορά, επιβάλλεται διοικητικό πρόστιμο χιλίων (1.000) ευρώ.

δ) Για κάθε επόμενη περίπτωση πλέον της τρίτης φοράς το διοικητικό πρόστιμο διπλασιάζεται.

Ως προς τη διαδικασία επιβολής του προστίμου εφαρμόζονται οι παρ. 2 και 3 του άρθρου 37.»

Η Βιβλιοθήκη Βρίσας ευχαριστεί τον Κώστα Γεωργάκα για την προσφορά 20€ προς ενίσχυση του μουσικού κουμπαρά.

Με μια δίωρη γιορτή γεμάτη κέφι, τραγούδι και χορό, μαθητές και εκπαιδευτικοί αποχαιρέτησαν τη σχολική χρονιά, κλείνοντας συνωμοτικά το μάτι στο καλοκαίρι.

Στήριγμα στις δασκάλες ο αεικίνητος Γιάννης Μυρμίγκος που έστησε και υποστήριξε τα ηχητικά της εκδήλωσης.

Στήριγμα της εκδήλωης ο Σύλλογος γονέων και κηδεμόνων με τον δροσιστικό μπουφέ και τα δωράκια στα παιδιά.

Καλή ξεκούραση σε όλους, μικρούς και μεγάλους.

Ένα ελάχιστο φωτογραφικό αποτύπωμα της γιορτής:

Η Βιβλιοθήκη ευχαριστεί την οικογένεια της Μεταξίας Χαραμή και του Γιάννη Τσουκαλοχωρίτη για την προσφορά 100€ στον μουσικό κουμπαρά, στη μνήμη του πατέρα τους Γιάννη Χαραμή, του οποίου το σαρανταήμερο μνημόσυνο θα τελεστεί την Κυριακή 16 Ιουνίου στην Αγία Παρασκευή του Σταυρού.

Πήραμε το παρακάτω δημοσίευμα της εφημερίδας “ΤΑ ΝΕΑ”

               ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΒΡΙΣΑΓΩΤΩΝ  ΑΘΗΝΑΣ    

                                ΒΡΙΣΑ:  ΕΠΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ………

                               (Περί άρσης της επικινδυνότητας )

Επτά ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τον φονικό σεισμό της 12^ης Ιουνίου 2017, που αφαίρεσε την ζωή της συγχωριανής μας Ελένης Βαλελή και ισοπέδωσε το χωριό μας, που  εξακολουθεί και σήμερα, επτά (7) χρόνια μετά,  να τελεί υπό το καθεστώς της κηρυχθείσας « κατάστασης επικινδυνότητας» και όσοι συγχωριανοί μας  ζουν,  σε όσα (ελάχιστα) σπίτια άντεξαν ή σε όσα, με χίλιους κόπους, κατάφεραν να ανοικοδομήσουν ή να επισκευάσουν (λίγα και αυτά), τελούν και εκείνοι υπό το καθεστώς  μιας ιδιότυπης μορφής ομηρείας, με κατεστραμμένες τις δύο εκκλησίες του χωριού, (εκ των οποίων η μία μεταβυζαντινό μνημείο), με τα παιδιά του χωριού να φοιτούν σε σχολείο, που στεγάζεται σε κοντέϊνερ, με κατεστραμμένα τα κοινοτικά κτίρια, χωρίς μια έστω υποτυπώδη αγορά με  καταστήματα και καφενεία, όπου οι άνθρωποι θα συνευρίσκονται και θα υπάρχει στοιχειωδώς η αίσθηση της κοινότητας.

Για να επανέλθει όμως το χωριό μας σε μια σχετική κανονικότητα και να γίνουν όλα τα παραπάνω έργα, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να αρθεί  η κατάσταση

επικινδυνότητας,

Ο Σύλλογός μας, στην προσπάθειά του να συνδράμει, και στο μέτρο που του αναλογεί, την επίτευξη του παραπάνω κοινού στόχου και πόθου όλων των Βρισαγωτών να δούμε το χωριό μας να ζωντανεύει και πάλι,  μετά  από δική του έρευνα, κατέληξε στην εφαρμογή των διατάξεων  ΠΔ 13/1929 (ΦΕΚ 153/Α/22-4-1929 « περί επικινδύνων οικοδομών», όπως ενσωματώθηκαν στις διατάξεις του Κώδικα Βασικής Πολεοδομικής Νομοθεσίας και σε συνδυασμό με το άρθρο 52 του Ν.4559/2018 (ΦΕΚ 142/Α/ 3-8-2028) «Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Ιόνιο Πανεπιστήμιο και άλλες διατάξεις», όπου στα παραπάνω νομοθετήματα ορίζονται και οι αρμόδιες υπηρεσίες και οι ακολουθητέες διαδικασίες, προκειμένου να αρθεί η κατάσταση επικινδυνότητας του χωριού μας, επιβεβαιώσαμε δε την ισχύ των παραπάνω διατάξεων και στην περίπτωση του χωριού μας, συνομιλώντας με υπηρεσιακούς παράγοντες της Δ/νσης σχεδιασμού και αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών του Υπ. Κλιμ. Κρίσης και Πολ. Προστασίας. Στην τηλεδιάσκεψη που πραγματοποιήθηκε στις 25/10/2023 με εκπροσώπους του Συλλόγου μας, των φορέων του χωριού μας και του νέου Προέδρου του Τ.Σ κ. Λάσκαρη, ενημερώσαμε για την ύπαρξη του παραπάνω Π.Δ, όπως ισχύει σήμερα, επιφυλαχθήκαμε δε, όλοι οι συμμετέχοντες, να ζητήσουμε νομική βοήθεια, σε περίπτωση που δεν προχωρήσει η διαδικασία άρσης της επικινδυνότητας, μετά την παρέλευση εύλογου χρονικού διαστήματος και προκειμένου να αναλάβει τα καθήκοντά του και ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος του Τ.Σ Βρίσας κ. Λάσκαρης, Στη συνέχεια  ο πρόεδρος  του Συλλόγου μας Κ. Σταυρινός επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Περιφερειάρχη, τον Δήμαρχο Δυτ. Λέσβου και τον Αντιδήμαρχο κ. Αλάνη. Στις 17/1/2024 πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στην Περιφέρεια, παρουσία του Περιφερειάρχη, του Δήμαρχου Δυτ. Λέσβου,  του Προέδρου του Τ.Σ Βρίσας , των εκπροσώπων των φορέων του χωριού μας και του Εφημέριου Βρίσας και ελήφθη απόφαση να πραγματοποιηθούν αυτοψίες, ούτως ώστε να καταγραφούν τα «κόκκινα» σπίτια στο χωριό μας, όπως είχαμε αποφασίσει οι φορείς του χωριού στην τηλεδιάσκεψη της 25^ης Οκτωβρίου 2023και με βάση το παραπάνω ΠΔ.  

Οι αυτοψίες έγιναν, τα επικίνδυνα σπίτια καταγράφηκαν και αποφασίστηκε η τοποθέτηση λαμαρινών για την πρόληψη και αποφυγή ατυχήματος και προκειμένου να κηρυχθεί η άρση της επικινδυνότητας (μέτρο πρόληψης για το οποίο ο Σύλλογός μας έχει σοβαρές ενστάσεις και επιφυλάξεις και δεν είναι ο μόνος)

Και ενώ, εδώ και κάποιους μήνες, πληροφορούμαστε ότι επιτέλους θα ληφθούν τα αναγκαία μέτρα, που θα οδηγήσουν στην άρση της επικινδυνότητας, διαπιστώνουμε ότι για μια ακόμα φορά οδηγούμαστε σε αδιέξοδο. Και αφού δεν έχουμε καμία επίσημη πληροφόρηση για το τι ακριβώς συμβαίνει, δικαίως να αναρωτηθούμε:

1) Υπάρχει μελέτη όπου υποδεικνύονται τα απαιτούμενα μέτρα προς άρση της επικινδυνότητας και προς αποσόβηση κάθε κινδύνου για τους κατοίκους του χωριού και τους επισκέπτες αυτού από τα επικίνδυνα σπίτια; 2) Αν ναι, έχει επισήμως υπογραφεί; 3) Και  εφόσον υπάρχει και είναι υπογεγραμμένη, γιατί δεν υλοποιείται;  4) Τέλος τι παρεμβάσεις έχουν γίνει από τον Δήμο Δυτ. Λέσβου προς την ΔΑΕΦΚ, α) προκειμένου να επισπευσθούν οι χαρακτηρισμοί των ακινήτων (κίτρινα ή κόκκινα), για τα οποία έχουν υποβληθεί ενστάσεις από τους ιδιοκτήτες τους και έχουν καταγραφεί από τις τεχνικές υπηρεσίες  του Δήμου ως επικίνδυνα, και άρα να γνωρίζουν οι ιδιοκτήτες, αν θα προβούν οι ίδιοι στην κατεδάφισή τους με την καταβολή της σχετικής αποζημιώσεως κατεδάφισης από την ΔΑΕΦΚ (εφόσον χαρακτηριστούν τελικά κόκκινα), ή αν θα υποστυλωθούν ή με κάποιο άλλο τρόπο προστατευθούν, κατά τα οριζόμενα στο παραπάνω Π.Δ εφόσον χαρακτηριστούν    κίτρινα και έχουν και αυτά συμπεριληφθεί στην λίστα των επικινδύνων κτιρίων των τεχνικών υπηρεσιών του Δήμου και β) να επισπευσθούν οι καταβολές των αποζημιώσεων κατεδάφισης για την κατηγορία των παραπάνω αναφερομένων «κόκκινων» κτιρίων και ως εκ τούτου να μην κωλύεται η άρση της επικινδυνότητας εξαιτίας αυτού του λόγου.      

Κατόπιν των προαναφερομένων και με δεδομένο ότι ουδεμία επίσημη απάντηση επί των άνω ερωτημάτων έχουμε λάβει μέχρι σήμερα, θεωρούμε  πλέον ότι, κάθε αναίτια καθυστέρηση στη λήψη και στην υλοποίηση μέτρων προς άρση της επικινδυνότητας του χωριού μας και προς αποτροπή ατυχήματος/των από τα επικίνδυνα κτίρια, σε βάρος της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας και της περιουσίας των κατοίκων και επισκεπτών αυτού,, αντιβαίνει ευθέως στις διατάξεις των άνω νομοθετημάτων, με ότι αυτό συνεπάγεται και θα πρέπει πλέον όλοι οι φορείς του χωριού, ενωμένοι και αποφασισμένοι, και αφού οι μέχρι τώρα οχλήσεις μας προς τους αρμόδιους τοπικούς παράγοντες (Περιφερειάρχη και Δήμαρχο Δυτ. Λέσβου) δεν απέφεραν αποτέλεσμα, να επανεξετάσουμε την μέχρι τώρα στάση μας της υπομονής και της εγκαρτέρησης και να δούμε τον μόνο δρόμο που μας απομένει, αυτόν της προσφυγής στην Δικαιοσύνη.

                                          ΤΟ Δ.Σ ΤΟΥ ΣΛΛΟΓΟΥ

Εφτά χρόνια σήμερα από την τραγική μέρα της καταστροφής του χωριού μας και πρώτα απ’ όλα οφείλουμε ένα “αιώνια η μνήμη της” για την αδικοχαμένη Ελένη.

Και τώρα εφτά χρόνια μετά το σεισμό τί;

Ποιος να το ‘λεγε ότι εφτά χρόνια μετά το σεισμό θα απαγορεύονταν να μπούμε σ’ αυτό! Χρόνια μας πιπίλιζαν ότι αιτία ήταν ένα προφανώς επικίνδυνο “διατηρητέο” σπίτι. Και όταν αυτό τακτοποιήθηκε βγήκαν κι άλλα, κι ύστερα έπεσε σκοτάδι (ενημέρωσης)

Ποιος να το ‘λεγε ότι εφτά χρόνια μετά το σεισμό δεν θα είχε αρχίσει η ανέγερση κανενός δημοτικού κτιρίου!

Ποιος να το ‘λεγε ότι εφτά χρόνια μετά το σεισμό το κουφάρι του σχολείου μας θα κείτονταν απαξιωμένο και χωρίς πρόδηλο μέλλον! Ας συνειδητοποιήσουμε ότι κάθε μέρα που περνάει, με πολλά λόγια και μόνο λόγια, συντελεί στο να μείνει το κουφάρι αιώνια!

Ποιος να το ‘λεγε ότι εφτά χρόνια μετά το “τοπόσημο” του χωριού μας, ο Άγιος Κωνσταντίνος, θα παρέμενε το “δηλόσημο” του σεισμού και δεν θα βρίσκονταν χρήματα ούτε για τη μελέτη, πόσο μάλλον για την ανακατασκευή του! Για μια ακόμα φορά από τους αιθέρες των πανηγυρισμών προσγειωνόματε ανώμαλα.

Ποιος να το ‘λεγε ότι εφτά χρόνια μετά το χωριό θα έμενε χωρίς Εκκλησιά, έτσι ώστε να δικαιολογείται τελικά η αποκοτιά να λειτουργείται σποραδικά αν και απαγορεύεται!

Ποιος να το ‘λεγε ότι εφτά χρόνια μετά το σεισμό απ’ τις εκατοντάδες των γκρεμισμένων μονάχα καμιά δεκαριά σπίτια θα είχαν ολοκληρωθεί.

Ποιος να το ‘λεγε ότι εφτά χρόνια μετά το σεισμό θα είχαν τιμωρήσει όσους, χωρίς να φταίνε, δεν έχουν σπίτι για να μείνουν, κόβοντας το επίδομα ενοικίου;

Ποιος να το ‘λεγε ότι εφτά χρόνια μετά το σεισμό δεν θα είχε κανένας αρμόδιος, από τους πιο κοντινούς μας μέχρι την κορυφή, το θάρρος και την ευθιξία να πει στους χωριανούς μας ένα “συγνώμη” γιατί δεν κάναμε όσα έπρεπε και όποτε έπρεπε!

Και εφτά χρόνια μετά το σειμό αναπολεί κανείς τις τότε δηλώσεις (εν ενεργεία -τότε-υπουργού) “σε πέντε το πολύ χρόνια θα πίνουμε ούζο τον Πλάτανο”, (εν αναμονή Πρωθυπουργού) “δεν θα σας ξεχάσουμε”, (εν ενεργεία -τότε- Περιφερειάρχη) “το Κολέγιο της Αθήνας θα ξαναχτίσει το σχολείο σας” και ” η τάδε (πλούσια) οικογένεια θα αναλάβει την Εκκλησία”. Αναπολεί και ο καθένας βγάζει τα δικά του συμπεράματα. Και αγανακτεί ή δακρύζει!

Σήμερα Τετάρτη 12 Ιουνίου 2024 (αποφράδα μέρα) στις 7.00 το απόγευμα θα πραγματοποιηθεί στην αυλή του Δημοτικού σχολείου η κοινή γιορτή λήξης της σχολικής χρονιάς του Δημοτικού Σχολείου και του Νηπιαγωγείου του χωριού μας.