Κάτω από τον Πλάτανο…

Έντονη βροχόπτωση με κεραυνούς έχουμε αυτή την ώρα (8.30 το πρωί) στο χωριό. Από τη νύχτα βρέχει δυνατά κατά διαστήματα. Για την ποσότητα του νερού που έρριξε θα μάθουμε μόλις σταματήσει η βροχή.

Αύριο το απόγευμα στις 6 η ώρα θα πραγματοποιηθεί η χριστουγεννιάτικη γιορτή του Δημοτικού σχολείου και του Νηπιαγωγείου του χωριού μας.

Σήμερα το πρωί οι μαθητές του σχολείου και τα νήπια εκκλησιάστηκαν στον Άγιο Κωνσταντίνο όπου έγινε θεία λειτουργία για να κοινωνήσουν.

Μια αξιέπαινη πρωτοβουλία ανέλαβε ο πολύ δραστήριος Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του χωριού μας. Σύμφωνα με την παρακάτω ανακοίνωσή του τα παιδιά θα πουν τα κάλαντα στις γειτονιές του χωριού και το ποσό που θα συγκεντρωθεί θα διατεθεί για να βοηθηθεί ένα παιδάκι (αλβανικής καταγωγής) που ζει στον Πολιχνίτο, έχει χάσει το ένα ματάκι του από καρκίνο και πρέπει να υποβληθεί σε μια  δύσκολη επέμβαση στην Ιταλία για να μη χάσει και το άλλο.

Αξίζουν διπλά συγχαρητήρια σ’ όλα τα παιδάκια που θα πάρουν μέρους, στους γονείς τους και στους διοργανωτές.

“Το Σάββατο 24/12/2011 και ώρα 6 το απόγευμα θα συγκεντρωθούν τα   παιδιά του σχολείου μας, όσα το επιθυμούν, στον Άγιο Κωνσταντίνο, μαζί με το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων και θα βγουν να πουν τα κάλαντα στο χωριό μας από γειτονιά σε γειτονιά.

Μια πρωτοβουλία του Συλλόγου μας για να δώσουμε λίγη ζωντάνια και μια γιορτινή νότα στο χωριό μας.

Αυτή ήταν η αρχική μας σκέψη και πρόθεση και έτσι το ξεκινήσαμε και το οργανώσαμε. Όταν όμως πληροφορηθήκαμε για το παιδάκι στον Πολιχνίτο που αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας (κινδυνεύει να χάσει και το 2^ο μάτι του), σκεφτήκαμε ότι θα μπορούσαμε σ’ αυτή τη γιορτινή μας βόλτα να δώσουμε και φιλανθρωπικό σκοπό. Αποφασίσαμε λοιπόν να προσθέσουμε κι έναν κουμπαρά και τα χρήματα που θα μαζευτούν να τα προσφέρουμε στο παιδάκι αυτό, βάζοντας και εμείς ένα ελάχιστο λιθαράκι στην προσπάθειά του.

Τα προβλήματα είναι ανθρώπινα και στους δύσκολους καιρούς που ζούμε η ανθρωπιά και η αλληλεγγύη είναι ότι μας έχει μείνει και δεν μπορεί κανείς να μας το πάρει. Μόνο αν βοηθάμε ο ένας τον άλλο θα μπορέσουμε να αντέξουμε. Άλλωστε μ’ αυτή την κίνησή μας πιστεύουμε ότι μαθαίνουμε και στα παιδιά μας να είναι άνθρωποι, να βοηθάνε το συνάνθρωπο και να προσφέρουν.

Για το λόγο αυτό ας συμμετέχουμε όσο πιο πολλοί μπορούμε κι ας ωθήσουμε και τα παιδιά μας να το κάνουν.”

Με τιμή το Δ.Σ. του Συλλόγου

Όλοι μιλάνε σήμερα και κατηγορούν τους δημόσιους υπαλλήλους για ιδιοτέλεια και πλημελλή εκτέλεση των καθηκόντων τους. Σήμερα άκουσα στο καφενείο το παρακάτω περιστατικό -του παρελθόντος βέβαια- που διαψεύδει την παραπάνω εικόνα:

Ένας αγροφύλακας του χωριού (ο Α.Π.) έπιασε μερικές γυναίκες στο παράνομο                 ” κοκολόϊ “. Τις παίρνει λοιπόν και τις οδηγεί στο δικαστήριο. Εκεί ο πρόεδρος διαβάζει τα ονόματα των κατηγορούμενων και όταν διαβάζει Π…… (ίδιο επίθετο με αυτό του αγροφύλακα) τον ρωτάει “έχετε καμιά σχέση με την κατηγορούμενη;” “είναι η μητέρα μου ” απαντά εκείνος “και έφερες τη μάνα σου στο δικαστήριο” εξανίσταται ο δικαστής. “Το καθήκον κύριε πρόεδρε …” απολογείται ο αγροφύλαξ!!!

Βρέχει τη νύχτα -λίγα πράγματα πάντα- αλλά τη μέρα ο καιρός επιτρέπει το λιομάζωμα. (θυμίζουμε ότι το ύψος της βροχής δίνεται σε άλλη στήλη της σελίδας μας)

Ένα λιομάζωμα που για τους σχετικά ηλικιωμένους του χωριού μας επιφυλλάσει ένα μεροκάματο 25-30 € για το ζευγάρι.  Η συνήθεια όμως -περισσότερο από την ανάγκη – για τους περισσότερους τους οδηγεί κάθε μέρα στο χωράφι.

Σήμερα μοιράζεται γραβιέρα στους δικαιούχους και έτσι ολοκληρώνεται η δωρεά διανομή  τροφίμων από την ευρωπαϊκή ένωση.

Σκαρφαλώστε στην κορφή του Πλάτανου και φωνάξτε δυνατά τις ευχές σας προς όλες τις κατευθύνσεις. Εύκολα από κει ψηλά θα ακούσετε με τα αυτιά της ψυχής σας και τις δικές τους ευχές.

Στείλτε μέσα απ’ τη σελίδα μας τις ευχές σας προς όλους τους δικούς σας ανθρώπους και πιο πολύ σ’ αυτούς που λείπουν στο εξωτερικό.

Την ιδέα μου την έδωσε η κυρία Αργυρώ: ” Στρατιελ’ μουρέλ(ι) μ’ μπουρείς να στείλς χιριτίσματα τσι καλά Χριστούγιννα στ’ν ανηψιά μ’ τ’ Βάγια που ‘νει στ’ν Ιταλία;” και μετά τη διαβεβαίωση ότι θα γίνει, συνέχισε: “Φχαριστώ μουρέλ(ι) μ’, φχαριστώ πουλύ”

Αγαπητή Βάγια δέξου μαζί με τις ευχές της θείας σου και τις δικές μας για καλά Χριστούγεννα και έναν αποδοτικό, με υγεία, νέο χρόνο.

Στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ δημοσιεύεται το 2ο τμήμα της ολοκληρωμένης παρουσίασης των Βατερών από τον κ. Μουτζούρη, καθηγητή και πρώην πρύτανη του ΕΜΠ. Είναι πολύ ενδιαφέρουσες οι προτάσεις του για την ανάπτυξη των Βατερών και μπορείτε να τις δείτε εδώ.

Δυστυχώς η απόσταση είναι πολύ μεγάλη απ’ τη διατύπωση των προτάσεων μέχρι την υλοποίηση κάποιων τουλάχιστον απ’ αυτές. Και τα πράγματα έγιναν δυσκολότερα απ’ τις δυο διοικητικές μεταρρυθμίσεις τον “Καποδίστρια” και τον “Καλλικράτη”

Όσο υπήρχε η κοινότητα Βρίσας τα Βατερά ηλεκτροδοτήθηκαν, υδροδοτήθηκαν, ασφαλτοστρώθηκαν, δενδοφυτεύθηκαν, απέκτησαν τοιχεία αντιστήριξης και κάποια πεζοδρόμια. Με την κατάργηση της Κοινότητας οι δημοτικές αρχές (επιεικώς) αδιαφόρησαν για την περιοχή. Το μόνο έργο που υλοποιήθηκε ήταν ο ηλεκτροφωτισμός του παραλιακού δρόμου, έργο όμως που ήταν έτοιμο και χρηματοδοτημένο από ενέργειες της κοινότητας. Σήμερα (εδώ και 13 χρόνια), που τα Βατερά δίνουν ή πρέπει να δίνουν σημαντικά έσοδα στο Δήμο έχουν ξεχαστεί. Η (μη) καθαριότητα της παραλίας και η έλλειψη χώρων πάρκινγκ είναι τα πιο απλά και πιο οφθαλμοφανή δείγματα της δημοτικής αδιαφορίας.

Τις ευχές τους μας έστειλαν οι χωριανοί μας από το Βέλγιο. Τους ευχαριστούμε πολύ και τους αντευχόμαστε “καλές γιορτές και το 2012 να τους χαρίσει περισσότερες ελληνικές στιγμές”

Μια βδομάδα πριν τις γιορτές και το χωριό μας είναι βρώμικο. Οι δρόμοι γεμάτοι σκουπίδια. Είναι βλέπεται και αυτός ο πλάτανος που γεμίζει τους δρόμους με τα φύλλα του. Πέρα απ’ αυτό στο κοινοτικό αντλιοστάσιο, λίγο πριν το Ηρώον, κάποιος-βγάζοντας τα εσώψυχά του – γέμισε τους τοίχους με αισχρόλογα.

Εντάξει τα είδαμε τα γραφόμενα και τα εμπεδώσαμε τόσες βδομάδες που υπάρχουν. Δε νομίζει η αυτοδιοίκηση ότι τέτοιες μέρες που έρχονται πρέπει να σβηστούν;

Και στο σχολείο υπάρχουν γραψίματα. Αν το σχολείο δεν έχει χρήματα, μήπως πρέπει να δράσει (και πάλι) ο πολύ δραστήριος σύλλογος των γονέων;

Εμείς, οι νεότεροι, την είχαμε ακουστά ενώ οι μεγαλύτεροι την είχαν εκμεταλλευτεί. Για τους ακόμα νεότερους η OYNDRA ήταν η αμερικανική βοήθεια μετά το 2ο παγκόσμιο πόλεμο.

Τώρα στην κατάσταση που έχουμε φτάσει μοιράζονται και πάλι τρόφιμα σε όσους έχουν ανάγκη. Στο χωριό μας σήμερα ολοκληρώθηκε η διανομή ρυζιού και μακαρονιών σε 75 δικαιούχους. Κάθε δικαιούχος έπαιρνε ποσότητα ανάλογα με τα προστατευόμενα μέλη που είχε.  Σε λίγες μέρες θα γίνει διανομή και τυριού (γραβιέρας) σε μικρότερη φυσικά ποσότητα.

Όπως ήταν επόμενο η διανομή αυτή, που γίνεται απ’ την τοπική κοινότητα με βάση καταλόγους που έχουν συνταχθεί απ’ το Δήμο ύστερα από αιτήσεις των ενδιαφερόμενων, έγινε αιτία να αρχίσουν τα σχόλια, όπως:

*Γιατί πήρε αυτός;  *Γιατί δεν έδωσαν σε κείνον;   * Εμένα γιατί μου έδωσαν λίγα; *Γιατί δεν έδωσαν στο γιό μου; καθώς και το αμίμητο: Η τάδε μόλις τα πήρε έρριξε τα μακαρόνια στο σκύλο γιατί δεν ήταν καλά.

Όχι, νομίζετε ότι επειδή ζούμε στο χωριό πως πλήττουμε. Κούνια που σας κούναγε!!!