Το πρωί η μέρα ήταν πολύ καλή και για τούτο όχι μόνο οι χωριανοί αλλά και άλλοι (από Μυτιλήνη και Ακράσι) ξεκίνησαν για (το χωριό και) το χωράφι. Μια ασήμαντη βροχή λίγο μετά τις δέκα όμως τους έστειλε όλους(;) στα σπίτια.
Τα έχει αυτά το λιομάζωμα!
Ένα πουλάκι στο Αμπελικό ήταν σχεδόν βέβαιο ότι δεν πρόκειται να συμβεί αυτό. Και το πουλάκι φαίνεται να ήξερε καλά το τίγίνεται.
Στο μεταξύ -όπως πληροφορηθήκαμε από ιστοσελίδες της Μυτιλήνης- ο πρώτος υποψήφιος για το Δήμο Λέσβου (και σε περίπτωση που υπάρξει διάσπαση για το Δήμο Μυτιλήνης) που δήλωσε παρών είναι ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου κ. Γεωργούλας.
Από τη χρονιά που βγήκαμε στη σύνταξη συνηθίσαμε του Αγίου Νικολάου να ανηφορίζουμε προς το Αμπελικό που έχει πανηγύρι.
Κάθε χρόνο τις Μουσειακές Συλλογές που έχει στήσει ο παπά Στρατής τις βλέπουμε ανανεωμένες και εμπλουτισμένες. Στον αύλειο χώρο υπάρχουν πέτρινες θύμησες του τρόπου παραγωγής και λατρείας πολλών εκατονταετιών ή και χιλιετιών με επεξηγηματικές πινακίδες σε τέσσερις γλώσσες. Μέσα το μουσείο ρητίνης, που συνεχώς εμπλουτίζεται, το θρησκευτικό μουσείο που έχει πλήρως ανακαινιστεί και το πολύ πλούσιο λαογραφικό μουσείο. Απ’ τα δυο τελευταία παραθέτουμε λίγες φωτογραφίες.
Τις μέρες αυτές έπεσε στα χέρια μου για πρώτη φορά το περιοδικό “Το τρίτο μάτι”. Καθώς το ξεφύλλιζα είδα ένα άρθρο του οποίου ο τίτλος τράβηξε την προσοχή μου εξαιτίας μιας λέξης που δεν είχα ξανασυναντήσει και δεν καταλάβαινα. “Νεοτουρκικές γενοκτονίες. Ένα σαμπαταϊστικό έγκλημα χωρίς τιμωρία” Διαβάζοντας το κείμενο μια ακόμα άγνωστη λέξη μεγάλωσε το ενδιαφέρον μου “ντονμέδικη καταγωγή”. Ολοκληρώνοντας το ενδιαφέρον αυτό κείμενο (κατάλαβα βέβαια και τη σημασία των λέξεων αυτών) βρέθηκα προ εκπλήξεως όταν στο τέλος σε ένα πλαίσιο
διάβασα: “Το παρόν άρθρο αφιερώνω στη μνήμη του παππού μου, Νικόλα Παλικαρά, από την ομηρική Βρίσα της Λέσβου, που πολέμησε τον “Χασάπη της Μικρασίας” ως τον Σαγγάριο, δίνοντας στην Πατρίδα την αρτιμέλειά του”
Σε επόμενη σελίδα του περιοδικού βρήκα και μια καταχώρηση για την κυκλοφορία ενός βιβλίου του Σπύρου Αναγνώστου με τίτλο “Η νύχτα του Κρόνου”, απ’ τις εκδόσεις “Έσοπτρον”, το οποίο όπως έμαθα ήδη κυκλοφόρησε.
Χαιρετίζουμε το συγχωριανό μας συγγραφέα Σπύρο Αναγνώστου και του ευχόμαστε επιτυχία στην κυκλοφορία του βιβλίου του και συνεχή πνευματική δημιουργία.
Η Βιβλιοθήκη του χωριού μας εκφράζει τις ολόθερμες ευχαριστείες των μελών της προς τον διακεκριμένο βρισαγώτη επιστήμονα και Άνθρωπο Ευάγγελο Γραγουδά, ο οποίος από την Αμερική, ανταποκρινόμενος στην προσπάθειά μας να συγκεντρώσουμε στο χώρο της βιβλιοθήκης δείγματα της πνευματικής δημιουργίας όλων των βρισαγωτών, μας έστειλε το βιβλίο του-πανεπιστημιακό σύγγραμμα – “Photodynamic Therapy of Ocular Diseases” γραμμένο φυσικά στην αγγλική γλώσα.
Στην πρώτη σελίδα του βιβλίου υπάρχει μια ζεστή αφιέρωση “στο χωριό μου Βρίσα και στους δασκάλους μου που τόσο με βοήθησαν”.
Να είσαι καλά Βαγγέλη!
Του αγίου Σάββα σήμερα, της αγίας Βαρβάρας χτες και του αγίου Νικολάου αύριο κάνουν πολλούς να χαρούν με την ονομαστική τους γιορτή.
Στην περιοχή μας αύριο του αγίου Νικολάου, στον Πολιχνίτο, υπάρχει η παράδοση των κολύβων και της αργίας από τους ψαράδες με τη λειτουργία να γίνεται στο γνωστό ξωκλήσι.
Στο χωριό μας, που απέκτησε εσχάτως και άγιο Νικόλαο, ο εσπερινός θα γίνει σήμερα στο ξωκλήσι και η λειτουργία αύριο στο αριστερό κλίτος της Ζωοδόχου Πηγής το οποίο είναι αφιερωμένο στον άγιο Νικόλαo.
Λίγο πιο πέρα στο Αμπελικό γίνεται το πανηγύρι του χωριού μιας και ο ενοριακός τους ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο.
Φυσικά στην “έδρα του Δήμου Ολύμπου” (σύμφωνα με τους σχεδιασμούς), στο Πλωμάρι γίνεται η μεγάλη γιορτή με την παρουσία των επισήμων.
Ο Αγγελής Κανέλλος έφυγε για πάντα σήμερα. Τον γνωρίσαμε 30 χρόνια ως καφετζή στη “Λέσχη” και στα Βατερά, στο καφενείο του Πελέκου, εκεί όπου σήμερα η “Σκνίπα”. Άριστος επαγγελματίας, ήρεμος, μειλήχιος και ευγενικός.
Ας είναι αναπαυμένος!
Συλλυπητήρια στους δικούς του.
Η κηδεία του θα γίνει αύριο Πέμπτη στις 11.00 π.μ.
Πολλές δημοσιεύσεις έχουν γίνει κατά καιρούς για τα τουβλάδικα που υπήρχαν στα Βατερά από τον 19ο αιώνα ακόμα,όπως για παράδειγμα στον “Αντίλαλο” αλλά και στο τεύχος του εξέδωσε πριν λίγα χρόνια η Ομάδα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης του Λυκείου Πολιχνίτου με τίτλο “Η βιομηχανική Βρίσα του 20ου αιώνα”.
Στο χώρο της Συλλογής Φυσικής Ιστορίας του χωριού μας υπάρχουν μερικά ράφια στα οποία εκτίθενται τούβλα της εποχής εκείνης. Τούβλα συμπαγή με την χαρακτηριστική εσοχή στο μέσον στην οποία αναγράφονταν συνήθως τα αρχικά του ιδιοκτήτη και το χωριό. Κάποια απ’ αυτά προϋπήρχαν στο χώρο της Συλλογής μας είπε ο Κ. Κωστάκης και κάποια μάζεψε ο ίδιος ο οποίος και τα εξέθεσε στα ράφια.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και ένα καλούπι για τούβλα με χρονολογία 1862. Επίσης ενδιαφέρον έχει και η ποικιλία της εσοχής τόσο για το σχήμα της όσο και για το περιεχόμενό της.