Το νέο σύστημα θέρμανσης με χρήση βιομάζας εγκαινιάστηκε αργά προχθές το απόγευμα στα σχολεία του Πολιχνίτου, προσφέροντας πλέον τη δυνατότητα για καλύτερης ποιότητας θέρμανση, με σχεδόν μηδενικό κόστος. Το καύσιμο που θα χρησιμοποιείται πλέον, θα είναι το πυρηνόξυλο, το οποίο μάλιστα θα δίνεται δωρεάν στα σχολεία από ελαιοτριβεία της περιοχής, αλλά και από πυρηνελαιουργείο του νησιού. Χάρη στους τελευταίας τεχνολογίας καυστήρες που τοποθετήθηκαν στα δύο σχολικά κτήρια, επιτυγχάνεται αυξημένη θερμιδική απόδοση, οικονομία και χαμηλή εκπομπή ρύπων. Απολύτως ικανοποιημένοι δηλώνουν μαθητές και εκπαιδευτικοί από τις πρώτες δοκιμές, απαλλαγμένοι πλέον από το άγχος των δαπανών για τη θέρμανση.

Το υψηλό κόστος του πετρελαίου θέρμανσης, αλλά και τα διαρκώς μειούμενα κονδύλια από τη Σχολική Επιτροπή, οδήγησαν τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς στον Πολιχνίτο σε αναζήτηση άλλων λύσεων για τη θέρμανση των σχολείων. Έτσι, σε συνεννόηση με τη Σχολική Επιτροπή, αποφάσισαν να διαθέσουν ένα μέρος από το φετινό κονδύλι για θέρμανση για την προμήθεια πετρελαίου, στην προμήθεια εξοπλισμού των κτηρίων για χρήση εναλλακτικών καυσίμων. Επειδή όμως τα χρήματα αυτά δεν αρκούσαν, το Κληροδότημα Σημαντήρη ανέλαβε να καλύψει το υπολειπόμενο ποσό.

Χάρη στην πρωτοβουλία εκπαιδευτικών και γονέων, στον Πολιχνίτο το ζήτημα της θέρμανσης θα πάψει πλέον να είναι πρόβλημα για τις δύο σχολικές μονάδες της περιοχής. Συγκεκριμένα, με τη χρήση του παλιού καυστήρα, το κτήριο του Δημοτικού Σχολείου με χώρους που ξεπερνούν τα 1.000 τ.μ., χρειαζόταν περίπου 3,5 τόνους πετρελαίου ετησίως. Για το κτήριο όπου συστεγάζονται το Γυμνάσιο και Λύκειο Πολιχνίτου, οι ετήσιες ανάγκες ανέρχονταν σε πέντε τόνους πετρελαίου θέρμανσης για να ζεσταθούν τα 1.500 τ.μ. του συνολικού εμβαδού του.

Μόλις 11 ευρώ!
Σύμφωνα με τα νέα δεδομένα, το κτήριο του Δημοτικού θα χρειάζεται πλέον 100 κιλά πυρηνόξυλου τις πολύ κρύες ημέρες, με λειτουργία του καυστήρα από τις 6 το πρωί έως τις 12 το μεσημέρι. Το κόστος δεν ξεπερνά τα 11 ευρώ, καθιστώντας το κάτι παραπάνω από ικανοποιητικό για το μέγεθος του κτηρίου. Για το κτήριο του Γυμνασίου – Λυκείου υπολογίζεται πως απαιτούνται περίπου 170 κιλά πυρηνόξυλου ημερησίως.

Σημαντική ήταν και η συμβολή των γονέων για τις απαιτούμενες εργασίες στους χώρους της εγκατάστασης, αλλά και στους αποθηκευτικούς χώρους. Με εθελοντική εργασία, οι απαιτούμενες παρεμβάσεις ολοκληρώθηκαν σύντομα και, το σημαντικότερο, χωρίς κόστος.

Με υπερσύγχρονο σύστημα καύσης πυρηνόξυλου θερμένεται το τεράστιο σχολικό συγκρότημα του Πολιχνίτου

Η τεχνολογία κάνει τη διαφορά
Πρωτοποριακό και τεχνολογικά ό,τι πιο εξελιγμένο στον τομέα του χαρακτηρίζει το νέο αυτόν τύπο καυστήρα ο Τάσος Κόρακας, η εταιρεία του οποίου ανέλαβε να προμηθεύσει τα κτήρια με το νέο σύστημα θέρμανσης. Ο κ. Κόρακας επισημαίνει πως το συγκεκριμένο σύστημα είναι πλήρως αυτοματοποιημένο και η διαφορά βρίσκεται στο νέας τεχνολογίας καυστήρα, που χρησιμοποιεί ένα τελείως διαφορετικό τρόπο παροχής καυσίμου από τον κλασσικό κοχλία.

Ταυτόχρονα, στην έξοδο των καυσαερίων έχει τοποθετηθεί αισθητήρας, ο ίδιος που τοποθετείται και στους κινητήρες των αυτοκινήτων. Όλα τα παραπάνω μεταφράζονται πρακτικά σε αυξημένο θερμαντικό έργο με λιγότερο καύσιμο και ελάχιστους ρύπους συγκριτικά με τους συμβατικούς καυστήρες. Σε κάθε κτηριακό συγκρότημα τοποθετήθηκε ένα τέτοιο ολοκληρωμένο σύστημα καύσης βιομάζας δυναμικότητας 250 KW, με το κόστος του να ανέρχεται στα 11.000 ευρώ.

Ο Κωνσταντίνος Καλαθάς, εκπαιδευτικός στο Δημοτικό Σχολείο Πολιχνίτου, δήλωσε στο «Ε»: «Οι πρώτες δοκιμές που κάναμε, έδειξαν πολύ καλά αποτελέσματα. Το σημαντικό για μας είναι πως τώρα θα έχουμε τη δυνατότητα να ζεσταίνουμε το Σχολείο περισσότερες ώρες, χωρίς να σκεφτόμαστε το κόστος. Με το πετρέλαιο δεν τολμούσαμε να το ανάψουμε πάνω από τρεις ώρες ημερησίως, γιατί ήταν σίγουρο πως η ποσότητα που μας δικαιολογούσαν, δε θα έφτανε για όλη τη χρονιά. Τώρα τα παιδιά βρίσκουν το Σχολείο ζεστό, η θέρμανση ανάβει από τις 6:00 το πρωί και σβήνει μόνη της στις 12:00 το μεσημέρι, με το Σχολείο να μένει ζεστό και το απόγευμα. Ένα μεγάλο “ευχαριστώ” στους γονείς που βοήθησαν στις εργασίες και φυσικά στη διοίκηση του Κληροδοτήματος Σημαντήρη, χωρίς τη βοήθεια του οποίου δε θα τα είχαμε καταφέρει. Φυσικά ευχαριστούμε και τους ελαιοτριβείς που μας προσφέρουν την καύσιμη ύλη.»