Κάτω από τον Πλάτανο…

Σπάνια πια στο χωριό μας η εικόνα της φωτογραφίας. Τρία όμορφα κοριτσάκια του χωριού με τους δίσκους στα χέρια να περιφέρονται από πόρτα σε πόρτα για να προσκαλέσουν τους συγγενείς και φίλους σε γάμο!

Ελάχιστοι οι γάμοι χωριανών στο χωριό μας.

Στη φωτογραφία -που μας έστειλε ο Γιώργος Κολιόπουλος και τον ευχαριστούμε πολύ- η Μεταξία, η Διαμάντω και η  Πηνελόπη μοιράζουν την πατροπαράδοτη μπακλαβού, το προσκλητήριο και τη μπουμπονιέρα με τα κουφέτα για το γάμο του Δημήτρη Π. Παπαγιάννη με την Αιμιλία  Μιχ. Προκοπίου (το γένος Αλβανού, εγγονή της Μηλιάς Καφαλούκου), που θα γίνει στο χωριό μας στις 3 Μαΐου.

Η “ώρα η καλή” για τους μελλόνυμφους και τις οικογένειές τους και “στα δικά σας” για τα κοριτσόπουλα με τους δίσκους!

Η φωτογραφία είναι από μια εκδήλωση για την επέτειο της Απελευθέρωσης του νησιού μας το 1959 στο Πειραϊκό Θέατρο. Μας την έστειλε η Εύη Τσέλεκα Ευθυμιάδου, την οποία και ευχαριστούμε πολύ.

Σημειώνει την παρουσία των Σωκράτη Μανώλα,  Γιάννη και Αντιγόνης Ρεκλού, Τάκη Καραμάνου και  Δημητρού Τσέλεκα με την κόρη του. Μια απόδειξη της ανέκαθεν συμμετοχής των συγχωριανών μας σε εκδηλώσεις μνήμης.

Ο τίτλος αναφέρεται σε βιβλίο του 1906 και είναι κυριολεκτικός αφού περιέχει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για τον μετανάστη που φτάνει ή και ζει για λίγα χρόνια στην Αμερική.

Αναφερόμαστε στις αρχές του 20 αιώνα τότε που το μεταναστευτικό ρεύμα απ’ την Ελλάδα προς την Αμερική (αλλά και την Αφρική) ήταν εκρηκτικό. Και είναι προτιμότερο να αναφερόμαστε στη μετανάστευση των Ελλήνων και όχι από την Ελλάδα διότι οι Έλληνες εγκατέλειπαν ακόμα πιο έντονα τις εστίες τους που  βρίσκοταν υπό την Οθωμανική κυριαρχία.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δίνει (αναλυτικά κατά έτος και με βάση τα αμερικανικά στατιστικά στοιχεία)  το βιβλίο αυτό από το  1869 μέχρι το 1903 είχαν μεταναστεύσει στην Αμερική (νόμιμα) 80.000 Έλληνες. Για τα επόμενα τρία χρόνια αναφέρει (χωρίς να διαθέτει επίσημα στοιχεία) ότι ο ρυθμός αφίξεων έχει αυξηθεί και συμπεραίνει ότι αν ληφθούν υπόψη οι θάνατοι και οι παλινοστήσεις οι Έλληνες στην Αμερική ήταν περίπου 100.000. Για να γίνει καλύτερα κατανοητό το μέγεθος αυτό αρκεί να αναφέρουμε ότι στην τότε πρόσφατη απογραφή του 1896 ο πληθυσμός της Αθήνας ήταν 111.000!!!

Η αξία του βιβλίου αυτού γίνεται φανερή αν αναφέρουμε κάποιες κατηγορίες πληροφοριών που περιέχει:

1. Τους Αμερικανικούς νόμους για τη μετανάστευση και τις απαιτούμενες ενέργειες για έναν υποψήφιο μετανάστη.

2. Αναλυτικές πληροφορίες για κάθε μια απ’ τις Πολιτείες (έκταση, πληθυσμό, πόλεις, κλίμα, πλουτοπαραγωγικές πηγές κ.λ.π.)

3. Τη δομή και τις αρμοδιότητες της κρατικής αρχής

4. Τη λειτουργία των υπηρεσιών: ταχυδρομεία,  τράπεζες,  ταμιευτήρια, ταχυδρομικά ατμόπλοια, τηλεγραφική και τηλεφωνική επικοινωνία, σιδηρόδρομοι (αποστάσεις, τιμές κ.λ.π.).

5. Τα σχετικά με την πολιτογράφηση, τα διαβατήρια, το δικαίωμα ψήφου (για κάθε Πολιτεία) , τη μετατροπή νομισμάτων και άλλων μονάδων (βάρους, όγκου), τη διαφορά του χρόνου, τα δυο ημερολόγια (παλιό και νέο), το δασμολογικό σύστημα και τις τιμές ανά προϊόν.

6. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ένας κατάλογος 800 περίπου λέξεων οι οποίες αντιστοιχούν στις πιο συνηθισμένες φράσεις που γράφονται σε ένα τηλεγράφημα ώστε να υπάρχει οικονομία και ευκολία.

7. Νομικές πληροφορίες για ποικίλες υποθέσεις (από μια ένορκη διαβεβαίωση, και την ενοικίαση ενός καταστήματος μέχρι τη σύσταση εταιρείας. Τους νόμους που ισχύουν σε κάθε Πολιτεία. Πληροφορίες για το γάμο από νομική άποψη, για τα εμπορικά σήματα, τις ασφάλειες, τις εισπράξεις χρεών, τις προσφωνήσεις κ.λ.π.

Επρόκειτο για ένα ιδιαίτερα χρηστικό βιβλίο. Και αυτό το πρόσφερε στη Βιβλιοθήκη μας ο Διονύσης Λαμπρόπουλος.

Ένα ενδιαφέρον βιβλίο υπάρχει στη βιβλιοθήκη του χωριού μας, προσφορά του Διονύση Λαμπρόπουλου, συζύγου της Μαρίας Ε. Βάσσου. Το βιβλίο αυτό προορίζονταν για τα σχολεία της Ελεύθερης Ελλάδας.

Μια ματιά στη σελίδα στην οποία ορίζονται οι αριθμοί (με κλικ η μεγέθυνση για ανάγνωση) και μια στο απόσπασμα που αναφέρεται στην πρόσθεση είναι αρκετά για να αντιληφθούμε τη διαφορά προσέγγισης των εννοιών σε δυο εποχές με διαφορά 150 χρόνων! 

Χτες το μεσημέρι λίγο και το βράδυ περισσότερο έρριξε συνολικά 6 χιλιοστά βροχής! Να φεύγει η σκόνη και η κίτρινη γύρις!

Cytinus Hypocistis – Λυκος της Λαδανιας

Ένα σπάνιο φυτό του τόπου μας. Γνωστό στους γεροντότερους, με την έννοια ότι το είχαν ξαναδεί, αλλά χωρίς να ξέρουν πως λέγεται. Παρασιτεί πάνω στις ρίζες της λαδανιάς ή, για το χωριό μας, της λεγόμενης αξύστρας.

Η εικόνα του έχασε λίγο σε λαμπρότητα σε σχέση με τη στιγμή της ανακάλυψής του!

Δεν υπάρχει κανένα θέμα που να αναφορά ειδικά την περιοχή μας ανάμεσα στα 12 που θα συζητηθούν τη Δευτέρα, 14 του μήνα, στο Δημοτικό Συμβούλιο Λέσβου.

Ξέρουμε ότι ο Σύλλογος των βρισαγωτών της Αθήνας ιδρύθηκε μετά την μεταπολίτευση. Η Μαρία Κατσιγίνη-Καραΐσκου που μας έδωσε τη φωτογραφία είπε ότι είναι από “παλιό Σύλλογο του χωριού στην Αθήνα”  τραβηγμένη έξω απ’ τη Ζωοδόχο Πηγή στην Ακαδημίας. Πράγματι στη σημαία διακρίνουμε τις λέξεις “… ΛΕΣΒΙΩΝ ΒΡΙΣΑΣ”. Το έμβλημα πάνω στη σημαία είναι η εικόνα της Ζωοδόχου Πηγής. Από τα λίγα πρόσωπα που αναγνωρίσαμε καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι είναι ηλικίας περίπου 50 χρόνων. Νομίζουμε ότι είναι μια ιστορική φωτογραφία!

Όποιος ξέρει περισσότερα ας τα μοιραστεί μαζί μας και με τους αναγνώστες μας.

Πραγματοποιήθηκε με πολύ μεγάλη επιτυχία στο Πανεπιστήμιο του Ιλλινόις η ετήσια διάλεξη στο τμήμα Ελληνικών Σπουδών που καθιερώθηκε με δωρεά των αδελφιών του Θανάση στη μνήμη του, όπως είχαμε αναφέρει πριν λίγες μέρες.

Στην εκδήλωση προβλήθηκε από τον Κώστα Υφαντή εισαγωγικά ένα σύντομο φωτογραφικό αφιέρωμα στον αείμνηστο Θανάση το οποίο μπορείτε να παρακολουθήσετε στον παρακάτω σύνδεσμο.

Αναδημοσιεύουμε από την εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ το ρεπορτάζ σχετικά με την επίσκεψη των προσκόπωνκαι ναυτοπροσκόπων του νησιού στην περιοχή Πολιχνίτου με έδρα το Δαμάντρι.

Δεκάδες πρόσκοποι από όλη τη Λέσβο συμμετείχαν στην τριήμερη κοινή δράση των προσκοπικών ομάδων του νησιού στην περιοχή της Μονής Δαμανδρίου, στο οροπέδιο του Πολιχνίτου, που διοργάνωσε η Περιφερειακή Εφορεία Προσκόπων Λέσβου το τριήμερο 4, 5 και 6 Απριλίου.

Στη γεμάτη από εμπειρίες, περιπέτεια, παιχνίδι και γνώσεις δράση συμμετείχαν πρόσκοποι (παιδιά ηλικίας 11 έως 15 ετών, αγόρια και κορίτσια) από τη 2η Ομάδα Προσκόπων Μυτιλήνης, την 3η Ομάδα Ναυτοπροσκόπων Μυτιλήνης και την 5η Ομάδα Ναυτοπροσκόπων Μήθυμνας.

Και ξεκίνησαν…
Αμέσως μετά το μεσημέρι της Παρασκευής, στελέχη της Περιφερειακής Εφορείας μαζί με βαθμοφόρους του Κλάδου Προσκόπων και ανιχνευτές προσκόπους (μεγάλους εφήβους), έφτασαν στην περιοχή της Μονής Δαμανδρίου και έστησαν τις υποδομές για την υλοποίηση της δράσης.

Νωρίς το πρωί του Σαββάτου, στη διασταύρωση της εθνικής οδού Μυτιλήνης – Πολιχνίτου με το δρόμο προς το Δαμάνδρι παρατηρήθηκε πραγματικός… «προσκοπικός συνωστισμός».

Βαθμοφόροι υποδέχονταν τις μικρές προσκοπικές παρέες, τις ενωμοτίες, και τις καθοδηγούσαν για το πώς θα φτάσουν στο μοναστήρι, στο χώρο όπου όλες τις επόμενες ώρες και μέχρι το απόγευμα της Κυριακής, ξεπερνώντας κάποιες «δοκιμασίες», θα προσπαθούσαν να αποκωδικοποιήσουν τους χάρτες που είχε αφήσει στην περιοχή πριν αιώνες ο… «καπετάν-Παρίσιος» κυνηγημένος από τους πειρατές…

Μετά την άφιξη στο μοναστήρι, το στήσιμο της κατασκήνωσης και την επίσημη έναρξη της δράσης, άρχισε η σειρά των «δοκιμασιών». Προσκοπικές γνώσεις, δηλαδή τίποτα άλλο από βιωματική εκπαίδευση σε κανόνες προστασίας της φύσης και διαβίωσης με ασφάλεια σε αυτήν, πολλά παιχνίδια και τραγούδια. Το σκοτάδι δε σταμάτησε τις προσπάθειες των προσκόπων… Παιχνίδια και τραγούδια γύρω από τη φωτιά. Παιχνίδια και γνώσεις και την Κυριακή, από νωρίς το πρωί, στην περιοχή του γειτονικού μοναστηριού του Άι-Γιώργη στα Μελαντά.

Νωρίς το απόγευμα της Κυριακής, στο Δαμάνδρι οι πρόσκοποι αποχαιρετούσαν τον καπετάν-Παρίσιο που επέστρεφε στη μοναξιά του, ενώ αυτοί επέστρεφαν στα σπίτια τους.