[Παρατήρηση: Είναι αδύνατο σε έναν μη Λέσβιο να προφέρει την παραπάνω λέξη με τη “σωστή” Μυτιληνιά προφορά. Κάπως “θαshιο” ]
Το θάσιο είναι ένα ποτό το οποίο προσφέρεται σε άτομα τα οποία είναι για οποιονδήποτε λόγο πολύ στεναχωρημένα. Για παράδειγμα σε περιπτώσεις απώλειας προσφιλών προσώπων. Έτσι για παρηγοριά. Στεναχώριες όμως οι άνθρωποι έχουν και για άλλους λόγους, όπως η αποτυχία στις εκλογές.
Στην περίπτωση αυτή το θάσιο προσφέρεται φυσικά για τη σχετική καζούρα στους ηττημένους!
Και επειδή στις εκλογές πάντα υπάρχουν ηττημένοι σήμερα σίγουρα κάποιοι θα το χρειαστούμε.
Συνταγή: Σε μια κατσαρόλα ρίχνουμε αρκετό νερό και λίγο αλεύρι και ζάχαρη και βράζουμε το μίγμα ώστε να μετατραπεί σε έναν πολύ αραιό και γλυκό χυλό. Κατεβάζουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε αλεσμένα καρύδια και αμύγδαλα στα οποία καλό είναι να περιλαμβάνονται και 2-3 πικραμύγδαλα. Προσθέτουμε λίγη κανέλα και ανακατεύουμε καλά ώστε να επιτευχθεί η ομοιομορφία. Το αποθηκεύουμε σε ένα μπουκάλι και το καταναλώνουμε σε δόσεις που έχουν να κάνουν με το μέγεθος της …ήττας!
(Η συνταγή από την κ. Στέλλα στον Πλάτανο, η οποία όμως δεν έχει σκοπό σήμερα να παρασκευάσει. Έτσι προτείνουμε ως υποκατάστατο- τι άλλο- ούζο!)
Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1937. Έλαβε το πτυχίο της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1961. Κατά την περίοδο 1961-63 εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Εργάσθηκε στην Δ΄ Παθολογική Κλινική του Θεραπευτηρίου “Ο Ευαγγελισμός”, ως εσωτερικός βοηθός και επιμελητής (1963-70).
