Ο Θοδωρής Παναγιώτη Κούσκος έλαβε σήμερα επιτέλους από τη σύζυγό του Χαρά, το υπεσχημένο εδώ και εννιά μήνες μεγάλο και ανεκτίμητο δώρο: Τον δεύτερο γιο!
Να σας ζήσει! να το είστε γεροί γονείς, παππούδες και γιαγιάδες να το μεγαλώσετε και να το καμαρώσετε όπως επιθυμείτε!!!
Μάθαμε (και το γράφουμε με μια μικρή επιφύλαξη) ότι κλείνει και ο Λιμενικός Σταθμός στη Σκάλα Πολιχνίτου. Ήδη οι λιμενικοί που υπηρετούσαν διατάχτηκαν -μας είπαν- να παρουσιαστούν στη Μυτιλήνη, πλην ενός (για να συμμαζέψει και να βάλει τα …σάβανα).
Στον κόλπο Καλλονής υπήρχαν δυο λιμενικοί σταθμοί, ένας στη Σκάλα Πολιχνίτου και ένας στη Σκάλα Καλλονής. Ο πρώτος ήταν στο λιμάνι με τα πολλά και μεγάλα ψαροκάικα και πολύ πιο κοντά στην είσοδο του κόλπου και επομένως και στο ανοιχτό πέλαγος. Είναι δυνατό να ισχυριστεί κανένας ότι ο λιμενικός σταθμός στη Σκάλα Καλλονής ήταν περισσότερο απαραίτητος απ’ αυτόν της Σκάλας Πολιχνίτου;
Πέφτουν οι σφαλιάρες η μια μετά την άλλη και δυστυχώς κανένας δεν συγκινείται! Παράγοντες πάντως έχουμε πολλούς!
Η Βιβλιοθήκη του χωριού μας ευχαριστεί την κυρία Δήμητρα Κεραμιδιάρη η οποία ερχόμενη για διακοπές στο χωριό μας την επισκέφτηκε και πρόσφερε (για μια ακόμα φορά) γραφική ύλη.
Επίσης ευχαριστεί το Σύλλογο Βρισαγωτών της Αθήνας ο οποίος πρόσφερε υλικά αλληλογραφίας και πολλά ενημερωτικά έντυπα για την πρόσκληση της βιβλιοθήκης να καταθέσουν οι επισκέπτες μας τις εντυπώσεις τους από τις διακοπές τους στην περιοχή μας με φωτογραφίες.
Σε επίσημες δηλώσεις του ο κ. Θεοδώρου, Διευθυντής της Συλλογής Φυσικής Ιστορίας Βρίσας (Μουσείο), αναφέρεται συχνά στην ανάγκη, όπως λέει, η τοπική κοινωνία να αγκαλιάσει το Μουσείο και να τον βοηθήσει.
Σήμερα μάθαμε επίσημα ότι το ξενοδοχείο “ΕΙΡΗΝΗ” και τα ενοικιαζόμενα δωμάτια των “ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ” ανέλαβαν να φιλοξενήσουν ΔΩΡΕΑΝ από αύριο τον υπάλληλο ο οποίος προσλήφθηκε για να λειτουργήσει για δυο μήνες το Μουσείο.
Ας κάνουμε λοιπόν έναν απολογισμό:
Η τοπική κοινωνία (Κ. Ταξείδης) συνέλαβε την ιδέα για το στήσιμό του. Η τοπική κοινωνία πρόσφερε την πλειονότητα των εκθεμάτων. Η τοπική κοινωνία διέθεσε το κτίριο για τη στέγασή του και την Αγροτολέσχη για την υποβοήθηση του έργου του. Η τοπική κοινωνία (με πρώτον τον Κ. Ταξείδη) έστησε τη Συλλογή προσφέροντας χρήμα και εργασία. Η τοπική κοινωνία βοήθησε παντοιοτρόπως (μετακινήσεις, διαμονή, διατροφή) τους ξένους ερευνητές οι οποίοι έκαναν ανασκαφές. Η τοπική κοινωνία βοήθησε στη συντήρηση του κτιρίου. Η τοπική κοινωνία πρόσφερε τα οικόπεδα για την ανέγερση του νέου κτιρίου στο οποίο θα στεγαζόταν το Κέντρο Έρευνας, Εκπαίδευσης και Πολιτισμού, το οποίο είχε στο μεταξύ συσταθεί. Η τοπική κοινωνία κινητοποίησε τους πάντες για το τωρινό άνοιγμα του Μουσείου. Και τέλος η τοπική κοινωνία προσφέρει σήμερα τη στέγη στον υπάλληλο που διορίστηκε.
Και απέναντι σε όλα αυτά ο κ. Θεοδώρου μόλις ανέλαβε στάθηκε ενάντια σ’ αυτήν την τοπική κοινωνία και την εκβίαζε (και συνεχίζει να εκβιάζει) στερώντας απ’ αυτήν την Αγροτολέσχη, το μοναδικό χώρο για κάποιες εκδηλώσεις, θέλοντας να τη χρησιμοποιήσει ως μοχλό πίεσης απέναντι στην (αναίσθητη και κουφή ίσως) δημοτική αρχή. Ο κ. Θεοδώρου επέβαλε εισιτήριο 2 ευρώ στους μαθητές που ήθελαν να επισκεφτούν τη Συλλογή (στην αρχή μάλιστα και για τα παιδιά του σχολείου του χωριού μας! ) με αποτέλεσμα τα σχολεία, το ένα μετά το άλλο, να βγάζουν απ’ τους προορισμούς των σχολικών εκδρομών το Μουσείο και κατά συνέπεια το χωριό, δηλαδή στερώντας απ’ την τοπική κοινωνία τους λίγους επισκέπτες της μη τουριστικής περιόδου. Ο κ. Θεοδώρου παρότι ήξερε από το Μάρτιο ότι ο υπάλληλος του Μουσείου επρόκειτο να τεθεί σε διαθεσιμότητα και επομένως να κλείσει το Μουσείο δεν ενημέρωσε ούτε τον υπάλληλο, ούτε κανέναν από την τοπική κοινωνία για να προσπαθήσουν να αποτρέψουν το κλείσιμο. Είχε μάλιστα την αγένεια να χαρακτηρίσει δια του τύπου “κακόν” τον υπάλληλο προσάπτοντας και την κατηγορία ότι δεν μπορούσε να υλοποιήσει εκπαιδευτικά προγράμματα(!) ξεχνώντας το γιατί και με ποια ιδιότητα προσλήφθηκε.
Ας τα βάλουμε στη ζυγαριά και ας βγάλουμε το συμπέρασμα για να δούμε ποιος συκοφάντησε (έργοις και λόγοις) ποιον. Η τοπική κοινωνία ήταν, είναι και θα είναι δίπλα στο Μουσείο. Η τοπική στήθηκε απέναντι στον κ. Θεοδώρου απλά και μόνο επειδή αυτός με τις ενέργειές του επέλεξε να την βάλει στη θέση αυτή.
Ας επιτρέψει τους φορείς του χωριού να χρησιμοποιούν (με δική τους ευθύνη) την αίθουσα της Αγροτολέσχης και ας καταργήσει το εισιτήριο για τους μαθητές και θα δει την τοπική κοινωνία να στέκεται δίπλα του, υποστηρικτή κάθε προσπάθειάς του.
Το 1937 έπρεπε να δώσει η αστυνομία άδεια για να παραταθεί το ωράριο λειτουργίας των καφενείων στο πανηγύρι του Αγίου Κωνσταντίνου. Και φυσικά ήταν στο χέρι της να την ανακαλέσει ανά πάσα στιγμή!
Χρήματα μπορεί να είχε κάποιος αλλά σαν το χρυσάφι και τη λίρα τίποτα. Για το λόγο αυτό δανείστηκε δυο λίρες να κάνει τη δουλειά του (και το κομμάτι του) για να ρίξει στην “αριβώνα” και θα τις επέστρεφε την επομένη όπως φαίνεται στο “εσωτερικό υπηρεσιακό σημείωμα της οικογένειας!
¨Τα έξοδα για να ντυθεί η νύφη στο γάμο δεν ήταν πάρα πολλά. Νυφικό, επανωφόριον και ένα δεύτερο φόρεμα Όλα μαζί 348 δραχμές! Δηλαδή ένα ευρώ και κάτι ψιλά (ας πούμε!)
Το λάδι ήταν η κινητήρια δύναμη και συχνά το μέσον πληρωμής. Δύσκολη η περίπτωση που είχε αναλάβει ο γιατρός, πολλές οι επισκέψεις του μέρα και νύχτα και από πάνω επέμβαση εμβρυουλκίας, βάλε και τα φάρμακα, σύνολο 100 οκάδες λάδι! Η ασθενής απέθανε αλλά ο γιατρός πληρώθηκε. Η αμοιβή υπολογίστηκε με βάση τη σταθερότητα της αξίας (όχι της τιμής) του λαδιού
Στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 30 Ιουλίου τα μοναδικά θέματα που ενδιαφέρουν ειδικά την περιοχή μας αφορούν τη σύσταση δυο επιτροπών για την προσωρινή παραλαβή αφενός του έργου για την επισκευή του παδικού σταθμού Πολιχνίτου και αφετέρου του έργου για την αντικατάσταση υδρευτικής γεώτρησης στο Λισβόρι .
Ένα απ’ τα υπόλοιπα θέματα που θα συζητηθούν αφορά: “Έγκριση εργασιών επέκτασης δημ. φωτισμού και ηλεκτροδοτήσεων[Σχετική εισήγηση θα διανεμηθεί πριν την έναρξη της συνεδρίασης]”Αποφάσεις για επεκτάσεις του δημοτικού φωτισμού σε διάφορες περιοχές του Δήμου (κοντά στη Μυτιλήνη) έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς αρκετές. Μήπως πρέπει να τεθεί επιτακτικά το θέμα της επέκτασης του δημοτικού φωτισμού στη Χούλιαρη όπου εκτός από τις τρεις εξοχικές κατοικίες υπάρχει και η δεξαμενή για την υδροδότηση των Βατερών στην οποία πρέπει να τοποθετηθεί συσκευή για τη χλωρίωση του νερού;
Με αφορμή ένα σωστό σε γενικές γραμμές -κατά την άποψή μας- σχόλιο σχετικά με το κλείσιμο της παιδικής χαράς -άραγε προς τί η ανωνυμία;-θα θέλαμε να επισημάνουμε τα εξής:
1. Είναι θετικό ότι κάποιος αναγνώστης βάζει το δάχτυλό του “επί τον τύπον των ήλων” σχετικά με τις συνέπειες από το κλείσιμο της παιδικής χαράς. Μπορεί κάποιοι να αρέσκονται σε κοκορομαχίες μέσα απ’ τη σελίδα για ασήμαντα θέματα αλλά υπάρχουν και πολύ σημαντικά για τα οποία δεν δίνουμε σημασία ως τοπική κοινωνία.
Το κλείσιμο της παιδικής χαράς, με τον τρόπο με τον οποίο έγινε, ήταν απαράδεκτο. Αν είχαν διαπιστωθεί προβλήματα ασφάλειας όφειλαν να τα δημοσιοποιήσουν επακριβώς και να ξεκινήσει άμεσα η αποκατάστασή τους από το Δήμο ή να γίνει πρόσκληση σε όποιους τυχόν ήθελαν να βοηθήσουν, ώστε σε λίγες μέρες η παιδική χαρά να είχε δοθεί ξανά στους χρήστες της. Αν -όπως κυκλοφόρησε- είναι ακατάλληλος ο χώρος και δεν πρόκειται να ξανανοίξει πάλι έπρεπε να ενημερωθεί ο κόσμος. Η τακτική “υπάρχουν προβλήματα ασφάλειας στην Αγροτολέσχη” κλείνει η Αγροτολέσχη, “προβλήματα ασφάλειας στην παιδική χαρά” κλείνει η παιδική χαρά, είναι εξευτελιστική για μια κοινωνία. Αύριο μπορεί να διαπιστωθούν από κάποιους “χαρτογιακάδες” προβλήματα στο σχολείο, ε! τότε να το κλείσουμε κι αυτό.
Αν δεν πρόκειται να λειτουργήσει ξανά η παιδική χαρά στη σημερινή της θέση θα πρέπει να αναπτυχθεί ένας γόνιμος διάλογος για να βρεθεί μια άλλη πιο ασφαλής και να ξαναστηθεί όσο γίνεται πιο γρήγορα. Καταθέτουμε μια πρόταση: Να καθαριστεί ο χώρος πίσω από την αγροτολέσχη, να περιφραχτεί ένα τμήμα του, να ηλεκτροφωτιστεί και να στηθεί εκεί η παιδική χαρά αφού πρώτα αφαιρεθούν οι πόρτες που κλείνουν τον προθάλαμο.
Τέλος σχετικά με τη βιβλιοθήκη πρέπει να διευκρινιστεί ότι:
1. Η Βιβλιοθήκη έχει γνωστοποιήσει τον κωδικό πρόσβασης ώστε να μπορεί ο οποιοσδήποτε να χρησιμοποιήσει το ασύρματο ίντερνετ στον ελεύθερο χώρο κοντά στο κτίριο.
2. Από το περασμένο καλοκαίρι η επιτροπή της βιβλιοθήκης δέχτηκε παράπονα των γειτόνων -όχι μόνο μιας κυρίας, όπως αναφέρει ο σχολιογράφος- ότι τις μεταμεσονύκτιες ώρες μαζεύονται εκεί παιδιά, άλλα μεν για να χρησιμοποιήσουν το ίντερνετ, άλλα όμως τα οποία με μηχανάκια και φωνές δεν τους αφήνουν να ησυχάσουν.
3. Η επιτροπή αποφάσισε φέτος να διατηρεί ανοιχτό το ίντερνετ μέχρι τις 9 με 10 η ώρα το βράδυ και να το κλείνει στη συνέχεια. Εξάλλου μετά από λίγο αρχίζουν και οι ώρες κοινής ησυχίας. Η απόφαση αυτή επιβαρύνει υπέρμετρα το πρόσωπο το οποίο έχει αναλάβει την υποχρέωση αυτή το οποίο και την επωμίστηκε απλά και μόνο για να εξυπηρετήσει τα παιδιά.
4. Αν κάποιος έχει κάποια καλύτερη ιδέα μπορεί να μας τη μεταφέρει. Αν επίσης κάποιος υποτιμά το πρόβλημα το οποίο δημιουργείται στους περιοίκους από τη φασαρία τις ώρες του ύπνου μπορεί να δώσει τον κωδικό πρόβασης του ίντερνετ που έχει στο σπίτι του να τον δημοσιοποιήσουμε ώστε τα παιδιά να μαζεύονται έξω απ’ τα παράθυρά του.
Υ.Γ. Πέρσι το καλοκαίρι όταν άνοιγε η βιβλιοθήκη οι χρήστες της υπέφεραν από τις μύγες οι οποίες εισέβαλαν από τους σκουπιδοτενεκέδες που υπάρχουν εκεί. Τις τελευταίες μέρες εκτός από τις μύγες υπάρχει και μια έντονη δυσωδία που προέρχεται από την ίδια πηγή.
Τις ευχές του για “καλό καλοκαίρι” μας στέλνει από την Αμερική, όπου ζει, ο χωριανός μας Νίκος Σκιάς, με τρεις εξαιρετικές φωτογραφίες από τη λίμνη TAHOE την οποία επισκέφτηκε πρόσφατα.
Νίκο σε ευχαριστούμε πολύ και ευχόμαστε να περάσεις και εσύ όμορφα το καλοκαίρι.
Τα ΤΕΑ υπάρχουν και σήμερα. Οι συνθήκες όμως που επικρατούν στη χώρα μας είναι εντελώς διαφορετικές από εκείνες που επικρατούσαν λίγα μόλις χρόνια μετά τον εμφύλιο πόλεμο.
Σήμερα με το ζόρι να βρουν και ακόμα πιο δύσκολα να συγκεντρώσουν τους εθνοφύλακες. Τότε όμως τα ΤΕΑ ήταν στρατιωτική ομάδα η οποία έπρεπε να λειτουργεί (και λειτουργούσε) ως στρατιωτική μονάδα.
Στο χωριό μας υπήρχε μια ομάδα ΤΕΑ με επικεφαλής έναν ομαδάρχη. Από το αρχείο του Παναγιώτη Κώσση, ο οποίος ήταν ένας από τους ομαδάρχες, (το οποίο διατηρεί ο εγγονός του Γιώργος Ιωαν. Μαργαρίτης) βρήκαμε ενδιαφέροντα στοιχεία τα οποία δίνουν μια εικόνα της εποχής εκείνης.
Οι εντολές των ανωτέρων ξεκινούσαν από τον Πολιχνίτο όπου ήταν η έδρα μιας διμοιρίας ή από την Αγιάσο, όπου ήταν η έδρα ενός τάγματος και έφταναν στον ομαδάρχη είτε με το ταχυδρομείο είτε με τηλεγραφήματα. Τα κείμενα ήταν κατά το πλείστο χειρόγραφα, υπήρχαν όμως δακτυλογραφημένα.
Το περιεχόμενό τους ποικίλει από απλά υπηρεσιακά μέχρι αυστηρές διαταγές.
Τα απλά αφορούσαν τη διαχείριση της ομάδας. Στέλνουμε εθνόσημα και περιβραχιόνια ή να έρθουν στον Πολιχνίτο οι εθνοφύλακες για επιθεώρηση. Να έρθουν οι εθνοφύλακες για ιατρικές εξετάσεις και για εκγύμναση. Να αντικατασταθούν οι παλιοί με νεότερους κ.ο.κ. Οι εθνοφύλακες όμως κατέβαιναν και στη Μυτιλήνη για παρέλαση στις εθνικές γιορτές και εντέλλονταν να έχουν μαζί τους: «στολή, κλινοσκεπάσματα, αγγείον φαγητού, κύπελον, κοχλιάριον και …φαγητόν…» για το βράδυ.
Υπήρχαν έγγραφα τα οποία απ’ τη μια ήθελαν να τονώσουν το ηθικό των εθνοφυλάκων για το έργο το οποίο επιτελούσαν και απ’ την άλλη να αποτρέψουν συμπεριφορές που προκαλούσαν. Έτσι στην ημερήσια διαταγή με την ανάληψη καινούριου διοικητή τάγματος υπήρχαν εγκωμιαστικές εκφράσεις για το έργο των ΤΕΑ και προτροπές για τη συνέχεια. Υπήρχαν όμως πολλά έγγραφα τα οποία όχι μόνο καυτηρίαζαν προκλητικές συμπεριφορές εθνοφυλάκων αλλά και απειλούσαν όσους εθνοφύλακες προκαλούσαν με ποινές. Και δεν απειλούσαν μονάχα αλλά επέβαλλαν και ποινές. Έτσι βλέπουμε να επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 10 ημερών στον εθνοφύλακα Κ.Δ. γιατί πυροβολούσε «χάριν παιδιάς» και ακολουθούσε τηλεγράφημα στον ομαδάρχη να διατάξει τον τιμωρηθέντα να ανεβεί στο σταθμό Χωροφυλακής Πολιχνίτου για να εκτίσει στα εκεί κρατητήρια την ποινή του!
Ως αιτίες της άπρεπης συμπεριφοράς εθνοφυλάκων (π.χ. απειλές προς φιλήσυχους συμπολίτες τους) η ηγεσία των ΤΕΑ έβλεπε τις πολιτικολογίες και τις οινοποσίες. Και για τούτο τα απαγόρευε αυστηρά και τα δυο. Ιδιαίτερα σε παραμονές εορτών και της Πρωτομαγιάς ζητούσαν επίμονα να γίνουν συστάσεις –με προειδοποίηση για τις συνέπειες της ανυπακοής (στρατοδικείο)- στους εθνοφύλακες να απέχουν και από τα δύο.
Ένα στοιχείο που προκύπτει από τα έγγραφα του αρχείου είναι ότι ακόμα και το 1951 στη λεσβιακή ύπαιθρο υπήρχαν θύλακες αντίστασης και για τούτο έβγαιναν αποσπάσματα από τους εθνοφύλακες.
Εξήντα τόσα χρονιά μετά –όλοι οι εθνοφύλακες των οποίων τα ονόματα αναφέρονται σε διάφορα έγγραφα έχουν φύγει από τη ζωή- η συγκέντρωση και ψηφιοποίηση των πηγών για τα γεγονότα της δύσκολης περιόδου εκείνης, η οποία παράδερνε στα απόνερα του εμφύλιου, θα είναι χρήσιμη για όποιον μελλοντικά θα ήθελε να καταγράψει την ιστορία του τόπου μας, της περιοχής μας.
Η Βιβλιοθήκη του χωριού μας ευχαριστεί τον Γιώργο Μαργαρίτη του Ιωάννη και τη Γιώτα Ντινενή-Μητρέλλου οι οποίοι πρόσφεραν από έναν μεγάλο αριθμό (εκατοντάδες) γραμματοσήμων για τον εμπλουτισμό της συλλογής που έχει δημιουργηθεί. Ο Γιώργος πρόσφερε και έναν οδηγό ταξινόμησης γραμματοσήμων καθώς και κάποια λεσβιακού ενδιαφέροντος βιβλία.
Ήδη η Βιβλιοθήκη κατέχει ένα μεγάλο αριθμό γραμματοσήμων αρκετά απ’ τα οποία είναι σε περισσότερα του ενός αντίτυπα και έτσι σε λίγες μέρες (μόλις τακτοποιηθούν τα καινούρια) θα μπορεί να ανταλλάσσει γραμματόσημα με όποιους έχουν δικές του συλλογές.
