Το συμβάν είναι γνωστό. Κάηκε το σπίτι ενός ηλικιωμένου ανήμπορου χωριανού μας. Αυτός βγήκε χωρίς να έχει κάποιο έγκαυμα από τη φωτιά.
Η πολιτική προστασία του Δήμου ήρθε και περιόρισε τη φωτιά.
Η πυροσβεστική ήρθε, έσβησε τη φωτιά, ενδιαφέρθηκε για την υγεία του ιδιοκτήτη και διερεύνησε τα αίτιά της.
Η αστυνομία ήρθε και διερεύνησε θέματα που την αφορούν.
Δεν εμφανίστηκε καμιά κοινωνική υπηρεσία ή άλλος φορέας να ενδιαφερθεί για την τύχη του ανθρώπου που γλίτωσε τα χειρότερα αλλά έχασε όλα τα υπόλοιπα. Δεν νοιάστηκαν αυτός ο άνθρωπος με τέτοιο κρύο πού θα έβρισκε καταφύγιο και ζεστασιά, πού θα κοιμόταν την νύχτα που έρχονταν, τί θα έτρωγε, αν είχε καταφέρει να διασώσει κάτι από τα έτσι κι αλλιώς λιγοστά χρήματά του! Αυτά τα απολύτως άμεσα.
Με ιδιωτική πρωτοβουλία ο άνθρωπος μεταφέρθηκε το απόγευμα στο Κέντρο Υγείας στον Πολιχνίτο και -όπως μάθαμε- από εκεί στο Νοσοκομείο στη Μυτιλήνη.
Ελπίζουμε η κοινωνική υπηρεσία του Νοσοκομείου να ενεργήσει ή να ενεργοποιήσει άλλους αρμόδιους για την από εδώ και πέρα τύχη του ανθρώπου.
Γνωρίζοντας τη μετριοφροσύνη τους, που γι αυτό ίσως να ενοχληθούν, εγώ αισθάνομαι την ανάγκη να συγχαρώ τον Θοδωρή Σφούνη και την Ντίνα Κρικλάνη για την ευαισθησία και την ανθρωπιά που επέδειξαν.



