Η Μονή Δαμανδρίου της οποίας το Καθολικό είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Παναγίας γιορτάζει αύριο Κυριακή.
Σήμερα θα γίνει ο Εσπερινός στις 7.00 το απόγευμα και αύριο το πρωί η πανηγυρική Θεία Λειτουργία.
Το Σάββατο 22/8/2015 στη αυλή του Δημοτικού Σχολείου Λισβορίου θα πραγματοποιηθεί για μια ακόμα φορά η γορτή του λισβοριανού γλυκάνισου από τον αγροτοεκπολιτιστικό σύλλογο του χωρού “Ο Θεόφιλος”.
Οι εραστές του αποσταγμένου ούζου στην παρασκευή του οποίου -εκτός των άλλων χρήσεων- συμμετέχει, ας τον τιμήσουν!!!
Νωρίς χτες βράδυ μια ομάδα 15-20 παιδιών (του Δημοτικού και των πρώτων τάξεων του Γυμνασίου) διαδήλωναν στον κεντρικό (και όχι μόνο) δρόμο του χωριού φωνάζοντας “θέλουμε …” Το θέλουμε το καταλαβαίναμε όσοι έτυχε να παρευρισκόμαστε. Το υπόλοιπο ταλαιπωρηθήκαμε λίγο για να το αποσαφηνήσουμε και τελικά το σύνθημα ήταν“Θέλουμε και τάπητα”
Να δούμε το (πολύ σημαντικό) θέμα που υποκρύπτεται στο σύνθημα από την αρχή. Ύστερα απ’ την εύκολη (για τους αρμόδιους) λύση του κλεισίματος της παιδικής χαράς τα παιδιά του χωριού βρέθηκαν άστεγα και …κυνηγημένα. Δεν έχουν έναν τόπο να παίξουν, να συναντηθούν, να …μαλώσουν, να ξεδώσουν!
Σε όποιο σημείο του χωριού αποφασίσουν να παίξουν δέχονται τις παρατηρήσεις (πότε κομψές και πότε άκομψες) των ανθρώπων της γειτονιάς που τους απαγορεύουν τη χρήση του κοινόχρηστου χώρου διότι ενοχλούν. Ύστερα από υπόδειξη κάποιων ενήλικων τα παιδιά κατέφυγαν στο χώρο που αγοράστηκε πριν λίγα χρόνια για πάρκινγκ. Εκεί δίπλα στους κάδους με τα σκουπίδια (και τα χύμα) τράβηξαν τα ξερόχορτα στις άκρες (φτιάχνοντας έτσι με τους γραμμικούς σωρούς των) τις εξωτερικές γραμμές του γηπέδου τους, έβαλαν και από δυο πέτρες για να ορίσουν τα γκολπόστ και έφτιαξαν το γηπεδάκι τους.
Σε χώρο που προρίζεται για άλλη χρήση (άκουσα ότι ίσως σύντομα ασφαλτοστρωθεί), σε χώρο με έντονη μερικές μέρες δυσοσμία, πλούσιο σε μύγες (ίσως και σε μικρόβια) και χωρίς φωτισμό. Τα παιδάκια όμως όλα αυτά τα παράβλεψαν και αυτό που ζητούσαν από το τοπικό συμβούλιο και προπαντός την τοπική κοινωνία ήταν να …στρωθεί το γηπεδάκι τους με τάπητα!
Αν αυτό είναι υπερβολικό δεν είναι καθόλου υπερβολική η απαίτησή τους να αποκτήσουν ένα δικό τους χώρο. Ένα χώρο παιχνιδιού και αθλοπαιδιάς. Για να ξεφεύγουν κάποιες ώρες απ’ τις μικρές και μεγάλες οθόνες!
Μια σύντομη επίσκεψη στο Ακράσι και συγκεκριμένα στο καφενείο του δικού μας Χαρίλαου Αθανασίου μας δίνει την αφορμή για να καταγράψουμε κάποιες εντυπώσεις μας που θέλοντας και μη δημιουργούν συνειρμούς σύγκρισης:
* Ο δρόμος Σταυρός Αμπελικό βρίσκεται σε ανεκτή -αλλά όχι πολύ καλή -κατάσταση. Μας είχαν πει ότι το καλοκαίρι θα τέλειωνε η μελέτη. Άραγε σε ποιο σημείο βρίσκεται το θέμα;
* Το Ακράσι τη νύχτα (ο κεντρικός δρόμος τουλάχιστον) λάμπει στο φως.Καμμιά σχέση με τη σκοτεινιά του δικού μας κεντρικού δρόμου.
* Κάτω απ’ τους πλατάνους της πλατείας είναι στερεωμένα πράσινα δίχτυα που προφυλάσσουν τους θαμώνες από …δυσάρεστες καταστάσεις.
* Υπάρχουν μερικές πολύ όμορφες εικόνες σπιτιών
Οι παρακάτω φωτογραφίες επιβεβαιώνουν τα παραπάνω:
Αυτός που κάνει σούζες σε ένα δρόμο γεμάτο κόσμο είναι εν δυνάμει κίνδυνος θάνατος για όσους βρίσκονται εκεί. Εξίσου εν δυνάμει κίνδυνος θάνατος είναι και ο επιδειξίας αεροπόρος όταν υπερίπταται σε υπερβολικά μικρό ύψος πανω από μια πολυσύχναστη παραλία.
Αυτό επισημαίνει ο αναγνώστης μας Νίκος Λαμπρίδης και ζητά φωτογραφία που τυχόν τράβηξε κάποιος.
Το μήνυμα που μας έστειλε έχει ως εξής:
Καλημέρα Στρατή
Θα ήθελα αν μπορείς να γράψεις ένα άρθρο σχετικά με το αεροσκάφος το οποίο πέταξε κυριολεκτικά πάνω από τα κεφάλια μας την Κυριακή 16-08-2015 γύρω στις 13:00μμ στα Βατερά, με σκοπό την αναζήτηση φωτογραφίας που να αποδεικνύει το γεγονός. (αν και μάρτυρες είναι χιλιάδες κόσμος που έκανε μπάνιο!)
Εγώ προσωπικά έχω κάνει αναφορά στην Αερολέσχη Μυτιλήνης και μου ζητήσανε αν υπάρχει φωτογραφία, έτσι ώστε να αποδεικνύει το γεγονός.
Ο κύριος αυτός αν θέλει να δοκιμάσει της ικανότητες του να το κάνει σπίτι του στο playstation. Με ένα λάθος χειρισμό θα έπαιρνε πολύ κόσμο στο λαιμό του.
Νομίζω ότι είναι σημαντικό θέμα και δεν είδα να γίνεται καμία αναφορά στα τοπικά sites και social media.
Ευχαριστώ
Νίκος Λαμπρίδης