Κάτω από τον Πλάτανο…

Το τοπικό συμβούλιο Βρίσας ευχαριστεί τα ανήψια του Στέλου Μανώλα Έφη και Αμαλία Ταξείδη-Νικολάου  για την προσφορά 50€ στη μνήμη του θείου τους.

Με τον τίτλο “Αρχαία Θέση στον Αϊ Γιάννη το Ρώσο
ο γιατρός και ερευνητής της ιστορίας αλλά και κάθε σπιθαμής της λεσβιακής γης, Μάκης Αξιώτης, αναφέρεται σε αρχαιολογικά ευρήματα στην περιοχή μας. Εδώ μπορείτε να δείτε το άρθρο του στο ΕΜΠΡΟΣ (που παραθέτουμε) με αρκετές επιβεβαιωτικές φωτογραφίες.

Ο Αλμυροπόταμος, μετά το γεφύρι στα καμίνια της Βρίσας, δέχεται τον Ψαμμοδύτη (Λαγκάδα) και μετά εκβάλλει στα Βατερά. Στην συμβολή, επάνω σε λοφίσκο, φιλοξενείται ο Γενουάτικος Πύργος (Παλιόπυργος). Το ποτάμι ρέει σε μια πλατιά, γόνιμη κοιλάδα, έχοντας κύρια από τη δυτική του πλευρά, τους ελαιόφυτους λόφους.

Ο δρόμος που έρχεται κατά μήκος της δυτικής του όχθης, μέσα στον ελαιώνα, στα τρία χιλιόμετρα, περνά επάνω από μια δίτοξη γέφυρα, επενδυμένη με τσιμέντο τον Οκτώβριο του 1953 (επιγραφή). Στο ύψος αυτό (3 χιλ. από τα καμίνια), διακρίνεται χαμηλά στην ελαιόφυτη δυτική πλαγιά, το άσπρο εξωκλήσι.

Ένας αγροτικός δρόμος οδηγεί σ’ αυτό. Έχει διαμορφωθεί το μέρος, όπως φαίνεται από την αρχαιότητα, σε ένα πλάτωμα, που ελέγχει την κοιλάδα του ποταμού. Σε δύο χιλιόμετρα ΒΑ διακρίνεται ο Παλιόπυργος, στα νότια η θάλασσα και στα βόρεια το «Παλιόκαστρο της Κιτρογαλιάς» (Σκουπίδια του Πολιχνίτου).

Επάνω στο πλάτωμα έχει χτιστεί το εκκλησάκι το 1990 (επιγραφή με τους κτήτορες) και στην πρόσοψη υπάρχει λαξευμένος σε πωρόλιθο, ο Αϊ Γιάννης ο Ρώσος. Δεν είναι γνωστό τι προϋπήρχε στο πλάτωμα. Ένα μικρό μαρμάρινο μέλος μέσα και μια σειρά από λαξευμένους λίθους, στη βορινή του πλευρά, είναι τα μόνα που υπάρχουν.

Όμως γύρω από το ναΐσκο, κύρια στην κατωφέρεια της νότιας πλευράς και στο νέο δρόμο στο κτήμα (ΒΔ), υπάρχει πληθώρα κεραμικής. Αναγνωρίζονται κεραμίδες στέγης αρχαίου κτηρίου (κύρια στρωτήρες και ένας καλυπτήρας), μεγάλα όστρακα από ευρύστομα αγγεία και πιθάρια και κύρια όστρακα από λεπτότοιχα αγγεία από κόκκινο πηλό.

Η ανεύρεση οστράκων από μελαμβαφή αγγεία και κύρια του τύπου terrasigilata, χρονολογούν την εγκατάσταση στα Ρωμαϊκά χρόνια. Διακρίνεται από τη δορυφορική εικόνα ένα ορθογώνιο πλάνο στο πλάτωμα, ίσως μιας βίγλας προς το πέρασμα του ποταμού. Δεν διακρίνονται θεμέλια, μέλη κτηρίου ή μέλη βιοτεχνικής εγκατάστασης, ώστε να υπάρξει υπόθεση για τη χρήση της αρχαίας θέσης.

Ένα χιλιόμετρο βορειότερα, σε παρόμοια πλαγιά*, υπάρχει παρόμοια αρχαία θέση, στην ελαιόφυτη πλαγιά. Η περιοχή έχει δώσει διαχρονικά πολλές θέσεις της παρουσίας του ανθρώπου, φτάνοντας έως την κατώτερη παλαιολιθική εποχή (Αλμυροπόταμος, θέση Φτερό στα Θέρμα Πολιχνίτου, Μάκης Αξιώτης 2006 ).

Από τις υπηρεσίες Κοινωνικής Προστασίας του Δήμου Λέσβου μοιράστηκαν σήμερα στον Πολιχνίτο τρόφιμα σε άτομα που έχουν ανάγκη από την ευρύτερη περιοχή μας.

Αντιγράφουμε από το lesvosnews.net

Μια παράξενη υπόθεση εκβιασμού και κλοπής (;) έρχεται στο φως της δημοσιότητας μετά τις χθεσινές συλλήψεις 3 ατόμων. Πρωταγωνιστούν 25.000 ευρώ και η οικία ενός 51χρονου στον Πολιχνίτο… από τον Πολιχνίτο εξάλλου ξεκίνησαν όλα πριν από 4 μήνες…

Αναλυτικά:

Χθες (05-10-2016) το βράδυ, συνελήφθησαν στη Μυτιλήνη, από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Μυτιλήνης, τρία (3) άτομα (δύο ημεδαποί και ένας υπήκοος Αλβανίας) ηλικίας 24, 25 και 33 ετών αντίστοιχα, οι οποίοι κατηγορούνται για απόπειρα εκβίασης, ενώ σχηματίστηκε δικογραφία για το ίδιο αδίκημα, σε βάρος ενός ακόμη 51χρονου ημεδαπού.

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, προχθές (04-10-2016) το απόγευμα, τα τέσσερα προαναφερόμενα άτομα επιχείρησαν από κοινού να εξαναγκάσουν, με την απειλή βίας, δύο υπηκόους Αλβανίας ηλικίας 47 και 33 ετών, να τους δώσουν το χρηματικό ποσό των 25.000 ευρώ, το οποίο, σύμφωνα με ισχυρισμό τους, το είχαν αφαιρέσει ο 47χρονος και ο 33χρονος, προ τετραμήνου, από την οικία του 51χρονου στον Πολιχνίτο της Λέσβου, κατά τη διάρκεια εκτέλεσης εργασιών σε αυτή.

Το προανακριτικό έργο διενεργεί η Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Μυτιλήνης.

Με την ευκαιρία της παρακάτω φωτογραφίας κάνουμε μια αναφορά στην «οικογένεια Σάββα» δεδομένου ότι το όνομα (ή  μάλλον το επίθετο) το έχουμε συναντήσει σε πολλές και σημαντικές προσφορές προς την τοπική κοινωνία του χωριού μας. Έτσι έχουμε:

1. Το 1953 ο Δημητρός Σάββας, ο οποίος είχε γεννηθεί το 1903 και είχε μεταναστεύσει στο (τότε Βελγικό) Κογκό, όπου τον ακολούθησαν και τα αδέλφια του Μάρκος και Στρατής, στέλνει στην Κοινότητα Βρίσας 500 μέτρα χυτοσιδηρών σωλήνων με τους οποίους διοχετεύθηκε το νερό μιας κοντινής πηγής και στήθηκε η βρύση στην Παναγιούδα.  Σύμφωνα με το ευχαριστήριο που έστειλε το Κοινοτικό Συμβούλιο στον δωρητή με τον τρόπο αυτό η ημιάγονη περιοχή μετατράπηκε  σε εύφορους ελαιώνες.
2. Την ίδια χρονιά τα παραπάνω αδέλφια πρόσφεραν στη μνήμη του πατέρα τους Παναγιώτη και της μητέρας τους Κατίγκως το ρολόι του καμπαναριού της Ζωοδόχου Πηγής, το οποίο ακόμα και σήμερα είναι χρήσιμο. Μπορούμε να φανταστούμε τη χρησιμότητά του τότε που (κατά την Βαρβάρα Σκιά) «δεν υπήρχαν ρολόγια!»
3. Στον πίνακα των ευεργετών του Δημοτικού Σχολείου του χωριού μας αναγράφεται η Οικογένεια Ευστρ. Π. Σάββα που δώρισε ένα μεγάλο έπιπλο βιβλιοθήκης αξίας 4.000 δρχ μέσω του Στέλιου Γραγουδά.
4. Στον πίνακα των δωρητών του σχολείου είναι γραμμένο το όνομα του Παναγιώτη Σ. Σάββα και απ’ τα αρχεία του σχολείου μαθαίνουμε ότι ο γιος του Μάρκος δώρισε στο σχολείο στη μνήμη του πατέρα του 65 τόμους βιβλίων, 49 εικόνες ζώων και φυτών και ένα επιδιασκόπιο με σλάιτς.
5. Επίσης ο Ευστρ. Π. Σάββας και η σύζυγός του Ευστρατία πρόσφεραν στο σχολείο το 1958 δυο ξύλινες βιβλιοθήκες.
   

   Σε μια ολιγόλεπτη στάση στον Ισθμό της Κορίνθου: πίσω σειρά ο οδηγός, Γιώργος Γεωργής, Νίκος Πολυχρόνης, η μητέρα του και ο Δ. Σάββας, — Μπροστά Μυρσίνη Σάββα, Αντιγόνη Σάββα-Ρεκλού, Κ. Πολυχρόνης και Ρίκα Πολυχρόνη

Σημείωση1: Σύμφωνα με πληροφορίες που μας έδωσε (μαζί με τις φωτογραφίες) ο Γιώργος Γεωργής ο Δημητρός Σάββας έφυγε πρόωρα από τη ζωή το 1963. Μέχρι τότε είχε στήσει μια μεγάλη εμπορική επιχείρηση με εισαγωγές από την  Ελλάδα, το Βέλγιο και τη Γαλλία. Η επιχείρησή του στεγάζονταν στο ιδιόκτητο μεγαλύτερο –τότε- κτίριο της πρωτεύουσας του Κογκό,  Κινσάσας.

Σημείωση2: Πιθανόν η οικογένεια Σάββα να είχε προσφέρει και άλλα στο χωριό μας που δεν έτυχε να εντοπίσουμε.

Ο φίλος μας Νίκος από τη μακρινή Αυστραλία μας έστειλε τον παρακάτω σύνδεσμο του σημερινού φύλλου της βρετανικής εφημερίδας Γκάρντιαν που με τον τίτλο “Ωδή στη Λέσβο” αναφέρεται με εικόνες (και σύντομα κείμενα) στους ανθρώπους που βοήθησαν πέρσι τους πρόσφυγες.

Αξίζει τον κόπο να το δούμε.

https://www.theguardian.com/world/gallery/2016/oct/05/ode-to-lesvos-the-villagers-who-helped-refugees-in-pictures

Μικρούλη και ζωηρό το προνήπιο πήγε μια -δυο μέρες στο Νηπιαγωγείο του χωριού. Το ρώτησε ο πατέρας του “πως τη λένε τη δασκάλα σου” και η απάντηση …αναντίρρητη: “Κυρία”!!!

Την Κυριακή 9 Οκτωβρίου στις 10.00 το πρωί θα αρχίσουν τα μαθήματα Αγγλικών στη Βιβλιοθήκη Βρίσας. Τα μαθήματα θα γίνονται από την Μαρία Kratschell – Γερακέλλη και θα απευθύνονται σε παιδιά του Δημοτικού Σχολείου που δεν έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν ιδιαίτερα μαθήματα. Σημειώνεται ότι το μάθημα των Αγλικών δεν διδάσκεται στο Δημοτικό Σχολείο Βρίσας.

Η Βιβλιοθήκη ευχαριστεί τη Μαρία για την ευγενική της προσφορά (χωρίς αμοιβή) στα παιδιά του χωριού μας.

Μάλλον όχι! Οι πρωταγωνιστές της φωτογραφίας δεν θέλουν να δείξουν το πως μπορεί κάποιος να απαντήσει στις προκλήσεις! Απλά ποζάρουν μετά από μια επιτυχημένη παράσταση στις 25 Μαρτίου του 1948 στο σχολείο τους, στο Δημοτικό Σχολείο Βρίσας.

Ο τσολιάς Γιώργος Γεωργής ως νέος Αθανάσιος Διάκος και ο φραγκοφορεμένος Στρατής Κ. Καραΐσκος ένας απλός περαστικός πριν από 68 χρόνια απλά ποζάρουν ο ένας με βλέμμα και στάση αποφασιστικά (του πολέμου γαρ) και ο άλλος πιο άνετος και χαλαρός ως …πιθανός διπλωμάτης!