Πριν λίγες δημοσιοποίησα τις απόψεις του κτηνίατρου Γιώργου Κωστακόπουλου (άγνωστος σε μένα) που υποστήριζε τον εμβολιασμό και την απάντηση του Στρατή Καρρά που είχε αντίθετη άποψη.
Σήμερα ο Στρατής ανέβασε στον “τοίχο” του μια ανάρτηση του ίδιου κτηνίατρου με την οποία ξεκαθαρίζει κάποια πράγματα σχετικά με τον εμβολιασμό.
Η σφαιρική πληροφόρηση βοηθά όλους.
γιωργος κωστακοπουλος
1 ημ. ·
ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΧΩΡΑ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΠΟΥ ΕΚΡΙΖΩΣΕ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΝ ΑΦΘΩΔΗ ΜΟΝΟ ΜΕ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΕΣ ΘΑΝΑΤΩΣΕΙΣ (stamping out)?????
Η σύντομη και κατηγορηματική απάντηση είναι ΟΧΙ!!!
Δεν υπάρχει καμία απολύτως χώρα στην παγκόσμια κτηνιατρική ιστορία που να κατάφερε να εκριζώσει οριστικά τον αφθώδη πυρετό και να αναγνωριστεί ως «απαλλαγμένη» από τον Παγκόσμιο Οργανισμό για την Υγεία των Ζώων (WOAH) βασιζόμενη αποκλειστικά στον εμβολιασμό, αφήνοντας δηλαδή τα μολυσμένα ζώα ζωντανά.
Η επιστημονική εξήγηση για αυτό είναι ξεκάθαρη και αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της επιδημιολογίας των ιογενών νοσημάτων:
1. Το εμβόλιο δεν προσφέρει «αποστειρωτική ανοσία»:
Τα εμβόλια κατά του αφθώδους πυρετού είναι εξαιρετικά χρήσιμα εργαλεία, αλλά έχουν έναν βασικό περιορισμό:
προστατεύουν το ζώο από το να εμφανίσει βαριά κλινικά συμπτώματα, δεν εμποδίζουν όμως πάντα τη μόλυνσή του.
Αν ένα εμβολιασμένο ζώο εκτεθεί σε υψηλό ιικό φορτίο, μπορεί να μολυνθεί, να μην αρρωστήσει βαριά, αλλά να μετατραπεί σε ασυμπτωματικό φορέα.
Αυτό σημαίνει ότι θα συνεχίσει να αποβάλλει και να διασπείρει τον ιό στο περιβάλλον, συντηρώντας την επιδημία αθόρυβα.
2. Το μολυσμένο ζώο είναι ένα «εργοστάσιο παραγωγής ιού»:
Ο ιός του αφθώδους πυρετού πολλαπλασιάζεται με ασύλληπτη ταχύτητα και αποβάλλεται σε τεράστιες ποσότητες μέσω της αναπνοής, του σάλιου, του γάλακτος και των κοπράνων. Ένα μολυσμένο κοπάδι που παραμένει ζωντανό, λειτουργεί ως μια διαρκής πηγή μόλυνσης. Ο εμβολιασμός των γύρω κοπαδιών δεν αρκεί για να ανακόψει τον ιό, αν η πρωτογενής εστία συνεχίζει να τον παράγει σε τέτοιες συγκεντρώσεις που μπορούν να μεταφερθούν χιλιόμετρα μακριά μέσω του αέρα.
Η αλήθεια για τα μοντέλα της Νότιας Αμερικής:
Συχνά, όσοι υποστηρίζουν τον εμβολιασμό ως πανάκεια, επικαλούνται χώρες της Νότιας Αμερικής (όπως η Ουρουγουάη, η Αργεντινή ή περιοχές της Βραζιλίας). Όμως παραποιούν τα πραγματικά δεδομένα:
Στις χώρες αυτές ο ιός ήταν ενδημικός. Εφάρμοσαν όντως πολυετή, καθολικά και υποχρεωτικά προγράμματα εμβολιασμού για να ρίξουν το ιικό φορτίο στη χώρα.
Ωστόσο: Όταν εμφανιζόταν μια ενεργή εστία της νόσου, η πρακτική ήταν πάντα η ίδια: άμεση θανάτωση (stamping out) των μολυσμένων κοπαδιών και εντατικός εμβολιασμός-δακτύλιος γύρω από αυτά. Ποτέ δεν άφησαν ενεργά κρούσματα να ζουν με την ελπίδα ότι ο εμβολιασμός των υπολοίπων θα έλυνε το πρόβλημα.
Ο εμβολιασμός ως εργαλείο «Αγοράς Χρόνου» (Firebreak)
Στην Ευρώπη, όταν έχει χρησιμοποιηθεί ο λεγόμενος επείγων εμβολιασμός (όπως στην Ολλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο το 2001), χρησιμοποιήθηκε ως «αντιπυρική ζώνη». Εμβολίασαν δηλαδή τα υγιή ζώα σε μια ευρύτερη περίμετρο για να επιβραδύνουν τον ιό. Όμως:
1. Τα ήδη μολυσμένα κοπάδια θανατώθηκαν αμέσως.
2. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ακόμα και τα ζώα που εμβολιάστηκαν προληπτικά, τελικά θανατώθηκαν (το λεγόμενο μοντέλο vaccinate-to-die), προκειμένου η χώρα να μπορέσει να ανακτήσει γρήγορα το εμπορικό της καθεστώς ως «απαλλαγμένη χωρίς εμβολιασμό».
Η άποψη ότι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τον αφθώδη πυρετό μόνο με εμβόλια, αντικαθιστώντας τις θανατώσεις των κρουσμάτων, δεν αποτελεί εναλλακτικό επιστημονικό μοντέλο. Αποτελεί ουτοπία που αντιβαίνει στους θεμελιώδεις κανόνες ελέγχου των λοιμωδών νοσημάτων και στην παγκόσμια κτηνιατρική νομοθεσία.
