Για το ιατρείο του χωριού μας

Προϊστορία

Μέχρι το 2010  το ιατρείο του χωριού μας στεγάζονταν σε δυο μικρά αιθουσάκια του ισογείου της Αγροτολέσχης. Μέσα και όργανα για την επιτέλεση του ιατρικού έργου ό,τι κουβαλούσε στην τσάντα του ο γιατρός. Συνθήκες εργασίας για τους γιατρούς εξαιρετικά δύσκολες.

Οι  επισκέπτες του ιατρείου περίμεναν τη σειρά τους στον στεγασμένο διάδρομο που οδηγούσε από τον δρόμο στον ανοιχτό ( γεμάτο σκουπίδια και διάφορα υλικά)  χώρο πίσω από το κτίριο. Οι συνθήκες γι αυτούς, ιδιαίτερα τον χειμώνα με το κρύο, επιεικώς δυσάρεστες.

Αυτά ήταν τα ερεθίσματα του Θανάση Νικέλλη, πρωτότοκου γιου του Γεωργίου και της Μαρίας Νικέλλη, χωριανών μας που ζούσαν στην Αμερική, ο οποίος σε συνεννόηση με τα δυο άλλα αδέλφια του Ιωάννη και Ευαγγελίας (όλοι κάτοικοι Αμερικής) αποφάσισε να προσφέρει στους συγχωριανούς του πολύ καλύτερες συνθήκες για την ιατρική περίθαλψή τους.

Η προετοιμασία για το έργο από το 2006

Ψάχνοντας για ένα οικόπεδο στο οποίο θα μπορούσε να χτιστεί ένα κτίριο για το ιατρείο βρήκε ένα οικόπεδο, ιδιοκτησίας της Εκκλησίας, στο οποίο υπήρχε ένα παλιό εγκαταλειμμένο  σπίτι. Η Εκκλησία δέχτηκε την πρότασή του για την ανέγερση του κτιρίου, του οποίου την πλήρη κυριότητα  θα είχε η Εκκλησία, αλλά θα παραχωρούνταν η χρήση του για τη στέγαση του ιατρείου. Μάλιστα ο αείμνηστος  Αθανάσης θέλοντας να προσφέρει ένα κίνητρο για να δέχονται οι γιατροί να έρχονται στο χωριό,  αποφάσισε στον όροφο  του νεόδμητου κτιρίου να ετοιμάσει ένα διαμέρισμα για την διαμονή του εκάστοτε γιατρού του χωριού μας.

Ο Αθανάσης,ομότιμος  καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο  του Ιλλινόις ο ίδιος, θέλοντας να φτιάξει ένα ολοκληρωμένο έργο και με τις καλύτερες προδιαγραφές απευθύνθηκε στην καθηγήτρια του εργαστήριο σπουδαστών αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου (στο οποίο δίδασκε και ο ίδιος) σε ειδίκευση οικοδομών ιατρικής  και περιθαλπτικής λειτουργίας δίνοντας τις απαραίτητες πληροφορίες που του ζήτησε η ίδια, όπως: εμβαδόν του χώρου, πληθυσμός του χωριού, κλίμα του νησιού, περιβάλλον της γειτονιάς, προσανατολισμός του οικοπέδου, μέσος όρος ηλικίας και ημερήσιος αριθμός των προσερχόμενων στο ιατρείο και τις προβλεπόμενες  ιατρικές υπηρεσίες.

Το αποτέλεσμα 

Με βάση τα παραπάνω χτίστηκε στο οικόπεδο ένα διώροφο κτίριο. Στο ισόγειο το νέο ιατρείο με ευρύχωρους χώρους  για την εξέταση των επισκεπτών αλλά και για την παραμονή των επισκεπτών μέχρι να έρθει η σειρά τους (Θέρμανση, τουαλέτα κ.λπ). Ο χώρος ήταν εξοπλισμένος με ολοκαίνουργια άνετα έπιπλα και τα απαραίτητα ιατρικά όργανα:

*Ηλεκτροκαρδιογράφο Global,  τρικάναλος με αυτόματη διάγνωση

* Φορητός απινιδωτής Γερμανίας μπαταρίας και ρεύματος

* Πιεσόμετρο Riestec  υδραργυρικό

* Οξύμετρο

*Ωτοσκόπιο Heine Μίνι

* Διαφανοσκόπιο μονό τοίχου

Στον όροφο ετοιμάστηκε ένα πολύ άνετο διαμέρισμα με κουζίνα, ευρύχωρο καθιστικό-τραπεζαρία, κρεβατοκάμαρα και λοιπούς βοηθητικούς χώρους εξοπλισμένο με τις απαραίτητες ηλεκτρικές συσκευές (κουζίνα, ψυγείο κ.λπ.), κλινοσκεπάσματα και σκεύη κουζίνας και τραπεζαρίας.

Την εξέλιξη του όλου έργου, ως αντιπρόσωπος των δωρητών, παρακολουθούσε και συντόνιζε ο ιερέας του χωριού μας π. Ξενοφών Σάμιος.

Προς τιμήν των δωρητών τοποθετήθηκε πινακίδα :Νικέλλειο ιατρείο Βρίσας ενώ άλλη επιγραφή αναφέρει ότι το κτίριο ανήκει στη Ζωοδόχο Πηγή Βρίσας.

Η λειτουργία του ιατρείου και η χρήση του διαμερίσματος

Με πολύ μεγάλη χαρά και ικανοποίηση της τοπικής κοινωνίας εγκαινιάστηκε το κτίριο, παραχωρήθηκε η χρήση του στο Βοστάνειο Νοσοκομείο Μυτιλήνης αλλά οι λαθεμένες ενέργειες από την πλευρά του Νοσοκομείου είχαν ως αποτέλεσμα να αργήσει να χρησιμοποιηθεί  ο χώρος για τον σκοπό που ετοιμάστηκε. Τελικά το 2014 υπήρξε συμφωνία του Νοσοκομείου και της Εκκλησίας, το Νοσοκομείο άρχισε να πληρώνει  τα έξοδα  λειτουργίας (ΔΕΗ κ.λπ.) –  και άρχισε να λειτουργεί ανεβάζοντας αισθητά το επίπεδο των ιατρικών υπηρεσιών.

Παράλληλα –μετά την αποσαφήνιση του θέματος της χρήσης του διαμερίσματος στον όροφο- οι γιατροί, που τοποθετούνταν στο ιατρείο του χωριού, διέμεναν σ’ αυτό.

Με τον σεισμό του 2017 (σύμφωνα με πληροφορίες) δημιουργήθηκε πρόβλημα στη στέγη του κτιρίου και έμπαιναν νερά σ’ αυτό.  Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν προβλήματα στον εξοπλισμό του διαμερίσματος και να μην δέχονται οι γιατροί να μένουν σ’ αυτό. Με τα πολλά και με τα λίγα, ύστερα από πολλές παρακλήσεις και πιέσεις, αποκαταστάθηκε (από το Δημόσιο) η στέγη αλλά παρέμειναν –και παραμένουν μέχρι σήμερα -τα προβλήματα στο εσωτερικό του διαμερίσματος.

Τα προβλήματα αυτά – ύστερα από επιτόπια εξέταση- αποδείχτηκε ότι είναι μικρότερα από την εντύπωση που είχε σχηματιστεί .

Το δυσάρεστο για τις ιατρικές υπηρεσίες στους χωριανούς μας είναι ότι εδώ και μισό-περίπου χρόνου- δεν έρχεται γιατρός στο ιατρείο του χωριού και αυτός που τοποθετείται στο διθέσιο ιατρείο του χωριού απασχολείται αποκλειστικά στο Κέντρο Υγείας, εάν δεν επαρκεί το προσωπικό.

2. Τι μπορεί και τι πρέπει να γίνει

Το διαμέρισμα για την φιλοξενία του εκάστοτε γιατρού του χωριού, για το οποίο τα αδέλφια Νικέλλη διέθεσαν σημαντικό χρηματικό ποσό  χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα για το σκοπό για τον οποίο κατασκευάστηκε και εξοπλίστηκε. Ήδη πρέπει να γίνουν κάποιες επισκευές και να αγοραστούν αρκετά υλικά ώστε να ξαναγίνει ελκυστικό για τη διαμονή των γιατρών.

Ενημερώθηκε για την όλη υπόθεση του ιατρείου η κυρία Ευαγγελία Νικέλλη, η μόνη εν ζωή από τα τρία αδέλφια-δωρητές, η οποία με προθυμία –μετά την ολοκλήρωση της ανακαίνισης του πατρικού τους σπιτιού, που αυτές τις μέρες θα αποδοθεί στη Βιβλιοθήκη του χωριού μας- δέχτηκε να χρηματοδοτήσει τις επισκευές και την αγορά των απαιτούμενων υλικών.

Τίθενται όμως  κάποια ερωτήματα:

  1. Μήπως πρέπει να αλλάξουν οι όροι παραχώρησης της χρήσης του διαμερίσματος στο Βοστάνειο Νοσοκομείο, ώστε να είναι δυνατόν να ελέγχεται  η κατάστασή του, περιοδικά,  από την ιδιοκτήτρια Εκκλησία του χωριού μας;
  2. Μήπως πρέπει να ληφθεί κάποια μέριμνα (ίσως με συνεργασία του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου με το τοπικό συμβούλιο) ώστε να βρεθεί τρόπος να αξιοποιείται το διαμέρισμα αυτό, εάν δεν υπάρχει γιατρός ή  δεν το επιλέγουν για τη διαμονή τους οι γιατροί, προς όφελος της τοπικής κοινωνίας; Για να είναι ποιο συγκεκριμένο το ερώτημα αυτό το εξειδικεύω με ένα παράδειγμα: Να μπορεί το διάστημα που δεν θα χρησιμοποιείται από γιατρό το διαμέρισμα να διατίθεται για τη φιλοξενία  σημαντικών προσωπικοτήτων,  που θα προσκαλούνται στο χωριό, κατά κύριο λόγο από την Εκκλησία, αλλά (με σύμφωνη γνώμη της Εκκλησίας) και από την Κοινότητα ή κάποιον άλλο φορέα του χωριού ώστε να προσφέρουν στην τοπική κοινωνία με διαλέξεις, μουσική διάφορες εκθέσεις κ.λπ.  
  3. Τέλος υπάρχουν τα ιατρικά όργανα που προσφέρθηκαν από τους δωρητές (και τα οποία αναφέρουμε παραπάνω) στον χώρο του ιατρείου;
Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail
Δημοσιεύθηκε στην Ειδήσεις. Αποθηκεύστε τον μόνιμο σύνδεσμο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.