Κανονικά τέτοια εποχή θα υπήρχε ένας οργασμός εργασιών:
Μετά τις καλές βροχές και ενώ βαδίζουμε προς το τέλος του Οκτώβρη, κανονικά θα έβλεπες κάθε μεταφορικό μέσο γεμάτο ελαιόδιχτα να κατευθύνεται με βιασύνη προς τα λιοχώραφα.
Θα έβλεπες χαρούμενα πρόσωπα πάνω από τις οθόνες, βλέποντας ότι η τιμή του λαδιού της φετινής παραγωγής πλησιάζει ήδη τα 8 €.
Αντί γι αυτά υπάρχει μια ακινησία και μια κατήφεια αφού είναι ελάχιστα τα λιόδεντρα που έχουν (πολύ κακής ποιότητας) καρπό.
Δύσκολος προβλέπεται ο χειμώνας τόσο για τους κατά κύριο επάγγελμα ελαιοπαραγωγούς όσο και για τους εργάτες, που προσέβλεπαν σε αρκετά καλοπληρωμένα μεροκάματα, ενώ φέτος μπορεί να μην “πιάσουν την τέμπλα στο χέρι”.
Και η ευχή (ενδόμυχη ή εξωτερικευμένη): ας έχουμε την υγειά μας τουλάχιστον!!!
