Από το αρχείο του κυνηγετικού συλλόγου Βρίσας (1959-1964)
Το αρχείο αυτό βρέθηκε –κατά τις εργασίες επισκευής- στο σπίτι του Τρύφωνα Περρή, φυλαγμένο από τους αείμνηστους γονείς του Μαρίας και Δημήτρη. Μετά τον ερανισμό σημαντικών πληροφοριών της κοινωνικής και οικονομικής ζωής του χωριού μας κατά το διάστημα αυτό-που θα παρουσιάσουμε στη σελίδα μας- το αρχείο θα παραδοθεί για φύλαξη στη Βιβλιοθήκη του χωριού μας, όπου υπάρχουν ήδη αρχειοθετημένοι δυο ογκώδεις φάκελοι με παλιά έγγραφα.
Ο Σύλλογος είχε ευθεία σύνδεση με το δασαρχείο της Μυτιλήνης και κατ’ επέκταση με το υπουργείο Γεωργίας. Δεν προκύπτει από το αρχείο του πότε ιδρύθηκε αλλά προκύπτει το πότε διαλύθηκε ή έχασε την επίσημη εκδοχή του. (Δεν μπορούσε πια να εκδίδει άδειες κυνηγίου). Αυτό έγινε το 1964 όταν με υπουργική απόφαση επιτρέπονταν η λειτουργία κυνηγετικών συλλόγων μόνο όπου υπήρχε δασαρχείο ή δασονομείο (Μυτιλήνη και Καλλονή τότε). Αυτό συνέβη και στους 8 ακόμα κυνηγετικούς συλλόγους που υπήρχαν στο νησί μας (ανάμεσα τους και αυτός του Πολιχνίτου).
Ο Σύλλογος διοικούνταν από 7μελές συμβούλιο, του οποίου τα 4 μέλη εκλέγονταν και τα υπόλοιπα τρία ορίζονταν (ύστερα από πρόταση του συλλόγου) από τον Νομάρχη. Αυτοί που ορίζονταν δεν μπορούσαν να αναλάβουν θέσεις αξιωμάτων στο Σύλλογο.
Μέλη του ήταν οι κυνηγοί για τους οποίους εξέδιδε την άδεια κυνηγίου και οι οποίοι (μαζί με λίγους από τον Σταυρό) ήταν το 1959 107 άτομα. Η έκδοση της άδειας κόστιζε 75 δρχ.
Ο Σύλλογος είχε τραπεζικό λογαριασμό στο ταχυδρομικό ταμιευτήριο και κάθε χρόνο έκανε δημόσια λογοδοσία, της οποίας το πρακτικό εγκρίνονταν από τον Νομάρχη. Έτσι για παράδειγμα το 1962 είχε έσοδα 9102,5 και έξοδα 3.625 δραχμές.
Τα έξοδα αφορούσαν βασικά αποζημιώσεις για αλεπούδες που εξολόθρευαν οι κυνηγοί (75 δραχμές δια τον φόνον εκάστης αλώπεκος). Άλλα έξοδα ήταν 500δρχ για γραφική εργασία, 60 δρχ για κυρήκεια, 80 δρχ. για αγορά εντύπων (αιτήσεων αδειών κυνηγίου), οδοιπορικά στον Πρόεδρο για μετακινήσεις του στη Μυτιλήνη.
Τα έγγραφα της αλληλογραφίας του Συλλόγου με το δασαρχείο και άλλες αρχές ήταν γραμμένα με γραφομηχανή.
Από τη δράση του Συλλόγου:
Ο σύλλογος ήταν υποχρεωμένος να δημοσιοποιεί διάφορες εγκυκλίους από το Δασαρχείο όπως :
- Όλοι οι κυνηγετικοί κύνες για να μετακινηθούν με οποιοδήποτε μέσο έπρεπε να έχουν ταυτότητα.
- Για την καταπολέμηση των επιβλαβών θηραμάτων εκτός απ’ την αποζημίωση για τις αλεπούδες που προαναφέρθηκε, τοποθετούσε και δολώματα στρυχνίνης που χορηγούσαν για το σκοπό αυτό οι αρχές.
- Καθορισμός ημερών που επιτρέπονταν το κυνήγι λαγού και πέρδικας.
- Απαγόρευση του κυνηγιού του κοτσυφιού για δυο χρόνια (63-64 και 64-65)
- Απαγόρευση της αγοραπωλησίας λαγού και πέρδικας
- Σήμανση περιοχών στις οποίες απαγορεύονταν το κυνήγι από τις οποίες απαγορεύονταν η διέλευση κυνηγών
- Απαγόρευση του κυνηγιού λαγού και πέρδικας από 1ης μέχρι 4ης Νοεμβρίου 1963 επειδή θα γίνονταν εθνικές εκλογές.
- Τα όπλα τύπου φλόμπερ δεν θεωρούνται κυνηγετικά και δεν μπορεί να εκδοθεί άδεια κυνηγίου.
- Σύσταση για τις συνέπειες από τους πυροβολισμούς στα καλώδια του ΟΤΕ.
- Απαγορεύονται οι γκιουμέδες (φυλάκτρες) κοντά σε πηγές.
Ακόμα ένα κύτταρο κοινωνικής ζωής που έχει χαθεί.
