Μια χωριανή μας που διαμένει στην Αθήνα έχει ένα μικρό χωράφι κοντά στο χωριό, μέσα στο οποίο υπάρχει μια μικρή γεώτρηση και 6 κλήματα φράουλας. Στη γεώτρηση υπήρχε μια παραδοσιακή χειροκίνητη αντλία και κάτω από αυτήν μια πέτρινη σκαλιστή γούρνα.
Όταν ήρθε πέρσι το καλοκαίρι και πέρασε και από το χωράφι είδε ότι έλειπε η γούρνα και στη θέση της είχαν τοποθετήσει μισό κομμένο βαρέλι.
Το Φθινόπωρο πήγε για να κόψει τα σταφύλια (φράουλες που ωριμάζουν αργά) αλλά τα βρήκε όλα εξαφανισμένα.
Απογοητεύτηκε, αγανάκτησε αλλά δεν το έβαλε κάτω. Έβαλε καινούρια φλάντζα στην αντλία και δούλευε πολύ καλά. Φοβήθηκε μήπως έχει και η αντλία την τύχη της γούρνας και επιχείρησε να τη βγάλει με κάθε μέσο. Ήταν αδύνατο να ξεβιδώσουν οι βίδες.
Φέτος ήρθε πάλι για το καλοκαίρι και βρήκε απούσα την αντλία!
Ρώτησε από δω κι από κει. Της είπαν μερικά ονόματα υπόπτων τα οποία φυσικά ποτέ δεν θέλησε να διερευνήσει ή και να αποδεχτεί.
Το αίσθημα της απογοήτευσης κυριάρχησε πλήρως.
Που να απευθυνθεί για να νοιώσει δικαίωση;
