Για μας η φετινή μέρα ανήκει σ’ αυτές:
που παραλαμβάνουν τον άρρωστο με covid και τον συντροφεύουν σ’ όλο τον αγώνα που απομονωμένος απ’ τους δικούς του δίνει. Που τον παρηγορούν με ψέματα και αλήθειες , που του δίνουν το χέρι να σηκωθεί απ’ το κρεβάτι της ΜΕΘ όταν τα έχει καταφέρει, που του κλείνουν τα μάτια όταν φεύγει χωρίς έναν δικό του να τον κατευοδώσει.
Αυτές οι γυναίκες της καθημερινότητας, χωρίς τίτλους μα με ψυχή και ανθρωπιά.
Να είναι γερές και χαίρονται τους δικούς τους.
