Για τη Συλλογή Φυσικής Ιστορίας της Βρίσας, από έναν Βρισαγώτη.

Τριάντα χρόνια ζωής κλείνει η Συλλογή ή αλλιώς «το Μουσείο» του χωριού μας. Ξεκίνησε με ενθουσιασμό, με προσπάθεια, με όνειρα και ύστερα από τριάντα χρόνια και εννιά χρόνια απ’ τον καταστροφικό σεισμό κατάντησε να σύγκειται από ένα κτίριο ετοιμοθάνατο, για το οποίο κανένας δεν νοιάστηκε και ούτε νοιάζεται, από ένα κοντέινερ μέσα στο οποίο υποτίθεται ότι φυλάσσονται όλα(;) τα εκθέματά του και από δυο προθήκες-υπόστεγα στα Βατερά, που εγκαινιάστηκαν προχθές.

Δυστυχώς οι πρωταγωνιστές στην προσπάθεια αυτή στο τοπικό επίπεδο έχουν φύγει από τη ζωή. Διότι η Συλλογή αυτή δεν θα είχε στηθεί ποτέ αν δεν κινητοποιούταν και δεν βοηθούσε τα μέγιστα  η τοπική κοινωνία.

Έφυγε από τη ζωή ο τότε Πρόεδρος της αυτοτελούς Κοινότητας Βρίσας και Πρόεδρος της Επιτροπής που συγκροτήθηκε για το στήσιμο της Συλλογής, Δημήτρης Σιγεώργης ή προσφιλέστερα για τον ίδιο «Βαγιάρα».  Ο Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου του χωριού και μέλος της Επιτροπής Παναγιώτης Ι. Παππάς. Ο μεγαλύτερος ίσως τροφοδότης εκθεμάτων στη Συλλογή απ’ τις προσωπικές του ερασιτεχνικές ενασχολήσεις στην ύπαιθρο, Θρασύβουλος Ταξείδης. Ο τροφοδότης, με απολιθώματα κυρίως ψαριών, Παναγιώτης Κ. Παππάς.

Η Επιτροπή αυτή είχε αναλάβει όλη τη δουλειά για το στήσιμο της Συλλογής. Να ετοιμάσει και να ευπρεπίσει τις αίθουσες του κτιρίου, στις οποίες μέχρι τότε φιλοξενούνταν το Λαογραφικό Μουσείο του Συλλόγου, να βρει δωρητές για την απόκτηση των απαιτούμενων προθηκών και φυσικά  το στήσιμο τους. Ακόμα ο Πρόεδρος της Κοινότητας ανέλαβε να βρει τρόπο να καλύψει  τα έξοδα διαμονής και τροφής του Ολλανδού (;) καθηγητή, αείμνηστου Ζόνταρ, ο οποίος –μαζί με τον σημερινό καθηγητή του ΕΚΠΑ Γιώργου Λύρα ήταν οι μοναδικοί ερευνητές που ανακάλυψαν απολιθώματα και εμπλούτισαν τη Συλλογή.

Τέλος η Επιτροπή αυτή οργάνωσε –χωρίς πόρους- τα επίσημα –πρώτα- εγκαίνια της Συλλογής. Συνδετικός κρίκος της Επιτροπής με το Πανεπιστήμιο και ειδικά με τον καθηγητή Μιχάλη Δερμιτζάκη ήταν το μέλος της και πρωτεργάτης στην όλη προσπάθεια  Κώστας Ταξείδης. (συνεχίζεται)

Στρατής Νικέλλης

Ακόμα ένα Σαββατοκύριακο με δυνατή νοτιά, που δημιουργεί έντονο το αίσθημα της ψύχρας, διανύουμε σήμερα.

Έτσι η παραλία παραμένει …ανεκμετάλλευτη και τα καλοκαιρινά μαγαζιά δεν αποφασίζουν να ανοίξουν.

                                           ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Βρισαγωτών Λέσβου Αθήνας καλεί τα μέλη του στην εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευση, που θα πραγματοποιηθεί στις 17 Μαϊου 2026, ημέρα Κυριάκη και ώρα έναρξης 11.00 π.μ στην αίθουσα του Συλλόγου «Ευτυχία και Αλέξανδρος Πολύζος» (3ης Σεπτεμβρίου 144, 3ος όροφος).

Μετά το πέρας της Γενικής Συνέλευσης θα διενεργηθούν οι αρχαιρεσίες για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου και της νέας Εξελεγκτικής Επιτροπής, καθώς και των εκπροσώπων του Συλλόγου στην ΟΛΣΑ

Αν δεν υπάρξει απαρτία, η εκλογοαπολογιστική συνέλευση και οι εκλογές θα πραγματοποιηθούν την επόμενη Κυριακή στις 24 Μαϊου 2026 στο ίδιο μέρος, την ίδια ώρα και με τα ίδια θέματα ημερήσιας διάταξης, ανεξαρτήτως αριθμού παρόντων μελών.

Η συμμετοχή των μελών του Συλλόγου κρίνεται απαραίτητη, ειδικά τώρα, έτσι ώστε να εκλεγεί ένα, όσο το δυνατόν, πιο αντιπροσωπευτικό Δ.Σ, προυπόθεση για την ομαλή και δημοκρατική λειτουργία του Συλλόγου μας και την ενίσχυση των δράσεων του, .

Να μην λείψει κανείς! Να μετέχουμε όλοι ενεργά στις εξελίξεις.

                                                      ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                    Η ΕΙΔΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΑΥΡΙΝΟΣ                                                ΣΟΦΙΑ ΠΑΓΚΑ

Ο Σύλλογος ευχαριστεί τον Π.Κ. (σεβόμενοι τη θέληση του για ανωνυμία) για την προσφορά 50€ στη μνήμη του Κώστα Χαχαδάκη.

Ύστερα από τις τεράστιες εκσκαφές που διαμόρφωσαν εντελώς διαφορετικά το χώρο, όπως σας είχαμε ενημερώσει πριν λίγες μέρες, σήμερα το πρωί τρεις μπετονιέρες (μπορεί να προστέθηκαν και άλλες) περίμεναν στη σειρά για να αδειάσουν τα πρώτα μπετά του νέου διδακτηρίου.

Καλή και γρήγορη συνέχεια!

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΜΠΡΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

Βατερά Λέσβου: Εγκαίνια της έκθεσης «Συλλογή Φυσικής Ιστορίας Βρίσας» υπό τη σφραγίδα Θωμαΐδη I Στα Βατερά Λέσβου πραγματοποιούνται τα εγκαίνια της έκθεσης του ΕΚΠΑ για τη Φυσική Ιστορία της Βρίσας, με πρωτοβουλία και θεσμική σφραγίδα του Καθηγητή Νικόλα Θωμαΐδη, παρουσία του Πρύτανη Γεράσιμου Σιάσου και της Προέδρου του Τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος Ασημίνας Αντωναράκου του Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Βρίσα: Εννιά χρόνια μετά τον σεισμό, το χωριό περιμένει ακόμη να επιστρέψει στη ζωή

Εννιά χρόνια μετά τον καταστροφικό σεισμό της 12ης Ιουνίου 2017, η Βρίσα συνεχίζει να ζει στη σκιά της εγκατάλειψης και της γραφειοκρατίας. Οι κάτοικοι περιμένουν ακόμη την πολυπόθητη άρση της επικινδυνότητας, ώστε να μπορέσουν να αισθανθούν ξανά ελεύθεροι μέσα στο ίδιο τους το χωριό.

Σήμερα περισσότεροι από 180 άνθρωποι εξακολουθούν να ζουν στη Βρίσα, ενώ 40 παιδιά πηγαίνουν σχολείο, στην ουσία με δική τους ευθύνη, καθώς το χωριό εξακολουθεί να θεωρείται επικίνδυνο. Πολλά από τα σπίτια που είχαν χαρακτηριστεί «κίτρινα» αμέσως μετά τον σεισμό, πλέον έχουν μετατραπεί σε «κόκκινα», καθώς ο χρόνος, η εγκατάλειψη και οι καιρικές συνθήκες επιδείνωσαν τις φθορές. Οι κάτοικοι περιμένουν άλλος να λάβει τη δεύτερη ή τρίτη δόση της κρατικής επιχορήγησης για να συνεχίσει τις εργασίες αποκατάστασης, άλλος να εγκριθεί η άδεια κατεδάφισης του σπιτιού του, ενώ πολλοί παραμένουν εγκλωβισμένοι ανάμεσα σε φακέλους, εγκρίσεις και καθυστερήσεις υπηρεσιών.

Από τα περίπου 960 σπίτια του χωριού, (με 739 αυτοψίες), τα περισσότερα υπέστησαν σοβαρές ζημιές. Ενα ποσοστό περίπου 60% έχει αποκατασταθεί πλήρως, ενώ δεκάδες οικοδομές παραμένουν μισογκρεμισμένες, με σκαλωσιές και επικίνδυνα δομικά στοιχεία να θυμίζουν καθημερινά το πέρασμα του Εγκέλαδου. Οι κάτοικοι μιλούν για ένα χωριό «όμηρο» της γραφειοκρατίας, όπου η αποκατάσταση προχωρά με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς.

Η Βρίσα μοιάζει σήμερα με χωριό-φάντασμα. Δεν υπάρχει καφενείο να συγκεντρωθούν οι λιγοστοί κάτοικοι, ούτε μπακάλικο για τις βασικές ανάγκες της καθημερινότητας. Κι όμως, μέσα σε αυτή τη σιωπή, συναντά κανείς ανθρώπους χαμογελαστούς, πεισματάρηδες, ανθρώπους που εξακολουθούν να ελπίζουν πως κάποια στιγμή το χωριό θα ξαναζωντανέψει. Η ζωή συνεχίζεται ανάμεσα στα χαλάσματα, στα μισάνοιχτα σπίτια και στις αυλές που κάποτε έσφυζαν από κόσμο και παιδικές φωνές.

Στη Βρίσα, ο χρόνος μοιάζει να σταμάτησε εκείνο το μεσημέρι του Ιουνίου. Μόνο που οι άνθρωποί της συνεχίζουν να περιμένουν. Να περιμένουν δικαίωση, αποκατάσταση και το αυτονόητο, να μπορέσουν να ζήσουν ξανά με ασφάλεια στον τόπο τους