ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΜΠΡΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

Βατερά Λέσβου: Εγκαίνια της έκθεσης «Συλλογή Φυσικής Ιστορίας Βρίσας» υπό τη σφραγίδα Θωμαΐδη I Στα Βατερά Λέσβου πραγματοποιούνται τα εγκαίνια της έκθεσης του ΕΚΠΑ για τη Φυσική Ιστορία της Βρίσας, με πρωτοβουλία και θεσμική σφραγίδα του Καθηγητή Νικόλα Θωμαΐδη, παρουσία του Πρύτανη Γεράσιμου Σιάσου και της Προέδρου του Τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος Ασημίνας Αντωναράκου του Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Βρίσα: Εννιά χρόνια μετά τον σεισμό, το χωριό περιμένει ακόμη να επιστρέψει στη ζωή

Εννιά χρόνια μετά τον καταστροφικό σεισμό της 12ης Ιουνίου 2017, η Βρίσα συνεχίζει να ζει στη σκιά της εγκατάλειψης και της γραφειοκρατίας. Οι κάτοικοι περιμένουν ακόμη την πολυπόθητη άρση της επικινδυνότητας, ώστε να μπορέσουν να αισθανθούν ξανά ελεύθεροι μέσα στο ίδιο τους το χωριό.

Σήμερα περισσότεροι από 180 άνθρωποι εξακολουθούν να ζουν στη Βρίσα, ενώ 40 παιδιά πηγαίνουν σχολείο, στην ουσία με δική τους ευθύνη, καθώς το χωριό εξακολουθεί να θεωρείται επικίνδυνο. Πολλά από τα σπίτια που είχαν χαρακτηριστεί «κίτρινα» αμέσως μετά τον σεισμό, πλέον έχουν μετατραπεί σε «κόκκινα», καθώς ο χρόνος, η εγκατάλειψη και οι καιρικές συνθήκες επιδείνωσαν τις φθορές. Οι κάτοικοι περιμένουν άλλος να λάβει τη δεύτερη ή τρίτη δόση της κρατικής επιχορήγησης για να συνεχίσει τις εργασίες αποκατάστασης, άλλος να εγκριθεί η άδεια κατεδάφισης του σπιτιού του, ενώ πολλοί παραμένουν εγκλωβισμένοι ανάμεσα σε φακέλους, εγκρίσεις και καθυστερήσεις υπηρεσιών.

Από τα περίπου 960 σπίτια του χωριού, (με 739 αυτοψίες), τα περισσότερα υπέστησαν σοβαρές ζημιές. Ενα ποσοστό περίπου 60% έχει αποκατασταθεί πλήρως, ενώ δεκάδες οικοδομές παραμένουν μισογκρεμισμένες, με σκαλωσιές και επικίνδυνα δομικά στοιχεία να θυμίζουν καθημερινά το πέρασμα του Εγκέλαδου. Οι κάτοικοι μιλούν για ένα χωριό «όμηρο» της γραφειοκρατίας, όπου η αποκατάσταση προχωρά με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς.

Η Βρίσα μοιάζει σήμερα με χωριό-φάντασμα. Δεν υπάρχει καφενείο να συγκεντρωθούν οι λιγοστοί κάτοικοι, ούτε μπακάλικο για τις βασικές ανάγκες της καθημερινότητας. Κι όμως, μέσα σε αυτή τη σιωπή, συναντά κανείς ανθρώπους χαμογελαστούς, πεισματάρηδες, ανθρώπους που εξακολουθούν να ελπίζουν πως κάποια στιγμή το χωριό θα ξαναζωντανέψει. Η ζωή συνεχίζεται ανάμεσα στα χαλάσματα, στα μισάνοιχτα σπίτια και στις αυλές που κάποτε έσφυζαν από κόσμο και παιδικές φωνές.

Στη Βρίσα, ο χρόνος μοιάζει να σταμάτησε εκείνο το μεσημέρι του Ιουνίου. Μόνο που οι άνθρωποί της συνεχίζουν να περιμένουν. Να περιμένουν δικαίωση, αποκατάσταση και το αυτονόητο, να μπορέσουν να ζήσουν ξανά με ασφάλεια στον τόπο τους

Ο Σύλλογος ευχαριστεί τον Θοδωρή Παν. Κούσκο για την προσφορά 50€ στη μνήμη του Κωνσταντίνου Χαχαδάκη.

Χτες ανεβάσαμε ένα κείμενο του Γιάννη Τσακίρη για το θέμα.

Σήμερα είδαμε τον Στρατή Καρρά να ποστάρει μια απάντηση στο παραπάνω κείμενο.

Η σωστή ενημέρωση πρέπει να επιτυγχάνεται με την επιστημονική ανταλλαγή απόψεων.

Στρατής Καρράς

9 ώρ.  ·

Από γιωργος κωστακοπουλος

“Η διαχείριση εξωτικών και άκρως μεταδοτικών νοσημάτων όπως ο Αφθώδης Πυρετός (FMD) είναι ένα εξαιρετικά ευαίσθητο ζήτημα που απαιτεί αυστηρή τήρηση των διεθνών επιδημιολογικών πρωτοκόλλων.

Διαβάζοντας την τοποθέτηση του κ. Τσακίρη στην εικόνα, εντοπίζονται σοβαρές επιστημονικές ανακρίβειες, παραλείψεις βασικών αρχών της επιδημιολογίας, καθώς και άγνοια (ή παράβλεψη) του διεθνούς νομικού πλαισίου που διέπει την αντιμετώπιση του νοσήματος.

1. Το Φαινόμενο της Φορείας (Carrier State)

Ο ισχυρισμός: “Τα ζώα που φέρουν αντισώματα δεν είναι άρρωστα και δεν μεταδίδουν τη νόσο.”

Η επιστημονική ανακρίβεια: Ο ισχυρισμός αυτός αγνοεί παντελώς το αποδεδειγμένο φαινόμενο του χρόνιου φορέα στον Αφθώδη Πυρετό.

Είναι γνωστό στη διεθνή κτηνιατρική βιβλιογραφία ότι τα μηρυκαστικά (ειδικά τα βοοειδή και σε μικρότερο βαθμό τα αιγοπρόβατα) μπορούν να καταστούν χρόνιοι φορείς του ιού μετά την ανάρρωσή τους ή μετά από υποκλινική λοίμωξη.

Στα ζώα αυτά, ο ιός παραμένει και αναπαράγεται στον φάρυγγα και τις αμυγδαλές (pharyngeal tissue) για μήνες ή και χρόνια.

Επομένως, ένα ζώο μπορεί να είναι οροθετικό (να έχει αντισώματα), να μην εμφανίζει κλινικά συμπτώματα (να μην είναι “άρρωστο” με την κλινική έννοια), αλλά να απεκκρίνει διαλείποντως τον ιό, αποτελώντας “βόμβα” για το κοπάδι και την περιοχή. Η δήλωση ότι “δεν μεταδίδουν” είναι κατηγορηματικά λανθασμένη.

2. Ο Ρόλος και οι Περιορισμοί της PCR vs Ορολογίας

Ο ισχυρισμός:”Μόνο η PCR μπορεί να επιβεβαιώσει την ύπαρξη ιοαιμίας και κατά συνέπεια τη δυνατότητα διασποράς… Επιλεκτική θανάτωση ΜΟΝΟ των PCR θετικών ζώων.”

Η επιστημονική ανακρίβεια & παράλειψη:

Η PCR στο αίμα ανιχνεύει όντως την παρουσία ιικού RNA στο αίμα. Ωστόσο, αυτή στον Αφθώδη Πυρετό είναι παροδική (συνήθως διαρκεί λίγες ημέρες κατά την οξεία φάση).

Όταν ένα ζώο περάσει στη φάση της φορείας, η PCR στο αίμα θα βγει αρνητική, αλλά το ζώο μπορεί να φέρει τον ιό στον φάρυγγα. Μια αρνητική PCR αίματος δεν εγγυάται ότι το ζώο δεν μπορεί να μεταδώσει τη νόσο.

Επιπλέον, η PCR είναι μια “φωτογραφία της στιγμής”. Σε ένα κοπάδι με τεράστια μεταδοτικότητα (R_0), ένα ζώο μπορεί να είναι PCR-αρνητικό το πρωί και να μολυνθεί το απόγευμα.

Η ανίχνευση αντισωμάτων (οροθετικότητα) σε μια περιοχή/εκτροφή που δεν έχει εμβολιαστεί, σημαίνει ότι ο ιός έχει κυκλοφορήσει πρόσφατα. Η διατήρηση οροθετικών ζώων ενέχει τεράστιο ρίσκο αναζωπύρωσης (λόγω των φορέων).

3. Διεθνή Πρωτόκολλα και Οικονομικές Επιπτώσεις (Stamping Out)

Ο ισχυρισμός:”Τα πρωτόκολλα… βασίζονται σε παρωχημένα ανοσολογικά δεδομένα… είναι αντιεπιστημονική πράξη και εγκληματική ενέργεια.”

Η επιστημονική ανακρίβεια & παράλειψη: Τα πρωτόκολλα δεν είναι ελληνικά, ούτε “παρωχημένα”. Βασίζονται στη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Animal Health Law) και στις κατευθυντήριες οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού για την Υγεία των Ζώων (WOAH / πρώην OIE).

Η πολιτική της ολικής εκρίζωσης (stamping out) δεν εφαρμόζεται επειδή δεν υπάρχουν μοριακά τεστ, αλλά διότι ο FMD είναι η πιο μεταδοτική ιογενής νόσος των ζώων παγκοσμίως. Στόχος του πρωτοκόλλου είναι η άμεση εξάλειψη της πηγής του ιού και η ανάκτηση του καθεστώτος “Απαλλαγμένης χώρας χωρίς εμβολιασμό” (FMD-free without vaccination).

Η εφαρμογή “επιλεκτικής θανάτωσης” θα οδηγούσε σε ενδημικότητα της νόσου. Αν η Ελλάδα αποφάσιζε να κρατήσει ζωντανά ζώα σε εκτροφές που βρέθηκαν θετικές, θα έχανε το καθεστώς ελευθερίας από το νόσημα για άγνωστο χρονικό διάστημα. Αυτό θα σήμαινε καθολικό εμπάργκο στις εξαγωγές ζώντων ζώων, κρέατος και μη επεξεργασμένων γαλακτοκομικών προϊόντων, καταστρέφοντας ολοσχερώς την εθνική κτηνοτροφία και οικονομία.

4. Αξιολόγηση του Δείγματος και της “Μεμονωμένης” Περίπτωσης

Ο ισχυρισμός: “Στην περίπτωση της Λέσβου… μόνο τέσσερα (4) βρέθηκαν θετικά…”

Η επιστημονική παράλειψη: Ο συνάδελφος μπερδεύει την ατομική ιατρική με την ιατρική των πληθυσμών (αγελιαία ιατρική/επιδημιολογία). Στα νοσήματα Υποχρεωτικής Δήλωσης (Κατηγορίας Α) όπως ο FMD, η μονάδα παρακολούθησης και διαχείρισης δεν είναι το ένα ζώο, αλλά η εκτροφή (το κοπάδι) και η επιδημιολογική ζώνη. Ακόμα και ένα (1) θετικό ζώο αποδεικνύει την παρουσία του ιού στην εκτροφή. Λόγω του τρόπου μετάδοσης (αερογενώς, μηχανικά, μολυσμένα αντικείμενα), η έκθεση ολόκληρου του κοπαδιού θεωρείται δεδομένη.”

Η Βιβλιοθήκη Βρίσας ευχαριστεί τον Θεολόγο Μπατζάκη για την προσφορά 20€ στη μνήμη του Κώστα Χαχαδάκη και εύχεται να είναι αιώνια η μνήμη του.

Από το pronews.gr

Το έδαφος σε αυτή την περιοχή λειτουργεί σαν «φυσικός ενισχυτής» των σεισμικών κυμάτων

09.05.2026 | 10:57

Στο νότιο τμήμα της Λέσβου, το χωριό Βρίσα έχει βρεθεί δύο φορές στο επίκεντρο καταστροφικών σεισμών μέσα σε διάστημα 172 ετών, το 1845 και το 2017, με σχεδόν πανομοιότυπες εικόνες απόλυτης καταστροφής.

Παρότι οι γύρω περιοχές επλήγησαν πολύ ηπιότερα, η Βρίσα υπέστη δυσανάλογα μεγάλες ζημιές, γεγονός που οι επιστήμονες αποδίδουν σε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του υπεδάφους της περιοχής.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Γεωφυσικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Κώστα Παπαζάχο, το βόρειο τμήμα του οικισμού είναι χτισμένο πάνω σε μαλακά εδαφικά στρώματα, τα οποία ενισχύουν τη σεισμική δόνηση αντί να τη διαχέουν.

Όπως έχει εξηγήσει, το έδαφος σε αυτή την περιοχή λειτουργεί σαν «φυσικός ενισχυτής» των σεισμικών κυμάτων, με αποτέλεσμα σε ορισμένα σημεία να καταγράφονται έως και πολλαπλάσιες εδαφικές μετακινήσεις σε σχέση με γειτονικές περιοχές. Αυτό εξηγεί και τη μεγάλη διαφορά στις ζημιές μέσα στον ίδιο οικισμό.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το φαινόμενο μιας «αόρατης γραμμής» που διαχωρίζει τη Βρίσα: νότιά της, οι ζημιές ήταν περιορισμένες, ενώ βόρεια σημειώθηκε σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή, κάτι που είχε παρατηρηθεί και στον σεισμό του 19ου αιώνα.

Ο σεισμός του Ιουνίου 2017 οδήγησε σε μαζικές καταστροφές, με εκατοντάδες κτίρια να κρίνονται ακατάλληλα και μεγάλο μέρος του πληθυσμού να εγκαταλείπει προσωρινά ή μόνιμα το χωριό. Η ανοικοδόμηση προχώρησε αργά, αφήνοντας για χρόνια έναν οικισμό με έντονα σημάδια εγκατάλειψης.

Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η περίπτωση της Βρίσας αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα τοπικής ενίσχυσης σεισμικής κίνησης, υπογραμμίζοντας πως η γνώση των γεωλογικών συνθηκών είναι κρίσιμη για τον σχεδιασμό ασφαλών κατασκευών.

Το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο Βρίσας ενημερώνει ότι την Πέμπτη 14 του μήνα γιορτάζει το ξωκλήσι του Αγίου Θεράποντα, λίγο πιο πάνω από το Παγώνι.

Την παραμονή -Τετάρτη, 13 του μήνα- το απόγευμα στις 6.00 θα ψαλθεί ο Εσπερινός και την επομένη η Θεία Λειτουργία.

2 σελίδες