Κάτω από τον Πλάτανο…

Στη μνήμη του Στέλιου η Μαρία Ανδρ. Τσέλεκα πρόσφερε:

1. Για το σπίτι του Σπύρου Λινάρδου 30€
2. Για τη Βιβλιοθήκη του χωριού μας 20€

Στη μνήμη του αγαπημένου πατέρα τους Στέλιου, που θα κηδέψουμε σε λίγες ώρες, τα παιδιά του Αγγελική και Δημήτρης Παπαδόπουλος, πρόσφεραν 50 € στη Βιβλιοθήκη και 50 € στον μουσικό κουμπαρά της Βιβλιοθήκης.

Η Βιβλιοθήκη ευχαριστεί και εύχεται να είναι γεροί να τον θυμούνται και να τον τιμούν.

Ταξιαρχης Βερρος

12 ώρ.  · Τοίχος αντιστήριξης στο Πετρί. Τέχνη και ομορφιά…

Έφυγε μόλις πριν από λίγο από τη ζωή, ύστερα από ολιγόμηνη ασθένεια και νοσηλεία, πολύ πρόωρα, ο Στέλιος Μπινής.

Ο Στέλιος υπήρξε ένα πολύ ζωντανό κύτταρο της κοινωνίας του χωριού μας. Τις τελευταίες δεκαετίες, πριν το σεισμό, το όνομά του υπήρξε συνώνυμο με τον Πλάτανο, ως καφετζή σε συνεργασία με την ακούραστη και φιλότιμη Στέλλα του. Καφετζής και …πελάτης στην παρέα του ούζου ή του “μπιλότ”.

Παράλληλα όμως ήταν και δραστήριος αγρότης. Τόσο δραστήριος ώστε να αποτελεί τον μοναδικό γνώστη των ορίων και της τοποθεσίας των περισσότερων κτημάτων στην αγροτική περιφέρεια του χωριού. Όποιος -συνήθως ιδιοκτήτης που δεν ζούσε στο χωριό ή υποψήφιος ενοικιαστής – αναζητούσε κάποιο κτήμα στον Στέλιο κατέφευγε. Η μικρή προϋπηρεσία του ως ναυτικός του είχε ανοίξει σημαντικά τους ορίζοντές του.

Τα ολόθερμα συλλυπητήρια μας στην σύζυγό του Στέλλα, που του ήταν απόλυτα αφοσιωμένη, και στις οικογένειες των τριών παιδιών του.

Η κηδεία του θα γίνει αύριο Τρίτη στις 3.30 στον Άγιο Ευστάθιο στα Βατερά.

Υπάρχουν πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία αν παρακολουθήσεις τους κωδικούς έναν προς έναν. Χονδρικά σημειώνουμε ότι είχαν προϋπολογιστεί έσοδα 43,8 εκατομμύρια€ και τελικά εισπράχτηκαν 19,4 εκατομμύρια. Στα έξοδα προβλέπονταν 43,8 εκατομμύρια και τελικά πληρώθηκαν 14,2 εκατομμύρια.

Για τη συνέχιση των εργασιών επισκευής του σπιτιού του Σπύρου Λινάρδου, η Ιωάννα Αγγελή, μητέρα της Νεφέλης Αγγελή-Μιαούλη, που έφυγε τόσο πρόωρα από τη ζωή, με την ευκαιρία των σαράντα ημερών από τον θάνατό της πρόσφερε 50€.

Χτες γιόρταζε το εκκλησάκι του αγίου Ιωάννη του Καλυβίτη στη μικρή παράκαμψη του δρόμου προς τον άγιο Φωκά. Τον άγιο αυτό είχαν επιλέξει ως προστάτη τους οι “καμιναρέοι” των Βατερών (αυτοί που είχαν τα λεγόμενα καμίνια και έφτιαχναν τούβλα και κεραμίδια) και τον τιμούσαν ιδιαίτερα. Μια συνήθεια, πού έστω και απλοποιημένη, διατηρείται μέχρι σήμερα. Έτσι και χτες οι σύγχρονοι απόγονοί τους τίμησαν τον προστάτη τους με κόλυβα και άρτους. Να είναι γεροί όλοι και όσοι εξακολουθούν να ασκούν το επάγγελμα να έχουν καλές δουλιές.

Αύριο είναι του αγίου Αντωνίου. Στο χωριό έχουμε και Αντώνηδες και Αντωνίες. Θα μου επιτραπεί να μνημονεύσω τον θαλασσινό γερόλυκο Αντώνη Φωτεινό, τον αειθαλή “καπετάνιο” που ζύμωσε το σώμα του με την αλμύρα της θάλασσας! Μεθαύριο του αγίου Αθανασίου. Μέρα γιορτής κι αυτή για αρκετούς αλλά και θλίψης για το παλληκάρι που έφυγε πριν δυο σχεδόν χρόνια τόσο άδικα!

Ας είναι γεροί όλοι όσοι γιορτάζουν και καλότυχοι!

Μια ακόμα όμορφη και ρομαντική δουλειά του Λεσβοκλή Πετρά αναρτημένη στο fb μας φέρνει θύμισες νοσταλγικές που γίνονται ακόμα πιο έντονες απ’ την βεβαιότητα ότι ναι μεν το χωριό μας θα ξαναγίνει αλλά θα είναι πολύ αλλιώτικο από αυτό που ζήσαμε και αγαπήσαμε!

Εδώ

Η οικογένεια Αριστείδη Ευσταθ. Γεωργακή και Ειρήνης Καραΐσκου πρόσφερε στη Βιβλιοθήκη του χωριού μας το ποσό των 50€ στη μνήμη της θείας τους και νονάς του Αριστείδη, Ευστρατίας, που έφυγε από τη ζωή πριν λίγες μέρες, ευχόμενοι την αιώνια ανάπαυσή της.

Η Βιβλιοθήκη ευχαριστεί.

Είναι γνωστό σε όλους ότι αρκετοί από κοντινή κωμόπολη επισκέπτονται το χωριό μας τόσο ως κυνηγοί όσο και ως …μανιταρόφιλοι. Σε όποια περιοχή του χωριού και αν πας είναι απίθανο να μην τους συναντήσεις.

Λέγονται πολλά και διάφορα.

Σας μεταφέρω μια ενημέρωση που είχα από συγχωριανό τους. Δυο τρεις από αυτούς τους “επισκέπτες” μας προχτές μάζεψαν (όπως οι ίδιοι του είπαν) 150 (ναι, εκατόν πενήντα) κιλά πευτσίτες τα οποία οδήγησαν στην αγορά της Μυτιλήνης!!! Πόσο το κιλό; Την απάντηση μου έδωσε ο ίδιος: τρία κιλά λάδι για ένα κιλό πευτσίτες!

Όσο πλουσιοπάροχη κι αν είναι η φύση, κάπου θα …γονατίσει!

Λέγοντας το περιστατικό αυτό στο καφενείο ένας θαμώνας ανέφερε την περίπτωση ενός “συντοπίτη” των ανωτέρω (πριν λίγα χρόνια) που συνάντησε με δυο κάσες γεμάτες με πευτσίτες σε μια πολύ απόμερη περιοχή. Στην ερώτηση πως ανακάλυψε την περιοχή αυτή την οποία ελάχιστοι ντόπιοι επισκέπτονται για πευτσίτες του έδειξε ένα σημείωμα-χάρτη που του είχε δώσει ο συχωρεμένος ο πατέρας του! Στην επόμενη ερώτηση τι θα τους κάνει τόσους πολλούς είπε: Εγώ έχω κρεοπωλείο στην …. Θα βάλω τις κάσες στην πόρτα και θα βγάλω από αυτούς πλούσιο μεροκάματο! Όχι από το κρέας!