Σύμφωνα με δημοσίευση του “Ν” (που μπορείτε να δείτε εδώ) στην 11μελή Νομαρχιακή Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ Λέσβου εξελέγη η Πολιχνιάτισσα Πιτζά Χρυσοθέα.
Καλή θητεία.
Σύμφωνα με δημοσίευση του “Ν” (που μπορείτε να δείτε εδώ) στην 11μελή Νομαρχιακή Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ Λέσβου εξελέγη η Πολιχνιάτισσα Πιτζά Χρυσοθέα.
Καλή θητεία.
Έχουμε και λέμε:
Εγκρίνουμε τη δαπάνη Υπηρεσίες συμβούλου υποστήριξης για την συλλογή ,έρευνα και επεξεργασία στοιχείων προκειμένου η Δ/νση Τεχνικών Υπηρ/ών ΔΔΛ να συντάξει μελέτες για έργα οδοποιίας (Λιώτα-Λάψαρνα,ΣκαλοχώριΚαλό Λιμάνι) και γεφύρωσης υδατορεμάτων (Άγιος Φωκάς ,Φανερωμένη) και διαθέτουμε πίστωση ύψους € ΕΙΚΟΣΙ
ΤΡΕΙΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΚΑΤΟΝ ΕΞΗΝΤΑ ΕΞΙ EURO ( 23.166,00 )
Τώρα πια δεν πρέπει να έχει κανείς απορία “τί γίνεται με το γεφύρι του Αγίου Φωκά”
Παραθέτουμε ένα απόσπασμα από το κείμενο που μας έστειλε ο Μιχάλης Βάσσος για την προσφυγική οικογένεια Αξιωτάκη για το λεύκωμα της Βιβλιοθήκης. Με την ευκαιρία παρακαλούμε όσους πρόκειται να μας δώσουν υλικό (κείμενο και φωτογραφίες) να το επισπεύσουν. Επίσης αν μπορεί κάποιος να μας δώσει πληροφορίες για την οικογένεια Ρόκου γιατί μέχρι τώρα δεν μπορέσαμε να επικοινωνήσουμε με την Ελένη.
…Οι Τούρκοι μπήκαν τον Αύγουστο του ΄22 στη Σμύρνη. Η προγιαγιά μου με τα δύο παιδιά και το τρίτο στο στήθος μαζί με την κουνιάδα της την καλόγρια βρήκαν καταφύγιο τις μέρες της σφαγής και της φωτιάς σε ένα νεκροταφείο (Ελληνικό ή τούρκικο δεν ξέρουμε). Τα νεκροταφεία θεωρούνταν από τους Τούρκους ιερά άσυλα και πολλοί τρομοκρατημένοι κάτοικοι άνοιγαν τους τάφους και έκρυβαν κάτω από τις ταφόπλακες τα νεαρά κορίτσια για να μην τα βρουν και τα βιάσουν οι Τούρκοι. Και εκεί όμως τα ανακάλυψαν και ακολούθησαν οι σφαγές και οι βιασμοί.
Καθώς και το τελευταίο καράβι έφυγε και το λιμάνι της Σμύρνης ήταν γεμάτο πτώματα ενώ η πόλη είχε γίνει στάχτη , οι Τούρκοι έβγαλαν διαταγή με ντελάληδες όλοι οι Έλληνες και οι άλλοι Χριστιανοί να κατέβουν στο χώρο του τελωνείου . Εκεί οδηγούσαν τον κόσμο με τα καμτσίκια και άρχιζε το «ψείρισμα». Όλοι οι άντρες 17 έως 45 χρονών παρέμεναν αιχμάλωτοι. Τα γυναικόπαιδα θα έφευγαν . Μαζί τους η προγιαγιά μου είχε και τον Ιωάννη Γεωργέλλη– πατέρα του Παναγιώτη που συγχωρέθηκε πρόσφατα. Για να μην τον πάρουν οι Τούρκοι τον ξύρισαν, του έβαλαν πούδρα στα μάγουλα και κοντά παντελόνια, ήταν και κοντός και κατάφεραν να τον περάσουν. Από τότε υπάρχει η φιλική σχέση της γιαγιάς μου με την οικογένεια Γεωργέλλη….
Γιορτάζουν οι μητέρες όλου του κόσμου σήμερα. Γιορτάζουν για την αξεπέραστη μητρική αγάπη και στοργή. Τους πόνους, τα καρδιοχτύπια, τις αγωνίες, την προσφορά τους στο παιδί μα και στην κοινωνία.
Μέσα μας, στα εσώψυχα μας, γιορτάζουν και οι μάνες που έχουν φύγει. Τις βλέπουμε ολοζώντανες μπροστά μας να μας χαμογελούν, να μας μαλώνουν, να μας καμαρώνουν!
Και μιας και την περίοδο αυτή συγκεντρώνουμε το υλικό για το λεύκωμα της Βιβλιοθήκης παραθέτουμε μια μάνα πρόσφυγα από τη Σμύρνη με την αγωνία στα πρόσωπα.

Συνεχίζεται η συγκέντρωση πληροφοριών σχετικά με τους χωριανούς μας που πολέμησαν στη Μικρά Ασία όσο και για τους πρόσφυγες που ήρθαν στο χωριό μας. Το ενδιαφέρον των συγγενών τους είναι πολύ μεγάλο και παρά την απόσταση των 100 χρόνων συγκεντρώνονται πολλές πληροφορίες.
Ήδη αρχίζει να σχηματοποιείται το λεύκωμα που προτίθεται να εκδώσει η Βιβλιοθήκη.
Η Βιβλιοθήκη θα εκδώσει το τελικό προϊόν. Επειδή όμως τα χρήματα που έχει η Βιβλιοθήκη από τις συνδρομές των μελών της και τις προσφορές μελών και φίλων της είναι σωστό να διατίθενται για την υλοποίηση όλων των δραστηριοτήτων της δεν μπορεί να διαθέσει μεγάλο ποσό για την έκδοση. Για να έχει το τελικό προϊόν μια μορφή αντάξια του χωριού μας και του ιστορικού γεγονότος που σκοπό έχει να τιμήσει η Βιβλιοθήκη καλεί τους απανταχού χωριανούς μας να γίνουν χορηγοί της έκδοσης. Η συγκεκριμένη χορηγία για την έκδοση αυτή θα αναγραφεί στο λεύκωμα ώστε να παραμείνει μαζί με τη μνήμη των προγόνων μας ως παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.
Η Βιβλιοθήκη δεν προτίθεται να εμπορευτεί το λεύκωμα σε όποια μορφή και αν εκδοθεί.
(Από ανάρτηση στo fb)
Ευχάριστα νέα για το δρόμο Αμπελικού – Σταυρού.Τον επόμενο μήνα και συγκεκριμένα την 8η Ιουνίου εκδικάζονται οι απαλλοτριώσεις για το δρόμο Αμπελικού Σταυρού όπου αναμένονται από το δικαστήριο οι τιμές απαλλοτριώσεως. Το έργο υπάγεται στην παράγραφο 7Α και αυτό σημαίνει ότι μαζί με το δικαστήριο η Περιφέρεια μπορεί άμεσα να προχωρήσει τις διαδικασίες ενδέχεται ακόμη και μέσα στον Ιούνιο να έχουμε και την δημοπράτηση του έργου..Αν συν Θεώ πάνε όλα καλά οπως είπε και ο κ. περιφερειάρχης φέτος θα ξεκινήσει το έργο θα μπούμε τα μηχανήματα. Μπράβο στον περιφερειάρχη κ. Κώστα Μουτζούρη στην προϊσταμένη του τμήματος Συγκοινωνιακών Έργων της Περιφέρειας κ. Αγγελική Σαραντινού και σε όλο το τεχνικό επιτελείο της περιφέρειας Βορείου Αιγαίου που συνετέλεσε στην επίσπευση των διαδικασιών του όλου έργου.
Ένα πολυπρόσωπο κλιμάκιο υπαλλήλων του Υπουργείου Πολιτισμού, με δυο υπηρεσιακά αυτοκίνητα, ήρθε σήμερα στο χωριό για να δουν τα ετοιμόρροπα και επικίνδυνα κτίρια που έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα.
Ελπίζουμε να δοθούν επιτέλους οι άδειες κατεδάφισης ώστε και οι ιδιοκτήτες να προχωρήσουν στην ανακατασκευή των σπιτιών τους και εμείς οι υπόλοιποι να γλιτώσουμε από τον κίνδυνο κατάρρευσής τους.
Κι άλλοι στα κλαμπ παππούδων και γιαγιάδων!
Η Μαρία Λαμπρινού και ο Γιάννης Αφένδρας, που είχαν κάνει αίτηση να εγγραφούν στα κλαμπ γιαγιάδων και παππούδων πριν από εννιά μήνες, πήραν σήμερα την έγκριση που τους έφερε η αξιολάτρευτη εγγονούλα τους από την κόρη τους Έλια και το σύζυγό της Κωνσταντίνο Ντούνα.
Οι γονείς να τη χαίρεστε, να τη μεγαλώσετε όπως λαχταράτε και να γεμίζει χαρές τη ζωή σας.
Οι παππούδες και οι γιαγιάδες να τους χαίρονται και τους τρεις, να τους καμαρώνουν, να χαίρονται με τις χαρές τους και να “ανιφτούν” (Μαρία κάνε τη μετάφραση) όπου και όταν χρειάζεται!
Σε συνέχεια του άρθρου του για τα καφενεία ο Βασίλης αυτή τη φορά με άρθρο του στο emprosnet.gr αναφέρεται στην πολιτική του καφενέ και τον καφενόβιο λόγο που μπορείτε να δείτε εδώ.
Στο άρθρο αυτό μετά την γενική θεώρηση αναφέρεται ειδικά σε τρία καφενεία: του Ζαχαράτου στο Σύνταγμα, το Πανελλήνιο στη Μυτιλήνη και τη Λέσχη στη Βρίσα.
Η Λέσχη ΟΜΟΝΟΙΑ στην γενέτειρά μου Βρίσα. Δημιούργημα του Συλλόγου Φιλοπρόοδων Νέων, «για την πνευματική και ηθική διάπλαση των μελών του». Λειτούργησε από το 1930 μέχρι το 1964. Με την παρουσία και την πρωτοβουλία των πνευματικών ανθρώπων της Βρίσας, του «ιατροφιλόσοφου» Παν.Περρή ( Παναγάρα), του ιατρού Ι. Νικολαΐδη, του δάσκαλου Π.Παπάνη και Κ. Τσέλεκα, κατά την περίοδο των τριαντατεσσάρων χρόνων της λειτουργίας της, πραγματοποιήθηκαν διαλέξεις, συζητήσεις, καλλιτεχνικές και ψυχαγωγικές εκδηλώσεις.
Υ.Γ. Σήμερα, η ιστορική «ΛΕΣΧΗ» της Βρίσας, που αγοράστηκε από το 2008 για να οικοδομηθεί, στη θέση του, το ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ της Βρίσας, παραμένει ένας θλιβερός ερειπιώνας αναμένοντας από την Δημοτική Αρχή της Δυτικής Λέσβου να τιμήσει την πνευματική παράδοση της Βρίσας και, έστω και καθυστερημένα, μετά την παρέλευση πέντε χρόνων από τον καταστροφικό σεισμό του 2017, να προχωρήσει στην κατασκευή του πολιτιστικού Κέντρου της ανοικοδομούμενης μετασεισμικής Βρίσας.