Κάτω από τον Πλάτανο…

Η Ευαγγελία Κανέ πρόσφερε σήμερα μια γλάστρα με ένα λουλούδι “τηλέγραφο” στη Βιβλιοθήκη.

Διαβάζοντας αυτές τις ανθρώπινες χειρονομίες προς έναν φορέα του χωριού μας, που προσπαθεί για το κοινωνικό καλό, όποιος ή όποια έκλεψε πριν λίγες μέρες τις γλάστρες από τη Βιβλιοθήκη δεν πρέπει να αισθάνεται και πολύ περήφανος/η για τη συμπεριφορά του.

Η Βιβλιοθήκη ευχαριστεί την Ευαγγελία για την προσφορά της.

Το Δημοτικό σχολείο Βρίσας ευχαριστεί τον Γιώργο Βαληλή για την προσφορά 30€ στη μνήμη της Χριστίνας Παππά.

Στη μνήμη της Χριστίνας Παππά, ο Στρατής Γεωργής πρόσφερε, αντί για στεφάνι, (από την ημέρα της κηδείας) στη Βιβλιοθήκη του χωριού μας το ποσό των 50€.

Η Βιβλιοθήκη ευχαριστεί.

Μπορεί ακόμα και τώρα να δηλώσει συμμετοχή όποιο παιδί-νέος/α επιθυμεί. Πληροφορίες από τα μέλη του ΔΣ της Βιβλιοθήκης ή στο τηλέφωνο 6945026813

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Βρίσας εκφράζει τις θερμές του ευχαριστίες σε όλους όσους συντέλεσαν στην επιτυχία της χτεσινοβραδυνής μουσικής εκδήλωσης στα Βατερά και συγκεκριμένα:

1. Τον Δήμο Δ. Λέσβου για την χρηματοδότηση της εκδήλωσης.
2. Την οικογένεια του Ευστρατίου Κώσση για την δωρεάν παραχώρηση του χώρου.
3. Την ταβέρνα “Ζούρος” για τις πολλές εξυπηρετήσεις (ρεύμα κ,λπ.) που πρόσφερε
4. Τον Δημήτρη Ζαφειρίου που με το μικρό πυροσβεστικό του Δήμου έδωσε (καλού-κακού) το παρόν.
5. Όλους όσους παραβρέθηκαν δίνοντας ζεστασιά και κέφι στην όλη εκδήλωση.

Μου κοινοποίησαν ένα ενδιαφέρον άρθρο στο οποίο αναφέρεται ότι είναι προς το συμφέρον του παραγωγού αλλά και το γενικότερο η επαναφορά αρχαίων μεθόδων καλλιέργειας χωρίς όργωμα και φυσικά χωρίς ζιζανιοκτόνα, το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Να σημειώσουμε ότι:

1. Το αμπέλι δεν χρειάζεται όργωμα και ράντισμα μας είχε πει ο ειδικός που πριν 4-5 χρόνια μας μίλησε για το κρασί σε μια συνάντηση στο κοντέινερ της Βιβλιοθήκης.
2. Μια βόλτα στην αγροτική περιοχή του χωριού μας δείχνει καθαρά ότι φέτος κάποια κτήματα έχουν οργωθεί και σχεδόν κανένα δεν έχει ραντιστεί.

Πριν λίγες δεκαετίες στο νησί (για να περιοριστούμε μόνο σ’ αυτό) δεν υπήρχαν εναέρια μέσα δασοπυρόσβεσης. Ούτε επιτήρησης. Δεν υπήρχαν κινητά τηλέφωνα για την άμεση μεταβίβαση των πληροφοριών.

Όταν γινόταν αντιληπτό το ξέσπασμα μιας πυρκαγιάς χτυπούσαν έντονα τις καμπάνες των εκκλησιών και αμέσως όλοι οι άντρες έτρεχαν στη φωτιά και με κλαδιά στα χέρια χτυπούσαν τις φλόγες για να τις σβήσουν. Και οι γυναίκες από κοντά να τους δινουν ένα παγούρι με νερό. Και τις έσβηναν!

Πριν λίγες δεκαετίες στο πευκοδάσος πάνω απ’ την τοποθεσία “Λακκούδια” των Βατερών μπήκε (από εμπρησμό) δυο φορές φωτιά, νυχτερινές ώρες. Έτρεξαν οι λιγοστοί -τότε- κάτοικοι των Βατερών και τις έσβησαν.

Τη δεκαετία του 70 κρίθηκε ότι έπρεπε να αποψιλωθούν οι λόφοι των Βατερών από τα πεύκα επειδή υπήρχαν πολλά οχυρωματικά έργα. (Τουλάχιστον αυτή η πληροφορία έχει επικρατήσει). Χρειάστηκε να βάλουν τρεις συνεχόμενες μέρες φωτιά, τις μεσημεριανές ώρες, για να το καταφέρουν διότι έτρεχαν οι κάτοικοι των Βατερών (που δεν γνώριζαν τα μυστικά σχέδια) και την έσβηναν!

Τότε δεν υπήρχαν επιτελικά σχέδια και πρωτόκολα. Υπήρχε αίσθημα ευθύνης, κοινωνικής προσφοράς και αγάπης για το φυσικό περιβάλλον.

Τώρα μας λένε για την κλιματική αλλαγή. Δεν υπάρχει αντίρρηση για τη συμβολή της στην καταστροφή. Αλλά γι αυτούς που την αναμασάνε χωρίς να προσθέτουν κάτι άλλο τους πληροφορούμε ότι η …χιώτικη μαστίχα είναι καλύτερη!

Αυτές τις μέρες καίγεται Ελλάδα.

Τέτοια μέρα πέρσι καιγόμασταν εμείς.

Εμείς μάθαμε: Αν δεν προλάβουν να σβήσουν τη φωτιά στην αρχή “κλάψτα Χαράλαμπε”!

Για τους άλλους (τους εκτός Βρίσας) η περσινή ζημιά ήταν ασήμαντη. Εμείς, και ιδιαίτερα κάποιοι από εμάς, ξέρουμε πόσο μεγάλη ζημιά υποστήκαμε. Και έχοντας δει τις κινητοποιήσεις των 4-5 ημερών που διήρκησε η φωτιά (αλλά και στη συνέχεια) μπορούμε να καταλάβουμε πόσο κόστισε στο κράτος, δηλαδή πάλι σ’ εμάς.

Το ερώτημα: πότε ενημερώθηκε η Πυροσβεστική υπηρεσία για τη φωτιά στη Ρογκάδα και πότε ζήτησε να σηκωθούν τα εναέρια μέσα δεν έχει απαντηθεί (τουλάχιστον δημόσια) και δεν πρόκειται να απαντηθεί γιατί …καίει!

Κάθε πυρκαγιά είναι εντελώς διαφορετική από τις άλλες. Αλλά “εξ όνυχος τον λέοντα”.

Εμείς καταλαβαίνουμε ότι κάτι δεν πήγε καλά για την αντιμετώπιση που είχαν στην αρχή (τουλάχιστον) και οι φετινές πυρκαγιές. Το ερώτημα είναι αν θα δοθεί απάντηση στο τί είναι αυτό, αν θα καταλογιστούν ευθύνες και αν θα αλλάξει το πρωτόκολλο για την κινητοποίηση των εναέριων μέρων πυρόσβεσης.

Εμείς καταλαβαίνουμε ότι δεν τους νοιάζει αν θα συρρικνωθεί ένα χωριό, αφού το χτύπημα του σεισμού το διαδέχτηκε το χτύπημα μιας πυρκαγιάς (που μπορούσε να είχε αποφευχθεί).

Άραγε δεν τους νοιάζουν οι συνέπειες από τις φετινές πυρκαγιές;

Άραγε απ’ τις καταστροφικές πυρκαγιές των τελευταίων χρόνων το μόνο που καταφέραμε ως κοινωνία και ως πολιτεία να μάθουμε (χωρίς να το υποτιμούμε) είναι πως δεν θα χαθούν ανθρώπινες ζωές; Τίποτα άλλο;

Στη μνήμη της Χριστίνας, αντί για στεφάνι, ο Γιώργος και η Κατερίνα Γεωργή πρόσφεραν στη Βιβλιοθήκη του χωριού μας το ποσό των 50€.

Η Βιβλιοθήκη ευχαριστεί.