Κάτω από τον Πλάτανο…

25^η  Μάρτη στην κατοχή

 «  Καθώς πλησίαζε η 25^η Μαρτίου , σκεφτήκαμε πως επιβαλλόταν να τιμήσουμε  την  Εθνική  Γιορτή του Γένους, για να τονώσουμε το εθνικό συναίσθημα των χωριανών μας. Ζυγιστήκαμε και διαπιστώσαμε πως είχαμε τα απαραίτητο θάρρος και δύναμη να το κάνουμε ( χωρίς να ενημερώσουμε την ηγεσία του  ΕΑΜ , η οποία πιστεύαμε ότι θα μας απέτρεπε , λόγω του κινδύνου να μας χτυπήσουν οι Γερμανοί ).

  Μόλις  παραμονιάτικα  φτιάξαμε το σχέδιο της εκδήλωσης και στείλαμε μήνυμα ( το βράδυ πια ), σ’ όλους τους  Επονίτες μας να δώσουν το παρόν: Συγκέντρωση στις 10 το πρωί στο Ηρώο , εκφώνηση λόγου κι ενός – αντιστασιακού περιεχομένου- ποιήματος , κατάθεση στεφανιού, ενός λεπτού σιγή, Εθνικός Ύμνος…

Όλα έγιναν όπως προγραμματίστηκαν, με συμμετοχή νεολαίων που ξεπερνούσε τις προσδοκίες μας. Προσθέσαμε  και δύο αυθόρμητα ‘Ζήτω’: για την Ελλάδα και την Εθνική Αντίσταση! Με το τέλος της εκδήλωσης, επιστρέψαμε εν σώματι στο χωριό, τραγουδώντας το ‘Μαύρη είν΄ η νύχτα στα βουνά’, εναλλασσόμενο με τον  Εθνικό Ύμνο, καθώς δεν είχαμε μάθει ακόμα τραγούδια του νέου ξεσηκωμού ( Αντιστασιακά – Αντάρτικα ).»

 ΥΓ. Εκ των υστέρων αποδείχτηκε ότι η ηγεσία της οργάνωση μας, είχε δίκιο να πιστεύει ότι ήταν επικίνδυνη μια τέτοια πατριωτική εκδήλωση : Οι Γερμανοί χτύπησαν με καθυστέρηση κάποιων ημερών τις παρόμοιες αλλά μεγαλύτερης εμβέλειας εκδηλώσεις στην Καλλονή και περισσότερο στην Αγιάσο όπου χύθηκε αρκετό αίμα.

Δεν υπακούσαμε ούτε στις μετά την εκδήλωση, ρητές εντολές του τοπ. συμβουλίου του ΕΑΜ , σύμφωνα με τις οποίες δεν έπρεπε να κάνουμε συγκεντρώσεις των ομάδων επί ένα μήνα, εγώ δε ( γραμματέας της  ΕΠΟΝ ) και ο Κ. Σαμούχος που εκφώνησε το λόγο,  να μην κοιμόμαστε στα σπίτια μας.

Πολύ περίεργος να μάθαινα πως κρίνουν οι σημερινοί συμπολίτες μου σήμερα την ‘ανακεφαλάδα’ μας αυτήν –70 χρόνια μετά-.

Στην εισαγωγή ενός διηγήματος (τα μενεξεδάκια της Φρόσως) του Πέλις Άβετ (ψευδώνυμο του Πρόδρομου Αναγνώστου, γνωστού καιως Παπαπρόδρομου) από την Αγία Παρασκευή που έγραψε το 1919, αναφέρονται μερικές πληροφορίες για τις τρεις πολύ μεγάλες καταστροφές που σημειώθηκαν στο νησί μας τον 19ο αιώνα. Αυτές ήταν:

1. Μια επιδημία πανώλης το 1836 απ’ την οποία πέθαναν 25.000 άνθρωποι στο νησί.

2. Ένας μεγάλος σεισμός που έγινε στις 23 Φεβρουαρίου 1867

3. Μια υπερβολική παγωνιά στις 12 Ιανουαρίου του 1850 η οποία είναι γνωστή ως το “Μεγάλο κάι”.

Ο συγγραφέας τις πληροφορίες τις έχει πάρει από τον πατέρα του ο οποίος τις έζησε και τις τρεις. Σύμφωνα με τον συγγραφέα η χειρότερη απ’ όλες ήταν η τελευταία, το “Μεγάλο κάι”.

Να πως περιγράφει ο συγγραφέας το “Μεγάλο κάι” αφού αναφέρει ότι εκείνο το χειμώνα η θερμικρασία ήταν πολύ υψηλή με αποτέλεσμα κάποια  δέντρα να ανθίσουν από τον Νοέμβριο και τα άλλα να ανεβάσουν χυμούς μέσα στο καταχείμωνο. Στις έντεκα Ιανουαρίου το βράδυ άρχισε η μεταβολή και το κρύο έγινε τσουχτερό. Ξημέρωσε η δωδεκάτη του μήνα. Ο ήλιος που βγήκε ήταν κατακκόκινος και θαμπός δίνοντας την εντύπωση ότι ήταν μια σφαίρα γεμάτη αίμα. Αμέσως ο ουρανός άρχισε να μαυρίζει. Σύνεφα πελώρια και μουντά κάλυψαν τον ήλιο και τον ουρανό και σκόρπισαν σ’ όλο το νησί μαύρο και σιωπηλό σκοτάδι που προξενούσε μια φρίκη στους ανθρώπους. Το ψύχος ολοένα και μεγάλωνε. Οι άνθρωποι χωρίς να ξέρουν κι αυτοί το γιατί άρχισαν να επιστρέφουν απ’ τα χωράφια στα σπίτια τους τρομοκρατημένοι. Αυτό που τους έκανε να δειλιάσουν ακόμα περισσότερο ήταν ότι κατά τις 10 το πρωί όλα τα ζώα που ήταν στα χωράφια, βόδια, γαϊδούρια, κατσίκες κ.λ.π., έφυγαν και γύρισαν στο χωριό και σταμάτησαν μπροστά στις πόρτες των αφεντικών τους και με γοερές κραυγές ζητούσαν καταφύγιο μέσα.  Το κρύο όλο και πλήθαινε. Το φως της μέρας έγινε σαν ένα αιώνιο μούχρωμα. Το μεσημέρι στις ακρογιαλιές η θάλασσα “έβραζε” δηλαδή έβγαζε ατμούς. Πουλί πετάμενο δεν υπήρχε στον αέρα και τα περισσότερα απ’ αυτά ήταν ήδη πεθαμένα απ’ την παγωνιά. Οι ώρες περνούσαν με αγωνία που προξενούσε θανάσιμη οδύνη στους ανθρώπους οι οποίοι άρχισαν να προαισθάνονται  κάποια  πολύ μεγάλη συμφορά. Στις δύο η ώρα μετά το μεσημέρι τα θερμόμετρα έδειχνς 13-15 βαθμούς κάτω απ’ το μηδέν. Το χώμα έρχισε να αναποδογυρίζει ώστε να φαίνονται οι ρίζες των φυτών. Τότε άρχισαν να ακούγονται απ’ όλα τα χωράφια κρότοι  ελαφροί μα απαίσιοι που δεν προμηνούσαν τίποτα καλό. “Πατ, πατ” ακουστήκανε από παντού. Αυτό ήταν! Η καταστροφή είχε γίνει! Πανωλεθρία!!! Οι κρότοι αφείλονταν στο σχίσιμο των φλοιών των δέντρων εξαιτίας του πολύ χυμού που είχαν ανεβάσει. Τα αποτελέσματα ήταν τρομακτικά!!! Όλα τα δέντρα του νησιού, τα λουλούδια, η κάθε βλάστησηκαταστράφηκαν. Όλα τα λιόδεντρα νεκρά, τα ζώα πεθαμένα! Άνθρωποι που δεν είχαν γυρίσει στα σπίτια τους βρέθηκαν στα χωράφια πεθαμένοι. Και οι υπόλοιποι στη μαύρη δυστυχία. Δουλειά πουθενά. Οι προεστοί αποφάσισαν  να μην γίνονται για ένα χρόνο γιορτές και πανηγύρια, να μην δίνονται δώρα και να μη φοράνε οι άνθρωποι τα καλά τους ρούχα! Άνθρωποι πλούσιοι βρέθηκαν πάμπτωχοι. Οι πλούσιες κυράδες έγιναν εργάτριες, τα κορίτσια όλα παρακόρες στη ξενητιά.  Μεγ’άλο μέρος του πληθυσμού του νησιού έφυγε. Άλλοι στα απέναντι παράλια, αλλά και στα ενδότερα της Ανατολής,  άλλοι στην Πόλη, άλλοι στην Αίγυπτο. και οι περισσότεροι δεν γύρισαν ξανά

Αύριο Τετάρτη στις 5.30 το απόγευμα θα διεξαχθεί ο τελικός στην κατηγορία των ενηλίκων του τουρνουά σκακιού. Με τον αγώνα αυτόν ολοκληρώνεται το τουρνουά.

Ο χωριανός μας Μπάμπης Ντινενής εκλέχτηκε στο Διοικητικό Συμβούλιο του Παλλεσβιακού εργατικού Κέντρου.

Καλή δύναμη!

Η Άννα Κατσάνου-Κωνσταντιδέλλη κηδεύτηκε σήμερα στη Μυτιλήνη. Η Άννα ήταν Σμυρνιά και είχε συγγενείς εξ αίματος και στο χωριό μας. Σύζυγος του Νίκου είχαν το σπιτάκι τους στα Βατερά στα οποία ερχόταν κάθε καλοκαίρι.

Συλλυπητήρια στους δικούς της.

Μια ζεστή ανοιξιάτικη μέρα η σημερινή! Ότι πρέπει για δουλιές ή βόλτες στην εξοχή! Στο Δαξάρι η φύση ήταν υπέροχη και …πλουσιοπάροχη.

Δυο ώρες πάντως, τόσο εκεί όσο και στη διαδρομή, δεν είδα άλλον άνθρωπο! Το καντήλι του Ταξιάρχη σβηστό. Παντού ερημιά. Η περίφημη βρύση του Δαξαριού ήταν εντελώς στεγνή. Ούτε ένα πετούμενο στον ουρανό.

Ανάμεσα στα 54 θέματα της τριπλής συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου την ερχόμενη Τετάρτη τα μόνα που αφορούν ειδικά την περιοχής μας είναι τα εξής 2:

Έγκριση υπ’αριθ. 137/2013 μελέτης έργου: «ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΕΓΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΑΠΟΧΕΤΕΥΤΙΚΩΝ ΔΙΚΤΥΩΝ ΤΩΝ ΧΑΜΑΜ ΘΕΡΜΟΠΗΓΩΝ ΛΙΣΒΟΡΙΟΥ»

Έγκριση μελέτης πλακόστρωσης πεζοδρομίου Βατερών

Σχετικά με το έργο της πλακόστρωσης των Βατερών είχαμε γράψει ότι η δημοπράτηση του έργου θα γινόταν στις 4 Μαρτίου. Η δημοπράτηση δεν έγινε γιατί υποβλήθηκε μια ένσταση. Η ένσταση έγινε κατά ένα μέρος δεκτή και τροποποιήθηκε η προκήρυξη και η μελέτη και για τούτο υποβάλλεται ξανά για έγκριση

Το τουρνουά σκακιού που διοργάνωσε η βιβλιοθήκη μας φτάνει στο τέλος του. Ήδη έχει προκύψει το ζευγάρι του τελικού στην κατηγορία των ενηλίκων. Θα αγωνιστούν ο Λισέν Μπούζι (μαθητής Λυκείου)και ο Κλήμης (Perparim Vata)  που νίκησαν τους αντιπάλους τους με 2-1 και 2-0 αντίστοιχα.

Η ημερομηνία του τελικού θα ανακοινωθεί έγκαιρα.

Τις Παρασκευές συνήθως ο Πλάτανος έχει περισσότερο κόσμο από τις άλλες μέρες. Σήμερα όμως στο καφενείο υπήρχε το αδιαχώρητο. Όλα τα τραπέζια ήταν γεμάτα και στριμωγμένα!

Τέτοια θέλουμε για να αρχίσουμε να λαχταράμε το …πότε θα ανοίξουν οι πόρτες, πότε θα βγουν τα τραπεζάκια έξω, πότε θα βγουν τα πράσινα κουκιά, πότε οι σαρδέλες!

Ανυπόμονοι και αχόρταγοι που είμαστε!!!