Κάτω από τον Πλάτανο…

Διεξάγεται από τις 6.00 το απόγευμα ο ποδηλατικός γύρος των Βατερών με μεγάλη συμμετοχή σε μια δύσκολη (για τους μη εξασκημένους) διαδρομή.

Συγκροτήθηκε σε σώμα το νέο Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Πολιχνιατών Αθήνας ως εξής:
Πρόεδρος: Μαλλιάκας Τάκης
Αντιπρόεδρος: Βουλγαρέλλη Πελαγία
Γραμματέας: Χιώτου-Μουζά Μαίρη
Ειδικός Γραμματέας: Σπανός Τάκης
Ταμίας: Θεοδωρή Ειρήνη
Μέλη: Κεχαγιά Πελαγία, Μακρής Τάσος, Μοιρασγεντής Σεβαστός, Γιαννέλλης Μιχάλης

Μια ακόμα συμμετοχή στην πρόσκληση της Βιβλιοθήκης και του περιοδικού “Αντίλαλος”  από τη Μεταξία Χαραμή που υπηρέτησε πολλά χρόνια στο σχολείο του χωριού μας και βοήθησε ενεργά και στο στήσιμο και τη λειτουργία της Βιβλιοθήκης.Πρόκειται, όπως η ίδια εισαγωγικά αναφέρει για “Λίγες σκέψεις αφιερωμένες στον τόπο που έγινε δικός μου χωρίς να είναι…”

ΒΡΙΣΑ

Μεταξία Χαραμή

Το Αιγαίο χαϊδεύει τα πόδια σου,
οι γλάροι κρώζουν σ΄ αρχέγονες ακρογιαλιές ,
νοσταλγικό ηλιοβασίλεμα, του Διόνυσου γη,
του τρωικού πολέμου σημάδια,
των πειρατών επιδρομές .

Μια φύση που κρύβει στα σπλάχνα της μυστήρια,
που στρέφει το νου στο παρελθόν,
που σκορπάει χρώματα κι αισθήσεις,
μια γη που ξύπναγε από τις κραυγές αλλιώτικων ζώων, που χάθηκαν και γίναν πέτρα!
Πεύκα κι  ελιές κοντά στο γαλάζιο,
εκεί που ο κισσός θέριεψε κι αγκάλιασε θεούς,
εκεί που έσμιξε ο Αχιλλέας με τη Βρισηίδα,
εκεί που ακούμπησε ο ξωμάχος να στεγνώσει τον ιδρώτα του ,
εκεί που ο Προφήτης Ηλίας αγναντεύει τη θάλασσα .

Ξωκλήσια γεμάτα προσευχές ξεριζωμένων ,
αναφιλητά για τις χαμένες πατρίδες
και μια χούφτα χώμα από τη μάνα γη,
που μαζί με τη νοσταλγία ξανάχτισε
τη ζωή στέρεη όπως… τότε!

Ο γερο-πλάτανος ψιθυρίζει μυστικά
ο γερο- πλάτανος τα ξέρει όλα.
Ακόμα ζει κι αγκαλιάζει τον τόπο
σκορπάει βάλσαμο στις ντόπιες λαχτάρες
δροσίζει τον ταξιδιώτη που κουράστηκε να φτάσει.
Ανθισμένες μυγδαλιές στεφανώνουν το καταχείμωνο,
μέσα στα περιβόλια ο πύργος του άρχοντα κατακτητή,
τα σκυλιά του, θαρρείς, πως ακόμα αλυχτάνε τα θηράματα
και είναι έτοιμα να αρπάξουν τον ξένο που τολμά
να παραβλέψει τις προσταγές του αφέντη.
Μαστόροι που δαμάζουν την πέτρα και χτίζουν σχολειά
γιατί τα γράμματα θρέφουν την ψυχή ,
γιατί η γνώση έγινε δύναμη και πλούτισε το βιος του νοικοκύρη,
σε χρόνια δύσκολα , σε μέρες στερημένες
τότε που πάλευαν σπυρί σπυρί να γεμίσουν το πιθάρι.

Σ ΄αυτή τη γη μπορεί κανείς ν ΄αφουγκραστεί τα κύματα,
να διώξει την αρμύρα του νοτιά από την πόρτα του ,
ν΄ακούσει το βοριά ψηλά στ Άλώνια που φοβερίζει τα καράβια,
τα πεύκα που κλαίνε όταν τον ακούν,
τα παιδιά που αψηφούν τα πάντα και παίζουν .

Η Βιβλιοθήκη Βρίσας ευχαριστεί τους Μαλαπάσχα Παναγιώτη και Βάκουλη Μεταξία για την προσφορά πολλών λογοτεχνικών κατά κύριο λόγο βιβλίων.

Τώρα που τα αποκαΐδια και οι στάχτες κατέπεσαν, τώρα που για δεύτερη φορά τα τελευταία χρόνια είδαμε να εξανεμίζεται ένα  νοικοκυριό και να κινδυνεύει η ζωή συνανθρώπου  στο χωριό μας, τώρα που διαπιστώσαμε πόσο μακριά αποδεικνύεται ότι βρίσκεται και το πιο κοντινό πυροσβεστικό όχημα μήπως είναι η ώρα να υπάρξει η οργάνωση που χρειάζεται;

Μήπως πρέπει η δραστήρια εθελοντική ομάδα του χωριού να οργανωθεί σε Σύλλογο, να αποκτήσει δηλαδή νομική προσωπικότητα  και έτσι να μπορέσει με διάφορους τρόπους να διεκδικήσει και να αποκτήσει ένα πυροσβεστικό όχημα για την προστασία της περιουσίας και του περιβάλλοντος του τόπου μας;

Το τοπικό συμβούλιο το οποίο παίζει πρωταρχικό ρόλο στις εθελοντικές δραστηριότητες του χωριού πρέπει να αναλάβει και τις σχετικές πρωτοβουλίες. Δεν ξέρουμε ακριβώς γιατί ναυάγησε η εθελοντική ομάδα πυρασφάλειας στον Πολιχνίτο (και ίσως δεν έχει αξία να συζητάμε τα περασμένα)  ξέρουμε όμως και θαυμάζουμε τη δραστήρια εθελοντική ομάδα του Αμπελικού με την πληθώρα των δράσεων και με το δικό της πυροσβεστικό όχημα. Μπορούμε να τους μοιάσουμε!

Κηδεύτηκε το απόγευμα ο Δημήτρης Τριανταφύλλου ο οποίος είχε πεθάνει προχτές στις 7-7-2015.

Στις 7-7-2014, ένα χρόνο ακριβώς πριν, είχε φύγει από τη ζωή ο αδελφός του Γιάννης!!!

Αγαπημένοι μεταξύ τους και με το  χαμόγελο πάντα στα χείλη να είναι το κύριο γνώρισμά τους θέλησαν να χουν κάτι κοινό ακόμα και στην τελευταία πράξη της ζωής τους.

Ας είναι και οι δυο αναπαυμένοι.

Αυτή την ώρα καίγεται ένα σπίτι στο χωριό, κοντά στο Δημοτικό σχολείο. Η φωτιά είναι μεγάλη και το σπίτι καταστρέφεται ολοκληρωτικά. Έχει ειδοποιηθεί η πυροσβεστική αλλά μέχρι τώρα δεν έχει έρθει. Οι άνθρωποι που έτρεξαν δεν μπορούν να προσφέρουν βοήθεια γιατί εκτός των άλλων έγινε και μια μικρή μικροέκρηξη.

Ο ιδιοκτήτης είναι ασφαλής έξω απ’ το σπίτι αλλά κινδυνεύουν τα γειτονικά σπίτια που είναι κολλητά.

Τελικά η φωτιά σβήστηκε από την πυροσβεστική αλλά το σπίτι καταστράφηκε όντως ολοκληρωτικά (έμειναν μόνο οι τοίχοι) χωρίς να γίνει δυνατό να απομακρυνθεί ούτε ένα αντικείμενο απ’ αυτό. Ευτυχώς δεν έπαθε ζημιά κανένα άλλο κτίριο (ευτυχώς που σταμάτησαν τα μελτέμια)

Χτες και σήμερα η θάλασσα στα Βατερά είναι καταπληκτική! Σταμάτησε επιτέλους το μελτέμι, που ναι μεν στα Βατερά δεν δημιουργεί κύμα, αλλά δεν δίνει  και την ομορφιά της νηνεμίας, όπως είναι σήμερα.

Αυτές τις μέρες κόβονται τα χόρτα στις άκρες του δρόμου από την είσοδο του χωριού μέχρι τα Βατερά. Το έργο ξεκίνησε από του Λιβαδιού το πηγάδι, στο μικρό παρκάκι που δημιούργησε ο Νίκος Κόντος εδώ και 7 περίπου χρόνια, και το οποίο μέχρι τώρα δεν είχε αξιωθεί της παραμικρής φροντίδας από τη δημοτική αρχή. Το περιποιούνταν μόνο οι εθελοντές.

Δυο ακόμα συμμετοχές στην πρόσκληση της Βιβλιοθήκης Βρίσας και του περιοδικού “Αντίλαλος” για την κατάθεση ποιητικών δημιουργιών. Υπενθυμίζουμε ότι στη σελίδα μας, στην οποία φιλοξενούμε και τη δραστηριότητα της Βιβλιοθήκης (μέχρι να αποκτήσει δική της ξεχωριστή σελίδα) αναρτώνται όλες οι συμμετοχές επώνυμε ή ανώνυμες και στο περιοδικό θα δημοσιευτούν μερικές (λόγω έλλειψης χώρου στις σελίδες του).

1. Μνήμες κι όνειρα

Τέσση Χατζόγλου

Μέσα στις Μνήμες τα κορμιά μας συναντιούνται
φιλιά μοιράζονται ,μαλώνουν, πολεμούν
Πόρτες ανοίγουν χθεσινές αμπαρωμένες
και μες στα όνειρα χορεύουν και γελούν.

Κι αυτα θα γίνουνε πηγάδια από λαχτάρες
κ η Επιθυμία διψασμένη και τυφλή
μέσα να πέσεις σ οδηγεί, σε κατευθύνει.
Το ανεκπλήρωτο εκεί θ αναστηθεί..

Μέσα στα όνειρα οι Μνήμες συναντιούνται
φτιάχνουν σενάρια και ρόλους στο λεπτό
άλλοτε έρχονται στα όμορφα ντυμένες
κι άλλοτε πάλι μ’ ένα κόμπο στο λαιμό

Γινήκαν τ’ Όνειρα παγίδα από λαχτάρες
οι Μνήμες γύρω τους χορεύουν ρυθμικά
πάλκο έχουν κάνει το υγρό σου μαξιλάρι
Συνομωσία.. στο μυαλό τρικλοποδιά.

Όσο κι αν λες τα περασμένα ξεχασμένα
Είναι δρομάκια που δεν σβήνονται ποτέ
πάθη ή πόθοι, μισοτέλειωτα στιχάκια..
Μέσα σου οι Μνήμες θα χορεύουν θες δε θες.

2.  Μια χούφτα αθρώπ’

Ειρήνη Πετρέλλη Παράκοιλα

Μια χούφτα αθρώπ’ είμασταν τσι πάλι του σαράντα

τ’ απουφασίσαν οι Γιρμανοί να πάρουν τσι τ’ν Ιλάδα.

Μπήκαν μέσα μι τ’ άρματα τσι μεις μι σ’ αραμπάδεις

μα ‘ς πήρει τσι τους σήκουσι αυτούς τους κιρατάδεις.

Αυτοί μια λαουθάλασσα τσι μεις μια χούφτα αθρώπ’

μα γι Χριστός δε τ’ς άφησει τσι τ’ς έστλει πίσου στ’ν Ιβρώπ.

Στ’ν Ιλλάδα δε χουρεί κανείς μουνάχα τα πιδιά της

έχουν αξία κι τιμή του λέει η καρδιά τους.

Βρήκαν του πάτμα στα λιφτά τσι θέλουν να μας πάρουν,

μα η γη είνι μόνου Ελληνική, αυτό να καταλάβουν.

Να φέρουν πίσου τα λιφτά, να σ’δώσουμι τα θ’κά τους,

να δούμι θα κάνουν παλκαριές ή θα κουπούν τα φτιρά τους.

Μη κάνειτει λοιπόν τ’ς έξυπν’ τσι φέρτει τα λιφτά μας

τσι μι τ’ς εκβιασμοί που κάνιτει δε βγαίνιτει μπρουστά μας.

Ούλ’ οι φιλόσουφ ήταν Έλληνις, αυτό μη του ξιχνάτει

ότ’ κάνιτει τσ’ ότ’ έχειτει σι μας τσ’ αυτά χρουστάτει.