Αυτά τα συναισθήματα γεννήθηκαν διαδοχικά σε χωριανή μας από την Αθήνα (και μας εξέφρασε σήμερα), όταν την ενημέρωσε ο ξυλουργός ότι όταν πήγε να τοποθετήσει τα κουφώματα στο σπίτι της, στην περιοχή της αγίας Μαρίνας (που είναι κίτρινο και το επισκευάζει), το βρήκε γεμάτο με ανθρώπινα περιττώματα.
Επιπλέον διαπιστώθηκε ότι είχε αποσυνδεθεί η παροχή νερού του σπιτιού της από το υδρόμετρο και είχαν συνδεθεί δυο λάστιχα για να παίρνουν νερό (προφανώς σε γειτονικές οικοδομές).
Δεν μπορούσα για μέρες να το “χωνέψω”, μας είπε. Εμείς αγαπάμε το χωριό μας, περιμένουμε πως και πως να ολοκληρωθεί η επισκευή του σπιτιού μας για να ξαναερχόμαστε τα καλοκαίρια. Αλλά τώρα είναι τόσος ο θυμός μας, που μας έχει δημιουργήσει τέτοια αποστροφή ώστε να θεωρούμε ότι το χωριό μας (στο οποίο επιτρέπονται αυτές οι συμπεριφορές) μας διώχνει.
Τα συνεργεία των εργολάβων μπορεί να ξέρουν κάτι περισσότερα για τα συμβάντα.
Ολοι οι σεβαστοι εργατες τα διπλανα τα εχουν ως τουαλετα